Çfarë është epilepsia? Cilat janë simptomat? Si trajtohet?

A është epilepsia gjenetike apo luajnë rol edhe faktorë të tjerë?

Kjo është një nga pyetjet më të shpeshta në lidhje me këtë çrregullim neurologjik që prek miliona njerëz. Epilepsia është një sëmundje e trurit që shfaqet si rezultat i aktivitetit jonormal elektrik në qelizat nervore të trurit dhe manifestohet me kriza.

Kjo sëmundje zakonisht shfaqet në formën e krizave të papritura, dhe gjatë këtyre krizave mund të vërehen humbje e vetëdijes, konvulsione të pakontrolluara ose lëvizje të pavullnetshme. Në fakt, epilepsia është një sëmundje që zhvillohet në formën e krizave dhe pacienti mund të jetë plotësisht i shëndetshëm midis krizave. Megjithatë, krizat mund të përjetohen në mënyra të ndryshme, nga humbja e vetëdijes për disa sekonda deri te lëvizjet e pakontrolluara të trupit, dhe mund të ndikojnë ndjeshëm në jetën tuaj të përditshme.

Në këtë artikull, ne do të shpjegojmë për ju çështje të rëndësishme siç janë: çfarë është epilepsia, cilat janë simptomat e saj dhe si trajtohet. Gjithashtu, do të mësoni nëse sëmundja e epilepsisë është gjenetike dhe pse shfaqet ajo.

Çfarë është epilepsia? Përkufizimi bazë dhe konceptet

Luhatjet jonormale elektrike në aktivitetin e trurit përbëjnë bazën e sëmundjes së epilepsisë. Epilepsia është një çrregullim neurologjik që shkakton kriza të përsëritura si rezultat i shkarkimeve të parregullta elektrike të qelizave nervore në tru. Gjatë këtyre krizave mund të vërehen konvulsione, humbje e vetëdijes ose lëvizje të pavullnetshme.

Çfarë është pacienti me epilepsi?

Pacienti me epilepsi është personi që përjeton kriza të përsëritura si rezultat i aktivitetit jonormal elektrik në tru. Megjithatë, një pikë e rëndësishme: personi që ka përjetuar një krizë vetëm një herë në jetë nuk konsiderohet si pacient me epilepsi.

Sipas organizatave ndërkombëtare të epilepsisë, për diagnozën e epilepsisë kërkohet prania e një prej situatave të mëposhtme:

Përjetimi i dy ose më shumë krizave të patriguara (spontane) me një interval prej të paktën 24 orësh

Përjetimi i një krize të patriguar dhe rreziku i përsëritjes së krizës mbi 60% brenda 10 viteve

Prania e një sindrome epilepsie

Pacienti me epilepsi mund të jetë plotësisht i shëndetshëm në periudhën midis krizave. Krizat janë gjendje të përkohshme që ndikojnë në cilësinë e jetës së pacientit.

A ka ndryshim midis sëmundjes së sarasë dhe epilepsisë?

Jo, nuk ka asnjë ndryshim midis sëmundjes së sarasë dhe epilepsisë. Sara është emri i njohur popullor për epilepsinë. Të dy termat i referohen të njëjtit çrregullim neurologjik. Ndërsa në botën mjekësore përdoret termi "epilepsi", në shoqëri preferohet gjerësisht shprehja "sëmundja e sarasë".

Kjo sëmundje është një sëmundje e sistemit nervor qendror që shfaqet me kriza të përsëritura, të cilat formohen si rezultat i aktiviteteve jonormale elektrike në qelizat e trurit. Këto kriza mund të shfaqen në formën e humbjes së vetëdijes, konvulsioneve ose lëvizjeve të pavullnetshme.

A është sëmundja e epilepsisë gjenetike?

