Shëndeti I Shtyllës Kurrizore

Zgjidhje të sakta për të gjitha sëmundjet e shtyllës kurrizore:

Në Hisar Shëndeti i Shtyllës Kurrizore, në qendrën tonë trajtohen me sukses lakimet e lindura dhe të fituara të shtyllës kurrizore dhe kurrizi (skolioza, kifoza), rrëshqitja e rruazave, thyerjet dhe dislokimet e shtyllës kurrizore, si dhe infeksionet dhe tumoret e shtyllës kurrizore.

Trajtimi i tumoreve të shtyllës kurrizore

Tumoret e shtyllës kurrizore përfshijnë tumoret që e kanë origjinën nga indet kockore, nervore dhe të buta.

Operacione të sigurta të mesit

Falë përvojës, njohurive dhe teknologjisë moderne (monitorimi i palcës kurrizore), ofrojmë kirurgji të sigurt. Gjatë operacionit, palca kurrizore dhe nervat monitorohen me një pajisje të posaçme dhe rreziku i paralizës gjatë ndërhyrjes ulet në zero.

Rrëshqitja e rruazave të mesit te të rinjtë dhe ngushtimi degjenerativ i kanaleve ku ndodhen palca kurrizore dhe nervat (stenoza spinale) te të moshuarit mund të shkaktojnë dhimbje të forta dhe dëmtime neurologjike. Te pacientët dhimbja e të cilëve nuk i përgjigjet metodave konservative dhe te ata që zhvillojnë çrregullime neurologjike si mpirja dhe humbja e forcës, trajtimi kirurgjik është i pashmangshëm. Nuk duhet harruar se dhimbjet e mesit mund të shkaktohen edhe nga tumoret dhe infeksionet e shtyllës kurrizore. Të gjitha këto sëmundje që shkaktojnë dhimbje mesi trajtohen me sukses në qendrën tonë.

Operacionet e vertebroplastikës dhe kifoplastikës me balonë në thyerjet nga osteoporoza (thyerjet osteoporotike)

Operacionet e vertebroplastikës dhe kifoplastikës me balonë, të përdorura vitet e fundit për eliminimin e dhimbjes në osteoporozën pas menopauzës dhe në moshë të thyer, si dhe veçanërisht në disa tumore të shtyllës kurrizore, kryhen në qendrën tonë nën anestezi lokale dhe si kirurgji ditore.

Traumatologjia

Traumatologjia mund të përkufizohet si nëndega që trajton çrregullimet e sistemit muskulo-skeletor që shfaqen pas goditjeve, përplasjeve, rrëzimeve dhe aksidenteve rrugore, të cilat janë shumë të shpeshta veçanërisht në kushtet e vendit tonë. Edhe pse në mendje vijnë menjëherë thyerjet, me thyerjet që përfshijnë kokën merren degë të tjera mjekësore. Me thyerjet e kockave të fytyrës merren reparti i Kirurgjisë Plastike, Rikonstruktive dhe Estetike dhe reparti i Kirurgjisë së Veshit, Hundës dhe Fytit. Me thyerjet e kockave të tjera të kafkës merret reparti i Neurokirurgjisë. Thyerjet e brinjëve, edhe pse janë ndër thyerjet më të shpeshta, janë kryesisht në fushën e repartit të Kirurgjisë Torakale. Traumat nuk shkaktojnë gjithmonë thyerje. Dëmtimet e strukturave si muskujt, tendinat dhe ligamentet, që në përgjithësi quhen dëmtime të indeve të buta, janë gjithashtu pjesë e fushës së traumatologjisë. Gjithashtu, duke qenë një degë kirurgjikale, në rastet që kërkojnë operacion, ndërhyrjet kirurgjikale kryhen me sukses nga ekipi ynë.

