Што е ампием? Причини, симптоми и методи на лекување

Здравствениот проблем наречен во медицинската литература ампием накратко се користи за означување на гној (воспаление) што се собира во телесните шупливини. Една од најважните причини за ампием е нелекувањето или неуспешното лекување на бактериски инфекции. Ампиемот вообичаено се користи за означување на воспаление што се собира во тесниот простор помеѓу белите дробови и градниот кош. Главната причина за воспаление во овој простор е пневмонијата (запаление на белите дробови), но и хируршка интервенција на градите или траума, претрпена во минатото, може да предизвика ампием. Бидејќи антибиотската терапија кај бактериските инфекции обично е ефикасна, ампиемот е редок. Сепак, кога ќе се појави, може да доведе до смрт на пациентот, затоа симптомите на ампиемот треба добро да се проценат.

Висока температура, болка во градите, тешкотии при дишење и исплукување на плукавица се меѓу главните симптоми на ампиемот. Техники на сликање, како рендгенот, помагаат во дијагностицирањето на ампиемот. Кај случаи на ампием дијагностициран во рана фаза, антибиотската терапија обично е доволна. Сепак, во некои случаи гнојот што се собира во шупливините може да треба да се исцеди со помош на посебна игла или со хируршки методи„Што е ампием?“, „Кои се симптомите, дијагнозата и методите на лекување?“ и други прашања за ампиемот се одговорени во понатамошниот текст.

Што е ампием?

Ампиемот е здравствен проблем што се манифестира со собирање гној во телесните шупливини; тој е редок, но ако не се дијагностицира и не се лекува во рана фаза, може да има сериозни последици. Во телото постојат шупливини, како синусната шупливина и градната шупливина. Една од шупливините во која ампиемот најчесто се јавува е плевралната шупливина, наречена и плеврален простор, односно просторот помеѓу белите дробови и градниот кош.

Главната причина за ампием се бактериите и други штетни микроорганизми. Кога човечкото тело ќе се сретне со штетен патоген, како штетни бактерии, имунолошкиот систем ги активира своите клетки за борба против него. Ако имунолошкиот систем не може да се справи со бактериите, под контрола на лекар може да се користат антибиотски лекови. Но, овие лекови не секогаш се доволни за борба со инфекцијата. Во тој случај, во телесните шупливини може да се собере воспалителна течност. Оваа собрана течност може да доведе до напредување на инфекцијата и, последователно, до појава на сериозни компликации.

Лекувањето на ампиемот може да се разликува во зависност од општата здравствена состојба на пациентот, местото и тежината на воспалителната течност. За специјалистите, најважно во лекувањето е чистење на инфекцијата. Затоа, кај едноставни случаи инфекцијата обично може да се лекува со антибиотици. Во случаи кога антибиотиците не се доволни, лекарите можат да ја отстранат воспалителната течност од шупливината со користење на посебни игли или со примена на различни хируршки методи.

Кои се симптомите на ампиемот?

Плевралната шупливина, која се наоѓа помеѓу градниот кош и белите дробови, нормално содржи одредена количина течност. Меѓутоа, ако има било каква инфекција во телото, производството на оваа течност може да се зголеми или нејзината ресорпција може да се намали. Во тој случај, течноста во плевралната шупливина може да се сконцентрира поради заразување со бактерии. Во таква состојба може да се појават различни симптоми, особено тешкотии при дишење и кашлица. Ампиемот има два различни типа: едноставен и сложен. Едноставниот ампием се јавува во раните фази на инфекцијата. Симптомите на едноставниот ампием се поблаги. Главните симптоми вклучуваат тешкотии при дишење, сува кашлица, температура, потење, боцкање како со нож при вдишување, главоболка, замаглување на свеста и губење на апетит.

Во подоцнежните фази на болеста се јавува сложениот ампием, при кој воспалението е поинтензивно. Кај сложениот ампием во плевралната шупливина може да се формира ожилено ткиво. Ако не се интервенира во рана фаза, инфекцијата може да напредува и да резултира со формирање на дебела опна на плеврата (ткивото што ја обвива градната шупливина од внатре). Оваа состојба може да предизвика сериозни компликации. Покрај тоа, главните симптоми на сложениот ампием можат да се наведат на следниов начин:

Тешкотии при дишење,

Необјаснив губиток на тежина,

Болка во градите,

Кашлица.

Покрај горенаведеното, сложениот ампием ретко, но сепак може да доведе до поозбилни компликации, како пнеумоторакс (колабирање на белите дробови) и сепса. Висока температура, треперење, брзо дишење, брзо срцебиење и низок крвен притисок може да укажуваат на сепса, затоа е важно без одлагање да се закаже преглед кај лекар специјалист и да се направат потребните контроли (4). Ако забележите симптоми како тешкотии при дишење, губење на тежина и другите наведени симптоми, не одлагајте со јавување до здравствена установа.

Кои се причините за ампием?

Ампиемот е здравствен проблем што може да се појави поради различни причини, пред сè пневмонија, односно запаление на белите дробови. Главните причини за ампием можат да се наведат на следниов начин. Бронхиектазијата, при која бронхиите се оштетени на непоправлив начин и поради тоа белите дробови стануваат ранливи на инфекции, е една од главните причини за ампием.