Disa lloje të epilepsisë janë të lidhura me faktorë gjenetikë. Personat me histori familjare të epilepsisë mund të kenë një rrezik më të lartë për t'u prekur nga kjo sëmundje. Predispozicioni gjenetik mund të shfaqet në formën e mutacioneve gjenetike ose anomalive kromozomale dhe mund të ndikojë në aktivitetin elektrik të qelizave të trurit.

Megjithatë, përveç faktorëve gjenetikë, ka edhe arsye të tjera që mund të çojnë në epilepsi. Traumate e trurit, tumoret, infeksionet, komplikacionet e lindjes, sëmundjet vaskulare të trurit dhe çrregullimet metabolike mund të kontribuojnë në zhvillimin e epilepsisë. Prandaj, epilepsia mund të shfaqet si rezultat i ndërveprimit të faktorëve gjenetikë dhe mjedisorë.

Si përfundim, ndërsa disa raste të epilepsisë mund të jenë për shkak të faktorëve gjenetikë, të tjerat zhvillohen për shkak të shkaqeve të fituara. Shkaku i saktë i sëmundjes nuk mund të përcaktohet gjithmonë.

Llojet e epilepsisë dhe llojet e krizave

Mjekët sot përshkruajnë më shumë se 30 lloje të ndryshme të krizave epileptike. Këto kriza variojnë nga humbja afatshkurtër e vëmendjes deri te konvulsionet afatgjata. Çdo lloj krize ka simptomat e veta specifike dhe diagnoza e saktë është me rëndësi të madhe për trajtimin efektiv.

Kriza e thjeshtë parciale

Krizat e thjeshta parciale prekin një zonë të vogël të trurit dhe nuk shkaktojnë humbje të vetëdijes. Gjatë këtyre krizave vetëdija juaj mbetet e hapur, por kjo nuk do të thotë se mund ta ndaloni këtë krizë. Kur ndodh në rajone të ndryshme të trurit, shfaq simptoma të ndryshme:

Nëse e ka origjinën nga lobi temporal: Frikë e papritur, ndjesi deja-vu, perceptim i aromave dhe shijeve të pakëndshme

Nëse e ka origjinën nga lobi frontal: Rrotullimi i kokës, ngritja e krahut, lëvizje kërcyese në gjymtyrë

Nëse e ka origjinën nga lobi parietal: Ndjesi të çuditshme, mpirje e përkohshme

Nëse e ka origjinën nga lobi oksipital: Shikimi i dritave në formë blici, ngjyra të ndryshme

Këto kriza janë afatshkurtra dhe zakonisht mund të zgjasin nga disa sekonda deri në disa minuta.

Kriza komplekse parciale

Krizat komplekse parciale karakterizohen nga ndikimi në vetëdije. Gjatë krizës vetëdija juaj mbyllet dhe nuk mbani mend atë që keni përjetuar pas krizës. Simptomat e shpeshta janë:

Automatizma si përtypja, lëpirja, gëlltitja

Shikim i hutuar sikur kërkoni diçka

Tërheqja e rrobave, ecja rreth e qark

Dëshira e vazhdueshme për të gëlltitur dhe përtypur

Fiksimi i shikimit në një pikë

Këto kriza janë lloji më i zakonshëm i krizave që shihen te pacientët me epilepsi. Kryesisht e ka origjinën nga lobi temporal dhe mund të zgjasë minuta.

Kriza e përgjithësuar

Krizat e përgjithësuara janë kriza që prekin të dy hemisferat e trurit në të njëjtën kohë. Në këto lloje krizash përjetohet humbje e vetëdijes. Është lloji i krizës që vjen në mendje kur thuhet "krizë sara" në popull.

Në krizat e përgjithësuara, personi fillimisht ngurtësohet dhe bie në tokë. Pastaj vërehen tkurrje dhe lëshime në të gjithë muskujt e trupit. Këto kriza zakonisht zgjasin një ose dy minuta. Nëse kriza zgjat më shumë se pesë minuta ose nëse përjetoni krizë për herë të parë, duhet të kërkoni menjëherë ndihmë mjekësore.

