
JTNDaWZyYW1lJTIwd2lkdGglM0QlMjI1NjAlMjIlMjBoZWlnaHQlM0QlMjIzMTUlMjIlMjBzcmMlM0QlMjJodHRwcyUzQSUyRiUyRnd3dy55b3V0dWJlLmNvbSUyRmVtYmVkJTJGejNkVVlyTTRJX0klM0ZzaSUzREVPbExNUE5vVTBvSHJUa0klMjIlMjB0aXRsZSUzRCUyMllvdVR1YmUlMjB2aWRlbyUyMHBsYXllciUyMiUyMGZyYW1lYm9yZGVyJTNEJTIyMCUyMiUyMGFsbG93JTNEJTIyYWNjZWxlcm9tZXRlciUzQiUyMGF1dG9wbGF5JTNCJTIwY2xpcGJvYXJkLXdyaXRlJTNCJTIwZW5jcnlwdGVkLW1lZGlhJTNCJTIwZ3lyb3Njb3BlJTNCJTIwcGljdHVyZS1pbi1waWN0dXJlJTNCJTIwd2ViLXNoYXJlJTIyJTIwYWxsb3dmdWxsc2NyZWVuJTNFJTNDJTJGaWZyYW1lJTNF Deformitetet e gjoksit i referohen çrregullimeve strukturore të murit të gjoksit. Llojet më të shpeshta të deformitetit janë Gjoksi i Këpucarit (Pektus Ekskavatum) dhe Gjoksi i Pëllumbit (Pektus Karinatum).
Gjoksi i Këpucarit (Pektus Ekskavatum)
Gjoksi i këpucarit i referohet gjendjes kur sterni dhe brinjët shtypen brenda kafazit të gjoksit. Megjithëse mund të zhvillohet si te fëmijët ashtu edhe te të rriturit, më shpesh shfaqet në fillim të pubertetit. Gjoksi i këpucarit, që zakonisht ka prirje trashëgimore, shfaqet më shpesh te meshkujt sesa te femrat.
Cilat janë simptomat e gjoksit të këpucarit?
Gjoksi i këpucarit mund t'i vështirësojë punën e mushkërive dhe të zemrës për shkak të formës së sternit. Simptomat mund të shfaqen si fizike ashtu edhe psikologjike.
Simptomat fizike
Vështirësi në frymëmarrje gjatë ushtrimeve
Mungesë force krahasuar me moshatarët
Lodhje
Dhimbje në gjoks
Ritëm i parregullt i zemrës
Simptomat psikologjike
Ndjenja e turpit për pamjen e gjoksit
Ulje e vetëvlerësimit
Depresion
Personat me ankesa nga simptomat e mësipërme këshillohen të konsultohen me një specialist të kirurgjisë toraksike.
Si vendoset diagnoza?
Për diagnostikimin e gjoksit të këpucarit mjafton një ekzaminim i thjeshtë fizik. Megjithatë, ndonjëherë deformiteti mund të mos shfaqet deri në fillim të pubertetit, ose mund të kërkohen teste shtesë pas ekzaminimit fizik.
Në raste të tilla, për të përcaktuar shkallën e sëmundjes dhe çrregullimet e mundshme shtesë, përdoren rrezet X; për të shqyrtuar nëse ka presion mbi zemrën dhe mushkëritë përdoren tomografia e kompjuterizuar dhe rezonanca magnetike; ndërsa për të vlerësuar funksionet e zemrës përdoret ekokardiografia.
Cilat janë metodat e trajtimit të gjoksit të këpucarit?
Trajtimi kirurgjik
Me ndërhyrje kirurgjike synohet korrigjimi i deformitetit të gjoksit dhe përmirësimi i funksioneve të zemrës dhe frymëmarrjes së pacientit. Mosha ideale për korrigjimin kirurgjik të gjoksit të këpucarit është 7-14 vjeç. Meqenëse kafazi i gjoksit mund ta marrë më lehtë formën normale gjatë periudhës së rritjes së shpejtë, është e rëndësishme që operacioni të kryhet para pubertetit.
