Параплегия (жұлын сал ауруы) дегеніміз не? Симптомдары қандай? Қалай емделеді?

Параплегия — бұл екі аяқтағы күш пен сезімталдықтың жоғалуымен сипатталатын сал ауруының бір түрі. Әдетте жұлын жарақаттары салдарынан пайда болатын бұл жағдай күнделікті өміріңізге айтарлықтай әсер етеді.

Параплегияны қарапайым тілмен айтқанда, жұлын сал ауруы деп те аталады, бұл төменгі аяқ-қолдың қозғалыс және сезім функцияларының жоғалуы. Параплегиялық науқастар жарақат деңгейінен төмен ерікті түрде қозғала алмайды және сезімін жоғалтады. Бұл мәселе көбінесе жол-көлік оқиғалары, биіктен құлау, спорттық жарақаттар немесе атылған қарудан жарақат алу сияқты жағдайлардың нәтижесінде дамиды.

Бұл мақалада біз параплегияның белгілерін, себептерін және емдеу әдістерін сіз үшін анық әрі түсінікті түрде қарастырамыз. Сонымен қатар, физиотерапия тұрғысынан параплегиямен өмірді жеңілдету жолдарын да үйренесіз.

Параплегия дегеніміз не? Негізгі анықтамасы мен көлемі

Жұлын сал ауруы ретінде де белгілі параплегия — әсіресе төменгі аяқ-қолдарда (аяқтарда) қозғалыс және сезім жоғалуына әкелетін маңызды денсаулық жағдайы. Бұл жағдай әдетте жұлынның зақымдануы нәтижесінде пайда болады және адамның өмір сапасына айтарлықтай әсер етеді. Сонымен, бұл шынымен нені білдіреді және қалай жіктеледі? Енді бұл тақырыпты толығырақ қарастырайық.

Параплегиялық дегеніміз не және оның жұлын сал ауруымен байланысы

Параплегия төменгі аяқ-қолдағы бұлшықет күші мен сезу функцияларының жоғалуы ретінде анықталады. Бұл тек бұлшықет пен сезімнің жоғалуымен шектеліп қана қоймай, сонымен қатар адамның өз еркінен тыс жұмыс істейтін вегетативтік функцияларына да әсер етеді. Ал жұлын сал ауруы — бұл жұлынның жарақат, ісіктер, инфекциялар немесе неврологиялық аурулар салдарынан зақымдануынан пайда болатын клиникалық көрініс.

Параплегиялық науқас жұлынның зақымдануына байланысты аяқтарын және төменгі дене бұлшықеттерін пайдалана алмайтын жағдайға жетеді. Бұл зақымдану ми мен дененің төменгі бөліктері арасындағы жүйке импульстерінің берілуін үзетіндіктен, қозғалыс, сезім және рефлекс сияқты функциялардың жоғалуына әкеледі. Дегенмен, маңызды бір тұсы — параплегия кезінде жоғарғы дене функциялары әдетте сақталады.

Омыртқа мойын (цервикалды), кеуде (торакалды), бел (люмбарлы) және сегізкөз (сакральды) болып табылатын 4 түрлі бөлімнен және 33 жеке сүйектен тұрады. Жұлын жарақатының орны параплегияның әсерлерін тікелей анықтайды. Әдетте кеуде, бел немесе сегізкөз аймақтарындағы зақымданулар параплегияға әкеледі.

Параплегия мен тетраплегия арасындағы айырмашылық

Параплегия мен тетраплегия сал ауруларының түрлері арасында маңызды айырмашылықтарды көрсетеді. Параплегия 2-ші арқа омыртқасы мен оның астында қалатын омыртқа дискілерінде байқалатын зақымдану нәтижесінде дамиды және тек тұлғаны, аяқтарды және жамбас ағзаларын зақымдайды. Қолдар мен білектер өз функцияларын қалыпты түрде атқара береді.

