ეპილეფსია არის ნევროლოგიური დარღვევა, რომელიც იწვევს ტვინზე მოქმედ განმეორებად გულყრებს. განსაკუთრებით გულყრების დროს ადამიანებში ვითარდება ცნობიერების დაკარგვა, ერთ მიმართულებაში გარკვეული დროის განმავლობაში უაზრო ყურება და ხელებსა და მკლავებში განმეორებადი კანკალის მოძრაობა.
ეპილეფსიის დიაგნოზს სხვადასხვა სკრინინგული მეთოდებითა და ტესტებით სვამს გამოცდილი ექიმი. მკურნალობა იგეგმება ეპილეფსიის ტიპის, სიმძიმისა და პაციენტის სამედიცინო ანამნეზის მიხედვით. მკურნალობის განმავლობაში ერთად მუშაობს ნევროლოგი, გამოცდილი დიეტოლოგი, ფსიქოლოგი და ჯანდაცვის გუნდი. მკურნალობის ძირითადი მიზანია გულყრების სიხშირის შემცირება ან გულყრების სრული აღმოფხვრა.
რა არის ეპილეფსია?
ეს არის ტვინზე მოქმედი ნევროლოგიური დარღვევა, რომელიც ზოგჯერ ცნობიერების დაკარგვის მსგავს განმეორებად გულყრებს იწვევს. ეპილეფსიური გულყრები ჩნდება ტვინში დაზიანებული ნერვული უჯრედების (ნეირონების) მიერ წარმოქმნილი კონტროლირებადი ელექტრული აქტივობის მოულოდნელი გაძლიერების შედეგად. გულყრების დროს ნეირონებში გაზრდილი ელექტრული აქტივობა იწვევს უნებლიე ქმედებებს, გრძნობებსა და ქცევას.
ეპილეფსიის ტიპები
ეპილეფსიის ტიპები კლასიფიცირდება სიმპტომებისა და ტვინში მისი წარმოშობის არის მიხედვით. ეპილეფსიის ტიპებია:
აბსანს ეპილეფსია: ჩვეულებრივ წარმოიქმნება გენეტიკური ფაქტორების გამო. ხასიათდება ცნობიერების მოულოდნელი დაკარგვის გამომწვევი განმეორებადი ეპილეფსიური კრიზებით. კრიზების შემდეგ პაციენტს შეუძლია ცხოვრება განაგრძოს იქიდან, სადაც შეწყვიტა, თუმცა ეპილეფსიაში გულყრები ძალიან ხშირად ხდება, რის გამოც ეს ძნელდება.
ფრონტალური წილის ეპილეფსია: ეპილეფსიის ტიპია, რომელიც წარმოიქმნება ტვინის ფრონტალური წილიდან (ტვინის წინა ნაწილი), რომელიც აკონტროლებს მოძრაობის უნარს. ამიტომ იწვევს კუნთების სისუსტეს, მკლავებისა და ფეხების რხევას, სახის მოღრუბვას, თვალების ერთი მხარისკენ მიმართვას და სხვა უჩვეულო მოძრაობებს.
დროებითი წილის ეპილეფსია (TLE): დროებითი წილიდან წარმოქმნილი ეპილეფსიური კრიზები, რომელიც აკონტროლებს მეტყველების, მეხსიერებისა და სმენის უნარებს. ჩვეულებრივ ეს არის შიშთან, გულისრევასთან, უჩვეულო გემოსა და სუნთან დაკავშირებული გულყრები.
ნეოკორტიკალური ეპილეფსია: ეპილეფსიის ტიპია, რომელიც წარმოიქმნება სერებრალური კორტექსიდან (ტვინის გარე შრე).
რა არის ეპილეფსიის საწყისი (ადრეული) სტადიის ნიშნები?