Kirurgjia artroskopike

Kirurgjia artroskopike mund të përkufizohet shkurt si konfirmimi i diagnozës dhe trajtimi i sëmundjeve të nyjeve me metodë kirurgjikale të mbyllur (minimalisht invazive). Me kirurgji të mbyllur kuptohet futja në nyje e një kamere në formë lapsi dhe kryerja e procedurës nga një pikë tjetër me instrumente po ashtu në formë lapsi. Përparësia më e madhe është se nuk bëhet prerje e madhe kirurgjikale. Pacienti mund të kthehet në punë më herët se pas një operacioni të hapur. Një përparësi tjetër është mundësia e vlerësimit të detajuar dhe funksional të strukturave të nyjes, në radhë të parë të membranës sinoviale, si dhe të ligamenteve, kërcit, tendinave dhe kockave të zonës. Edhe pse ndërhyrjet bëhen më shpesh në nyjet e gjurit dhe të shpatullës, ndërhyrje artroskopike mund të kryhen edhe në nyjet e bërrylit, kyçit të dorës, ijës dhe kyçit të këmbës. Në klinikën tonë të gjitha ndërhyrjet artroskopike kryhen me sukses.

Artroplastika

Artroplastika mund të përkufizohet shkurt si kirurgjia e protezave të nyjeve. Fjala protezë mund të kuptohet si protezat që përdoren në stomatologji. Protezat dentare që u vendosen personave pa dhëmbë ose me dhëmbë shumë të dëmtuar zëvendësojnë dhëmbët dhe kryejnë funksionin e tyre. Në mënyrë të ngjashme, protezat përdoren në dëmtimin e kërcit që fillon mesatarisht pas moshës 40 vjeç ose që shfaqet si pasojë e traumave të mëparshme. Protezat që përdorim zëvendësojnë nyjet e dëmtuara. Edhe pse më shpesh kryhen operacionet e protezës së gjurit dhe të ijës, ekzistojnë edhe proteza të shpatullës, bërrylit, kyçit të këmbës, kyçit të dorës dhe gishtave. Ato nuk duhen ngatërruar me protezat që përdoren pas humbjes së një gjymtyre (amputimit) për të rikthyer pamjen dhe funksionin. Për shembull, pas amputimit të këmbës, pajisjet e jashtme që përdoren për të mundësuar ecjen quhen gjithashtu proteza. Pas operacioneve të artroplastikës, pacienti çlirohet nga dhimbjet e nyjeve dhe aftësia e tij e lëvizjes rritet. Jetëgjatësia e protezave mund të arrijë deri në 15-20 vjet. Në spitalin tonë këto operacione kryhen me sukses.

Tumoret e sistemit muskulo-skeletor

Diagnostikimi, trajtimi dhe ndjekja e tumoreve të sistemit muskulo-skeletor kryhen gjithashtu me sukses në klinikën tonë. Fjala tumor është emri që u jepet të gjitha llojeve të rritjes së qelizave në trup. Nga ana tjetër, termat beninj dhe malinj përdoren në varësi të faktit nëse tumori ka apo jo aftësinë të përhapet dhe të dëmtojë strukturën përkatëse. Në thelb, tumoret e sistemit muskulo-skeletor mund të ndahen në dy grupe: tumoret e indeve të buta dhe tumoret e kockave. Përveç trajtimit kirurgjik, herë pas here trajtimit i shtohen edhe terapia me ilaçe dhe rrezatimi.

Ortopedia pediatrike (e fëmijëve)