Керісінше, тетраплегия (квадриплегия ретінде де белгілі) 1-ші арқа омыртқасынан ми бағанына дейінгі бөліктің зақымдануынан пайда болады. Бұл жағдайда қолдар мен аяқтар да, сондай-ақ тұлға, жамбас ағзалары және өкпе де зақымдануы мүмкін. Сондықтан тетраплегия параплегияға қарағанда ауыр жағдай болып табылады.

Екі жағдайда да моторлық, сенсорлық және вегетативтік жүйеде функцияның жоғалуы орын алады. Алайda зақымдалған дене бөліктерінің көлемі әртүрлі. Параплегия әдетте бел немесе арқа омыртқаларының жарақаттарынан туындаса, тетраплегия мойын аймағындағы жарақаттардан туындайды.

Параплегия түрлері: Толық, ішінара, спастикалық

Параплегия жұлын жарақатының деңгейі мен ауырлығына байланысты әртүрлі түрлерде кездеседі:

Толық параплегия: Науқастың төменгі аяқ-қолдарында ешқандай сезім немесе қозғалу қабілеті болмайды. Зақымдалған аймақтан бастап барлық төменгі аяқ-қолда ешқандай сезім мен қозғалыс байқалмайды. Бұл жағдайда жұлынның толық үзілуі орын алады.

Ішінара параплегия (парапарез): Науқас белгілі бір деңгейде сезім және қозғалу қабілетіне ие болуы мүмкін. Бұл түрде жүйке зақымдануы немесе жарақаты салдарынан шектеулі бұлшықет функциясы және сезімнің жоғалуы орын алады. Мысалы, аяқтарда қозғалыс бар, бірақ күштің жоғалуына байланысты науқас көмексіз жүре алмайды.

Спастикалық параплегия: Бұл түр жұлынның зақымдануына байланысты дамитын «спастичность» деп аталатын жағдаймен байланысты. Аяқ бұлшықеттерінің айқын қатаюы, құрысулар және қозғалыс шектелуімен сипатталады. Аяқ-қол және кейде тұлға бұлшықеттерінде тұрақты жиырылу, ерікті түрде босаңсымау және кернелу жағдайы орын алады. Бұл жағдай уақыт өте келе буындарда контрактура деп аталатын тұрақты буын қатаюына әкелуі мүмкін.

Сонымен қатар, параплегияның туа біткен немесе жүре пайда болған түрлері де бар. Тұқым қуалайтын спастикалық параплегия сияқты генетикалық жолмен берілетін түрлерімен қатар, жарақат, инфекция немесе ісік сияқты себептермен кейіннен дамитын түрлері де кездеседі.

Әрбір түрде тиісті физиотерапия және оңалту бағдарламалары науқастардың өмір сапасын жақсартуда маңызды рөл атқарады. Ерте диагностика және тиісті емдеу тәсілдері параплегиялық науқастардың күнделікті өмірге бейімделуін жеңілдетеді және асқынулардың алдын алуда үлкен маңызға ие.

Параплегияның белгілері қандай?

Параплегияның белгілері жарақаттың деңгейі мен ауырлығына байланысты өзгереді. Физиотерапия тұрғысынан қарағанда, бұл белгілер науқастардың күнделікті өміріне айтарлықтай әсер етеді және оңалту процесінің өзегін құрайды. Енді бұл белгілерді егжей-тегжейлі қарастырайық.

Қозғалыс қабілетінің төмендеуі

Параплегия белден төмен қозғалыс қабілетінің ішінара немесе толық жоғалуымен көрініс береді. Жұлын жарақатының нәтижесінде аяқтарда толық немесе ішінара сал ауруы дамуы мүмкін. Қозғалыстың жоғалуы зақымдалған жұлын аймағының астындағы барлық бұлшықеттерде пайда болады.

