Cilat janë sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore? Cilat janë simptomat? Si bëhet diagnostikimi dhe trajtimi?

Sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore, hormonet e gjëndrave mbiveshkore janë jetike për funksionimin e duhur të trupit tuaj. Këto gjëndra të vogla, të vendosura pikërisht mbi veshkat tuaja, prodhojnë hormone të rëndësishme të nevojshme për jetën, si kortizoli, aldosteroni, epinefrina dhe norepinefrina. Në fakt, këto gjëndra kryejnë detyra kritike si rregullimi i përgjigjes së trupit ndaj stresit, ekuilibri ujë-kripë, metabolizmi dhe presioni i gjakut.

Problemet që shfaqen në gjëndrat mbiveshkore mund të çojnë në çekuilibër në prodhimin e hormoneve dhe të shkaktojnë probleme serioze shëndetësore. Për shembull, prodhimi i tepërt i kortizolit në trup quhet Sindroma Cushing, ndërsa kur gjëndrat mbiveshkore nuk prodhojnë mjaftueshëm kortizol dhe aldosteron, shfaqet sëmundja Addison. Simptomat e këtyre sëmundjeve përfshijnë lodhjen, humbjen e oreksit dhe peshës, presionin e ulët të gjakut, të fikëtit dhe çrregullimet psikologjike.

Gjëndrat mbiveshkore dhe funksionet e hormoneve

Gjëndrat mbiveshkore, ndër organet më të vogla por më punëtore në trupin tonë, janë të vendosura në pjesën e sipërme të secilës veshkë. Këto gjëndra, që ngjajnë me një trekëndësh, prodhojnë hormone që rregullojnë shumë funksione jetike, nga metabolizmi deri te përgjigja ndaj stresit.

Çfarë është korteksi dhe medula e gjëndrës mbiveshkore?

Gjëndra mbiveshkore (gjëndra adrenale) përbëhet nga dy pjesë kryesore: korteksi, që është shtresa e jashtme, dhe medula, që është shtresa e brendshme. Këto dy shtresa sigurojnë ekuilibrin kimik të trupit duke prodhuar hormone të ndryshme nga njëra-tjetra.

Korteksi adrenal sekreton hormone jetike si kortizoli, aldosteroni dhe androgjenët, të cilët rregullojnë metabolizmin dhe ekuilibrin e lëngjeve-elektrolite. Kjo pjesë është përgjegjëse për ekuilibrin metabolik afatgjatë të trupit.

Medula adrenale prodhon hormonet adrenalinë dhe noradrenalinë, të cilat reagojnë shpejt në situata stresi. Kjo pjesë kontrollon mekanizmin "lufto ose ik", i cili i mundëson trupit të reagojë shpejt në momentet e rrezikut.

Hormonet kortizol, aldosteron dhe androgjen

Kortizoli është një hormon i rëndësishëm i prodhuar në pjesën e korteksit të gjëndrave mbiveshkore, i njohur gjithashtu si "hormoni i stresit". Kortizoli, i cili sekretohet më së shumti në orët e mëngjesit, e përgatit trupin për ditën dhe niveli i tij bie në orët e mbrëmjes për të rregulluar ciklin e gjumit.

Detyrat kryesore të hormonit kortizol janë:

Ndihmon trupin të përballojë stresin

Rregullon sheqerin në gjak dhe presionin e gjakut

Redukton inflamacionin dhe mbështet sistemin imunitar

Kontrollon metabolizmin e karbohidrateve, yndyrave dhe proteinave

Hormoni aldosteron ruan presionin e gjakut duke rregulluar ekuilibrin e ujit dhe kripës në veshka. Falë këtij hormoni, ruhet ekuilibri elektrolitik i trupit, mbahet natriumi dhe eliminohet kaliumi.

Androgjenët luajnë rol në prodhimin e hormoneve seksuale. Çekuilibri i këtyre hormoneve mund të çojë në probleme si qime mashkullore dhe trashje të zërit, veçanërisht te gratë.

Hormonet adrenalinë dhe noradrenalinë

Adrenalina (epinefrina) është një hormon i prodhuar nga medula adrenale që aktivizon trupin në momente rreziku. Ajo rrit rrahjet e zemrës, përshpejton qarkullimin e gjakut dhe forcon frymëmarrjen.