Nëndega që mund ta quajmë Ortopedi Pediatrike ose Ortopedi e Fëmijëve, siç kuptohet edhe nga emri, merret kryesisht me çrregullimet e sistemit muskulo-skeletor te fëmijët. Megjithatë, nuk duhet harruar se fëmijët nuk janë miniatura të të rriturve. Diagnostikimi, trajtimi dhe ndjekja e tyre janë shumë të ndryshme nga ato të të rriturve. Natyrisht, ekzistojnë edhe tema të ndërthurura që ortopedia pediatrike i ndjek së bashku me traumatologjinë, kirurgjinë e shtyllës kurrizore dhe nëndegët e tjera. Megjithatë, kur flitet për ortopedi pediatrike, në mendje vijnë më shumë, veçanërisht në vendin tonë, çrregullimet e lindura të sistemit të ecjes si dislokimi i ijës. Edhe pse shkalla e shfaqjes së dislokimit të ijës ka ardhur duke u ulur vitet e fundit, ai vazhdon të jetë një problem. Ekografia e ijës ka sjellë një revolucion në këtë fushë. Me diagnozë të hershme, me trajtime jo kirurgjikale mund të arrihen rezultate shumë të suksesshme. Në spitalin tonë ekografia e ijës kryhet si standard, në formë depistimi, për të gjithë të porsalindurit.

Kirurgjia e dorës - Mikrokirurgjia

Edhe pse kur flitet për kirurgji të dorës dhe mikrokirurgji në mendje vjen së pari riqepja e gjymtyrëve të shkëputura me metoda mikrokirurgjikale, mund të thuhet se fusha e kirurgjisë së dorës përfshin pjesën nga majat e gishtave deri te zona e shpatullës. Me mikrokirurgji duhet kuptuar qepja nën mikroskop, me fije shumë të holla dhe me instrumente të posaçme shumë të holla, e enëve të gjakut dhe nervave që është e pamundur të qepen me sy të lirë. Edhe pse kjo fushë është bërë më e popullarizuar vitet e fundit dhe tërheq shumë vëmendjen e medias, ndryshe nga sa besohet, nuk është një metodë që mund të zbatohet për çdo shkëputje gjymtyre. Rezultate të suksesshme mund të arrihen vetëm kur kryhet te pacientët e përshtatshëm. Te pacientët me enë gjaku dhe nerva të shkatërruara rëndë, arritja e rezultateve të suksesshme është mjaft e vështirë. Kirurgjia e dorës nuk duhet kuptuar vetëm si riqepje e gjymtyrëve të shkëputura. Të gjitha dëmtimet e sistemit muskulo-skeletor të zonës midis dorës dhe shpatullës janë në fushën e saj. Mund të jepen shumë shembuj, nga thyerjet e kockave në këtë zonë deri te shtypjet e nervave dhe këputjet e tendinave e muskujve. Në repartin tonë është e mundur të përfitohet me sukses nga të gjitha mundësitë e kirurgjisë së dorës dhe mikrokirurgjisë.

Mjekësia sportive

Mjekësia sportive, siç mund të kuptohet edhe nga emri, mund të përkufizohet si nëndega që merret me dëmtimet e sistemit muskulo-skeletor te sportistët. Sportistët mund të rikthehen në sport vetëm me diagnozë të saktë, trajtim dhe një program të shpejtë rehabilitimi. Problemi më kritik këtu është shkurtimi i kohës së rikthimit në sport. Disa çrregullime muskulo-skeletore kërkojnë trajtim kirurgjik vetëm te sportistët. Vetëm në këtë mënyrë sigurohet rikthimi në sport.

Rrëshqitja e rruazave të mesit

Shtylla kurrizore përbëhet nga një seri kockash të lidhura me njëra-tjetrën, të quajtura rruaza. Te rreth 5% e të rriturve mund të ketë një thyerje zhvillimore në pjesën kockore që bashkon nyjet e sipërme dhe të poshtme të rruazave më të poshtme të zonës së mesit. Kjo thyerje mund të jetë në njërën ose në të dyja anët e rruazës. Zakonisht janë „thyerje nga stresi” që shkaktohen nga mbingarkesa e rruazave të poshtme të zonës së mesit, e cila është shumë e lëvizshme. Këto thyerje quhen „spondilolizë”. Për shkak se kjo zonë është shumë e lëvizshme, këto thyerje shpesh mund të mos shërohen. Megjithatë, ndërsa këto thyerje zakonisht shkaktojnë dhimbje në adoleshencë, në moshën e rritur mund të mos krijojnë probleme serioze. Te disa pacientë, për shkak të thyerjes, rruaza e sipërme mund të rrëshqasë përpara në raport me rruazën e poshtme. Kjo gjendje quhet „rrëshqitje e rruazës” ose „spondilolistezë”. Në varësi të shkallës së rrëshqitjes, spondilolisteza mund të shkaktojë probleme më serioze. Rrëshqitjet e rruazave të shkaktuara nga ky lloj thyerjeje quhen në gjuhën mjekësore „spondilolistezë istmike” dhe zakonisht shfaqen si rrëshqitje e rruazës L5 mbi rruazën S1. Është vërtetuar se 5 deri në 10% e pacientëve që i drejtohen mjekut për dhimbje mesi kanë rrëshqitje të rruazave.