Аяқтарыңызды қозғалту қабілетіңіз төмендейді немесе толығымен жоғалуы мүмкін. Кейбір жағдайларда ішінара қозғалыс қабілеті сақталуы мүмкін, ал ауыр жағдайларда аяқтарда ешқандай қозғалыс байқалмайды. Бұл жағдай күнделікті өмірлік әрекеттеріңізді жалғастыруды қиындатады және әдетте мүгедектер арбасын пайдалануды талап етеді.

Сезімнің жоғалуы және рефлекстік бұзылулар

Қозғалыстың жоғалуымен қатар, сенсорлық функцияларда да бұзылулар байқалады. Әсіресе төменгі аяқ-қолдарда сезімнің жоғалуы немесе шымырлау сезімі болуы мүмкін. Параплегия науқастарында түрту, жылу, ауырсыну және дене қалпын сезіну сияқты сезімдер ішінара немесе толығымен жоғалуы мүмкін.

Рефлекстердің әлсіреуі немесе толығымен жоғалуы да орын алуы мүмкін. Бұл жағдай денеңіздің сыртқы тітіркендіргіштерге қалыпты жауап беруіне кедергі жасайды. Физиотерапия процесінде қалған сезім функцияларын сақтау және дамыту үшін түрлі жаттығулар қолданылады.

Қуық пен ішек қызметін бақылау мәселелері

Параплегия қуық пен ішекті бақылауды қамтамасыз ететін жүйкелерге де әсер етуі мүмкін. Соның нәтижесінде:

Зәр шығара алмау немесе зәрді ұстай алмау

Үлкен дәретке отыра алмау немесе қиындықпен шығару

Нәжіс пен зәрді еріксіз жіберіп қою

Бұл мәселелер параплегиялық науқастардың өмір сапасына айтарлықтай әсер етеді. Қуық пен ішек функцияларын реттеу үшін жүйелі дәретхана әдеті және кейде катетерді пайдалану сияқты әдістер қажет болуы мүмкін. Физиотерапия мамандары бұл мәселелерді басқару үшін әр науқасқа жеке бағдарламалар әзірлейді.

Бұлшықет спазмы және нейропатиялық ауырсынулар

Параплегия науқастарында бұлшықет спазмдары мен еріксіз бұлшықет қозғалыстары жиі кездеседі. Бұл спазмдар күнделікті әрекеттерді қиындатып, уақыт өте келе бұлшықеттің қатаюына әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, созылмалы ауырсыну немесе нейропатиялық ауырсыну (ашу, шымырлау сезімі) дамуы мүмкін.

Ауырсынуды бақылау үшін физиотерапия процедуралары, медикаментозды ем және кейде баламалы әдістер қолданылуы мүмкін. Физиотерапия мамандары бұлшықет спазмдарын азайту және ауырсынуды басқару үшін созу жаттығуларын, дене қалпын дұрыс ұстау техникаларын және әртүрлі физикалық модальдіктерді ұсынады.

Бұдан басқа, параплегияға байланысты қан айналымы проблемалары (қан айналымының баяулауы, қысымнан болатын жаралардың қаупі) және инфекцияларға қарсы тұру қабілетінің төмендеуі сияқты қосымша мәселелер де пайда болуы мүмкін. Ұзақ уақыт бойы қозғалмауға байланысты төсек жаралары, буындардың қатуы және бұлшықеттердің сіресіп қалу қаупі артады.

Параплегияның себептері неде?

Параплегия жағдайларының әртүрлі себептері бар. Бұл мәселенің астарында жатқан факторларды түсіну емдеу тәсілдерін қалыптастыруда маңызды рөл атқарады. Олай болса, дененің төменгі бөлігінде қозғалыс пен сезімнің жоғалуына әкелетін бұл жағдай қандай себептермен пайда болады?