Krizat absans, toniko-klonike dhe mioklonike

Krizat absans zakonisht shihen te fëmijët. Përjetohet humbje afatshkurtër e vetëdijes dhe mbeteni në një gjendje të shkëputur nga mjedisi, të hutuar. Këto kriza, kur përsëriten shumë shpesh, mund të ndikojnë në jetën tuaj të përditshme. Krizat absans shihen shpesh midis moshës 6-12 vjeç dhe janë më të zakonshme te vajzat.

Krizat toniko-klonike janë kriza ku muskujt fillimisht ngurtësohen (faza tonike), dhe më pas pasojnë tkurrje dhe dridhje (faza klonike). Zakonisht fillon me një britmë dhe vërehet humbje e vetëdijes, konvulsione, vështirësi në frymëmarrje.

Krizat mioklonike shfaqen me kërcime të papritura afatshkurtra në muskuj.

Krizat e epilepsisë gjatë gjumit

Krizat e epilepsisë gjatë gjumit shfaqen gjatë gjumit. Këto kriza ndodhin në periudhat e thella të gjumit të natës dhe mund të mos vërehen. Ndër simptomat e saj janë:

Lëvizje të pavullnetshme të muskujve gjatë gjumit

Rënia nga shtrati

Pamundësia për t'u zgjuar

Zgjimi i shpeshtë

Zgjimi i lodhur në mëngjes

Gjatë krizave të përgjithësuara në gjumë, personi zakonisht nuk zgjohet dhe e kalon atë nën ndikimin e krizës. Ndonjëherë krizat toniko-klonike mund të shfaqen edhe gjatë gjumit të natës.

Pse shkaktohet epilepsia? Faktorët e rrezikut

Shkaqet e epilepsisë, e cila prek rreth 50 milionë njerëz në mbarë botën, janë mjaft të ndryshme. Edhe pse në disa raste shkaku i saktë i epilepsisë nuk mund të përcaktohet, shumë faktorë, nga faktorët gjenetikë deri te dëmtimet e trurit, nga infeksionet deri te zakonet e stilit të jetesës, mund të çojnë në sëmundjen e epilepsisë.

Faktorët gjenetikë dhe të trashëguar

Në rreth 30-40% të rasteve të epilepsisë, ekziston një ndikim i drejtpërdrejtë ose i tërthortë i mutacioneve gjenetike. Sidomos në epilepsitë që fillojnë në periudhën e foshnjërisë dhe janë rezistente ndaj trajtimit, zakonisht luajnë rol mutacionet e një gjeni të vetëm.

Personat me histori familjare të epilepsisë kanë një rrezik më të lartë për t'u prekur nga sëmundja. Predispozicioni gjenetik mund të shfaqet në formën e mutacioneve gjenetike ose anomalive kromozomale dhe mund të ndikojë në aktivitetin elektrik të qelizave të trurit.

Megjithatë, epilepsia nuk varet vetëm nga një faktor i vetëm gjenetik, por mund të shfaqet së bashku me ndikimet mjedisore. Prandaj, të pasurit e epilepsisë në familje nuk do të thotë domosdoshmërisht se edhe ju do të keni epilepsi.

Traumat e trurit dhe tumoret

Shpeshtësia e epilepsisë te pacientët me tumore të trurit varion midis 30% dhe 70%. Krizat vërehen në 60-85% të pacientëve me tumore të trurit të shkallës së ulët, në 20-40% të tumoreve të shkallës së lartë dhe në 15-20% të metastazave.

Pozicioni i tumorit në tru është gjithashtu efektiv në zhvillimin e epilepsisë. Epilepsia shihet më shpesh në tumoret që prekin strukturat kortikale sesa ato që prekin indin e lëndës së bardhë. Rreziku i zhvillimit të krizës është më i lartë në korteksin temporal, korteksin primar sensorimotor ose zonën motorike plotësuese.