Noradrenalina (norepinefrina) është si një hormon ashtu edhe një neurotransmetues. Kur rreziku perceptohet nga truri, shkaktohet lirimi i noradrenalinës dhe trupi përgatitet të përballet me këtë rrezik.

Detyrat kryesore të noradrenalinës:

Rrit vigjilencën dhe vëmendjen

Ruan presionin e gjakut gjatë stresit

Ndikon në ciklin gjumë-zgjim, humorin dhe kujtesën

Siguron zgjerimin e bebëzave të syve në momentet e rrezikut

Marrëdhënia midis gjëndrave mbiveshkore dhe stresit

Gjëndrat mbiveshkore luajnë një rol qendror në përgjigjen e trupit ndaj stresit. Në situata stresi, truri stimulon gjëndrat mbiveshkore për të rritur lirimin e kortizolit dhe adrenalinës.

Stresi afatshkurtër shkakton këtë përgjigje hormonale të nevojshme për mbijetesë. Megjithatë, stresi afatgjatë mund të bëjë që gjëndrat mbiveshkore të punojnë vazhdimisht dhe të lodhen me kalimin e kohës.

Te personat nën stres të vazhdueshëm mund të shfaqet gjendja e njohur si "lodhja adrenale". Në këtë rast, gjëndrat mbiveshkore bëhen të paafta për të prodhuar sasi të mjaftueshme hormonesh dhe shfaqen simptoma si lodhja, presioni i ulët i gjakut dhe problemet me gjumin.

Gjumi i rregullt, ushqyerja e ekuilibruar dhe menaxhimi i stresit janë shumë të rëndësishme për funksionimin e shëndetshëm të gjëndrave mbiveshkore. Mosfjetja 7-8 orë çdo natë e vendos trupin automatikisht në stres, gjë që ka ndikim negativ në gjëndrat mbiveshkore.

Cilat janë sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore?

Sëmundjet që shfaqen në gjëndrat mbiveshkore lindin si rezultat i prodhimit të tepërt ose të pamjaftueshëm të hormoneve. Prishja e këtij ekuilibri mund të shkaktojë probleme serioze shëndetësore në trup. Këtu janë sëmundjet më të shpeshta të gjëndrave mbiveshkore dhe karakteristikat e tyre:

Sëmundja Addison (Insuficienca adrenale)

Sëmundja Addison është një sëmundje e rrallë ku gjëndrat mbiveshkore nuk mund të prodhojnë mjaftueshëm hormone kortizol dhe aldosteron. Zakonisht shfaqet si rezultat i sulmit të sistemit imunitar ndaj gjëndrave mbiveshkore. Përveç kësaj, tuberkulozi dhe sëmundje të tjera mikrobike janë gjithashtu ndër faktorët shkaktarë. Ajo shihet te një në çdo 100.000 njerëz dhe raporti femër-mashkull është i barabartë.

Simptomat përfshijnë lodhje ekstreme, dobësi, humbje oreksi, humbje peshe, errësim të lëkurës, presion të ulët të gjakut, të fikët dhe dëshirë për të ngrënë kripë. Kur nuk trajtohet, mund të zhvillohet krizë adrenale kërcënuese për jetën edhe në situata të stresit të lehtë. Trajtimi bazë është zëvendësimi i hormoneve që mungojnë.

Sindroma Cushing (Teprica e kortizolit)

Sindroma Cushing është gjendja e pranisë së tepërt të hormonit kortizol në trup. Kjo gjendje mund të zhvillohet si rezultat i prodhimit të tepërt të ACTH nga gjëndra e hipofizës, formimit të tumoreve beninje në gjëndrat mbiveshkore ose përdorimit afatgjatë të barnave kortikosteroide.

Simptomat përfshijnë rrumbullakosjen e fytyrës, yndyrosjen në zonën e barkut, çarje rozë-vjollcë në lëkurë, dobësi muskulore, presion të lartë të gjakut dhe sheqer të lartë në gjak. Trajtimi mund të jetë në formën e kirurgjisë, terapisë me barna ose radioterapisë, varësisht nga shkaku themelor.