Травматикалық жұлын жарақаттары

Жұлын сал ауруының ең жиі кездесетін себебі — травматикалық жарақаттар. Ерлерде әйелдерге қарағанда шамамен 2,5 есе жиі кездеседі. Әсіресе:

Жол-көлік оқиғалары: Барлық травматикалық жұлын сал ауруларының 40-50%-ына жауапты

Биіктен құлау: Жағдайлардың 30-40%-ын құрайды және көбінесе балаларда пен құрылыс жұмысшыларында жиі кездеседі

Зорлық-зомбылық оқиғалары: Жұлын сал ауруы жағдайларының 2-14%-ына жауапты

Спорттық жарақаттар: Травматикалық жұлын сал ауруы жағдайларының шамамен 7%-ын құрайды

Жол-көлік оқиғасынан немесе биіктен құлағаннан кейін тиісті түрде тасымалданбаған науқастарда бар омыртқа сынған жерлері параплегияға айналуы мүмкін екенін ұмытпау керек. Физиотерапия тұрғысынан апаттан кейінгі алғашқы көмек пен тасымалдау әдістері өмірлік маңызға ие.

Инфекциялар мен ісіктер

Травматикалық емес себептердің қатарына әртүрлі инфекциялар мен ісіктер кіреді. Бұл жағдайлар жұлынға қысым жасап, қозғалыс пен сезімнің жоғалуына әкелуі мүмкін. Мысалы:

Бруцеллез және туберкулез сияқты жұқпалы аурулар кейінгі кезеңдерде параплегиялық жұлын сал ауруына әкелуі мүмкін. Сонымен қатар, омыртқа инфекциялары жүйке тініне қысым жасап, параплегияның дамуына әкелуі мүмкін.

Жұлынның айналасында немесе ішінде пайда болатын ісіктер жұлынға қысым жасап, ауырсынуды, бұлшықет әлсіздігін және жүруді қиындатуы мүмкін.

Туа біткен ауытқулар және генетикалық факторлар

Кейде параплегия туғаннан бастап немесе генетикалық факторлардан туындауы мүмкін:

Спина бифида сияқты туа біткен ауытқулар ана құрсағында болған кезде жұлынның үстіндегі қабық пен сүйектердің дамымауы жұлынның зақымдануына және туылған кезде параплегияға әкеледі.

Физиотерапия туа біткен параплегия кезінде ерте жаста басталып, баланың дамуын қолдайды және асқынулардың алдын алуға көмектеседі.

Множественный склероз және басқа да неврологиялық аурулар

Әртүрлі неврологиялық аурулар да параплегияның себептерінің қатарына кіреді:

Множественный склероз (МС) жұлындағы жүйке жасушаларының зақымдалуына әкеліп, параплегия қаупін арттыруы мүмкін. МС-тің кейінгі кезеңдерінде жұлын сал ауруы дамуы мүмкін.

Трансверсивті миелит деп аталатын жұлын инфекциясы да параплегиялық жұлын сал ауруымен байланысты. Бұл жағдай жұлынның бір бөлігінде қабыну пайда болған кезде орын алады.

Асқынған бел және мойын грыжалары (жарықтары) жұлынға қысым жасап, сал ауруына әкелуі мүмкін. Жүйке жасушаларының үдемелі жоғалуымен сипатталатын нейродегенеративті аурулар да жұлын сал ауруымен байланысты.

Физиотерапия бұл науқастарда бар қозғалыс қабілетін сақтау және күнделікті өмірлік дағдыларды дамыту үшін таптырмас құрал болып табылады.

Параплегия диагнозы қалай қойылады?

Параплегияға күдіктенген кезде дәрігеріңіз диагноз қою үшін кешенді бағалау процесін бастайды. Дұрыс әрі ерте диагноз қою тиісті емдеу жоспарын құру үшін өмірлік маңызға ие. Бұл процесте физиотерапия мамандары да бағалау кезеңінде маңызды рөл атқарады.

Неврологиялық тексеру және рефлекстік сынақтар

Диагностика процесіндегі алғашқы қадам — егжей-тегжейлі неврологиялық тексеру. Дәрігеріңіз ең алдымен сіздің медициналық тарихыңыз бен бастан кешкен симптоматикаңызды егжей-тегжейлі қарастырады. Содан кейін жүйке жүйеңізді кешенді түрде бағалайды.

