რა არის ფილტვის ჰიდატიდური კისტა, რა მიზეზები აქვს, რა სიმპტომები და მკურნალობის მეთოდები არსებობს?

ჰიდატიდური კისტა ვითარდება ექინოკოკუს გრანულოზუსის (Echinococcus Granulosus) პარაზიტის კვერცხების ადამიანებში მოხვედრის შედეგად, რომელსაც ძაღლი, მგელი, მელა და სხვა ხორცისმჭამელი ცხოველები ძირითადად ცხვრის, თხის, ძროხის ხორცთან ერთად იღებენ და რომელიც მათ ნაწლავებში ცხოვრობს. ადამიანების მიერ პირით და სასუნთქი გზებით მიღებული ეს პარაზიტის ლარვები ფილტვების, ღვიძლის, ელენთის, ტვინის მსგავს შიდა ორგანოებში კისტებს წარმოქმნის და სერიოზულ გართულებებს შეიძლება გამოიწვიოს. ფილტვის ჰიდატიდური კისტა უფრო ხშირად გვხვდება იმ სასოფლო რაიონებში, სადაც ცხოველებს ზრდიან. ეს პარაზიტი, როგორც წესი, ძაღლებში გვხვდება და ინფიცირებული ცხოველების განავლით შეიძლება გავრცელდეს გარემოში. ადამიანები შეიძლება ინფიცირდნენ ამ პარაზიტის ლარვებით დაბინძურებული წყლის ან საკვების მოხმარებით. ფილტვის ჰიდატიდური კისტა ხშირად შეიძლება არ იძლეოდეს გამოხატულ სიმპტომებს და დიაგნოზი, როგორც წესი, შემთხვევით ჩატარებული რენტგენოლოგიური გამოკვლევის შედეგად შეიძლება დაისვას. თუმცა მოწინავე შემთხვევებში შეიძლება გამოჩნდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ხველა, სუნთქვის გაძნელება და მკერდის ტკივილი. მკურნალობა, როგორც წესი, ქირურგიულ ჩარევას მოიცავს და მიზნად ისახავს კისტების ამოღებასა და ინფექციის კონტროლს. ადრეული დიაგნოსტიკა და მკურნალობა შეიძლება ხელი შეუწყოს დაავადების პროგრესირების თავიდან აცილებას და ჯანსაღი გამოჯანმრთელების პროცესს.

რა არის ჰიდატიდური კისტა?

‘’რა არის ჰიდატიდური კისტა?’’ — ეს კითხვა მნიშვნელოვანია იმ პირებისთვის, რომლებსაც ამ დაავადების სიმპტომები აქვთ. ფილტვის ჰიდატიდური კისტა არის დაავადება, რომელიც ექინოკოკის გვარის პარაზიტით გამოწვეული ინფექციის შედეგად წარმოქმნილი კისტების ფილტვებში გამოვლენით ხასიათდება. დაავადება გამოიხატება შიდა ორგანოებში სითხით სავსე კისტებით და ლარვების ზრდით, რაც ნათელ სიმპტომებს იწვევს. ეს პარაზიტები, როგორც წესი, ისეთ მასპინძლებში ცხოვრობენ, როგორებიცაა ცხვარი და ძაღლი. თუმცა, თუ ადამიანი უნებურად შეჭამს ან შესვამს რაიმეს, რომელიც პარაზიტით არის დაბინძურებული, შეიძლება დაავადდეს.

რა სიმპტომები აქვს ჰიდატიდურ კისტას?

ეს დაავადება წარმოქმნის კისტებს ადამიანის სხვადასხვა ორგანოსა და ქსოვილში. ამ კისტების შიგნით სითხეა და ზომით შეიძლება იყოს სხვადასხვა — ცერცვის ზომიდან უფრო დიდამდე. დაავადების დასაწყისში და კისტის პატარა ზომის პერიოდში დაავადებას წლების განმავლობაში შეიძლება არ ჰქონდეს რაიმე სიმპტომი. თუმცა, როცა კისტები იზრდება დაწყებს, სიმპტომები ჩნდება იმ უბანში წარმოქმნილი წნევის მიხედვით. კისტები ყველაზე ხშირად ღვიძლსა და ფილტვებში გვხვდება. ჰიდატიდური კისტის ყველაზე გავრცელებული სიმპტომებია:

მუცლის ტკივილი და შეშუპება: ღვიძლში წარმოქმნილი კისტებისთვის შეიძლება გამოიწვიოს ტკივილი და შეშუპება მუცლის არეში.