Затнување поради емболија (закрчување со крвен згрутчок) во крвните садови што ја носат крвта до белите дробови може да предизвика одумирање на дел од белодробното ткиво. Како последица, може да се зголеми ризикот од собирање воспалителна течност во плевралната шупливина.

По некои хируршки интервенции на градите, ампиемот може, иако ретко, да се јави како компликација.

Ретко, кај пациенти со тешкотии при голтање, ампиемот може да се јави како последица на навлегување на честички храна во белите дробови.

Повреда на градите може исто така да предизвика собирање гној во плевралната шупливина.

Покрај горенаведените, фактори како дијабетес и рефлукс, прекумерна консумација на алкохол и ослабен имунолошки систем можат да го зголемат ризикот од ампием. Ампиемот може да се развие и како последица на потешко здравствено заболување, како рак на белите дробови. Затоа, ако специјалистите сметаат дека е потребно, во фазата на дијагностицирање можат да користат и дополнителни испитувања, како биопсија (земање парче ткиво и негово испитување во лабораториска средина). Ако имате тешкотии при дишење, болка или чувство на притисок во градите при вдишување, не одлагајте со јавување до здравствена установа.

Како се поставува дијагнозата на ампием?

Кога лекувањето на пневмонијата не дава позитивен резултат, специјалистите можат да започнат поподробен дијагностички процес со сомнение за ампием. Прво, лекар специјалист ја зема медицинската историја на пациентот и спроведува физикален преглед. Во оваа фаза, за да ги слушнат абнормалните звуци во белите дробови, специјалистите најчесто користат уред наречен стетоскоп. Потоа, за да се потврди дијагнозата, може да се користат методи на сликање, како рендгенска слика на белите дробови, компјутеризирана томографија (КТ) и ултразвук.

Дополнително, со крвни анализи може да се испитаат бројот на белите крвни клетки (WBC), нивото на C-реактивен протеин (CRP) и бактериите што се причинители на инфекцијата. Ако лекарот специјалист по сликањето открие течност во плевралната шупливина, може да побара да се земе примерок од течноста преку постапка наречена торакоцентеза и да се анализира во лабораторија.

Како се лекува ампиемот?

Целта на лекувањето на ампиемот е да се отстранат гнојот и течноста од плеврата и да се лекува инфекцијата. За таа цел, специјалистите најпрво можат да користат антибиотски лекови за лекување на инфекцијата. Кој вид антибиотик ќе се користи зависи од типот на бактеријата што ја предизвикала инфекцијата. Кога терапијата со антибиотици не дава позитивен резултат, воспалението треба да се испразни со различни методи. Методот што ќе се користи се одредува според степенот на воспалението. Кај ампием во рана фаза, течноста во плевралната шупливина обично може да се испразни со помош на посебна игла, со користење на метод наречен перкутана торакоцентеза. Во подоцнежни фази или кај сложен ампием, може да биде потребно да се користи посебна дренажна цевка за да се испразни гној. Испразнувањето на течноста со помош на посебна цевка обично се изведува во стерилна операциона сала под анестезија. Главните хируршки методи што специјалистите ги користат за испразнување на течноста се следниве:

Торакостомија: Кај методот торакостомија, лекар специјалист поставува пластична цевка меѓу две ребра. Потоа, цевката се поврзува со посебен уред и течноста се испразнува.

Видео-потпомогнато торакално хируршко лекување: Кај овој метод, хирург специјалист прави неколку мали рези, а потоа, со помош на специјална камера, го отстранува засегнатото ткиво околу белите дробови и на крајот ја испразнува течноста со поставување дренажна цевка или со употреба на лекови.

Најчесто поставувани прашања

Ампиемот не е многу чест, но е здравствен проблем што треба да се дијагностицира и лекува во рана фаза. Некои од прашањата што најчесто се поставуваат за ампиемот се детално разгледани подолу. Собирањето течност во плевралната шупливина, односно плевралниот излив, може да се појави поради многу причини. Меѓу факторите што предизвикуваат плеврален излив, на прво место е ампиемот. Ампиемот е собирање на течност во плевралната шупливина што се запалило поради причина како пневмонија. Ако собраната течност во белите дробови не се лекува во рана фаза, може да предизвика сериозни компликации, особено тешкотии при дишење. Лекувањето на воспалението на плеврата зависи од општата здравствена состојба на пациентот, подлогата на воспалението и тоа колку рано е започнато лекувањето. При лекувањето, лекарот специјалист има за цел да ја контролира инфекцијата. Кај пациентите кај кои лекувањето е започнато во рана фаза, со лекови воспалението на плеврата може да се излечи за кратко време. Меѓутоа, при потешка инфекција лекувањето може да трае подолго.

Собирањето течност во белите дробови, наречено и вода во белите дробови, може да се појави поради многу причини. Рак на белите дробови, белодробна емболија (закрчување со крвен згрутчок), пневмонија, туберкулоза и други белодробни заболувања се главните причини за собирање течност во плеврата. Покрај тоа, срцева слабост, заболувања на црниот дроб и бубрезите исто така можат да предизвикаат собирање течност во плеврата. Затоа, во фазата на лекување, специјалистите најчесто работат мултидисциплинарно, заедно со онколози и други гранки. Вие, исто така, не одлагајте со јавување до здравствена установа и/или со закажување преглед кај специјалист по белодробни болести и торакална хирургија за редовни контроли.