Ngushtimi i kanalit kurrizor

Stenoza (ngushtimi) spinale (e shtyllës kurrizore) është ngushtimi deri në një masë të caktuar i diametrit sagital të kanalit kurrizor, i recesëve laterale dhe i foramenëve (kanaleve të rrënjëve nervore), në të gjithë kanalin kurrizor ose në një a dy rruaza. Mund të jetë e lindur ose e fituar më vonë.

Diametri sagital normal i kanalit kurrizor lumbar është 15-25 mm. Problemi bazë në stenozën spinale është diametri i pamjaftueshëm i kanalit. Nëse diametri sagital është më pak se 10 mm, flitet për stenozë absolute; nëse është midis 10 dhe 13 mm, për stenozë relative. Një zonë e veçantë e quajtur recesi lateral kufizohet përpara nga sipërfaqja e pasme e trupit të rruazës, anash nga pedikuli dhe prapa nga faseta artikulare e sipërme dhe hapet medialisht drejt kanalit kurrizor. Në zonën e poshtme lumbare, largësia nga sipërfaqja e pasme e trupit të rruazës deri te pjesa më ventrale e fasetës artikulare të sipërme nuk duhet të jetë më pak se 3-4 mm. Një lartësi e recesit lateral më pak se 3 mm të bën të mendosh për stenozë të recesit lateral, ndërsa më pak se 2 mm është diagnostikuese.

Stenoza mund të mbetet asimptomatike për sa kohë që ndryshimet strukturore si mosha, trauma, trashja e ligamenteve, ndryshimet e nyjeve dhe zhvillimi i barrave spondilotike nuk i shtypin elementet nervore nën një nivel kritik.
Stenoza mund të prekë njëkohësisht si zonën cervikale ashtu edhe atë lumbare. Megjithatë, nuk është e zakonshme që stenoza e të dyja zonave të japë simptoma në të njëjtën kohë. Simptomat që shfaqen te personat më të moshuar lidhen me mielopatinë.

Edhe pse stenoza spinale mund të shfaqet në çdo moshë, më shpesh fillon të japë shenja pas moshës 50 vjeç. Është më e zakonshme te burrat. Nivelet L3, L4 dhe L5 preken më shpesh. Pacientët shpesh ankohen për dhimbje tinëzare të shpinës, ijës, këmbës dhe pulpës. Përhapja e dhimbjes drejt këmbëve dhe krahëve ndryshon në varësi të nivelit të ngushtimit. Zakonisht përhapja është në të dyja anët. Ecja dhe qëndrimi në këmbë për një kohë të gjatë e nxisin dhimbjen. Pacientët priren të ecin me trup të përkulur përpara. Dhimbja u lehtësohet kur ulen. Kjo pamje është një gjendje e veçantë dhe quhet klaudikacion neurogjen. Në këtë mënyrë, klaudikacioni neurogjen dallohet nga dhimbja e diskut, e cila nuk qetësohet me uljen. Kur gjendja përparon, as ulja dhe as shtrirja nuk e qetësojnë më dhimbjen. Në rastet e avancuara mund të zhvillohen dhimbje të përhershme dhe probleme me urinimin. Për këtë arsye, në rastet kur dyshohet për ngushtim të kanalit kurrizor, nevoja urgjente dhe e shpeshtë për të urinuar konsiderohet shenjë e rëndësishme për operacion dhe këtyre pacientëve u rekomandohet operacion i menjëhershëm. Pacientët me stenozë spinale tregojnë një histori shumë të gjatë dhimbjesh dhe mund ta përballojnë për njëfarë kohe me trajtim medikamentoz. Ndërsa stenoza rritet, dhimbjet e pacientit pothuajse nuk përmirësohen më nga asnjë trajtim. Për këta pacientë rekomandohet operacioni.