ეპილეფსია ადამიანებში განმეორებად გულყრებს იწვევს. ჩვეულებრივ, გამოვლენამდე არანაირი სიმპტომი არ შეინიშნება. ზოგიერთ ადამიანში კი გულყრების გამოჩენამდე ადრეული ნიშნები ვლინდება. განსაკუთრებით დემენციის მსგავსი ნევროლოგიური დაავადებების მქონე ზრდასრულებში, თავის ტრავმის, ინსულტისა და ტვინის სიმსივნის მქონე პირებში, ზრდისა და განვითარების ჩამორჩენის მქონე ბავშვებში შეიძლება გამოჩნდეს ადრეული ნიშნები. ზრდასრულებში ადრეული ნიშნებია: კოორდინაციის პრობლემა, სისუსტე და მეხსიერების დარღვევები, ანუ ნევროლოგიური დარღვევა. ბავშვებში ეპილეფსიის საწყისი ნიშნებია: სწავლაში სირთულე, სიარულის დაგვიანება, მხედველობის პრობლემები და ყურადღების დეფიციტი. დაბადებიდანვე ეპილეფსიით დაავადებულ ჩვილებს შეიძლება ჰქონდეთ პრობლემები კუნთების კონტროლსა და ძილის რეჟიმში.
რა იწვევს ეპილეფსიას?
ეპილეფსია შეიძლება განვითარდეს ტვინის ტრავმებიდან, ტვინზე მოქმედი სამედიცინო მდგომარეობიდან, ან იდიოპათიურად (მიზეზი უცნობია). ეპილეფსიის გამომწვევი ყველაზე გავრცელებული ფაქტორებია:
ინსულტი
გენეტიკა
ოჯახში მემკვიდრეობითი ეპილეფსიის ანამნეზი
ტვინის სიმსივნე
ტვინში არანორმალური სისხლძარღვები
ალცჰაიმერის დაავადების მსგავსი ნევროლოგიური დაავადებები
ტრავმული ტვინის დაზიანება
HIV, შიდსი და ტვინის აბსცესის მსგავსი ინფექციები
მშობიარობისას და მშობიარობის შემდეგ წარმოქმნილი ტვინის დაზიანება
თანდაყოლილი ტვინის ანომალიები
ფენილკეტონურიის მსგავსი მემკვიდრეობითი მეტაბოლური დარღვევები
არის თუ არა ეპილეფსია გენეტიკური?
ეპილეფსია წარმოიქმნება იმის შედეგად, რომ ადამიანს აქვს რამდენიმე გენი, რომლებიც ზრდის გულყრების ალბათობას, და ამ გენების გარემო ფაქტორებთან ურთიერთქმედების შედეგად. ეპილეფსიით დაავადებული პირების დაახლოებით %70-ში გენეტიკური და გარემო ფაქტორების ურთიერთქმედება მნიშვნელოვან როლს თამაშობს. დღემდე იდენტიფიცირებულია ეპილეფსიის განვითარებაში წვლილის შემტანი დაახლოებით 265 გენი.
რა არის ეპილეფსიის სიმპტომები?
ეპილეფსიაში გამოვლენილი სიმპტომები ადამიანიდან ადამიანამდე შეიძლება განსხვავდებოდეს იმის მიხედვით, თუ რამდენად გავრცელდა ტვინის დაზიანება და რომელ არეში გამოჩნდა. ეპილეფსიის ყველაზე მნიშვნელოვანი სიმპტომი გულყრაა. გულყრის სიმძიმე ეპილეფსიის ტიპის მიხედვით განსხვავდება ადამიანიდან ადამიანამდე. ზოგიერთ ადამიანში ვლინდება კუნთების შეკუმშვა და ცნობიერების დაკარგვა, ხოლო სხვები განიცდიან ქცევის ცვლილებებს, მაგალითად, საქმის შეწყვეტას ან მცირე ხნით „გონებით სხვაგან ყოფნას“. ეპილეფსიური გულყრების შედეგად გამოვლენილი სიმპტომებია:
შფოთვა
შიში
ნერვიულობა
დეპრესია
ცნობიერების დაკარგვა
კუნთების სიხისტე
ხელებსა და ფეხებში კონტროლირებადი არმქონე კანკალი
ეპილეფსიაში გულყრის სახეები
ეპილეფსიაში გულყრები იყოფა ორ ტიპად: ტვინის გარკვეული ნაწილიდან წარმოქმნილი, ანუ ფოკალური გულყრები, და ტვინის ორივე წილში ნეირონული აქტივობის შედეგად წარმოქმნილი, ანუ ზოგადი (ჯენერალიზებული) გულყრები.
ფოკალური გულყრები: ტვინის ერთი ნაწილიდან წარმოქმნილი გულყრის სახეებია. განსაკუთრებით ფრონტალური და დროებითი ტვინის არეებში წარმოქმნილი გულყრები.
