За овој проблем не е потребно да бидете спортист!

Иако „тениски лакт“ го добива името од спортот тенис, а особено е познат како болест на оние кои ги повторуваат ритмичките движења, со специјалистите од Одделот за ортопедија и трауматологија на Hisar Hospital Intercontinental разговаравме за „тениски лакт“…

Овој ортопедски проблем, кој во медицината е познат како латерален епикондилитис, а меѓу луѓето како тениски лакт, според специјалистите е предизвикан од микро-кинења на надворешниот дел на лактот, каде што е горниот крај на мускулите што ни овозможуваат движења на зглобот и прстите. Специјалистите истакнуваат: „Областа каде што се јавуваат микро-кинењата е местото каде мускулната група, која ни овозможува да ги отвораме прстите и да ја подигаме раката во зглобот, се прицврстува за надворешната коска. Самите мускули се многу добро снабдени со крв, но местата каде мускулите се прицврстуваат и тетивите, односно врзивните структури кои се продолжение на мускулите, не се многу добро снабдени со крв. Бидејќи не се добро снабдени со крв, процесот на заздравување при оштетување е бавен или лош. Причината поради која го нарекуваме тениски лакт е тоа што често го гледаме кај тенисерите кои неправилно изведуваат бекхенд удар. Бекхенд ударот нормално треба да се изведува со рамото, но ако личноста ги користи само лакотот и подлактицата, мускулната структура е преоптоварена и може да се појават микро-кинења. Телото се обидува да го поправи, но не може. Терминолошки гледано, латералниот епикондилитис се смета за воспалителен одговор и иако се обидуваат да го решат со лекови против болка, всушност тоа не е воспалителен одговор; тоа е проблем со заздравувањето.“

Степенот и фазата на нарушувањето варираат од личност до личност; пациентот најчесто оди кај лекар затоа што не може да подигне нешто, да одврти завртка, да измие садови, да избрише прозорец, па дури и едноставни движења не може да ги направи. Болката која се јавува поради ритмичките движења на подлактичните екстензори, кои го контролираат зглобот и прстите, треба да се пријави кај лекар во првиот момент. Во таква ситуација, првиот третман е мирување. Но, ако ја продолжите употребата на раката и покрај болката; ако земате лекови против болка; ако ја покриете болката, тоа не е лечење, туку само ја прикрива болката. На тој начин оштетувањето на ткивото продолжува и болката постепено се засилува. Дури и подигнувањето на нешто, чистењето на нешто, па дури и држењето на пенкало предизвикува болка. Со мирување и со лента поставена на лакотот, односно епикондилитот, движењето на мускулната група од лакотот до прстите и зглобот се ограничува. Горниот дел на лентата, мускулната група блиску до лакотот, не работи или работи помалку. Ако болката не поминува и покрај оваа примена, се применува инјекција со кортизон. Кога пациентот не ја чувствува болката, почнува повторно да го користи зглобот и да ги продолжува секојдневните активности. Ефектот на кортизонот варира од личност до личност во зависност од степенот на траумата. Може да трае неколку дена или и неколку години. Еден од методите на лекување е PRP методот, при кој факторите за заздравување се технолошки издвојуваат од сопствената крв на пациентот и директно се инјектираат во оштетеното ткиво. Кога PRP не е доволен, се применува хируршки метод. Областа каде што има проблем со заздравувањето се отстранува, а мускулното ткиво директно се прицврстува на коската. Можноста за повторување на тегобата целосно зависи од активноста на личноста. Затоа, за да не го доживеете проблемот на тениски лакт, ритмичките и редовни движења треба да се прават не од лакотот, туку со ширење низ целата рака. Ако ја користите раката од зглобот и само го оптоварувате лакотот, веројатноста за повторување на проблемот се зголемува.“