Përveç këtyre, gjendje të tilla si traumat e kokës, hemorragjitë cerebrale dhe goditjet (sulmet në tru) gjithashtu mund të rrisin rrezikun e epilepsisë. Sidomos mungesa e oksigjenit në tru gjatë ose pas lindjes është një faktor rreziku për zhvillimin e epilepsisë në të ardhmen.

Infeksionet dhe komplikacionet e lindjes

Infeksionet që prekin sistemin nervor qendror, si meningjiti dhe encefaliti, mund të dëmtojnë indin e trurit dhe t'i hapin rrugën epilepsisë. Dëmtimi në indin e trurit pas infeksioneve të tilla mund të jetë i përhershëm.

Komplikacionet gjatë lindjes, veçanërisht nëse foshnja nuk merr oksigjen të mjaftueshëm, mund të shkaktojnë dëmtime të përhershme në qelizat e trurit. Lindja e parakohshme, pesha e ulët në lindje dhe trauma e lindjes janë gjithashtu faktorë që rrisin rrezikun e epilepsisë.

Gjithashtu, krizat febrile që shihen gjatë sëmundjeve me temperaturë te fëmijët zakonisht nuk shndërrohen në epilepsi, por në disa raste mund të rrisin rrezikun e zhvillimit të epilepsisë në të ardhmen. Faktorët që rrisin rrezikun e zhvillimit të epilepsisë pas krizës febrile janë: vonesa në zhvillim para krizës, historia e krizave në familje dhe prania e krizave febrile komplekse.

Alkoholi, përdorimi i substancave dhe shkaktarë të tjerë

Disa faktorë, më shumë sesa të jenë shkaku i sëmundjes së epilepsisë, luajnë rol në nxitjen e krizave. Ndër to janë:

Konsumimi i tepërt i alkoolit ose privimi nga alkooli

Përdorimi i substancave narkotike

Pagjumësia dhe lodhja e tepërt

Stresi dhe ankthi

Dritat e ndritshme ose pulsuese

Qëndrimi pa ngrënë ose sheqeri i ulët në gjak

Temperatura e lartë

Ndryshimet hormonale

Këta shkaktarë mund të ndikojnë negativisht në sëmundje duke ulur pragun e krizës së personit te pacientët me epilepsi. Sidomos rregulli i gjumit, ushqyerja e rregullt dhe menaxhimi i stresit janë shumë të rëndësishme për pacientët me epilepsi.

Meqenëse epilepsia mund të varet nga shkaqe të ndryshme, faktorët e rrezikut ndryshojnë për çdo pacient. Prandaj, te personat që diagnostikohen me epilepsi, përcaktimi i shkakut themelor është me rëndësi të madhe për planifikimin e trajtimit.

Cilat janë simptomat e epilepsisë?

Njohja e krizave të epilepsisë është me rëndësi jetike për pacientët dhe të afërmit e tyre. Simptomat e krizës ndryshojnë në varësi të llojit të krizës dhe rajonit të trurit që preket. Njohja e këtyre simptomave është hapi i parë për trajtimin dhe ndërhyrjen e duhur.

Humbja e vetëdijes dhe konvulsionet

Një nga tiparet më të dallueshme të krizave të epilepsisë është humbja e vetëdijes. Gjatë krizës, pacienti mund të mos reagojë ndaj mjedisit dhe mund të mos jetë i vetëdijshëm për atë që po ndodh. Kjo gjendje mund të zgjasë nga disa sekonda deri në disa minuta. Humbja e vetëdijes shihet shpesh sidomos në krizat e përgjithësuara.

Konvulsionet e pakontrolluara janë një tjetër simptomë e zakonshme e krizave të epilepsisë. Këto konvulsione mund të fillojnë në një grup muskujsh dhe të përhapen në të gjithë trupin. Gjatë konvulsioneve vërehet se trupi tendoset dhe ngurtësohet. Pastaj mund të vazhdojnë dridhje ritmike.

