დერმატოლოგია

კანი თავდაცვის პირველი ხაზია, რომელიც სხეულს დაავადებებისა და გარე ფაქტორებისგან იცავს. კანის ჯანმრთელობის შენარჩუნება ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან მას აქვს ისეთი მნიშვნელოვანი ფუნქციები, როგორიცაა სხვა ორგანოების დაცვა, სხეულის მთლიანობისა და სითბური ბალანსის შენარჩუნება და სხვადასხვა დაავადების სიმპტომების ამოცნობა. კანი ორგანიზმის ზოგადი ჯანმრთელობის მნიშვნელოვანი მაჩვენებელია; კანზე შეიძლება გამოვლინდეს ნიშნები, რომლებიც კუჭის, თირკმლების და ფარისებრი ჯირკვლის პრობლემებზე მიუთითებს. კანთან დაკავშირებული დახმარების საჭიროების შემთხვევაში შეგიძლიათ მიმართოთ დერმატოლოგიის პოლიკლინიკას.

რა არის დერმატოლოგია?

დერმატოლოგია მედიცინის დარგია, რომელიც ეხება კანის, თმის, ცხიმოვანი ჯირკვლების, ლორწოვანი გარსების, პირის ღრუს, გენიტალური მემბრანებისა და ფრჩხილების დაავადებების ან დარღვევების დიაგნოსტიკას, კოსმეტიკური და დაბერებასთან დაკავშირებული მდგომარეობების შეფასებას და მათ მკურნალობას სწორი თერაპიული პროტოკოლით. მიზანია ყველა ასაკის პაციენტების – როგორც ბავშვების, ისე მოზრდილების – დიაგნოსტიკა და მკურნალობა. ამ სფეროში განსწავლულ და სპეციალიზებულ ექიმებს დერმატოლოგები ეწოდებათ. დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის გარდა, დერმატოლოგები პროფესიონალები არიან ბოტოქსში, ქიმიურ პილინგებსა და მრავალ სხვა კოსმეტიკურ პროცედურაშიც. პაციენტთა ჯგუფების მიხედვით დერმატოლოგია ოთხ ქვედარგად იყოფა:

• პედიატრიული დერმატოლოგია: ბავშვთა დერმატოლოგი, რომელიც პედიატრიულ დერმატოლოგადაც არის ცნობილი, არის ექიმი, რომელიც სპეციალიზებულია ყველა ბავშვის – ახალშობილიდან მოზარდამდე – კანის დაავადებებში. ამ ქვედარგში ძირითადად მკურნალობენ დაბადების ნიშნებსა და მოზარდთა აკნეს.

• სამედიცინო დერმატოლოგია: ეს არის დარგი, სადაც ხდება კანის მძიმე დაავადებების დიაგნოსტიკა და მკურნალობა და იკვლევენ მათ სისტემურ ზემოქმედებას. ძირითადად ეხება ისეთ დაავადებებს, როგორიცაა დერმატიტი, ფსორიაზი, ურტიკარია, პიგმენტაციის დარღვევები, აკნე და როზაცეა.

• ქირურგიული დერმატოლოგია: დერმატოლოგიაში შეიძლება ქირურგიული პროცედურებიც იქნეს გამოყენებული. ისინი ძირითადად გამოიყენება მელანომური და არამელანომური სიმსივნური ქსოვილების მოსაშორებლად, ნაწიბურების კორექციისა და თმის აღდგენისთვის. როგორც წესი, სრულდება ადგილობრივი ანესთეზიით, კლინიკურ პირობებში.

• კოსმეტიკური დერმატოლოგია: კოსმეტიკური დერმატოლოგები სხვადასხვა მეთოდით აუმჯობესებენ კანის, თმისა და ფრჩხილების იერსახეს. შესაძლებელია ისეთი პროცედურები, როგორიცაა ასაკობრივი ლაქების, არასასურველი თმის, ნაწიბურებისა და ტატუების მოშორება, ასევე ცელულიტისა და სტრიების მკურნალობა.