სუნთქვის გაძნელება: ფილტვში კისტის წარმოქმნის შემთხვევაში შეიძლება გაჩნდეს სუნთქვის გაძნელება.

ხველა და მკერდის ტკივილი: ფილტვებზე მომქმედი კისტები შეიძლება გამოიწვიოს ხველა, ნახველი და მკერდის ტკივილი. ზოგიერთ შემთხვევაში პირიდან სისხლმა შეიძლება წამოვიდეს. შეიძლება გამოვიდეს კისტის გარსებიც.

გულისრევა და ღებინება: კისტების ზრდამ და მიმდებარე ქსოვილებზე წნევამ შეიძლება გამოიწვიოს გულისრევა და ღებინება.

მადის დაკარგვა: ჰიდატიდური კისტის ინფექცია, როგორც წესი, მადის დაკარგვას იწვევს, რაც წონის დაკლებას შეიძლება გამოიწვიოს.

სიყვითლე: ღვიძლზე წნევის მომხდენი კისტები შეიძლება სიყვითლის სიმპტომებს იწვევდეს.

თავის ტკივილი: კისტების ზრდის ან წნევის შემთხვევაში შეიძლება გაჩნდეს თავის ტკივილი.

ალერგიული რეაქციები: კისტების გასკდომამ ან შიგთავსის გამოთავისუფლებამ შეიძლება ალერგიული რეაქციები გამოიწვიოს.

რა მიზეზები აქვს ჰიდატიდურ კისტას?

ჰიდატიდური კისტა არის ინფექციის ტიპი, რომელსაც იწვევს ექინოკოკუს გრანულოზუსი (Echinococcus Granulosus) პარაზიტი. თუ ადამიანები კონტაქტში მოდიან პარაზიტის კვერცხების შემცველ ცხოველის განავალთან ან შეჭამენ და დალევენ ინფიცირებულ საკვებს, შესაძლოა კისტის დაავადებით დაავადდნენ. ქვემოთ აღწერილი ფაქტორები შეიძლება იყოს ფილტვის ჰიდატიდური კისტის მიზეზებს შორის.

პარაზიტთან კონტაქტი: ძაღლებსა და სხვა ხორცისმჭამელ ცხოველებში არსებული ექინოკოკუს გრანულოზუსი ინფიცირებული ცხოველების განავლით გარემოში გავრცელებული კვერცხების მეშვეობით ვრცელდება.

კონტაქტი და გადაცემა: ადამიანებს შეუძლიათ პარაზიტთან კონტაქტი ინფიცირებულ ცხოველებთან პირდაპირი კონტაქტით ან ინფიცირებული წყლისა და საკვების მოხმარებით.

სოფლის მეურნეობასთან და მესაქონლეობასთან დაკავშირებული პროფესიები: სასოფლო-სამეურნეო სფეროში მომუშავენი და ცხოველებთან ხშირად კონტაქტში მყოფები ინფიცირებული ცხოველებისგან გადაცემის რისკის ქვეშ შეიძლება იმყოფებოდნენ.

ჰიგიენის ჩვევები: პირადი ჰიგიენის ჩვევებს, განსაკუთრებით ხელების დაბანასა და საკვების მომზადებისას სიფრთხილეს, შეუძლია გადაცემის რისკი შეამციროს.

ბავშვები და შინაური ცხოველები: სახლში მოშენებული ძაღლები და სხვა შინაური ცხოველები ასევე შეიძლება იყვნენ პარაზიტის მატარებლები და ადამიანებს გადასცენ. ბავშვები, რადგან უყვართ ძაღლებთან თამაში და მათი ჰიგიენის ჩვევები ნაკლებადაა განვითარებული, მაღალი რისკის ქვეშ შეიძლება იმყოფებოდნენ.

როგორ ვითარდება ჰიდატიდური კისტა?

