Што е миокардит (воспаление на срцевиот мускул)? Симптоми, причини и третман

Што е миокардит (воспаление на срцевиот мускул)? Кои се симптомите?

Миокардитот е сериозно заболување што се јавува со воспаление на срцевиот мускул. Оваа состојба може да предизвика нарушување на функцијата на срцето за пумпање крв во телото и да доведе до пумпање помало количество крв во организмот. Кај пациентите може да се јават болка во градите, отежнато дишење, брз пулс или аритмии. Дијагнозата обично се поставува преку клинички симптоми, електрокардиограм (ЕКГ), крвни анализи и понекогаш со методи на срцева имиџинг-дијагностика. Третманот може да вклучува лекување на основната причина, мирување, лекови и други третмани за поддршка на срцевите функции.

Што е миокардит (воспаление на срцевиот мускул)?

Миокардитот претставува воспаление што се развива во срцевите мускули на поединците, а меѓу причините може да има состојби како што се вируси, бактерии, паразити или автоимуни реакции. Ова може да го ограничи срцевиот мускул. Оваа ретка состојба кај луѓето може да се појави брзо или бавно. Миокардитот се разликува од другите видови срцеви заболувања бидејќи може да се појави во кој било дел од срцето. Некои ретко застапени типови на миокардит се следниве (1,2):

Лимфоцитен

Со џиновски клетки

Фулминантен

Еозинофилен

Кои се симптомите на миокардит?

Кај заболувањето миокардит, пациентите може да немаат никакви симптоми или пак да покажат различен број и интензитет на симптоми. Симптомите на воспаление на срцевиот мускул може да ги вклучуваат следниве:

Болка во градите

Отежнато дишење

Замор

Треска

Палпитации (срцебиење)

Болка во стомакот

Вртоглавица

Абнормален срцев ритам

Несвестица

Губење на апетит

Слабост

Отечени нозе или стапала

Неможност за изведување физички вежби

Како настанува миокардот?

Меѓу често среќаваните фактори за појава на миокардит се вирусните инфекции. Исто така, автоимуните реакции како резултат на нападот на имунолошкиот систем врз сопствените ткива или пак одредени интеракции со лекови може да ја предизвикаат оваа состојба. Некои од причините за миокардит може да ги вклучуваат следниве:

Инфекции: Микроорганизми како што се вируси, бактерии, паразити или габи можат да го поттикнат миокардитот. Особено вирусните инфекции се најчестата причина за оваа состојба. Меѓу нив спаѓаат вируси како Коксаки вирус, Аденовирус и Инфлуенца вирус.

Автоимуни болести: Кај автоимуните болести, имунолошкиот систем ги напаѓа сопствените ткива. Оваа состојба може да предизвика воспаление во срцевиот мускул. Болести со автоимуно потекло, како што се лупусот (системски еритематозен лупус) и ревматоидниот артритис, можат да предизвикаат миокардит.

Лекови: Одредени лекови, особено хемотерапевтски лекови, антибиотици и антиинфламаторни лекови, можат да го зголемат ризикот од миокардит.

Токсични супстанции: Токсични материи како што се алкохолот, кокаинот, тешките метали и одредени хемикалии можат директно да влијаат врз срцевиот мускул и да предизвикаат воспаление на истиот.

Кои се лицата под ризик од миокардит?

Оваа состојба не е наследна болест. Меѓутоа, гените можат да влијаат на начинот на кој телото реагира на воспалението. Миокардитот е состојба што може да влијае на луѓе од сите возрасти, но најчесто се забележува кај млади возрасни лица и деца. Веројатноста за заболување од оваа состојба може да биде поголема во следниве ситуации:

Употреба на алкохол

Дијализа

Имплантирани срцеви уреди

Радијација

Третмани насочени кон срцеви проблеми

Присуство на централна венска линија

Дијабетес

ХИВ/ХИЛ (HIV/AIDS)

Повреди на кожата или инфекции

Канцер кој се лекува со одредени лекови

Нарушувања во исхраната

Бубрежна болест во крајна фаза

Повреда на градниот кош

Кои се можните компликации од миокардит?

