УРИНАРНА ИНКОНТИНЕНЦИЈА КАЈ ЖЕНИТЕ

Жените се анатомски изложени на поголем ризик од уринарна инконтиненција и пролапс на органите отколку мажите, а овие проблеми на тазното дно се почести кај жените. Учестеноста се зголемува со возраста. Причините за уринарна инконтиненција кај жените меѓу другото се:

Породување

Паритет

Бременост

Менопауза

Претрпени хируршки зафати

Возраст

Ожиреење

Долго задржување во тоалет

Заболувања на сврзното ткиво

Хронични белодробни заболувања/хроничен кашлица

Пушење.

ЛЕЧЕЊЕ НА УРИНАРНА ИНКОНТИНЕНЦИЈА

Уринарната инконтиненција е проблем кој често се јавува во популацијата, го намалува квалитетот на животот и претежно се сретнува кај жените. Во лекувањето на уринарната инконтиненција постојат многу конзервативни методи. По утврдувањето на типот на инконтиненцијата и проценката на пациентот, се обликува план за лекување насочен кон симптомите на пациентот. Ако не постои уринарна инфекција поврзана со инконтиненцијата или сериозна основна патологија (како карцином или тешко невролошко заболување), клиничарот треба да започне со вежби за тазни мускули и соодветни промени во животниот стил на пациентот со цел да ги намали симптомите. Пациентите добиваат дневници за мочен мехур и црево, со кои се следат навиките за мокрење и дефекација, а на пациентот му се дава обука за мочен мехур и црево за прилагодувања. Инконтиненцијата е уште една важна тема што треба да се испита кај уринарната инконтиненција, па и запекот. Треба да се има предвид блиската врска помеѓу мочниот мехур и цревото. Затоа, препораките што се даваат на пациентот при уринарна инконтиненција вклучуваат: адекватен внес на течности, губење на тежина, избегнување на храна и течности што го иритираат мочниот мехур и ги зголемуваат епизодите на ненадеен нагон за мокрење, како и редовни времиња за мокрење и дефекација. Истовремено, пациентот треба да се проценува од аспект на постурална стабилизација, а дишењето и дијафрагмата да се регулираат.