Што е саркоидоза? Симптоми, фази, третман и најчесто поставувани прашања

Што е саркоидоза? Кои се симптомите?

Саркоидозата е воспалително заболување кое може да зафати повеќе органи во телото, но најчесто ги зафаќа белите дробови и лимфните јазли. Кај пациентите со саркоидоза се формираат црвени, тврди отоци наречени грануломи. Тоа е болест која може да напредува од нулта до четврта фаза. Симптомите може да се влошат во секоја фаза. Иако симптомите може да се разликуваат во зависност од тоа каде се формираат грануломите, пациентите обично може да имаат симптоми како што се треска, болки во мускулите, губење на тежината и исцрпеност.

Што е саркоидоза?

Саркоидоза е името на болеста при која во телото се формираат грануломи како резултат на прекумерни реакции на имунолошкиот систем. Грануломот често може да се формира во белите дробови или лимфните јазли. Причината за формирање на грануломи во телото е тоа што имунолошкиот систем се обидува да го заштити телото од она што го смета за штетно. Бидејќи се составени од фиброзно ткиво (зголемување и стврднување на сврзното ткиво во кој било орган), тие даваат чувство на цврстина при допир. Бидејќи може да се формираат на различни места во телото, сериозноста на симптомите може да се зголеми или намали во зависност од локацијата и големината, или може да биде без симптоми.

Кои се фазите на саркоидозата?

Белодробната саркоидоза се дефинира според системот за класификација на Siltzbach. Постојат пет фази од 0 до 4. Сериозноста на болеста се зголемува со секоја напредна фаза. Пациентот со саркоидоза може да доживее транзиции помеѓу овие фази напред или назад, но во 4-та фаза нема враќање назад бидејќи постои оштетување на белите дробови.

Фаза 0: На рендген не се забележува пулмонална саркоидоза. Белите дробови и лимфните јазли изгледаат нормално.

Фаза 1: Грануломи се формирани само во лимфните јазли. Во оваа фаза обично не се забележуваат никакви симптоми и може да се повлече без третман доколку не напредува. Кај некои пациенти во 1-ва фаза се забележуваат симптоми како треска и болки во зглобовите. Оваа состојба се нарекува синдром на Löfgren.

Фаза 2: Грануломи има и во лимфните јазли и во белите дробови.

Фаза 3: Формирањето на грануломи е ограничено само на белите дробови.

Фаза 4: Постојат трајни лузни во белите дробови. Тоа е неповратна фаза и е време кога болеста е најтешка.

Кои се видовите на саркоидоза?

Постојат 10 видови на саркоидоза. Тие се именувани како пулмонална, окуларна, невросаркоидоза, срцева, мускулно-скелетна, кутана, бубрежна, хепатална, саркоидоза на слезината и коскената срцевина, и синдром на Löfgren. 90% од болеста се јавува во пулмоналниот систем, односно во белите дробови. Окуларниот тип се јавува кај приближно 3/4 од пациентите. Ова ги зафаќа очите. Додека кај невросаркоидозата се зафатени елементите на нервниот систем како што се мозокот и 'рбетниот мозок, 10% од пациентите го имаат овој тип. Срцевиот и мускулно-скелетниот тип се ретки. Кај кутаниот тип се формираат лезии на кожата.

Кои се симптомите на саркоидоза?

Симптомите може да се разликуваат во зависност од тоа каде се формира грануломот. Повеќето пациенти со саркоидоза имаат симптоми поврзани со белите дробови, но може да се забележат и симптоми поврзани со други региони. Општите симптоми на саркоидоза се како што следува:

Треска,

Отекување на лимфните јазли,

Болки во мускулите,

Чувство на исцрпеност,

Болки во зглобовите,

Ноќно потење,

Формирање на камења во бубрезите,

Необјаснето губење на тежината.

Симптоми на зафатеност на белите дробови:

Свирење во градите,

Болка во градите,

Диспнеа (отежнато дишење),

Кашлица.