Неврологиялық тексеру кезінде төмендегілер бағаланады:

Бұлшықет күші мен қозғалу қабілеті

Рефлекстер мен жүйке жауаптары

Түрту, температура және қысым сезімі

Қуық пен ішек функциялары

Рефлекстік сынақтар жүйке жүйесінің жұмыс жағдайын түсіну үшін маңызды. Бұл сынақтарда арнайы балға қолданылып, сіңірлерге аздап ұрылады және бұлшықеттердің жауабы бақыланады. Бұлшықет күші әдетте 0-5 аралығында бағаланады; мұнда 5 қалыпты бұлшықет күшін, ал 0 толық сал ауруын көрсетеді.

Сезімталдықты тексеру кезінде аяқтардағы және дененің басқа бөліктеріндегі сезімнің жоғалу шекаралары анықталады. Бұл жұлынның қай аймағының зақымдалғанын түсінуге көмектеседі.

МРТ және КТ сияқты бейнелеу әдістері

Физикалық тексеруден кейін жұлынның жағдайын көру үшін бейнелеу сынақтары жасалады. Бұл сынақтар зақымданудың орны мен көлемін анықтауға көмектеседі.

Магниттік-резонанстық томография (МРТ) жұлындағы және оның айналасындағы жұмсақ тіндердегі зақымдануды көрсетеді. МРТ жұлын жарақатының деңгейі мен ауырлығын анықтау үшін ең тиімді әдіс болып табылады. Осының арқасында дәрігеріңіз сал ауруының дәл қайдан туындағанын түсіне алады.

Компьютерлік томография (КТ) әсіресе омыртқа сүйектеріндегі сынықтар мен зақымдануларды көрсетуде пайдалы. Сонымен қатар, жұлынға қысым түсіретін сүйек құрылымындағы мәселелерді анықтайды.

Рентген сәулелері де бастапқы бағалауда қолданылуы мүмкін, бірақ МРТ мен КТ сияқты егжей-тегжейлі ақпарат бермейді.

ЭМГ және SSEP сияқты электрлік сынақтар

Кейбір жағдайларда жүйке импульстерінің берілуін және бұлшықет функцияларын бағалау үшін электрлік сынақтар қажет болуы мүмкін:

Электромиография (ЭМГ) бұлшықеттер мен жүйкелердің электрлік белсенділігін өлшейді. Сынақ кезінде тері арқылы бұлшықеттің ішіне кішкентай инелер (электродтар) енгізіледі. Бұл электродтар бұлшықеттердің тыныштық күйінде де, қозғалыс кезінде де шығаратын электрлік сигналдарын жазып алады. ЭМГ сынағы әдетте 30-60 минутқа созылады және нәтижелерін неврологтар бағалайды.

Соматосенсорлық туындаған потенциалдар (SSEP) сынағы жүйкелердің миға жіберетін сигналдарын өлшейді. Бұл сынақ сезім жолдарының жағдайын бағалау үшін қолданылады. SSEP сынағында әдетте қол және тобық буындарындағы жүйкелерге төмен қарқындылықтағы электрлік тітіркендіргіш беріледі және дененің әртүрлі бөліктеріне орнатылған электродтар арқылы жауаптар жазылып алынады.

Параплегияға ерте диагноз қою — емдеудің сәттілігін арттыратын ең маңызды факторлардың бірі. Дұрыс диагноз қойылғаннан кейін физиотерапия мамандары науқасқа арнайы оңалту бағдарламаларын әзірлеп, өмір сапасын көтеруді мақсат етеді.

Параплегияны емдеу: Қолданылатын әдістер

Параплегияны емдеу науқастың жағдайына қарай дербестендірілген және жан-жақты тәсілді талап етеді. Емдеу жоспары жұлын жарақатының деңгейіне, түріне және науқастың жалпы денсаулық жағдайына байланысты қалыптасады. Кешенді емдеу процесі физикалық тұрғыдан сауығумен қатар өмір сапасын арттыруды да мақсат етеді.