Te disa pacientë mund të vërehen simptoma në formën e hutimeve të çastit, kërcimeve në duar, lëkundjes ritmike të kokës ose ngurtësimit të trupit. Ndërsa në gjumë, kthimi i kokës në njërën anë mund të jetë shenjë e krizës së epilepsisë.

Halucinacionet dhe ndjesia e deja vu

Gjatë krizave të epilepsisë, disa pacientë mund të përjetojnë halucinacione. Kjo gjendje mund të shfaqet në formën e ndryshimeve në shqisat e shikimit, dëgjimit, shijimit ose nuhatjes. Për shembull, mund të vërehet marrja e aromave të këqija të ngjashme me plastikën e djegur ose krijimi i një shijeje të çuditshme në gojë.

Ndjesia e deja vu, pra ndjesia sikur e keni përjetuar atë moment më parë, është një simptomë që shihet sidomos në epilepsitë e lobit temporal. Përveç kësaj, ndjesia sikur keni dalë jashtë trupit ose ndjesia e frikës dhe ankthit të papritur gjithashtu mund të jetë simptomë e krizës së epilepsisë.

Te disa pacientë mund të vërehen lëvizje të pakuptimta, pa qëllim dhe të përsëritura (automatizma). Lëvizjet si përtypja, gëlltitja, përplasja e buzëve janë shembuj të kësaj.

Shkuma nga goja, kafshimi i gjuhës

Në krizat e përgjithësuara toniko-klonike, shkuma nga goja është një simptomë e zakonshme. Kjo gjendje shfaqet për shkak të punës së tepërt të gjëndrave të pështymës dhe tkurrjes së muskujve brenda gojës gjatë krizës.

Kafshimi i gjuhës ose shtrëngimi i dhëmbëve gjithashtu mund të shihet gjatë krizës. Sidomos kafshimi i gjuhës ndodh si rezultat i tkurrjes së pakontrolluar të muskujve brenda gojës. Së bashku me këtë, mund të vërehet edhe mosmbajtja e urinës, humbja e kontrollit të zorrëve ose britmat.

Përveç këtyre simptomave, rëniet e papritura, konfuzioni i vetëdijes dhe konfuzioni mendor pas krizës janë gjithashtu simptoma të shpeshta të epilepsisë.

Simptomat aura para krizës

Disa pacientë me epilepsi përjetojnë simptoma paralajmëruese të quajtura "aura" para se të fillojë kriza. Këto simptoma mund të ndihmojnë pacientin të marrë masa duke paralajmëruar se kriza po afron.

Ndër simptomat aura mund të numërohen frika dhe ankthi intensiv që shfaqen papritur, të përzierat, marramendja, ndryshimet në shikim. Gjithashtu mund të ketë kontroll të pjesshëm të pakontrolluar në lëvizjet e këmbëve dhe duarve, ndjesia sikur keni dalë jashtë trupit ose dhimbje koke.

Ndër simptomat e tjera aura përfshihen perceptimi i çuditshëm i aromës ose shijes, halucinacionet vizuale, ndjesia e deja vu dhe të përzierat. Këto simptoma zakonisht zgjasin nga disa sekonda deri në disa minuta dhe mund të shfaqen në mënyra të ndryshme te çdo pacient.

Si diagnostikohet dhe si trajtohet epilepsia?

Diagnoza dhe trajtimi i epilepsisë fillon me të kuptuarit e saktë të krizave. Kur vendoset diagnoza e saktë, shumica dërrmuese e pacientëve mund të bëjnë një jetë pa kriza me trajtimin e duhur. Atëherë, si vendoset diagnoza e epilepsisë dhe cilat janë opsionet e trajtimit?

Metodat diagnostikuese si EEG, MR dhe BT

Në diagnozën e epilepsisë, historia e krizave të pacientit dhe faktorët shkaktarë luajnë një rol të rëndësishëm. Përveç kësaj, përdoren teste të ndryshme diagnostikuese:

Elektroencefalografia (EEG) është testi më i përdorur në diagnozën e epilepsisë. Aktiviteti elektrik në tru matet me elektroda të vendosura mbi kafkë. Megjithatë, EEG-ja e vetme nuk është e mjaftueshme për të vendosur diagnozën e epilepsisë.

