Për ta përjetuar këtë problem nuk keni nevojë të jeni sportist!

Edhe pse ‘Bërryli i tenistit’ e merr emrin nga një degë sportive, tenisi, ne biseduam me specialistët e Departamentit të Ortopedisë dhe Traumatologjisë të Hisar Hospital Intercontinental për ‘Bërrylin e tenistit’, të njohur si sëmundja e atyre që përsërisin lëvizje ritmike…

Me emrin mjekësor Epikondilit Lateral dhe të njohur te populli si bërryli i tenistit, ky problem ortopedik shkaktohet nga mikro-çarje që formohen në pjesën e jashtme anësore të bërrylit, në pikën e sipërme të ngjitjes së muskujve që sigurojnë lëvizjet e dorës dhe të gishtave. Specialistët shprehen: ‘Pjesa ku formohen mikro-çarjet është vendi ku grupi muskulor që na lejon të hapim gishtat dhe të ngremë dorën ngjitet në kockën e jashtme. Vetë muskujt janë shumë mirë të vaskularizuar, por pikat e ngjitjes së muskujve dhe strukturat lidhëse që quajmë tendone, shtrirjet e muskujve, nuk janë shumë mirë të vaskularizuara. Meqë nuk janë mirë të vaskularizuara, edhe procesi i shërimit pas dëmtimit është i ngadalshëm ose i dobët. Arsyeja pse e quajmë bërryli i tenistit është se e kemi parë shpesh te tenistët që bëjnë goditjen backhand të gabuar. Goditja backhand normalisht duhet të bëhet me shpatull, por nëse personi përdor vetëm bërrylin dhe parakrahun, meqë e detyron tepër strukturën muskulare, atje mund të formohen mikro-çarje. Trupi përpiqet ta shërojë, por nuk mund ta shërojë. Nga ana terminologjike, Epikondiliti Lateral mendohet si një përgjigje inflamatore, dhe edhe nëse përpiqemi ta zgjidhim me analgjezikë, në fakt ai nuk është një përgjigje inflamatore; është një problem shërimi.’ Shkalla dhe faza e sëmundjes ndryshojnë nga personi në person, por pacienti shpesh i drejtohet mjekut duke thënë se nuk mund të ngrejë gjëra, të përdorë kaçavidën, të lajë enët, të pastrojë xhamat, madje as lëvizje të thjeshta nuk mund t'i bëjë. Kjo dhimbje, e shkaktuar nga përdorimi ritmik i të gjithë muskujve ekstensorë të parakrahut që menaxhojnë dorën dhe gishtat, duhet t'i drejtohet mjekut në momentin e parë që ndihet. Në një rast të tillë, trajtimi i parë është pushimi. Por, pavarësisht dhimbjes, nëse vazhdoni ta përdorni krahun, ose nëse merrni analgjezik dhe e maskoni dhimbjen, kjo nuk është e mjaftueshme. Sepse analgjezikët nuk janë trajtuese; ata vetëm e maskojnë. Në këtë mënyrë dëmtimi i atij indi vazhdon dhe intensiteti i dhimbjes rritet gradualisht. Dhimbja fillon jo vetëm kur ngrini diçka ose pastroni diçka, por edhe me lëvizjen më të vogël, si mbajtja e lapsit. Bashkë me pushimin, me shiritat e vendosur në bërrylin e quajtur epikondilit, lëvizja e grupit muskulor që shtrihet nga bërryli deri te gishtat dhe dora kufizohet. Pjesa e sipërme e atij shiriti, grupi muskulor afër bërrylit, nuk punon ose punon më pak. Nëse pavarësisht këtij aplikimi dhimbja nuk kalon, bëhet injeksion kortizoni. Kur pacienti nuk e ndjen dhimbjen, fillon ta përdorë përsëri dorën dhe të vazhdojë jetën e përditshme. Efekti i kortizonit ndryshon nga personi në person sipas nivelit të traumës. Mund të zgjasë vetëm disa ditë, ose edhe disa vjet. Një nga metodat e përdorura në trajtim është metoda PRP, ku faktorët e shërimit ndahen teknologjikisht nga gjaku i vetë pacientit dhe injektohen direkt në indin e dëmtuar. Kur PRP nuk është e mjaftueshme, përdoret metoda kirurgjikale. Zona që ka problem shërimi hiqet dhe indi muskular ngjitet direkt në kockë. Rreziku i përsëritjes së problemit varet tërësisht nga aktiviteti i personit. Prandaj, për të mos pasur problemin e bërrylit të tenistit, lëvizjet ritmike dhe të rregullta duhet të bëhen jo vetëm nga bërryli, por duke i shpërndarë në të gjithë krahun. Nëse ngarkoni dorën vetëm te bërryli, rreziku i përjetimit përsëri të problemit rritet.’ u shpreh mjeku.