Жедел араласу және омыртқаны тұрақтандыру

Параплегия жарақатынан кейін бірден бірінші мақсат — қосымша зақымданудың алдын алу. Науқастың қозғалтылмауы, болат корсет пен мойынтірек (шейный воротник) сияқты қолдаушы құрылғыларды пайдалану басымдыққа ие. Бұл ерте кезеңде жұрындағы ісінуді азайту үшін стероидты дәрілер берілуі мүмкін.

Шұғыл жағдайларда хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. Әсіресе жұлынға қысым жасайтын сынған сүйектерді түзету немесе гематомаларды жою үшін операциялар қолданылуы мүмкін. Жарақаттың деңгейі, науқастың жасы және жалпы денсаулық жағдайы ескеріліп, емдеу жоспары құрылады.

Физиотерапия және оңалту процесі

Оңалту — параплегияны емдеудің ең ұзақ және ең маңызды кезеңі. Сіздің мақсатыңыз — қалған функцияларды барынша жоғары деңгейге көтеру және тәуелсіз өмір сүру дағдыларын қалыптастыру. Физиотерапия бағдарламалары бұлшықет күшін арттыру, буындардың қозғалғыштығын сақтау және қан айналымы жүйесін қолдау үшін өмірлік маңызға ие.

Ең алдымен қысқа отыру, ұзақ отыру, айналу сияқты төсеніштегі әрекеттерден басталады. Содан кейін мүгедектер арбасын пайдалану және орын ауыстыру техникалары үйретіледі. Дұрыс физиотерапия бағдарламасына қосымша дайындалған теңгерімді тамақтану жоспары өмір сапаңызды жақсартады.

Үй ішінде еркін қозғалуыңыз үшін электрлі арба ұсынылса, отбасы мүшелеріңізге де үйде физиотерапия процедураларын қолдану туралы ақпарат беріледі.

Хирургиялық араласулар мен имплантаттар

Кейбір жағдайларда омыртқаны тұрақтандыру үшін хирургиялық операциялар қажет болуы мүмкін. Омыртқа спондилодезі (фузиясы) арқылы омыртқалар тұрақтандырылуы мүмкін немесе жұлынға қысым жасайтын ісіктер алынып тасталуы мүмкін. Декомпрессиялық хирургия арқылы жұрындағы қысым алынып тасталса, тұрақтандырушы хирургия арқылы омыртқаның тұрақтылығы қамтамасыз етіледі.

Хирургиялық араласулар астарынан жатқан себепке байланысты анықталады және оның мақсаты — симптомдарды жеңілдету, функционалдылықты арттыру және өмір сапаңызды жақсарту.

Психологиялық қолдау және әлеуметтік бейімделу

Параплегия тек физикалық қана емес, сонымен қатар эмоционалдық және әлеуметтік қиындықтарды да бірге ала келеді. Психотерапия және топтық терапиялар бұл процесте өзіңізді анағұрлым күшті сезінуге көмектеседі.

Сонымен қатар, кәсіби оңалту және әлеуметтік бейімделу бағдарламалары қоғамдық өмірге белсенді түрде қатысуыңызды қолдайды. Психологиялық қолдаумен қатар, отбасының қолдауы да емдеу процесінің тиімділігін арттырады. Бұл кешенді тәсіл параплегиялық науқастардың тәуелсіздігі мен өмір сапасын айтарлықтай жоғарылатады.

Соңғы жылдары діңгекті жасуша терапиясы және жұлын имплантаттары сияқты эксперименттік әдістер бойынша зерттеулер жүргізілуде. Әлі стандартты емге енпесе де, бұл тәсілдер болашақ үшін жаңа мүмкіндіктер ұсынады.