რა არის დერმატოლოგიური დაავადებები?

ითვლება, რომ არსებობს 3000-ზე მეტი დერმატოლოგიური დაავადება. მათი გამოვლენის მიზეზები ადამიანიდან ადამიანამდე განსხვავდება. თუმცა ყველაზე გავრცელებულ მიზეზებს შორისაა გენეტიკა, ალერგენებთან კონტაქტი, სოკოები, ვირუსები, ბაქტერიები და პარაზიტები, გარემო ფაქტორები და სხვა სამედიცინო მდგომარეობები. ეს დაავადებები შეიძლება იწვევდეს კანზე გამონაყარს, ქავილს, ანთებას და ფერის ცვლილებას. ყველაზე ხშირი კანის დაავადებები მოკლედ შემდეგია:

• აკნე: ვითარდება, როდესაც კანის ფოლიკულები იხშობა ცხიმის, ბაქტერიებისა და კანის მკვდარი უჯრედების დაგროვების შედეგად. შეიძლება გამოვლინდეს სხვადასხვა მიდამოში, როგორიცაა სახე, კისერი, ზურგი და მხრები. ვლინდება ვარდისფერი შეშუპებების ან წითელი, ჩირქით სავსე მუწუკების სახით. ჰაერთან კონტაქტისას ისინი შეიძლება შავ წერტილებად იქცეს. გამომწვევი ფაქტორებია ჰორმონული ცვლილებები, სქესობრივი მომწიფების პერიოდი ან ცხიმის ჭარბი გამომუშავება.

• ეგზემა (დერმატიტი): ეგზემა დერმატოლოგიურ პოლიკლინიკებში მიმართვის ერთ-ერთი ყველაზე ხშირი მიზეზია. ეს არის დაავადება, რომელიც ხასიათდება ანთებითი, წითელი და შემაწუხებელი კანის გამონაყარით. როგორც წესი, ვითარდება იმუნური სისტემის რეაქციის შედეგად უცხო ნივთიერებებსა და ალერგენებზე. არსებობს მრავალი სახეობა, მათ შორის ატოპიური დერმატიტი და ხელებისა და ფეხების დერმატიტი.

• ურტიკარია (ჭინჭრის ციება): ვითარდება წითელი ან კანის ფერის ამობურცული, ქავილიანი ლაქები. შეიძლება გამოიწვიოს მრავალმა ფაქტორმა, როგორიცაა მწერის ნაკბენი, საკვები, შინაური ცხოველების ბეწვი ან მედიკამენტები. თუმცა ძირითადი გამომწვევი ყველაზე ხშირად ალერგიული რეაქციებია.

• მგლურა (ლუპუსი): ეს არის აუტოიმუნური დაავადება, ანუ მდგომარეობა, როდესაც ორგანიზმი საკუთარ ქსოვილებს უტევს. შეიძლება დააზიანოს სხეულის მრავალი ნაწილი. ვლინდება ისეთი სიმპტომებით, როგორიცაა მზისადმი მგრძნობელობა, ცხელება, ფეხებისა და თვალების ირგვლივ შეშუპება, თმის ცვენა, თავისა და მუცლის ტკივილი. ლოყებსა და ცხვირზე პეპლის ფორმის გამონაყარი ლუპუსის კლასიკური ნიშანია.

• ფსორიაზი: ფსორიაზის დროს კანის უჯრედები ნორმაზე ბევრად სწრაფად ვითარდება და კანზე უჯრედების დაგროვებას იწვევს. ეს მდგომარეობა ფოლაქოვან ფსორიაზადაც მოიხსენიება. ეს თეთრი ფოლაქები ყველაზე ხშირად ჩნდება იდაყვებზე, მუხლებზე, ზურგსა და თავის კანზე.