Operacioni Ravitch i modifikuar
Operacioni Ravitch i modifikuar është një lloj operacioni tradicional i hapur, i përdorur për shumë vite në trajtimin e gjoksit të këpucarit. Kjo metodë përfshin hyrjen përmes një prerjeje relativisht të gjatë në pjesën e përparme të kafazit të gjoksit dhe heqjen e pjesës kartilaginoze të brinjëve që shkaktojnë shtyrjen e gjoksit prapa. Kështu, sterni tërhiqet larg zemrës dhe mushkërive, drejt planit normal të murit të gjoksit.
Operacioni Nuss
Ky teknikë, e zhvilluar nga kirurgu amerikan Dr. Donald Nuss, është trajtimi më i përditësuar i përdorur sot. Operacioni Nuss është një operacion i mbyllur, i kryer me metoda minimalisht invazive.
Procesi i operacionit zhvillohet si më poshtë:
Nëse pacienti përdor duhan, i kërkohet që të ndalojë duhanin të paktën dy muaj para operacionit.
Gjatë operacionit përdoret anestezi e përgjithshme.
Për të korrigjuar thellimin e formuar, përdoret një shufër çeliku e lakuar e quajtur “bar”, e përgatitur posaçërisht sipas përmasave të pacientit.
Bëhen prerje të vogla, nga dy centimetra secila, në të dy anët e gjoksit.
Bari i përgatitur futet nën sternin përmes të dy vrimave dhe, me ndihmën e veglave të veçanta rrotulluese, lakorja e barit kthehet përmbys, duke siguruar korrigjimin e thellimit.
Bari i vendosur fiksohet me sutura me fije të pashkrirëse në indin muskulor, në zonat e prerjeve.
Sipas nevojës së pacientit mund të përdoren 2 ose, shumë rrallë, 3 shufra.
Operacioni zgjat rreth 45-60 minuta
Si është procesi pas operacionit Nuss?
Pas operacionit të gjoksit të këpucarit, pacientët qëndrojnë në spital mesatarisht 3-5 ditë, sipas gjendjes së tyre. Dhimbja gjatë 3 ditëve të para është normale. Megjithatë, kjo mund të minimizohet me trajtim me analgjezikë intravenozë (përmes venës). Pacientëve të lëshuar nga spitali u kërkohet të pushojnë në shtëpi për 2-3 javë.
Gjatë periudhës së shërimit:
Për të shmangur zhvendosjen e shufrës së vendosur, duhet të shmangen lëvizjet e papritura.
Gjatë muajit të parë, mos u përkul nga brezi për në tokë dhe mos u kthe anash nga brezi.
Kur ngrihesh nga shtrati ose kur ngrihesh në këmbë, lëviz me ndihmën e dikujt dhe mos i vendos peshë gjoksit.
Gjatë muajit të parë, gjatë gjumit duhet fjetur shtrirë mbi shpinë.
Për të fituar forcë mund të bëhen ecje të lehta.
Aktivitetet e lehta sportive mund të fillohen nga muaji i tretë. Sportet si vrapimi, tenisi dhe notimi këshillohen të fillohen pas muajit të gjashtë.
Kur hiqen shufrat?
Kjo varet nga mosha e pacientit dhe gjendja e murit të gjoksit. Sipas kësaj, shufrat mund të hiqen brenda 2-4 viteve. Kjo procedurë, që zgjat rreth 30 minuta, kryhet nën anestezi të përgjithshme.
Teknika e implantit anatomik 3D
Teknologjia e implantit anatomik 3D është një metodë kirurgjike që përdor një implant të projektuar posaçërisht sipas formës së kafazit të gjoksit të pacientit (të përgatitur sipas koordinatave të tomografisë 3D të mushkërive), për të korrigjuar anomalitë e murit të gjoksit. Ky implant është projektuar posaçërisht sipas përmasave dhe formës së kafazit të gjoksit të pacientit. Për këtë arsye, përdorimi i një implanti të projektuar posaçërisht për çdo pacient e bën ndërhyrjen kirurgjike më të saktë dhe më efektive.