პარაზიტის მატარებელი ძაღლის, კატის, ჩაკალის, მელას, მგლის მსგავსი ცხოველების განავალში არსებული პარაზიტის ლარვები (კვერცხები) განავალთან ერთად ფხვნილის სახით შეიძლება ფრინავდეს ან ქარის მეშვეობით საკვებსა და სასმელზე დაეშვას და ისინი დააინფიციროს. დაბინძურებული ხილისა და ბოსტნეულის ჭამა, წყლის სმა, ქარით მოფრენილი კვერცხების სასუნთქი გზებით შეყვანა — ამ მიზეზებით დაავადება ადამიანებს ედება. ასევე, პარაზიტის მატარებელი ძაღლების ალერსის შემდეგ ხელების კარგად არ დაბანვაც გადაცემის რისკის ერთ-ერთია. ინფექციის წარმოქმნის ეტაპები შეიძლება შემდეგი იყოს:

პარაზიტის კვერცხების გარემოში გამოყოფა: ინფიცირებული ძაღლები განავლით გამოყოფენ პარაზიტის კვერცხებს გარემოში. ეს კვერცხები ნიადაგში, წყალსა და მცენარეებზე გადადის და ინფექციის წყაროდ იქცევა.

ადამიანთან კონტაქტი: ადამიანები, როცა ინფიცირებულ წყალთან, ნიადაგთან ან მცენარეებთან კონტაქტში მოდიან, შეიძლება პარაზიტის კვერცხები მიიღონ. ასევე, ინფიცირებული ცხოველის ხორცის მირთმევით წარმოიქმნება პარაზიტთან შეხვედრის რისკი.

კვერცხების ადამიანისთვის გადაცემა: შეხებული პარაზიტის კვერცხები პირით შეიძლება ორგანიზმში მოხვდეს. ამ მომენტში იწყება ინფიცირების რისკი.

კისტის წარმოქმნა ორგანიზმში: მოყლაპული პარაზიტის კვერცხები კუჭსა და ნაწლავებში იხსნება და ემბრიონად იქცევა. ემბრიონები სისხლში აღმოჩნდება და ორგანიზმში მიმოქცევას იწყებს.

კისტის წარმოქმნა: პარაზიტის ემბრიონები, როგორც წესი, ღვიძლის ან ფილტვების მსგავს ორგანოებში ჩერდება და კისტის წარმოქმნას იწვევს. ეს კისტები დროთა განმავლობაში შეიძლება გაიზარდოს და შიგნით არსებული სითხით აივსოს.

სიმპტომები და გართულებები: კისტების ზრდამ და მათში არსებული სითხის წნევამ შეიძლება სხვადასხვა სიმპტომი გამოიწვიოს. ეს სიმპტომები დამოკიდებულია დაინფიცირებული პირის ჯანმრთელობის მდგომარეობაზე, კისტის ზომასა და დაზიანებულ ორგანოზე.

როგორ დგინდება ჰიდატიდური კისტის დიაგნოზი, როგორ ხდება მისი ამოცნობა?

ჰიდატიდური კისტა წლების განმავლობაში სიმპტომს არ იძლევა, ამიტომ მისი დიაგნოზი, როგორც წესი, სხვა დაავადებების მკურნალობისას შემთხვევით გამოვლინდება. დიაგნოზის დასმის მეთოდი მოიცავს პაციენტის მიერ აღნიშნულ ჩივილებს, ექიმის მიერ ჩატარებული გასინჯვის მონაცემებს, რენტგენსა და სისხლის ანალიზებს. თანამედროვე ტექნოლოგიები, როგორიცაა ულტრასონოგრაფია, კომპიუტერული ტომოგრაფია და მაგნიტურ-რეზონანსული გამოსახულება, დეტალურად აჩვენებს კისტების მდებარეობასა და სტრუქტურას. კლინიკური და რადიოლოგიური მონაცემებით გამოვლენილ ან ჰიდატიდური კისტის ეჭვის მქონე პაციენტებში შეიძლება გამოყენებულ იქნას სეროლოგიური მეთოდები. ეს სეროლოგიური ტესტები მონაწილეობს სისხლში ან სხეულის სითხეებში პარაზიტის ანტისხეულების გამოვლენაში. ლაბორატორიული ტესტები კი შეიძლება გამოყენებულ იქნას კისტის შიგთავსის გამოსაკვლევად. პაციენტის კლინიკური ანამნეზი და სიმპტომები, ამ დიაგნოსტიკურ მეთოდებთან ერთად, სწორი დიაგნოზის დასმაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს.