• ტრიქოფიტია (ტინეა): დაავადება, რომელიც თავის კანზე აქერცლილ, წითელ და გამელოტებულ უბნებს იწვევს. ეს სოკოვანი ინფექციაა, რომელიც შეიძლება ფეხებზე ან საზარდულშიც განვითარდეს. საზარდულის ტინეა ცნობილია როგორც „სპორტსმენის ქავილი“.

• როზაცეა: ვლინდება სახეზე სიწითლით, წვითა და ჩხვლეტის შეგრძნებით. წითელი ცხვირი და გაწითლებული, ცრემლიანი თვალებიც შესაძლო სიმპტომებს შორისაა. უფრო ხშირად გვხვდება 30-50 წლის ღია კანის მქონე ქალებში.

• სარტყლისებრი ლიქენი (ჰერპეს ზოსტერი): დაავადება, რომელიც ბუშტუკებიან მტკივნეულ გამონაყარს იწვევს. ვლინდება ზოლის სახით სახის ან სხეულის ერთ მხარეს. ვითარდება ჩუტყვავილას გამომწვევი ვირუსის ნერვულ სისტემაში რეაქტივაციის შედეგად. ამიტომ სარტყლისებრი ლიქენი მხოლოდ იმ ადამიანებს ემართებათ, რომლებსაც ადრე ჩუტყვავილა ჰქონდათ.

• კანის კიბო: კანის არამელანომური კიბო ვითარდება მზის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ მიდამოებში, ძირითადად თავზე, კისერზე, სახეზე, ხელებსა და მკლავებზე. მელანომა კი კანის კიბოს საშიში სახეობაა, რადგან შეუძლია მეტასტაზების გზით გავრცელება. შეიძლება გამოიწვიოს მუქი ლაქები, ხალების ცვლილება და არშეხორცებადი სისხლჩაქცევები.

• მეჭეჭები: მეჭეჭებს ადამიანის პაპილომავირუსები იწვევს და ისინი შეიძლება გადამდები იყოს. იყოფა ჩვეულებრივ და პლანტარულ მეჭეჭებად. ჩვეულებრივი მეჭეჭები ძირითადად ხელებზე ჩნდება კანის უსწორმასწორო წანაზარდების სახით. პლანტარული მეჭეჭები ფეხისგულზე წარმოქმნილი მაგარი და მტკივნეული წარმონაქმნებია.

• ტუჩის ჰერპესი: ეს ვირუსული ინფექციაა. როგორც წესი, ეს არის გადამდები, პატარა, მტკივნეული და სითხით სავსე ბუშტუკები, რომლებიც ჯგუფებად ჩნდება ზედა ტუჩზე და მის ირგვლივ. გამოწვეულია მარტივი ჰერპესის (ჰერპეს სიმპლექსის) ვირუსით. 1-ლი ტიპის ვირუსი პირის მიდამოს აზიანებს, მე-2 ტიპის კი – გენიტალურ მიდამოს.

• მუნი (ქეცი): ეს ქავილიანი დაავადებაა. მუნი ძირითადად კანთან კონტაქტით გადაეცემა და შეიძლება გავრცელდეს სქესობრივი კონტაქტით, ახლო კონტაქტით, ტანსაცმლის საერთო გამოყენებით ან ინფიცირებულ ზედაპირთან შეხებით.

• ვიტილიგო: ვიტილიგო, რომელსაც მრავალი სახეობა აქვს, ჩვეულებრივ ვლინდება სხეულის ორივე მხარეს კანის თეთრი ან ღია ფერის ლაქების სახით. ითვლება, რომ ვიტილიგო ვითარდება მაშინ, როდესაც ორგანიზმის იმუნური სისტემა პიგმენტის წარმომქმნელ უჯრედებს უტევს.

• თმის ცვენა: სხვადასხვა ჯანმრთელობის პრობლემამ და გენეტიკამ შეიძლება თმის ცვენა გამოიწვიოს.