Hiperplazia adrenale (Çrregullim kongjenital)

Hiperplazia Kongjenitale Adrenale (HKA) është një sëmundje gjenetike ku gjëndrat mbiveshkore nuk mund të prodhojnë mjaftueshëm hormone kortizol dhe aldosteron, duke çuar në rritjen e prodhimit të androgjenit (hormoni mashkullor). Shihet në një në çdo 10.000-15.000 lindje të gjalla.

Shkaku më i zakonshëm i HKA-së është mungesa e enzimës 21-hidroksilazë. Simptomat përfshijnë pamje gjenitale mashkullore te foshnjat vajza, humbje kripe, të vjella dhe dehidratim në raste serioze. Në trajtim zbatohet terapia zëvendësuese e kortizolit dhe aldosteronit.

Feokromocitoma (Me origjinë nga tumori)

Feokromocitoma është një tumor i rrallë që zhvillohet në zonën e medulës së gjëndrës mbiveshkore dhe shkakton sekretim të tepërt të adrenalinës dhe noradrenalinës. Në 10% të pacientëve, tumori është kanceroz.

Simptomat përfshijnë presion të gjakut që rritet papritur, palpitacione, dhimbje koke, djersitje të tepërt dhe dridhje. Zakonisht diagnostikohet midis moshës 20-50 vjeç dhe në trajtim përdoren metoda kirurgjikale.

Sindroma Conn (Teprica e aldosteronit)

Sindroma Conn është një gjendje ku gjëndrat mbiveshkore prodhojnë tepricë të hormonit aldosteron. Aldosteroni i tepërt shkakton mbajtjen e natriumit në trup dhe humbjen e kaliumit, duke rritur presionin e gjakut.

Është një nga shkaqet më të shpeshta të hipertensionit sekondar. Simptomat përfshijnë presion të lartë të gjakut, kalium të ulët, dobësi muskulore, ngërçe dhe urinimi i shpeshtë. Trajtimi zakonisht bëhet me kirurgji ose barna që bllokojnë efektin e aldosteronit.

Adenoma adrenale dhe kanceret

Kanceret e gjëndrave mbiveshkore janë tumore të rralla. Ato mund të jenë beninje (adenoma) ose malinje. Tumoret mund të prodhojnë hormone ose mund të mos jenë funksionale.

Simptomat ndryshojnë varësisht nga hormoni që prodhojnë. Tumoret që prodhojnë kortizol shfaqin simptoma të Sindromës Cushing, ndërsa ato që prodhojnë aldosteron shfaqin simptoma të Sindromës Conn. Trajtimi është zakonisht kirurgjikal, por varësisht nga shkalla e përhapjes së kancerit, mund të aplikohet edhe kimioterapi dhe radioterapi.

Simptomat e sëmundjeve të gjëndrave mbiveshkore

Çrregullimet e gjëndrave mbiveshkore shpesh çojnë në simptoma të ndryshme për shkak të ndryshimeve në nivelet e hormoneve. Varësisht nga lloji i sëmundjes, këto simptoma ndryshojnë dhe prekin shumë sisteme të trupit.

Lodhja dhe këputja

Ankesa më e zakonshme e pacientëve me sëmundje të gjëndrave mbiveshkore është lodhja e vazhdueshme dhe humbja e energjisë. Veçanërisht në sëmundjen Addison, shihet lodhje ekstreme, këputje dhe dobësi muskulore. Këto simptoma vijnë nga prodhimi i pamjaftueshëm i hormoneve që rregullojnë funksionet jetike të trupit. Pacientët shpesh e kanë të vështirë të përfundojnë edhe aktivitetet normale të përditshme. Dobësia muskulore është veçanërisht e dukshme në mungesën e kortizolit dhe në sëmundjet afatgjata mund të shihet reduktim i masës muskulore.

Çekuilibri i presionit të gjakut

Hormonet e gjëndrave mbiveshkore luajnë rol të rëndësishëm në kontrollin e presionit të gjakut. Në rastin e nivelit të lartë të aldosteronit, zhvillohet hipertension rezistent dhe i pakontrolluar. Te pacientët me sindromën Conn, presioni i lartë i gjakut mund të mos kontrollohet me tre ose më shumë barna. Nga ana tjetër, në sëmundjen Addison, për shkak se natriumi nuk mund të mbahet, shihet presion i ulët i gjakut dhe ndjesi të fikëti. Në feokromocitomë, përjetohen kriza të palpitacioneve dhe presionit të lartë të gjakut në formë sulmesh.