Spondiloliza dhe spondilolisteza

Shtylla kurrizore përbëhet nga një seri kockash të lidhura me njëra-tjetrën, të quajtura rruaza. Te rreth 5% e të rriturve mund të ketë një thyerje zhvillimore në pjesën kockore që bashkon nyjet e sipërme dhe të poshtme të rruazave më të poshtme të zonës së mesit. Kjo thyerje mund të jetë në njërën ose në të dyja anët e rruazës. Zakonisht janë „thyerje nga stresi” që shkaktohen nga mbingarkesa e rruazave të poshtme të zonës së mesit, e cila është shumë e lëvizshme. Këto thyerje quhen „spondilolizë”. Për shkak se kjo zonë është shumë e lëvizshme, këto thyerje shpesh mund të mos shërohen. Megjithatë, ndërsa këto thyerje zakonisht shkaktojnë dhimbje në adoleshencë, në moshën e rritur mund të mos krijojnë probleme serioze. Te disa pacientë, për shkak të thyerjes, rruaza e sipërme mund të rrëshqasë përpara në raport me rruazën e poshtme. Kjo gjendje quhet „rrëshqitje e rruazës” ose „spondilolistezë”. Në varësi të shkallës së rrëshqitjes, spondilolisteza mund të shkaktojë probleme më serioze. Rrëshqitjet e rruazave të shkaktuara nga ky lloj thyerjeje quhen në gjuhën mjekësore „spondilolistezë istmike” dhe zakonisht shfaqen si rrëshqitje e rruazës L5 mbi rruazën S1. Është vërtetuar se 5 deri në 10% e pacientëve që i drejtohen mjekut për dhimbje mesi kanë rrëshqitje të rruazave.

Një lloj tjetër i rrëshqitjes së rruazave është ajo që shihet zakonisht mbi moshën 40 vjeç, si pasojë e konsumimit të shtyllës kurrizore dhe të indeve lidhëse përreth saj për shkak të plakjes. Ky problem quhet në gjuhën mjekësore „spondilolistezë degjenerative”. Rrëshqitja që shfaqet me plakjen dhe konsumimin është zakonisht rrëshqitja përpara e rruazës L4 mbi L5. Rrëshqitjen e rruazave shpesh e shoqëron edhe „kanali i ngushtë”.

Cilat janë simptomat?

Thyerjet nga stresi (spondiloliza) nuk japin gjithmonë simptoma klinike. Ndonjëherë zbulohen rastësisht në radiografitë e mesit të bëra për arsye të tjera. Nëse ka shenja klinike, ato mund të shfaqen si dhimbje mesi, dhimbje në vithe, tension në muskujt e mesit dhe, më rrallë, mpirje dhe dhimbje në këmbë (dhimbje ishiatike) dhe humbje force në shputa. Dhimbjet zakonisht shtohen me qëndrimin në këmbë, ecjen dhe aktivitetet e tjera dhe pakësohen me pushim.

Si vendoset diagnoza?