Миокардитот обично се лекува без трајни компликации. Сепак, во тешки случаи каде што симптомите се изразени, болеста може да предизвика трајно нарушување на срцевиот мускул. Некои од можните компликации на миокардитот може да ги вклучуваат следниве:

Срцева слабост: Доколку миокардитот не се лекува или ако се доцни со третманот, воспалението во мускулот може да го оштети срцевиот мускул. Ова може да доведе до намалена способност на срцето за пумпање крв. Во сериозни случаи, за поддршка на срцето може да се препорача употреба на вентрикуларен уред за поддршка кај пациентот или пак може да биде потребна транплантација на срце.

Срцев удар или мозочен удар: Ако срцевиот мускул е оштетен и не може да ја пумпа крвта, крвта што се акумулира во срцето може да се згрутчи. Доколку згрутчувањата ја блокираат една од срцевите артерии, кај лицето може да настане ненадеен срцев удар. Ако згрутчувањето на крвта се движи кон артерија што води до мозокот, во телото може да дојде до мозочен удар.

Брзи или нерегуларни срцеви ритми (аритмии): Оштетувањето на срцевиот мускул може да го промени начинот на кој срцето чука. Некои аритмии го зголемуваат ризикот од мозочен удар.

Ненадеен срцев застој: Некои сериозни аритмии можат да предизвикаат престанок на срцевите отчукувања (ненадеен срцев застој). Доколку не се интервенира итно, ова носи животна опасност.

Како се поставува дијагноза за миокардит?

За дијагностицирање на воспалението на срцевиот мускул, лекарот најпрво ја зема анамнезата (историјата на болеста) на пациентот. Потоа, врши физички преглед за да ја испита состојбата на симптомите. Како дополнение на физичкиот преглед, лекарот може да ги побара следниве тестови за да помогне во поставувањето на дијагнозата. Некои тестови што се користат при заболувањето воспаление на срцевиот мускул може да ги вклучуваат:

Крвни анализи: Крвните анализи обично се прават за да се проверат знаците на срцев удар, воспаление и инфекција. Индикаторите за воспаление (на пример, Ц-реактивен протеин и брзина на седиментација), индикаторите за инфекција (на пример, вирусни или бактериски антитела) и индикаторите што укажуваат на срцево оштетување (на пример, тропонин и Б-типен натриуретски пептид) можат да дадат корисни информации.

Електрокардиограм (ЕКГ): ЕКГ е тест кој се применува за откривање на електричната активност на срцето. Оваа состојба често може да предизвика видливи промени на ЕКГ, што може да помогне во дијагнозата. За време на електрокардиограмот (ЕКГ), со цел да се следи, набљудува и евидентира електричната активност на вашето срце (што ги контролира срцевите отчукувања) за дијагностички цели, се користат привремени електроди поставени на градите и екстремитетите.

Ехокардиографија (ЕХО): ЕХО е имаџинг-тест со кој се проучуваат структурните и функционалните карактеристики на срцето. Миокардитот може да предизвика функционални нарушувања во срцевиот мускул, а ЕХО може да се користи за проценка на овие промени. Ехокардиографијата е ултразвучен тест кој ја проверува структурата и функцијата на вашето срце. ЕХО може да дијагностицира низа состојби, вклучувајќи кардиомиопатија и заболување на залистоците.

Срцева катетеризација: Ретко, кога дијагнозата не е доволно јасна или кога е потребен третман, може да се изврши срцева катетеризација. За време на срцевата катетеризација, лекарот вметнува долга, тесна цевка (катетер) во крвен сад на вашата нога или рака и ја движи кон коронарните артерии. Оваа постапка овозможува директно мерење на срцевиот мускул преку поставување на тенка цевка во внатрешноста на срцевите крвни садови и комори.

МНР на срце или ЦТ скенирање: Напредни техники за спречување на слики, како што се магнетната резонанца (МНР) или компјутерската томографија (ЦТ), можат да се користат за подетално прикажување на воспалението во срцевиот мускул и другите структурни промени.