• ფრჩხილების პრობლემები: ჩაზრდილმა ფრჩხილმა, სოკოვანმა ინფექციებმა და სხვადასხვა მდგომარეობამ შეიძლება ფრჩხილების დაზიანება გამოიწვიოს.

რა სიმპტომები აქვს დერმატოლოგიურ დაავადებებს?

კანის დაავადებების სიმპტომები დაავადების მიხედვით განსხვავდება. ამასთან, კანის ცვლილებები ყოველთვის ამ დაავადებებთან არ არის დაკავშირებული – კანმა შეიძლება სხვა დაავადებების გამოც სხვადასხვა რეაქცია გამოავლინოს. დერმატოლოგიური დაავადებების ზოგადი ნიშნებია:

• არანორმალური პიგმენტაციის მქონე კანის ლაქები,

• მშრალი, დამსკდარი და ქავილიანი კანი,

• მეჭეჭები და კანის წანაზარდები,

• ხალების ფერისა და ზომის ცვლილება,

• ღია ჭრილობები,

• დაზიანებები და წყლულები,

• კანის აქერცვლა და მტკივნეული გამონაყარი,

• წითელი, თეთრი ან ჩირქით სავსე შეშუპებები,

• აქერცლილი და უხეში იერის კანი.

როგორ ისმება დერმატოლოგიური დაავადებების დიაგნოზი?

დერმატოლოგიური დაავადებების დიაგნოზს, როგორც წესი, დერმატოლოგები ვიზუალური გასინჯვით სვამენ. თუმცა ზოგიერთ შემთხვევაში კანის დაავადებებს მსგავსი სიმპტომები აქვს, ამიტომ დიაგნოზის დასმა შეიძლება გართულდეს. თუ კანის იერსახე დაავადების შესახებ მკაფიო პასუხს არ იძლევა, დერმატოლოგებმა შეიძლება სხვადასხვა დიაგნოსტიკური ტესტი დანიშნონ:

• ბიოფსია: დიაგნოსტიკის მეთოდი, რომელიც გულისხმობს კანიდან მცირე ნაწილების აღებას მიკროსკოპული კვლევისთვის.

• კულტურა (დათესვა): პროცედურა, რომელიც გულისხმობს კანის ნიმუშების აღებას ბაქტერიების, სოკოებისა და ვირუსების არსებობის შესამოწმებლად.

• კანის აპლიკაციური (პატჩ) ტესტი: ტესტი, რომლის დროსაც კანი ალერგენის მცირე რაოდენობის ზემოქმედებას ექვემდებარება ალერგიული რეაქციების დიაგნოსტიკის მიზნით.

• კანის პრიკ-ტესტი: ალერგიული დაავადებების დროს,

• ვუდის ნათურით გასინჯვა: სხვადასხვა დაავადების, მაგალითად, პიგმენტაციის დარღვევებისა და სოკოვანი ინფექციების დიაგნოსტიკისას,

• დიასკოპია: დიაგნოსტიკური პროცედურა, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს კანის ფერის ცვლილებების დასადგენად.

• დერმოსკოპია: მიზანია კანის დაზიანებების დიაგნოსტიკა დერმატოსკოპად წოდებული მოწყობილობის გამოყენებით.

• ცანკის ტესტი: ტესტი, რომელიც გულისხმობს ბუშტუკების სითხის კვლევას ჰერპეს სიმპლექსისა და ჰერპეს ზოსტერის ვირუსების არსებობის დასადგენად.

როგორ მკურნალობენ დერმატოლოგიურ დაავადებებს?