Nëse mjeku juaj, pasi dëgjon ankesat tuaja dhe ju ekzaminon, dyshon për spondilolizë ose spondilolistezë istmike, do t'ju kërkojë radiografi. Megjithatë, në radiografitë e thjeshta thyerja nga stresi (spondiloliza) mund të mos duket. Në këtë rast, nëse mjeku juaj vazhdon të dyshojë për thyerje, mund të kërkojë shintigrafi dhe/ose BT. Nëse me këto ekzaminime zbulohet thyerje, për planifikimin e trajtimit mund të çmohet e nevojshme MR. Gjithashtu, te pacientët me rrëshqitje dhe me dhimbje dhe/ose mpirje në këmbë, MR mund të jetë e nevojshme për të vlerësuar palcën kurrizore dhe nervat. Nëse keni spondilolistezë istmike, ashpërsia e saj do të përcaktohet nga shkalla 1 deri në shkallën 4 sipas masës së rrëshqitjes.

Edhe për diagnozën e spondilolistezës degjenerative, vlerësimi do të bëhet me radiografi të thjeshta dhe MR. Në këtë lloj rrëshqitjeje të rruazave zakonisht nuk nevojiten shintigrafia dhe BT.

Cilat janë metodat e trajtimit?

Nëse ankesa juaj është vetëm dhimbja e mesit, shkalla e rrëshqitjes nuk është e rëndë dhe mjeku juaj në ekzaminim dhe analiza nuk ka konstatuar shtypje ose prekje serioze të nervave, metodat e para të trajtimit që zgjidhen janë ato jo kirurgjikale. Këto metoda mund të jenë një ose disa nga sa vijon: pushimi, qetësuesit e dhimbjes dhe ilaçet antiinflamatore, përdorimi i përkohshëm i korsesë dhe fizioterapia.
Nëse dhimbjet vazhdojnë, një metodë tjetër mund të jenë injeksionet me steroide dhe anestetikë lokalë në zonën e thyerjes dhe në nyjet që lidhin rruazat (nyjet fasetale). Nëse bashkë me dhimbjen e mesit ka edhe dhimbje dhe mpirje në këmbë për shkak të shtypjes së nervit, mund të shtohen injeksione epidurale ose foraminale.
Dhimbjet nga thyerja e stresit (spondiloliza) zakonisht përmirësohen me këto trajtime. Megjithatë, te këta pacientë thyerja nuk ngjitet gjithmonë plotësisht. Pasi kalon dhimbja, mosngjitja e thyerjes nuk përbën rrezik. Zakonisht te këta pacientë nuk pritet rrëshqitje e rëndë në moshë të shtyrë. Megjithatë, herë pas here këta pacientë mund të kenë nevojë për ndjekje me ekzaminime radiografike.

Kur mund të nevojitet trajtimi kirurgjik?

Te pacientët ankesat e të cilëve nuk kalojnë me metodat jo kirurgjikale të trajtimit, mund të nevojitet trajtimi kirurgjik. Gjithashtu, nëse për shkak të rrëshqitjes ka shtypje të palcës kurrizore dhe kjo shkakton defekt të rëndë neurologjik (këmbë e varur, mosmbajtje e urinës), mund të nevojitet edhe ndërhyrje kirurgjikale e hershme.

Në spondilolizë mund të zbatohen dy lloje trajtimi kirurgjik. I pari është riparimi i zonës së thyer. Metoda tjetër është kryerja e fuzionit spinal.
Në spondilolistezën istmike, metoda kirurgjikale e preferuar është fuzioni spinal. Nëse ka edhe shtypje të palcës kurrizore, për ta lehtësuar atë pastrohen vendet që bëjnë shtypjen. Operacioni mund të kryhet nga përpara, nga prapa ose nga të dyja anët. Mund të përdoren materiale fiksimi. Pas operacionit, shërimi arrihet me një program të mirë rehabilitimi.