ზოგადი გულყრები: ტვინის ყველა არეში არანორმალური ელექტრული აქტივობის შედეგად წარმოიქმნება. ამ გულყრის სახეებია:
მოულოდნელი ცნობიერების დაკარგვა: კუნთების მსუბუქი კრუნჩხვა და პაციენტის ცარიელ წერტილში მიშტერება.
ტონური გულყრები: გულყრა, რომელიც იწვევს სხეულის კუნთებში დაჭიმულობას.
ატონური გულყრები: გულყრა, რომელიც იწვევს ნორმალური კუნთური ტონუსის დაკარგვას და პაციენტის უნებლიე დაცემას.
კლონური გულყრები: გულყრა, რომელიც იწვევს სხეულის მკლავისა და ფეხის კუნთებში შერყევის მოძრაობას.
მიოკლონური გულყრები: გულყრის სახე, რომელიც იწვევს სხეულის ზედა ნაწილში, მკლავებსა და ფეხებში მოულოდნელ შეკუმშვებს.
ტონურ-კლონური გულყრები: გულყრის სახე, რომელიც იწვევს სხეულის გამკვრივებას, მკლავებსა და ფეხებში განმეორებად მოძრაობებს.
მეორადი ზოგადი გულყრები: გულყრა, რომელიც იწყება როგორც ფოკალური გულყრა და შემდეგ ვრცელდება მთელ ტვინზე.
როგორ სვამენ ეპილეფსიის დიაგნოზს?
ექიმთან მიმართვისას დეტალური სამედიცინო შეფასებისა და დიაგნოსტიკური ტესტების დახმარებით სვამენ ეპილეფსიის დიაგნოზს. ექიმი ფიზიკური გასინჯვისას იგებს გულყრების სიხშირისა და ოჯახში ეპილეფსიის ანამნეზის შესახებ ინფორმაციას. ჩვეულებრივ, დიაგნოზი დგინდება მას შემდეგ, რაც პაციენტს აქვს ერთი ან მეტი არაკონტროლირებადი გულყრა, რომლებიც მინიმუმ 24 საათის ინტერვალით მეორდება. ამ დიაგნოსტიკურ მეთოდთან დამატებით, ექიმს შეუძლია დიაგნოზი დაადგინოს სხვადასხვა ტესტისა და სკრინინგული მეთოდის გამოყენებით. ასევე, ექიმის მიერ გამოყენებული სკრინინგისა და გამოსახულების მეთოდები ეპილეფსიის მონიტორინგისთვის გამოიყენება. ექიმის მიერ გამოყენებული ტესტები და გამოსახულების მეთოდებია:
სისხლის ანალიზები: გამოვლენილია მეტაბოლური და გენეტიკური პრობლემები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს გულყრები.
მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (MR) და კომპიუტერული ტომოგრაფიული სკანირება (CT): MR და CT სკანირება საშუალებას იძლევა გამოვლინდეს ტვინში სიმსივნე ან ქსოვილის ანომალიები, რომლებმაც შეიძლება გამოიწვიოს გულყრები.
ელექტროენცეფალოგრაფია (EEG): საშუალებას იძლევა გაიზომოს მედიკამენტური მკურნალობის ეფექტურობა.
სტერეო ელექტროენცეფალოგრაფია (SEEG): საშუალებას იძლევა დადგინდეს, ტვინის რომელი არიდან წარმოიქმნება გულყრები.
პოზიტრონ-ემისიური ტომოგრაფია (PET): ტვინის სურათის გადაღებით საშუალებას იძლევა დადგინდეს ტვინის ის არეები, რომლებსაც აქვთ არანორმალური და ნორმალური ქიმიური აქტივობა.
როგორ მკურნალობენ ეპილეფსიას?
ეპილეფსიის დიაგნოზის დასმის შემდეგ მკურნალობა მალევე უნდა დაიწყოს. ნევროლოგი მკურნალობისას მიზნად ისახავს გულყრების სიხშირის შემცირებას ან, თუ შესაძლებელია, გულყრების სრულ აღმოფხვრას. ეპილეფსიის მკურნალობა მოიცავს მედიკამენტურ თერაპიას, ოპერაციას, კეტოგენურ დიეტას და ნერვულ სტიმულაციას.