Kjo metodë është më pak invazive dhe ka më pak rreziqe krahasuar me ndërhyrjet kirurgjike tradicionale. Gjithashtu, procesi i shërimit është më i shkurtër dhe i mundëson pacientit t'i kthehet më shpejt aktiviteteve normale. Teknologjia e implantit anatomik 3D jep rezultate estetike shumë të suksesshme (këto operacione kryhen në %80 për shkak të shqetësimeve estetike dhe pamjes së keqe).
Trajtimi me vakum
Sidomos te fëmijët, është e mundur të korrigjohet deformiteti i gjoksit pa operacion. Për këtë përdoret një pajisje speciale vakumi.
Pajisja e vakumit, që ka formën e një kambane prej gome, funksionon e lidhur me një pompë. Së pari pajisja vendoset përpara gjoksit, pastaj me ndihmën e pompës ajri nxirret nga pajisja. Me këtë lëvizje krijohet një gjendje thithjeje ose mjedis vakumi që tërheq përpara gjoksin dhe sternin.
Kur kjo pajisje përdoret rregullisht për një kohë të gjatë, me kalimin e kohës deformiteti korrigjohet dhe muri i gjoksit dhe sterni fillojnë të qëndrojnë vetë në planin ku duhet të jenë.
Sa shpesh duhet të përdoret?
Për pajisjen e vakumit:
Në ditët e para, të vendoset dy herë në ditë për rreth 30 minuta,
Në 4-6 javët në vijim, kohëzgjatja e përdorimit të rritet me 2 orë në ditë, sipas këshillës së mjekut,
Në fillim të muajit, kjo kohë të arrijë 8-12 orë në ditë, duke u rekomanduar.
Nga ana tjetër, pajisja e vakumit duhet përdorur të paktën një vit. Kohëzgjatja më ideale e përdorimit është 18-24 muaj. Gjatë kësaj periudhe, konsultimi me mjekun tuaj për të përcaktuar kohëzgjatjen e përdorimit dhe respektimi i tyre do të rrisë shancet e suksesit të trajtimit.
Gjoksi i Pëllumbit (Pektus Karinatum)
Gjoksi i pëllumbit i referohet gjendjes kur sterni dhe brinjët formojnë një dalje që del jashtë. Është deformitet i kundërt me gjoksin e këpucarit. Shfaqet për shkak të dëmtimit të kartilagjeve që lidhin brinjët me sternin.
Gjoksi i pëllumbit, që shfaqet më shpesh te meshkujt sesa te femrat, zakonisht fillon të bëhet i dukshëm pas moshës së pubertetit dhe intensiteti i tij rritet me kalimin e moshës. Edhe pse arsyeja e formimit të gjoksit të pëllumbit nuk dihet plotësisht, predispozita gjenetike ka rëndësi.
Cilat janë simptomat e gjoksit të pëllumbit?
Simptomat e gjoksit të pëllumbit ndryshojnë nga personi në person, sipas nivelit të sëmundjes.
Ato janë:
Vështirësi në frymëmarrje
Rrahje të shpejta të zemrës
Infeksione të shpeshta të traktit respirator
Ashtu si me gjoksin e këpucarit, edhe gjoksi i pëllumbit mund të diagnostikohet me ekzaminim fizik. Përveç kësaj, rrezet X të marra nga përpara dhe nga anët, tomografia e kompjuterizuar dhe rezonanca magnetike mund të shtohen gjithashtu në procesin e diagnostikimit.
Gjatë procesit të diagnostikimit, nëse përveç gjoksit të pëllumbit zbulohet edhe një ritëm i parregullt i zemrës, mund të kërkohet edhe ekokardiografi.
Cilat janë metodat e trajtimit të gjoksit të pëllumbit?
Në trajtimin e gjoksit të pëllumbit, në varësi të shkallës së sëmundjes dhe gjendjes së pacientit, dalin në plan të parë dy forma trajtimi.