Monitorimi Video EEG është standardi i artë në diagnozë. Ndërsa pacienti vëzhgohet përballë kamerës në një dhomë të veçantë, regjistrohet aktiviteti elektrik i trurit. Kështu, krizat e vërteta mund të dallohen nga krizat psikologjike.

Për imazherinë e trurit përdoren Rezonanca Magnetike (MR) dhe Tomografia e Kompjuterizuar (BT). Me këto metoda hulumtohen gjendje që mund të shkaktojnë epilepsi, si tumoret, çrregullimet strukturore ose hemorragjitë në tru.

Trajtimi me ilaçe dhe ilaçet antiepileptike

Në trajtimin e epilepsisë, zgjedhja e parë janë ilaçet antiepileptike. Në rreth 70-80% të pacientëve, krizat mund të vihen nën kontroll me ilaçe. E rëndësishme është që ilaçet të përdoren në dozën e rekomanduar nga mjeku dhe rregullisht.

Në trajtim zakonisht fillohet me një ilaç të vetëm për epilepsinë. Nëse nuk merret përgjigje e mjaftueshme, doza mund të rritet ose mund të shtohet një ilaç i dytë. Mjeku vlerëson efektivitetin e ilaçit dhe efektet anësore në kontrollet e rregullta.

Gjatë procesit të trajtimit merren parasysh mosha e pacientit, lloji i krizës dhe gjendja e përgjithshme shëndetësore. Gjatë trajtimit me ilaçe, kontrollet e rregullta janë me rëndësi të madhe.

Ndërhyrja kirurgjikale dhe bateria e epilepsisë (VNS)

Te pacientët krizat e të cilëve vazhdojnë pavarësisht trajtimit me ilaçe (rreth 30%), mund të merret parasysh trajtimi kirurgjikal. Qëllimi i kirurgjisë është të identifikojë dhe të heqë rajonin e trurit nga i cili burojnë krizat.

Stimulimi i Nervit Vagus (VNS) njihet në popull si "bateria e epilepsisë". Ky trajtim zbatohet duke vendosur elektroda në nervin vagus në rajonin e qafës. Elektrodat dërgojnë rrymë elektrike të rregullt për të reduktuar krizat. Në rreth 50% të pacientëve, shpeshtësia e krizave bie përgjysmë.

Dieta ketogjenike dhe qasjet alternative

Dieta ketogjenike është një opsion trajtimi efektiv, veçanërisht në epilepsinë rezistente ndaj ilaçeve. Ky program i veçantë ushqimor, që përmban yndyrë të lartë, proteina të mjaftueshme dhe karbohidrate të ulëta, siguron prodhimin e trupave ketonikë në tru.

Ka lloje të tilla si dieta klasike ketogjenike, Dieta Ketogjenike Atkins e Modifikuar, Dieta Ketogjenike me Trigliceride me Zinxhir të Mesëm dhe Trajtimi me Indeks të Ulët Glicemik. Ky trajtim duhet të zbatohet patjetër nën mbikëqyrjen e një eksperti.

Me trajtimin me dietë ketogjenike, krizat reduktohen përgjysmë në 50-70% të pacientëve me epilepsi, ndërsa në rreth 15-20% të pacientëve ato zhduken plotësisht.

Përfundim

Epilepsia është një sëmundje që buron nga çrregullimi i aktivitetit elektrik në tru dhe prek miliona njerëz. Ajo mund të shfaqet me lloje të ndryshme krizash dhe simptomat e saj ndryshojnë te çdo pacient.

Çdo rast i epilepsisë është unik. Ndërsa te disa pacientë faktorët gjenetikë dalin në pah, te të tjerët traumat e trurit ose infeksionet mund të shkaktojnë epilepsi. Prandaj, për një diagnozë të saktë kërkohet një ekzaminim i detajuar.