Симптоми на зафатеност на очите:

Болка во очите,

Заматен вид,

Губење на видот,

Црвенило или оток на очите,

Чувствителност на светлина.

Симптоми на зафатеност на срцето:

Болка во градите,

Палпитации,

Отежнато дишење,

Аритмија (нарушување на ритамот),

Срцева слабост.

Симптоми на зафатеност на кожата кај саркоидоза:

Светли или темни дамки на кожата,

Црвени отоци на потколениците,

Отоци, црвено-виолетови рани или осип на носот или образите.

Како настанува саркоидозата?

Иако не е точно познато зошто настанува саркоидозата, се смета дека влијаат генетски и еколошки фактори. Исто така, се смета дека некои луѓе имаат ризик да заболат од оваа болест кога нивниот имунолошки систем ќе се активира при средба со вируси, бактерии или други хемикалии.

Како се дијагностицира саркоидозата?

Кога ќе одите на преглед кај лекар со сомневање за саркоидоза, може да се направат тестови како што се физикален преглед и рендген на граден кош. Може да се прибегне и кон биопсија. Бидејќи оваа состојба може да се помеша со други болести, може да има дополнителни тестови што вашиот лекар ќе сака да ги направи.

Тестови за снимање: Рендген на граден кош, компјутерска томографија и МРИ често се користат во дијагнозата на саркоидоза.

Биопсија: Се зема примерок од областите каде што се смета дека се формирал грануломот. Земените парчиња се со минимална големина.

Тестови за белодробна функција: Тест кој ја мери ефикасноста на работата на белите дробови.

Тестови на крв и урина: Може да се направат за да се испита состојбата на црниот дроб, бубрезите или други органи. Кај саркоидозата, нивото на ACE обично покажува зголемување. ACE е ензим кој го претвора ангиотензин 1 во 2. Ангиотензин 2 предизвикува стеснување на малите крвни садови во телото и го зголемува крвниот притисок.

ЕКГ: Ја проверува електричната активност на срцето.

ПЕТ-КТ: Може да се користи за да се одреди во кои делови од телото се наоѓа болеста.

PPD тест: Овој тест може да се користи за да се направи разлика помеѓу туберкулоза и саркоидоза.

Преглед со процепна ламба: Со овој тест се испитува окото и се откриваат проблемите што саркоидозата ги предизвикува во окото.

Како се лекува саркоидозата?

Третманот на саркоидозата обично има за цел да ги контролира симптомите и да спречи оштетување на органите. Бидејќи грануломите се формираат со работата на имунолошкиот систем, обично се користат лекови кои го потиснуваат имунолошкиот систем. Третманот може да варира во зависност од тоа каде се наоѓаат грануломите. Во третманот може да се користат кортикостероиди. Овие лекови имаат антиинфламаторно дејство. Може да се препишат како креми или инхалаторни лекови. Исто така, може да се користи група на лекови наречени имуносупресиви. Овој тип на лекови се обидува да спречи оштетување на органите и воспаление. Лековите од групата на НСАИЛ (нестероидни антиинфламаторни лекови) исто така може да се претпочитаат за ублажување на воспалението.

Во зависност од симптомите, може да се применат и други третмани. За намалување на симптомите на замор и болки во мускулите може да се примени физикална терапија, а за отстранување на респираторните тешкотии може да се примени пулмонална рехабилитација. Можеби ќе треба повторно да го посетите вашиот лекар за време и по третманот. Ова варира во зависност од состојбата на болеста. Дури и ако симптомите не продолжат, контролните прегледи може да траат доживотно.