როგორ ტარდება ჰიდატიდური კისტის მკურნალობა?

იმ კისტებში, სადაც შიგნით სითხის ან ქსოვილის მინერალური დაგროვების შედეგად კირიანობა წარმოიქმნება, უმეტესად დაკვირვებას ურჩევენ. ამ კისტების გარდა, სხვა კისტების მკურნალობაში გამოყენებულ მეთოდებში, პირველ რიგში, იმ უბნებში არსებული კისტებისთვის, სადაც მიღწევა შესაძლებელია, პირველადი არჩევანი არის ქირურგიული ჩარევა ან ნემსით დაცლა. ძნელად მისაწვდომ უბნებში არსებული კისტები, მრავალორგანული დაზიანებები, ძალიან პატარა ზომის კისტები ან ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობა არახელსაყრელი მქონე პაციენტებში შეიძლება გამოყენებულ იქნას მედიკამენტური მკურნალობა. გამოყენებული მკურნალობის მეთოდებიდან ზოგიერთია:

ქირურგიული ჩარევა: ჰიდატიდური კისტის მკურნალობაში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული მეთოდია ქირურგიული ჩარევა. ქირურგიული ჩარევა შეიძლება განსხვავდებოდეს კისტის მდებარე ორგანოს, კისტის ზომისა და გავრცელების მიხედვით. ქირურგიულ ჩარევას საჭიროებს მქონე პირებმა მნიშვნელოვანია, რომ აღჭურვილ საავადმყოფოებში, სადაც მუშაობს გულმკერდის ქირურგიის კომპეტენტური კადრი, ჯანდაცვის დაწესებულებებიდან ვიზიტის დანიშვნით დაიწყონ მკურნალობა.

სკლეროთერაპია: ამ მეთოდში კისტაში სპეციალური ხსნარი შეჰყავთ. ეს ხსნარი კისტის შიდა ზედაპირს არღვევს, რის შედეგადაც კისტა იკუმშება და მასში არსებული სითხე შეიწოვება. სკლეროთერაპია შეიძლება გამოყენებულ იქნას როგორც ქირურგიული ჩარევის შემავსებელი მკურნალობა.

ანტიპარაზიტული მედიკამენტები: Albendazol და mebendazol-ის მსგავსი ანტიპარაზიტული პრეპარატები ჰიდატიდური კისტის მკურნალობაში შეიძლება გამოყენებულ იქნას. ეს პრეპარატები პარაზიტის კვერცხებს ანადგურებს, რის შედეგადაც კისტის ზრდა შეიძლება შეჩერდეს და ინფექცია კონტროლს დაექვემდებაროს.

პერკუტანული ასპირაცია: დიდი კისტებისას, კისტაში არსებული სითხის გამოსაყოფად, შეიძლება ჩატარდეს პერკუტანული ასპირაცია. თუმცა ეს მეთოდი ხშირად არ გამოიყენება, რადგან არსებობს კისტაში სითხის ხელახლა დაგროვების რისკი.

რადიოლოგიური მონიტორინგი: მკურნალობის შემდეგ მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტი რეგულარულ რადიოლოგიურ კონტროლს გაივლიდეს. ეს კონტროლი კეთდება კისტების ხელახლა ზრდის ან გავრცელების რისკის შესაფასებლად.