მედიკამენტები
ანტიეპილეფსიური პრეპარატები ცვლის ტვინის უჯრედების მუშაობის ხერხს და ამით იცავს გულყრებისგან. ექიმის მიერ რეკომენდებული პრეპარატის ტიპი და დოზა განსხვავდება პაციენტის ეპილეფსიის ტიპის, გულყრების სიხშირის, ასაკის, სქესისა და სხვა სამედიცინო მდგომარეობების მიხედვით. ექიმის მიერ რეკომენდებული პრეპარატის ეფექტურობა პირველ ეტაპებზე კონტროლდება. თუ ექიმი თვლის, რომ პრეპარატი არასაკმარისია, ან პაციენტი უჩივის პრეპარატის გვერდით მოვლენებს, ექიმი სხვა პრეპარატებს ცდის. როცა პაციენტისთვის შესაფერისი და მკურნალობაზე კარგად რეაგირებადი ანტიეპილეფსიური პრეპარატი დადგინდება, უზრუნველყოფილია მისი რეგულარული მიღება.
ოპერაცია
ზოგიერთი ეპილეფსიით დაავადებული პაციენტი მრავალი პრეპარატის გამოცდის მიუხედავად ძნელად აკონტროლებს გულყრებს. ასევე, ეპილეფსიური გულყრები შეიძლება წარმოიშვას ტვინის არანორმალური ქსოვილიდან. ამიტომ, თუ ექიმი ჩატარებული სკრინინგული მეთოდებისა და ტესტების შედეგად დაადგენს, რომ ქსოვილი ამოღებად მდებარეობაშია, იგი მიმართავს ქირურგიულ ჩარევას. ოპერაციაზე გადაწყვეტილების მიღებამდე ექიმი ჩატარებული ტესტების დახმარებით განსაზღვრავს, რომ ეპილეფსიური გულყრები ტვინის ერთი და იმავე არიდან წარმოიქმნება. ასევე, ექიმი განსაზღვრავს, თუ როგორ იმოქმედებს ოპერაციით ასაღები ტვინის ქსოვილი მეტყველებისა და მოძრაობის უნარის მსგავს მნიშვნელოვან სასიცოცხლო ფუნქციებზე. ექიმი ამ პირობებს აფასებს და იღებს გადაწყვეტილებას ოპერაციაზე.
კეტოგენური დიეტა
კეტოგენური დიეტის დროს სხეული ენერგიის წყაროდ ნახშირწყლების ნაცვლად ცხიმებს იყენებს. სხეულში ცხიმების დაშლის შედეგად წარმოიქმნება კეტონები. სხეულში კეტონების დაგროვებას კეტოზი ეწოდება. კეტოზი სხეულში იწვევს ქიმიურ ცვლილებებს, რომლებიც გულყრების კონტროლში ეხმარება. კეტოგენური დიეტა ნევროლოგის, დიეტოლოგისა და ოჯახის ერთობლივი გადაწყვეტილებით ტარდება, რადგან მისი გატარება საკმაოდ რთულია და მკაცრი დიეტაა. დიეტა, როგორც წესი, საავადმყოფოში დიეტოლოგის ზედამხედველობით იწყება. ექიმი დიეტის პროცესში ჩატარებული სისხლის ანალიზებით აკონტროლებს პაციენტის კეტონების დონესა და დიეტით გამოწვეულ შესაძლო გვერდით მოვლენებს. კეტოგენური დიეტა, როგორც წესი, ამცირებს გულყრების სიხშირეს. რადგან კეტოგენური დიეტა მკაცრი დიეტაა, ბოლო წლებში უფრო ატანადი და გემრიელი დიეტები, მათ შორის მოდიფიცირებული ატკინსის დიეტა და დაბალი გლიკემიური ინდექსის დიეტები, გამოიყენება. ამ დიეტებშიც გულყრების სიხშირის შემცირება ეფექტურია.
ვაგუსის ნერვის სტიმულაცია (გააქტიურება)
იმ შემთხვევაში, როცა მედიკამენტები კონტროლისთვის არასაკმარისია და ქირურგიული ჩარევა შეუძლებელია, ექიმი ეპილეფსიის მკურნალობაში ვაგუსის ნერვის სტიმულაციას იყენებს. ვაგუსის ნერვი ხელს უწყობს ტვინსა და გულს შორის კავშირის უზრუნველყოფას და ასევე დაკავშირებულია სხეულის მრავალ ქსოვილთან. ვაგუსის ნერვის სტიმულაციისას, მკერდის ზედა ნაწილში მოთავსებული სტიმულატორი ვაგუსის ნერვსა და ტვინში რეგულარულ ელექტრულ სიგნალებს გზავნის. ამ რეგულარული სიგნალების დახმარებით მცირდება გულყრების სიხშირე და სიმძიმე.