Најчесто поставувани прашања за саркоидозата

Саркоидоза може да се развие кај луѓе од сите сфери на животот, но некои фактори може да го зголемат ризикот од болеста. Факторите на возраст и пол се важни. Саркоидозата може да се појави кај поединци од сите возрасти, но обично се гледа помеѓу 20 и 60 години. Стапката на заболување кај жените е повисока отколку кај мажите. Исто така, генетските фактори и расата се ефективни во зголемувањето на ризикот. Ако некој во семејството има саркоидоза, веројатноста лицето да заболи од болеста може да биде поголема. Саркоидозата обично се гледа почесто кај луѓе со африканско или северноевропско потекло. Саркоидозата може да го зголеми ризикот од развој на рак или лимфом во различни органи како што се белите дробови, желудникот или црниот дроб. Симптоми на саркоидоза може да се најдат кај 4,4% од пациентите со карцином, 7,3% од пациентите со лимфом и 13,8% од пациентите со Хочкинова болест. Ако саркоидозата напредува, може да предизвика долгорочни проблеми. Тие вклучуваат ризик од губење на видот како резултат на воспаление во окото, состојби кои ретко можат да предизвикаат катаракта или глауком. Исто така, може да доведе до камења во бубрезите со влијание врз нивото на калциум во телото и ретко да го зголеми ризикот од бубрежна слабост. Трајните лузни во белите дробови може да предизвикаат проблеми со дишењето и ризик од пулмонална хипертензија. Додека кај срцето може да се видат нарушувања на ритамот и други функционални проблеми, кај некои пациенти состојбата може да доведе до смрт. Ретко, грануломи може да се формираат во нервниот систем, што доведува до проблеми со централниот нервен систем. Прашањето „Дали саркоидозата убива?“ може да се одговори со тоа што, иако ретко, кај некои пациенти може да резултира со смрт. Важно е да се осигурате дека лековите препишани за третман ги земате како што е пропишано за подобра контрола на болеста. Дури и ако вашите симптоми исчезнат, не треба да ги прекинувате лековите без да се консултирате со вашиот лекар. Ако почувствувате нов симптом, треба да го пријавите кај вашиот лекар. Во исто време, изборот на здрав начин на живот, како што се здрава исхрана, одржување на тежината и управување со стресот, може да игра добра улога во подобрувањето на вашиот живот. Покрај тоа, можете редовно да вежбате и да ги направите вашите мускули посилни. Ако грануломите се формираат во срцето и не се лекуваат или болеста напредува, тоа може да ја оштети работата на срцето. За дијагноза на саркоидоза може да се закаже преглед на одделенијата за пулмологија. Лековите што се користат во третманот на саркоидоза може да предизвикаат пациентот да се соочи со некои несакани ефекти. Овие несакани ефекти вклучуваат зголемување на телесната тежина, акни, несоница, дијабетес, висок крвен притисок, депресија, нервоза и модринки на кожата. За да не се соочите со сите овие несакани ефекти, се препорачува да ги користите лековите како што е препорачано од вашиот лекар. По започнувањето на третманот за саркоидоза, подобрувања во симптомите може да се видат за неколку недели или неколку месеци, но времето на закрепнување може да варира во зависност од тоа колку добро се спроведува третманот и фазата на болеста. Бидејќи причините за саркоидозата не можат целосно да се утврдат, не постои начин да се спречи. Амилоидозата и саркоидозата се болести кои предизвикуваат воспаление како резултат на реакцијата на имунолошкиот систем, но се манифестираат со различни симптоми. Амилоидозата настанува со акумулација на абнормални протеини наречени амилоид во телото. Овие протеини нормално се наоѓаат на различни места во телото, но кај амилоидозата се акумулираат помеѓу клетките. Како што се акумулираат протеините, тие можат да спречат органите да ги извршуваат своите нормални функции и да предизвикаат оштетување. Може да зафати многу органи како што се срцето, бубрезите, цревата, црниот дроб. Бидејќи двете болести можат да покажат сериозни последици, се препорачува да се консултирате со специјалист лекар.

Саркоидозата е болест која може да доведе до сериозни здравствени проблеми со зафаќање на различни органи. Ако и вие чувствувате отежнато дишење, долготрајна кашлица, проблеми со видот или поплаки со непозната причина, треба без одлагање да се обратите кај специјалист лекар.

Нашите специјалисти за пулмологија во Hisar Hospital Intercontinental се со вас во дијагнозата и третманот на саркоидозата.

Закажете преглед | Контактирајте нè