კანის დაავადებები შეიძლება განიკურნოს ან მათი სიმპტომები კონტროლის ქვეშ მოექცეს სხვადასხვა მკურნალობით. ამ მიზნით სამედიცინო სპეციალისტები შემდეგ მეთოდებს იყენებენ:

• ადგილობრივი და სისტემური მედიკამენტები: ანტიბიოტიკები, ანტიჰისტამინები და სტეროიდები შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ექიმის რეკომენდაციით სხვადასხვა ფორმით, როგორიცაა ტაბლეტები, კრემები, მალამოები, გელები და ინექციები. ასევე, დამატენიანებელი ფორმულის მქონე პრეპარატები შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სამედიცინო სპეციალისტის რეკომენდაციით.

• იმუნოთერაპია: ცნობილია, როგორც იმუნური მკურნალობაც. იმუნოთერაპიისას გამოიყენება მედიკამენტები, რომლებიც პაციენტის იმუნურ სისტემას ეხმარება დაავადების გამომწვევი უჯრედების ამოცნობასა და განადგურებაში.

• ფოტოთერაპია და ლაზერული მკურნალობა: არაინვაზიური მეთოდები, რომლებიც სინათლის ენერგიას იყენებს დაზიანებული კანის ქსოვილის აღსადგენად და გასაახლებლად. შეიძლება გამოყენებულ იქნეს აკნეს კვალის, დაბადების ნიშნების, ჰიპერპიგმენტაციის, ნაწიბურების, კაპილარების, არასასურველი თმისა და მზით გამოწვეული დაზიანებების სამკურნალოდ.

• რადიოთერაპია: ხშირად გამოყენებადი მეთოდი კანის კიბოსა და კანთან ახლოს განვითარებული სიმსივნეების მკურნალობაში.

• ელექტროქირურგია: ქირურგიული მკურნალობის მეთოდი, რომლის დროსაც მაღალი სიხშირის ელექტრული დენი გამოიყენება ქსოვილების გასაჭრელად ან გასანადგურებლად.

• კრიოქირურგია: მეთოდი, რომლის დროსაც სიცივე ქირურგიული მიზნით გამოიყენება; მიზანია დაავადებული ქსოვილების განადგურება გაყინვით.

• ექსციზიური ოპერაცია: პროცედურა, რომელიც გულისხმობს ქსოვილების მოშორებას ქირურგიული ჩარევით.

• მოჰსის ოპერაცია: ქირურგიული ტექნიკა, რომელიც გულისხმობს სიმსივნური უჯრედების ფენა-ფენა მოშორებას კანის ქსოვილიდან.

• ხალის მოშორება: სხეულზე განვითარებული ხალების ნაწილობრივი ან სრული მოშორების მეთოდი.

• სისხლძარღვების მკურნალობა: მოიცავს დაზიანებული სისხლძარღვების აღდგენას სკლეროთერაპიით ან ლაზერული მკურნალობით. განსაკუთრებით გამოიყენება ობობისებრი ვენებისა და ვარიკოზის სამკურნალოდ.

ხშირად დასმული კითხვები დერმატოლოგიის შესახებ

პროცედურები, რომლებსაც ვატარებთ დერმატოლოგიის განყოფილებაში

• კრიოთერაპია: ცნობილია, როგორც გაყინვით ან აირის შესხურებით მკურნალობა. ეს არის თანამედროვე და მარტივი მეთოდი, რომელიც გამოიყენება კანის მრავალი დაავადების, უპირველეს ყოვლისა მეჭეჭების, სამკურნალოდ. არ საჭიროებს ადგილობრივ ანესთეზიას. სწრაფი პროცედურაა, რომელიც ბავშვებშიც გამოიყენება.

• ელექტროკაუტერიზაცია: დაწვით მკურნალობად ცნობილი მეთოდი ტარდება ადგილობრივი ანესთეზიით. მისი უპირატესობაა, რომ შედეგი ერთ სეანსშივე მიიღწევა.

• კანის ბიოფსია: კანის დაავადებების ზუსტი დიაგნოზისთვის ადგილობრივი ანესთეზიით ქსოვილის აღება და მისი პათოლოგიური კვლევა.

• დერმატოსკოპია: დიაგნოსტიკის მეთოდი, რომელიც გამოიყენება კანის დაავადებების, უპირველეს ყოვლისა ხალებისა და კანის კიბოს, დიაგნოსტიკისთვის.

• ვუდის ნათურა: ხალხში ლურჯი სინათლის სახელით ცნობილი მოწყობილობა, რომელიც გამოიყენება ისეთი დაავადებების დიაგნოსტიკისთვის, როგორიცაა სოკოვანი ინფექციები, ვიტილიგო და მელაზმა.

• ლაზერული ეპილაცია: შავი და ყავისფერი არასასურველი თმისგან გასათავისუფლებლად ტარდება ალექსანდრიტის ტიპის აპარატით, ექიმი-სპეციალისტის კონტროლით, ჰიგიენურ გარემოში.

• Pulse Dye ლაზერი: ეფექტური ლაზერია თანდაყოლილი ან შეძენილი სისხლძარღვოვანი ხალების დროს. ბავშვებში, ხოლო სურვილის შემთხვევაში მოზრდილებშიც, პროცედურა ზოგადი ანესთეზიით ტარდება. Pulse Dye ლაზერი ასევე გამოიყენება კანის გაახალგაზრდავებისთვის, კანის დაზიანების გარეშე. სასიამოვნო შედეგები მიიღწევა აკნეს, დამწვრობისა და ჭრილობების ნაწიბურების დროსაც.

• ალერგიული ტესტები: პრიკ (ჩხვლეტის) ტესტით შესაძლებელია საკვები და გარემო ალერგენების გამოვლენა. შედეგი 20 წუთში მზადაა. პატჩ (აპლიკაციური) ტესტით დგინდება ალერგენები, რომლებიც კანთან კონტაქტისას რეაქციას იწვევს. ტესტი, რომელიც ზურგზე ლენტების დაწებებით ტარდება, ფასდება 48 და 96 საათის შემდეგ.

• ქიმიური პილინგი: მიზნად ისახავს კანის გაახალგაზრდავებას კანზე გლიკოლის მჟავის წასმით. ტარდება სულ 4 სეანსი 2-კვირიანი ინტერვალით, 20-35-50-70% კონცენტრაციებით.

• კანის წმენდა: ორთქლით კანის ფორების გახსნის შემდეგ იწმინდება შავი წერტილები, აკნეს კისტები, კერატინის კისტები და ცხიმოვანი კისტები.

• დერმაროლერი: სახეზე ლითონის წვრილი ნემსებით დაფარული ცილინდრების გამოყენება. წარმოქმნილ მრავალ მიკროარხში შეჰყავთ სპეციალური შრატები და ნიღბები.

• მეზოთერაპია: კანისა და თმის აღმდგენი, მკვებავი და გამაახლებელი ნივთიერებების კანში შეყვანა სპეციალური ნემსებით.

• ინტრალეზიური ინექცია: მედიკამენტების, უპირველეს ყოვლისა კორტიზონის, კანში შეყვანა ისეთი კანის დაავადებების დროს, როგორიცაა კელოიდი, და კეროვანი მელოტობის დროს.

• ფრჩხილის ამოღება: გამოიყენება იმ შემთხვევებში, როდესაც მედიკამენტური მკურნალობა შეუძლებელია, განსაკუთრებით ჩაზრდილი ფრჩხილის დროს.

• აბსცესის დრენაჟი: ანთებითი დაზიანებები ადგილობრივი ანესთეზიით იცლება მანიპულაციის ოთახში.

აკეთებს თუ არა დერმატოლოგი კანის მოვლას?

დიახ, დერმატოლოგებს შეუძლიათ სამედიცინო დანიშნულების კანის მოვლის პროცედურების ჩატარება. კანის მოვლას ატარებენ ექიმები, რომლებიც სპეციალიზებულნი არიან კოსმეტიკურ დერმატოლოგიაში, რომლის ქვესპეციალობაც კანის მოვლაა. კანის მოვლისას დერმატოლოგებს შეუძლიათ გამოიყენონ ისეთი პროცედურები, როგორიცაა ქიმიური პილინგი, სკლეროთერაპია და ლაზერული მკურნალობა.