ხშირად დასმული კითხვები ფილტვის ჰიდატიდური კისტის შესახებ

ჰიდატიდური კისტები არის დაავადება, რომელიც პარაზიტის კვერცხებით ინფიცირების შედეგად ვითარდება და ინფიცირებული უბნის მიხედვით მრავალ განსხვავებულ სიმპტომს იწვევს და სერიოზულად უნდა იქნას მიღებული სამედიცინო მდგომარეობა. მონიტორინგი და მკურნალობა თუ სიფრთხილით არ ტარდება, სიმპტომები შეიძლება გამწვავდეს და პირების ყოველდღიურ საქმიანობას უარყოფითად იმოქმედოს. ჰიდატიდური კისტა კიბო არ არის. ჰიდატიდური კისტა არის ექინოკოკუს გრანულოზუსის პარაზიტით გამოწვეული ინფექცია და, როგორც წესი, მდგომარეობა, რომლის დროსაც კისტის შიგნით სითხით სავსე პატარა ბუშტუკები წარმოიქმნება. თუმცა, თუ მკურნალობა არ ჩატარდება ან კონტროლს არ დაექვემდებარება, კისტები ორგანოებში შეიძლება გაიზარდოს და სხვადასხვა გართულება გამოიწვიოს. თუ ჰიდატიდური კისტა არ იმკურნალებს, შეიძლება გამოვლინდეს ისეთი გართულებები, როგორიცაა ორგანოს ფუნქციის დარღვევა, შიდა სისხლდენა, ინფექცია, კისტის გასკდომა, პარაზიტის ორგანიზმში გავრცელება და ანაფილაქსია. მკურნალობის გარეშე დარჩენილი ჰიდატიდური კისტა სერიოზულ ჯანმრთელობის პრობლემებს შეიძლება გამოიწვევდეს და ორგანოებში მუდმივ დაზიანებას გამოიწვევდეს. ფილტვის კისტის ოპერაციის შემდეგ შეიძლება გაჩნდეს ზოგიერთი პოტენციური გართულება. ამ გართულებებს შორისაა ინფექციის რისკი, ოპერაციის არეში სისხლდენა, ორგანოს დაზიანება და იშვიათად კისტის შიგთავსის მიმდებარე ქსოვილებში გავრცელება. ქირურგიული ჩარევის შემდეგ სიფრთხილით ჩატარებული კონტროლის პროცესები და შესაბამისი მკურნალობა ამ პოტენციური გართულებების შემცირებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობს. ღვიძლის ჰიდატიდური კისტა არ არის დაავადება, რომელიც ადამიანიდან ადამიანს შეიძლება გადაეცეს. ადამიანები, როგორც წესი, კისტის შემცველი საკვების მოხმარებით ინფიცირდებიან, თუმცა პირდაპირი გადაცემა ადამიანიდან ადამიანზე არ ხდება. დაავადება ორგანიზმში მოხვედრილი ექინოკოკუს გრანულოზუსის პარაზიტის ლარვების მიერ წარმოქმნილი კისტების ზრდით ვითარდება. ზოგიერთ შემთხვევაში, როცა დიდი ხნის განმავლობაში ზრდა არ ხდება, დაავადების გამოვლენა რთული შეიძლება იყოს. ეს კისტები, როგორც წესი, ღვიძლსა და ფილტვებში წარმოიქმნება, თუმცა სხვა ორგანოებზეც შეიძლება იმოქმედოს. დროთა განმავლობაში კისტები იზრდება და სხვადასხვა სიმპტომს შეიძლება იწვევდეს, ხოლო მკურნალობის გარეშე სერიოზულ გართულებებს შეიძლება გამოიწვიოს. ჰიდატიდური კისტის დაავადება მედიკამენტებით შეიძლება იმკურნალოს. ანტიპარაზიტული მედიკამენტები კისტის შიგნით არსებული პარაზიტების მოკვდინებით ზრდის შეჩერებასა და ინფექციის კონტროლში შეიძლება დაეხმაროს. თუმცა მკურნალობის პროცესი, როგორც წესი, გრძელვადიანია და ზედმიწევნით უნდა იყოს მონიტორინგირებული, რადგან მედიკამენტები მარტო საკმარისი არ არის და ქირურგიული ჩარევაც შეიძლება დასჭირდეს. ფილტვის ჰიდატიდური კისტისთვის, როგორც წესი, პირველადი მიმართვის ჯანდაცვის ერთეულებია გულმკერდის დაავადებებისა და ქირურგიის ან ზოგადი ქირურგიის განყოფილებები. ეს სპეციალობები უზრუნველყოფს დაავადების დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და