Artropatia fasetale

Nyjet fasetale lidhin me njëri-tjetrin elementet e pasme të trupit të rruazave. Nyjet fasetale kanë veçori të ngjashme me nyjet në pjesët e tjera të trupit. Ashtu si kockat që formojnë nyjet e tjera të trupit, sipërfaqja artikulare e nyjes fasetale është e mbuluar me kërc të lëmuar, e rrethuar nga një kapsulë e përbërë nga ligamente të forta dhe përmban lëng sinovial që siguron rrëshqitshmërinë. Ashtu si nyja e ijës dhe e gjurit, edhe nyja fasetale mund të bëhet artritike dhe e dhimbshme dhe mund të shkaktojë dhimbje mesi. Dhimbja dhe shqetësimi për shkak të degjenerimit dhe artritit të kësaj zone të shtyllës kurrizore quhen artropati fasetale.

Simptomat

Shumica e personave me artropati fasetale ankohen për dhimbje në mes që shfaqet gjatë rrotullimit dhe përkuljes prapa. Dhimbja e artropatisë fasetale zakonisht është e lokalizuar në një zonë të caktuar të mesit dhe, ndryshe nga dhimbja dhe mpirja që lidhen me diskun e dalë (hernien e diskut), nuk përhapet drejt këmbës. Megjithatë, nëse në nyjen fasetale zhvillohet artrit, në nyje formohen gjemba kockorë (osteofite) dhe këta mund të shtypin rrënjët nervore. Kjo gjendje mund të kontribuojë në formimin e kanalit të ngushtë, i cili mund të shkaktojë mpirje dhe dhimbje që përhapen në këmbë dhe dobësi në këmbë.

Diagnoza

Artropatia fasetale zakonisht nuk është, vetëm ajo, shkaku i një dhimbjeje të theksuar mesi; ajo shoqërohet me çrregullime të tjera që kontribuojnë në shfaqjen e këtyre simptomave, si sëmundja degjenerative e diskut, artriti i zonave të tjera të shtyllës kurrizore dhe shpesh kanali i ngushtë. Edhe te personat me artrit të lehtë deri në mesatar të shtyllës lumbare (të mesit), në Tomografinë e Kompjuterizuar (BT) dhe në Rezonancën Magnetike (MR) shfaqen shenja të degjenerimit të nyjeve fasetale. Shintigrafia e kockave, e cila tregon inflamacionin aktiv, është një test që mund të përdoret për të kuptuar nëse artropatia fasetale kontribuon apo jo në dhimbjen e mesit. Kur pas injektimit në nyjet fasetale të një përzierjeje steroidi dhe anestetiku lokal dhimbja pakësohet dukshëm dhe ekzaminimet e kryera (shintigrafia, BT, MR) tregojnë shenja të artritit të nyjeve fasetale, diagnoza e artropatisë fasetale mund të vendoset me një siguri të caktuar.

Trajtimi

Ka shumë mundësi për trajtimin e dhimbjes dhe simptomave të tjera që shkaktohen nga artropatia fasetale. Trajtimi fillestar në sëmundjen e nyjeve fasetale përfshin shmangien e lëvizjeve që shkaktojnë dhimbje në faseta, përdorimin e ilaçeve antiinflamatore dhe kryerjen e ushtrimeve të shtrirjes dhe forcimit.

Injeksionet mund të përdoren për të pakësuar dhimbjen dhe shqetësimin që shkaktohen nga inflamacioni dhe sinoviti në artropatinë fasetale. Fatkeqësisht, kjo nuk është zgjidhje e përhershme dhe dhimbja mund të përsëritet pas disa muajsh. Në një metodë trajtimi të zhvilluar së fundmi, të quajtur ablacion i nervit sinuvertebral, futet një gjilpërë përmes lëkurës dhe nervi që shkon te nyja fasetale digjet përgjithmonë me rrymë elektrike, duke siguruar pakësimin e dhimbjeve.

Nëse për shkak të zmadhimit të nyjeve fasetale është krijuar shtypje e rrënjëve nervore, ose nëse ka edhe sëmundje të tilla si sëmundja degjenerative e diskut, paqëndrueshmëria spinale apo kanali i ngushtë (stenoza spinale), për eliminimin e dhimbjes është i nevojshëm trajtimi kirurgjik.