მკურნალობს თუ არა დერმატოლოგია აკნეს?

აკნეს მკურნალობას დერმატოლოგი ახორციელებს. მკურნალობის მეთოდები შეიძლება განსხვავდებოდეს ისეთი ფაქტორების მიხედვით, როგორიცაა პაციენტის ასაკი, აკნეს სახეობა და მისი ლოკალიზაცია. დერმატოლოგებს შეუძლიათ გამოწერონ რეტინოიდების, ბენზოილ პეროქსიდის, კორტიკოსტეროიდებისა და ანტიბიოტიკების შემცველი მედიკამენტები. მათ შეუძლიათ კვების რეჟიმის ცვლილების რეკომენდაცია და ისეთი მეთოდების გამოყენება, როგორიცაა ლაზერული და სინათლით თერაპია.

მკურნალობს თუ არა დერმატოლოგია ეგზემას?

ეგზემა კანის ხშირად გავრცელებული დაავადებაა და მისი მკურნალობა დერმატოლოგიურ პოლიკლინიკებში ხდება. დერმატოლოგებს შეუძლიათ გამოწერონ დამატენიანებლები სიმშრალის მოსახსნელად, ანტიჰისტამინები ქავილის მოსახსნელად, ასევე იმუნოსუპრესიული მედიკამენტები და კორტიზონიანი მალამოები სიწითლის, შეშუპებისა და გამონაყარის მოსახსნელად.

რა არის კანის დაავადებები?

ზემოთ ჩამოთვლილი კანის დაავადებების გარდა, შეიძლება დავასახელოთ ასაკობრივი ლაქები, პირის ღრუს აფთები, ჰემანგიომა, წითელი ბრტყელი ლიქენი, კანის სიმშრალე, პიგმენტაციის დარღვევები, მზის ალერგია, ვარიკოზული ვენები და სისხლძარღვოვანი ანომალიები.

როგორ უწოდებენ დერმატოლოგიას სხვაგვარად?

თურქულ ენაზე „Cildiye“ დერმატოლოგიის დარგის ხალხში ცნობილი და გავრცელებული სახელწოდებაა. პოლიკლინიკის სახელად ასევე გამოიყენება ტერმინი „კანისა და ვენერიული დაავადებები“.

რა მოწყობილობა გამოიყენება კანის დაავადებების დიაგნოსტიკისთვის?

კანის დაავადებების დიაგნოსტიკისთვის გამოიყენება მოწყობილობა, რომელსაც დერმატოსკოპი ეწოდება. დერმატოსკოპი ხელში დასაჭერი პორტატული მოწყობილობაა, რომელსაც აქვს ლინზების სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს გადიდებასა და განათებას.

კანის დაავადებები შეიძლება მსოფლიოს მოსახლეობის 30-70%-ს აღენიშნებოდეს და ყველა დაავადებას შორის სიხშირით მეოთხე ჯგუფია. ვინაიდან მათ ნებისმიერი ასაკის ადამიანზე შეუძლიათ ზემოქმედება, მათი მკურნალობა ძალიან მნიშვნელოვანია, წინააღმდეგ შემთხვევაში, გვიან სტადიებზე შეიძლება სერიოზული მატერიალური დანაკარგები და ფსიქიკური აშლილობები გამოიწვიოს. ამიტომ რეკომენდებულია კანის დაავადებებში სპეციალიზებულ დერმატოლოგებთან კონსულტაცია. თუ თქვენ ან თქვენს ახლობლებს აქვთ კანის დაავადებები ან სიმპტომები, რომლებიც მკურნალობას საჭიროებს, გირჩევთ, ჩაეწეროთ დერმატოლოგიის პოლიკლინიკაში.