Njohja e simptomave të krizës është me rëndësi të madhe për pacientin dhe të afërmit e tyre. Të qenit në gjendje të dallosh simptomat si humbja e vetëdijes, konvulsionet ose ndjesitë e çuditshme mund të jetë shpëtuese për ndërhyrje të shpejtë.

Nuk duhet harruar se epilepsia është një sëmundje që mund të trajtohet. Te shumica e pacientëve, krizat mund të vihen nën kontroll me trajtimin me ilaçe. Në rastet kur nuk ka përgjigje ndaj ilaçeve, mund të vlerësohen opsione si kirurgjia, bateria e epilepsisë ose dieta ketogjenike.

Si përfundim, marrja e diagnozës së epilepsisë nuk është fundi i jetës. Me trajtim të rregullt nën kontrollin e mjekut dhe rregullime të stilit të jetesës, pacientët me epilepsi mund të bëjnë një jetë normale. Sidomos kujdesi për rregullin e gjumit, qëndrimi larg stresit dhe përdorimi i ilaçeve pa i ndërprerë janë hapat themelorë për një jetë pa kriza.

Gjithashtu, krijimi i ndërgjegjësimit në shoqëri për epilepsinë është gjithashtu shumë i rëndësishëm. Kështu, paragjykimet ndaj pacientëve me epilepsi do të zvogëlohen dhe do të mundësohet pjesëmarrja e tyre më e lehtë në jetën shoqërore.

Pyetjet e bëra më shpesh

Pyetjet për të cilat ka kuriozitet rreth epilepsisë janë mjaft të shumta. Sidomos për pacientët e sapodiagnostikuar dhe të afërmit e tyre, gjetja e përgjigjeve për këto pyetje është e rëndësishme. Ja pyetjet më të shpeshta rreth epilepsisë dhe përgjigjet e tyre:

Si duhet ndihmuar dikush që kalon krizë epilepsie?

Vendoseni personin në një zonë të sigurt dhe vendosni një mbështetëse të butë për të mbrojtur kokën. Ndiqni kohëzgjatjen e krizës. Asnjëherë mos bini në panik dhe përpiquni të qëndroni të qetë.

A duhet vendosur diçka në gojën e personit gjatë krizës së epilepsisë?

Absolutisht jo. Vendosja e çfarëdo gjëje në gojën e personit gjatë krizës së epilepsisë rrit rrezikun e mbytjes dhe lëndimit.

Sa zgjat kriza e epilepsisë?

Zakonisht krizat përfundojnë brenda pak minutash. Në krizat që zgjasin më shumë se 5 minuta, duhet të kërkohet patjetër ndihmë mjekësore urgjente.

A mund të jetë vdekjeprurëse epilepsia?

Sidomos krizat afatgjata janë gjendje mjekësore urgjente që mund të çojnë në dëmtim të përhershëm të trurit ose vdekje. Prandaj, ndërhyrja e shpejtë për personin që kalon krizë është shumë e rëndësishme.

A ndikojnë stresi dhe ankthi në epilepsi?

Po, stresi dhe ankthi mund të nxisin krizat e epilepsisë. Është me rëndësi të madhe që pacientët me epilepsi të mbajnë nën kontroll stresin në jetën e tyre.

Si duhet të ushqehen pacientët me epilepsi?

Është shumë e rëndësishme që sheqeri në gjak të jetë i balancuar. Duhet të qëndrohet larg ushqimeve me sheqer dhe vaktet duhet të jenë të rregullta. Qëndrimi pa ngrënë për një kohë të gjatë mund të ulë sheqerin në gjak dhe të rrisë rrezikun e krizës.

Epilepsia është një sëmundje e karakterizuar nga kriza që shfaqen si rezultat i aktiviteteve jonormale elektrike në qelizat e trurit. Merrni informacion të detajuar rreth simptomave dhe metodave të trajtimit.