მონიტორინგის სპეციალიზებულ მომსახურებას. საჭიროების შემთხვევაში, მკურნალობის პროცესში შეიძლება ჩაერთონ სხვა სპეციალობებიც, როგორიცაა ინფექციური დაავადებები ან რადიოლოგია. ფილტვის კისტის ოპერაციის შემდეგ გამოჯანმრთელების ხანგრძლივობა, როგორც წესი, იცვლება პაციენტის ზოგადი ჯანმრთელობის მდგომარეობის, კისტის მდებარეობის უბნის, ოპერაციის სირთულისა და გამოყენებული ქირურგიული ტექნიკის მიხედვით. არაკომპლიკაციურ შემთხვევებში პაციენტებს შეუძლიათ ოპერაციის შემდეგ რამდენიმე კვირის განმავლობაში დაუბრუნდნენ ჩვეულ ყოველდღიურ აქტივობას, თუმცა სრული გამოჯანმრთელების პროცესი შეიძლება უფრო ხანგრძლივი იყოს. ოპერაციის შემდგომ პერიოდში რეგულარული კონტროლი და ექიმის რეკომენდაციების დაცვა წარმატებული გამოჯანმრთელებისთვის მნიშვნელოვანია. ჰიდატიდური კისტის ტკივილისთვის მნიშვნელოვანია, როგორც წესი, სპეციალისტ ექიმთან კონსულტაციით მკურნალობის გეგმის დადგენა. ამასთან, ექიმის მიერ დანიშნულ სამედიცინო მკურნალობასთან ერთად, შეიძლება გამოყენებულ იქნას ექიმის მიერ მითითებული და რეკომენდებული ანთების საწინააღმდეგო თვისებების მქონე ზოგიერთი საკვები დანამატი. ჰიდატიდური კისტის ოპერაცია იგეგმება კისტის ზომის, მდებარეობისა და პაციენტის ზოგადი ჯანმრთელობის მდგომარეობის მსგავსი ფაქტორების მიხედვით. ოპერაცია შეიძლება საჭირო გახდეს იმის გამო, რომ კისტა არღვევს ორგანოს ფუნქციებს ან იწვევს გართულებებს. სპეციალისტი ექიმი პაციენტის მდგომარეობას აფასებს და წყვეტს, საჭიროა თუ არა ოპერაცია. ხალხში ძაღლის კისტის სახელით ცნობილი ჰიდატიდური კისტა არის ექინოკოკუს გრანულოზუსის პარაზიტით გამოწვეული ინფექციური დაავადება. ეს პარაზიტი, როგორც წესი, ძაღლებში გვხვდება და ადამიანები ინფიცირებული ცხოველების განავლიდან გავრცელებული კვერცხებთან კონტაქტით ან ინფიცირებული საკვების მოხმარებით შეიძლება დაავადდნენ. ჰიდატიდური კისტა, როგორც წესი, ღვიძლსა და ფილტვებში კისტის წარმოქმნით ვლინდება და სერიოზულ ჯანმრთელობის პრობლემებს შეიძლება იწვევდეს. ძაღლის კისტა, სხვა სახელწოდებით ჰიდატიდური კისტა, სიმპტომები, როგორც წესი, იცვლება კისტის მდებარე ორგანოს მიხედვით. ღვიძლში არსებული კისტები, როგორც წესი, იწვევს ისეთ სიმპტომებს, როგორიცაა მუცლის ტკივილი, შებერვა და გულისრევა. ფილტვის კისტები კი შეიძლება ხველის, სუნთქვის გაძნელებისა და მკერდის ტკივილის მსგავსი სიმპტომებით გამოვლინდეს. დაავადების სიმპტომები შეიძლება განსხვავდებოდეს კისტის ზომის, მდებარეობისა და დაინფიცირებული ორგანოს მიხედვით. ფილტვის ჰიდატიდური კისტა არის მზაკვრული დაავადება, რომელიც წლების განმავლობაში შეიძლება უსიმპტომო დარჩეს. აქტიურობისას შეიძლება გამოვლინდეს სერიოზული სიმპტომები, რომლებიც პირების ყოველდღიურ ცხოვრებას აზიანებს. თუ მონიტორინგი და მკურნალობა სიფრთხილით არ ტარდება, სიმპტომები შეიძლება გამწვავდეს და სერიოზულ გართულებებამდე მიგვიყვანოს. სიმპტომების გამოვლენის შემთხვევაში მნიშვნელოვანია, რომ პაციენტებმა აღჭურვილი და სპეციალისტებით დაკომპლექტებული საავადმყოფოების გულმკერდის ქირურგიის ან ზოგადი ქირურგიის პოლიკლინიკებიდან დანიშნონ ვიზიტი და დაიწყონ მკურნალობა.