როგორია პროცესი ეპილეფსიის მკურნალობის შემდეგ?
მკურნალობის შემდეგ ნევროლოგი აცნობებს პაციენტსა და მის ახლობლებს ეპილეფსიური გულყრების შესახებ. ეპილეფსიის გავლენა პაციენტზე არ უნდა იყოს უმნიშვნელო. პაციენტმა უნდა უზრუნველყოს სიტუაციაზე დადებითად ფიქრი. ამიტომ მკურნალობის შემდგომ ეტაპზე მნიშვნელოვანია, თანამშრომლობდეს გამოცდილ ექიმთან და მიიღოს დანიშნული მედიკამენტები. პაციენტის ჯანსაღი და დაბალანსებული ცხოვრების პირობების უზრუნველსაყოფად მკურნალობის შემდგომი მონიტორინგი აუცილებელია. განსაკუთრებით ამ ეტაპზე უნდა ერიდოს გულყრის გამომწვევ ფაქტორებს, რათა გულყრები არ განმეორდეს. ეპილეფსიური შეტევების გამომწვევი მდგომარეობები მკურნალობის შემდეგ შეიძლება იყოს:
ძილის ნაკლებობა
მედიკამენტური მკურნალობის არშესრულება
ალკოჰოლი
ნარკოტიკები
სტრესი
ეპილეფსიის შესახებ ხშირად დასმული კითხვები
პაციენტებში გულყრებთან დაკავშირებული ფიზიკური დაზიანებების გარდა, გვხვდება ისეთი ჩივილები, როგორიცაა შფოთვა, დეპრესია და დაღლილობა. შედეგად შეიძლება დაეცეს პაციენტის მუშაობის უნარი და გამოიწვიოს კომუნიკაციის პრობლემები მის სოციალურ გარემოსთან. ეპილეფსიური გულყრები პაციენტებში იწვევს ისეთ ფსიქოლოგიურ დარღვევებს, როგორიცაა შფოთვა და დეპრესია. ბავშვებში გამოვლენილი სიმპტომები გულყრის ტიპის მიხედვით განსხვავდება. გულყრებით გამოწვეული სიმპტომები მსუბუქია და მაშინვე არ შეინიშნება. ჩვეულებრივ, ისინი ნორმალური ბავშვის მოძრაობებს ჰგავს. ეს სიმპტომებია:
თვალების შემთხვევითი მოძრაობები
ენის გარეთ გამოყოფა
ხმაურიანი ღეჭვის მოძრაობები
სახის განმეორებადი მოძრაობები
სუნთქვაში ხანგრძლივი შეჩერება
ეპილეფსიის მკურნალობაში გამოიყენება მედიკამენტური თერაპია, ქირურგიული ჩარევა, კეტოგენური დიეტა და ვაგუსის ნერვის სტიმულაციის მკურნალობა. რომელი მკურნალობაა შესაფერისი, ექიმი გადაწყვეტს გამოყენებული სკრინინგული მეთოდებისა და სისხლის ანალიზების საფუძველზე. ეპილეფსიის მკურნალობაში გამოყენებული კვების მოდელებია: კეტოგენური დიეტა, მოდიფიცირებული ატკინსის დიეტა, დაბალი გლიკემიური ინდექსის დიეტა და უგლუტენო დიეტა. ამ სამი დიეტის საერთო მახასიათებელია ნახშირწყლებით ღარიბი, ცხიმებით მდიდარი კვების მოდელები. კონტროლირებადი ეპილეფსიური გულყრები შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული, სიცოცხლისთვის საშიში დაზიანებები. ასევე, ხანგრძლივი ეპილეფსიური შეტევების გამო წარმოქმნილი მანიის და ბიპოლარული აშლილობის მკურნალობაში გამოყენებული ანტიეპილეფსიური პრეპარატები პაციენტში ზრდის თვითმკვლელობის აზრებისა და ქმედებების რისკს. ეპილეფსიაში რეფლექსის დაკარგვა ტვინში დაზიანებულ არეზეა დამოკიდებული. თუ ფრონტალურ წილში წარმოიქმნება, მოძრაობებში რეფლექსის დაკარგვა ხდება, ხოლო თუ დროებით წილში წარმოიქმნება, მაშინ უჩვეულო გემოს, სუნისა და სმენასთან დაკავშირებული რეფლექსის დაკარგვა ხდება. უნდა ვითანამშრომლოთ ექიმთან და ჯანდაცვის გუნდთან და ერთგულად მივყვეთ მკურნალობის გეგმას. მკურნალობის ხანგრძლივობისა და შემდგომ პერიოდში უნდა ერიდოთ უარყოფით გრძნობებსა და აზრებს. ასე გულყრების დიდი ნაწილი შეიძლება თავიდან იქნას აცილებული. გულყრების ხანგრძლივობის გახანგრძლივება ან განმეორებად გულყრებს შორის პაციენტის ცნობიერება შეიძლება სრულად არ დაბრუნდეს. თუმცა, კიდევ უფრო სერიოზულად, ეპილეფსიური გულყრები გულსა და სასუნთქ გზებზე მოქმედებისას შეიძლება გამოიწვიოს ეპილეფსიაში აუხსნელი მოულოდნელი სიკვდილი. ეპილეფსიაში სიცოცხლისთვის საშიში და ცხოვრების ხარისხზე უარყოფითად მოქმედი სიმპტომია გულყრა. ეპილეფსია ხშირად ვითარდება ტვინის დაზიანების, ტვინის ინფექციისა და ტვინის ანომალიების მქონე ადამიანებში. ასევე, ეპილეფსიის ყველაზე მნიშვნელოვანი მიზეზია გენეტიკური მიდრეკილება. ეპილეფსია ტვინის ტრავმის ან დაავადების გამო მოგვიანებით შეიძლება გამოვლინდეს. ეპილეფსიური გულყრების დროს პაციენტმა შეიძლება გონება დაკარგოს, აკანკალდეს და ცნობიერების დაკარგვა განიცადოს. ამ შემთხვევაში პაციენტის მოძრაობების შეჩერება არ უნდა ვცადოთ. პირში არაფერი უნდა ჩავდოთ, რადგან ამან შეიძლება ზიანი მიაყენოს ყბას და კბილებს. პაციენტს ხელოვნური სუნთქვა არ უნდა გაუკეთდეს. ასევე, გულყრის სრულად დასრულებამდე პაციენტს არანაირად არ უნდა მივცეთ საკვები და სასმელი. ეპილეფსიური კრიზის მქონე პაციენტისთვის შესაძლო პირველადი დახმარება მოიცავს:
თუ შესაძლებელია, პაციენტი უნდა დაწვინდეს მიწაზე. ნელა შემოაბრუნეთ ერთი მიმართულებით. ამით მას უფრო ადვილად შეუძლია სუნთქვა.
პაციენტის გარშემო ყველა მკვეთრი და ბასრი საგანი უნდა მოიხსნას. თუ პაციენტს სათვალე აქვს, ის უნდა მოიხსნას.
თავის ქვეშ აუცილებლად უნდა დაედოს რბილი და ბრტყელი საგნები, მაგალითად, ქურთუკი ან ბალიში.
თუ პაციენტის კისრის არეს ტანსაცმელი აჭერს, იგი უნდა გაშვებულ იქნას.
თუ გულყრა 5 წუთზე მეტ ხანს გრძელდება, დარეკეთ 112-ზე.
დაიწყეთ სწორი შეფასებით: რა არის ეპილეფსია, მისი მიზეზები და სიმპტომები? როგორ მკურნალობენ?
გაგვიზიარეთ სიმპტომები ჩვენს ექიმ-სპეციალისტებს; ერთად განვსაზღვროთ თქვენთვის შესაფერისი დიაგნოსტიკა და მკურნალობის გეგმა.
გაფრთხილება
თუ სიმპტომები მოულოდნელად დაიწყო, სწრაფად პროგრესირებს ან მნიშვნელოვნად ზღუდავს თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებას, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.
დაგეგმეთ რა არის ეპილეფსია, მისი მიზეზები და სიმპტომები? როგორ მკურნალობენ?-ის მკურნალობა ჩვენს სპეციალისტებთან ერთად.
შეავსეთ ფორმა ან დაჯავშნეთ ვიზიტი, რათა გაიგოთ მკურნალობის ვარიანტების, პროცესისა და მომზადების შესახებ.