Жиі қойылатын сұрақтар

Физиотерапия процесінде науқастарымыздың ойындағы сұрақтарға жауап беру — емдеудің сәттілігін арттыратын маңызды фактор. Міне, параплегия туралы ең көп қойылатын сұрақтарға жауап береміз.

Параплегия тұрақты ма? Жұлындағы зақымдану дәрежесіне байланысты өзгереді. Толық зақымдану болса, параплегия әдетте тұрақты болады. Алайда ішінара зақымдануларда жүйке функцияларының бір бөлігін емдеу және оңалту арқылы қайта қалпына келтіруге болады. Физиотерапия бағдарламалары арқылы функционалдық әлеуетіңізді арттыру мүмкін.

Параплегия науқастары жыныстық өмірін жалғастыра ала ма? Иә, сіз жыныстық өміріңізді жалғастыра аласыз. Жұлын жарақатының деңгейі мен ауырлығына байланысты жыныстық функцияларда өзгерістер болуы мүмкін. Оңалту процесінде жыныстық денсаулығыңызды сақтау үшін арнайы қолдау ала аласыз.

Параплегия науқастары тәуелсіз өмір сүре ала ма? Дұрыс оңалту, тиісті көмекші құралдар және қоршаған ортаны бейімдеу арқылы тәуелсіз өмір сүру мүмкін. Күнделікті әрекеттеріңізді жүзеге асыру үшін физиотерапия маманыңыз сізге арнайы жаттығулар мен техникаларды үйретеді.

Параплегия науқастары көлік жүргізе ала ма? Иә, арнайы бейімделген көліктермен көлік жүргізе аласыз. Руль, газ және тежеу (тормоз) басқару элементтері қолмен басқарылатын етіп реттеледі. Осының арқасында қозғалу еркіндігіңіз артады және әлеуметтік өміріңіз белсенді болады.

Параплегия науқастары спортпен айналыса ала ма? Міндетті түрде айналыса аласыз. Мүгедектер арбасындағы баскетбол, жүзу және адаптивті йога сияқты спорт түрлері бұлшықет күшіңізді сақтай отырып, психологиялық тұрғыдан да сізді қолдайды. Физиотерапия маманыңыз сізге қолайлы спорттық әрекеттерді ұсынады.

Спастикалық параплегия дегеніміз не? Жұлын жарақатына байланысты дамитын және бұлшықеттердің тұрақты жиырылу, еріксіз босаңсымау жағдайы. Аяқ-қолдардағы және кейде тұлға бұлшықеттеріндегі бұл кернелу күйі уақыт өте келе буындардағы қозғалыс шектелуіне әкелуі мүмкін.

Параплегия (жұлын сал ауруы) өтіп кете ме? Жұлын жарақатының толық жазылуы күтілетін жағдай емес. Ішінара жарақаттарда кейбір жақсарулар байқалуы мүмкін. Жақсы оңалту арқылы өз тәуелсіздігіңізге қол жеткізіп, күнделікті өмірге және жұмыс өміріне орала аласыз.

Жұлын жүйкелері өзін-өзі қалпына келтіре ме? Жүйке тіндері толығымен зақымданғаннан кейін өзін-өзі қалпына келтіре алмайды. Сондықтан физиотерапия бағдарламалары қалған функцияларды сақтау және дамытуға бағытталады.

Параплегия науқасы жүре ме? Жарақат деңгейіңіз және сақталған бұлшықет күшіңіз жеткілікті болса, оңалту бағдарламасы мен тиісті көмекші құралдардың көмегімен жүруіңіз мүмкін болуы мүмкін. Тіпті кейбір жағдайларда, жеткілікті бұлшықет күші бар болса, көмекші құралдарды пайдаланбай да жүре аласыз.

Параплегия жұлынның зақымдануына байланысты төменгі аяқ-қолдарда қозғалыс пен сезімнің жоғалуына әкеледі. Оның белгілерін, себептерін және емдеу әдістерін егжей-тегжейлі біліп алыңыз.