Për këtë procedurë bëhet një prerje në zonën e mesme të gjoksit. Kërcuri anormal hiqet dhe kafazi i gjoksit shtyhet poshtë. Përveç kësaj, kur kjo konsiderohet e nevojshme, mbi gjoks vendoset një shufër metalike e përkohshme për ta mbajtur kafazin e gjoksit në planin e dëshiruar.
Ky operacion, që është i dhimbshëm, ka kohëzgjatje qëndrimi në spital që varet nga gjendja e pacientit dhe kontrolli i dhimbjes.
Operacioni Abramson
Operacioni Abramson është një procedurë e kryer me metodën minimalisht invazive, përmes prerjeve të vogla. Zgjat rreth 30-45 minuta dhe kryhet me anestezi të përgjithshme.
Gjatë operacionit, ashtu si në operacionin Nuss, bëhen prerje të vogla në të dy anët e gjoksit. Përmes këtyre prerjeve, bari Lorenz, i përgatitur më parë posaçërisht për pacientin, vendoset në mënyrë që të qëndrojë midis sternit dhe indit muskulor, dhe shtypet poshtë. Operacioni përfundon me fiksimin e barit në brinjë, në të dy anët e murit të gjoksit.
Pas operacionit
Zakonisht pacientëve u kërkohet të qëndrojnë në spital për 4-5 ditë. Gjatë kësaj periudhe synohet kontrolli i dhimbjes.
Është e rëndësishme të shmangen lëvizjet e papritura.
Brenda 2-3 javësh mund të kthehet në jetën e zakonshme; fëmijët mund të fillojnë shkollën pas dy javësh.
Duke u konsultuar edhe me mjekun, gjatë muajit të parë lejohet vetëm ecja; ndërmjet 1-3 muajve lejohen sportet si notimi, vrapimi dhe tenisi; pas 6 muajsh mund të lejohen edhe sportet e tjera profesionale.
Kur hiqet bari Lorenz?
Bari Lorenz i vendosur me operacion hiqet:
te personat nën 18 vjeç pas 2-3 vitesh,
te personat mbi 18 vjeç pas 3-4 vitesh,
me një procedurë 30-45 minutëshe, nën anestezi të përgjithshme.
Trajtimi me korse
Funksioni i korsesë së përdorur në trajtimin e gjoksit të pëllumbit ngjason me pllakat e përdorura në trajtimin dentar. Korseja e veshur mbi gjoks shtyn brinjët dhe sternin nga prapa dhe nga përpara. Kështu, me kalimin e kohës, eshtrat e gjoksit kthehen në pozicionin e tyre normal.
Pacientit i rekomandohet të përdorë korsenë 18-20 orë në ditë për 2 vjet. Korsenë mund ta heqë vetëm kur bën dush, kur bën sport ose kur kryen aktivitete të tjera.
Për të rritur suksesin e trajtimit, është e rëndësishme t'i kushtohet vëmendje kohëzgjatjes së përdorimit të korsesë dhe të zbatohen këshillat e mjekut. Sipas kërkimeve të kryera, me përdorim të rregullt të korsesë për 2 vjet, është e mundur të trajtohet gjoksi i pëllumbit në 75-80 për qind të rasteve.
Filloni me vlerësimin e duhur për Çfarë është gjoksi i këpucarit dhe gjoksi i pëllumbit? Cilat janë metodat e trajtimit?
Ndani simptomat me mjekët tanë specialistë; le të përcaktojmë së bashku diagnozën dhe planin e duhur të trajtimit.
Kujdes
Nëse simptomat kanë filluar papritur, përparojnë shpejt ose ju kufizojnë ndjeshëm jetën e përditshme, drejtohuni pa vonesë te mjeku.
Planifikoni procesin për Çfarë është gjoksi i këpucarit dhe gjoksi i pëllumbit? Cilat janë metodat e trajtimit? me specialistët tanë.
Plotësoni formularin ose rezervoni një takim për të mësuar rreth opsioneve të trajtimit, procesit dhe përgatitjes.