Како се изведува третманот на миокардит?

Третманот на миокардитот се планира од страна на стручни лекари во зависност од изворот и сериозноста на воспалението. Во повеќето случаи, состојбата може да се излекува со соодветни методи на лекување. Некои третмани за срцевиот мускул може да ги вклучуваат следниве:

Кортикостероиди: Кортикостероидите се лекови кои можат да бидат препишани од лекар со цел да се намали интензитетот на имунолошкиот одговор или да се помогне во намалувањето на нивото на воспаление.

Третман на срцева слабост: Состојбата може да се појави заедно со развој на срцева слабост. За да се држат под контрола симптомите на срцевата слабост, можат да се користат диуретици, АЦЕ инхибитори, бета-блокатори и други срцеви лекови.

Вентрикуларни уреди за поддршка (VAD): Ако состојбата е потешка или ако се појави потреба од поддршка за време на процесот на закрепнување на срцето, лекарот може да примени третман со VAD уред за да помогне во пумпањето на крвта од долните комори на срцето кон остатокот од телото.

Лекување на други состојби: Доколку воспалението на срцевиот мускул е предизвикано од медицинска состојба како што е инфекција или автоимуна болест, лекарот може да направи план и за лекување на овие основни состојби.

За време на периодот на лекување, лекарот може да побара од пациентот апликација на домашни терапии како што се изобилно мирување, ограничување на внесот на течности, урамнотежена исхрана, избегнување на штетни навики и намалување на количината на сол. Исто така, изведувањето физичка активност на високо ниво може да биде ризично за време на периодот на закрепнување. Поради ова, за време на третманот и по него, во периодот назначен од лекарот, потребно е да се избегнуваат тешки физички активности. Доколку воспалението на срцевиот мускул е тешко, може да биде неопходна имплантација на пејсмејкер или дефибрилатор. Кога срцето е сериозно оштетено како резултат на воспалението во срцевиот мускул, на пациентот може да му се препорача транплантација на срце.

Често поставувани прашања

Кај благите случаи, повлекувањето на симптомите и закрепнувањето на срцевите функции обично можат да се случат за неколку недели. Меѓутоа, кај потешките случаи или при присуство на компликации, процесот на лекување може да биде подолг. Миокардитот е состојба што може да влијае на луѓе од сите возрасти, но најчесто се забележува кај млади возрасни лица и деца. Различни фактори како што се инфекции (на пр. вирусни инфекции), автоимуни болести, изложеност на токсини или лекови можат да придонесат за развој на болеста. Исто така, спортистите кои вежбаат напорно и лицата со слаб имунолошки систем, исто така, може да бидат под ризик. Миокардитот често може да даде одредени знаци на ЕКГ. Меѓутоа, промените на ЕКГ може да не бидат доволни сами по себе за дефинитивна дијагноза. Миокардитот обично може да се појави во различно време во зависност од типот на основната причина. Не постои точно утврдено време за појава на симптомите. Она што е важно кај оваа состојба е раната дијагноза и третман. Кога ќе се појават симптомите, потребна е лекарска контрола во најкраток можен рок. Доколку состојбата не се лекува, може да дојде до развој на состојби како што се срцева слабост, нарушувања на срцевиот ритам, оштетувања на срцевите залистоци и слабеење на срцевиот мускул. Исто така, кај нелекуваните случаи може да се зголеми трајното оштетување на срцето и животната опасност. За пациентите на кои им е дијагностициран миокардит, бавењето со спорт може да биде ризично. Бидејќи прекумерната физичка активност може да му нанесе дополнителен стрес на срцевиот мускул и да предизвика нарушувања на срцевиот ритам. Лекарите обично чекаат целосно исчезнување на симптомите и враќање на срцевите функции во нормала.

Ако имате грижи во врска со здравјето на вашето срце, не ги занемарувајте симптомите на миокардит. За најточна дијагноза и третман, можете да закажете термин кај нашите специјалисти по кардиологија во Hisar Hospital Intercontinental. Раната проценка има големо значење во спречувањето на можните ризици.