Ndryshimet në peshë

Në Sindromën Cushing, formohet yndyrosje veçanërisht në zonën e barkut, rrumbullakosje në fytyrë dhe grumbullim yndyre në zverk, e quajtur "gunga e buallit". Përkundër kësaj, shihet hollim në krahë dhe këmbë. Në sëmundjen Addison, humbja e peshës dhe humbja e oreksit janë simptoma tipike edhe pa bërë asnjë dietë. Dobësia dhe humbja e peshës mund të shihen edhe në feokromocitomë.

Ndryshimet në lëkurë dhe qime

Në Sindromën Cushing, lëkura hollohet, mavijoset lehtë dhe krijohen çarje rozë-vjollcë. Në sëmundjen Addison, shihet errësim i lëkurës në fytyrë, qafë dhe mishrat e dhëmbëve. Gjithashtu, për shkak të çekuilibrit hormonal, te gratë mund të vërehet rritje e qimeve të tipit mashkullor (hirsutizëm) ose, përkundrazi, rënie e qimeve në zonën e sqetullave dhe ijëve. Hirsutizmi, që shihet te 10 nga çdo 100 gra, megjithëse shpesh lidhet me sindromën e vezoreve policistike, mund të shfaqet edhe në sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore.

Simptomat psikologjike

Depresioni, çrregullimi i ankthit dhe nervozizmi janë të shpeshta në sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore. Ndryshimet në nivelin e kortizolit ndikojnë drejtpërdrejt në humor. Ndërsa në Sindromën Cushing mund të përjetohet humbje e kontrollit emocional, në sëmundjen Addison shihen simptoma depresive dhe vështirësi në përballimin e stresit.

Simptomat e mosfunksionimit të gjëndrave mbiveshkore

Kur gjëndra mbiveshkore nuk punon mjaftueshëm, kaliumi rritet dhe shfaqet acidoza metabolike. Shihen humbje oreksi, dhimbje barku, të përziera, të vjella dhe humbje e shpejtë e peshës. Në situata stresuese mund të zhvillohet krizë adrenale dhe mund të shfaqen simptoma që përbëjnë rrezik për jetën si ethe e lartë, të vjella të rënda, diarre, konfuzion mendor.

Metodat e diagnostikimit dhe testet

Diagnostikimi i saktë i sëmundjeve të gjëndrave mbiveshkore fillon me vlerësimin e ankesave të pacientit dhe finalizohet duke përdorur teste të ndryshme laboratorike dhe metoda imazherike. Për një diagnozë të saktë, ndiqet një proces gjithëpërfshirës vlerësimi nga mjekët specialistë.

Testet e gjakut dhe urinës

Hapi i parë për të zbuluar çekuilibrin hormonal janë testet e gjakut dhe urinës. Me këto teste maten nivelet e hormoneve si kortizoli, aldosteroni, ACTH dhe adrenalina. Nivelet e kortizolit në orët e mëngjesit zakonisht konsiderohen normale midis 6-23 mcg/dL. Vlerat normale për aldosteronin janë midis 4-30 ng/dL. DHEA ndryshon midis 8-50 ng/mL varësisht nga mosha.

Testi i mbledhjes së urinës 24-orëshe përdoret veçanërisht për të përcaktuar shpejtësinë e prodhimit ditor të hormoneve. Pacienti mbledh të gjithë urinën për 24 orë dhe e dërgon në laborator. Falë këtij testi, mund të përcaktohet se sa shpejt prodhohen hormonet e gjëndrave mbiveshkore.

Testi i stimulimit me ACTH

Testi i stimulimit me ACTH është një mjet i rëndësishëm diagnostikues që përdoret veçanërisht në dyshimin për sëmundjen Addison. Në këtë test, injektohet ACTH sintetik (kozintropin) dhe vlerësohet aftësia e trupit për të prodhuar kortizol. Mostrat e gjakut merren para dhe pas testit (zakonisht në intervale 30-60 minutëshe).

Në një përgjigje normale, shihet rritje e mjaftueshme në nivelet e kortizolit pas injektimit të ACTH (të paktën deri në 18-20 mcg/dL). Përgjigja e pamjaftueshme është tregues i insuficiencës adrenale. Ky test duhet të bëhet në orët e mëngjesit dhe para tij duhet të ndërpriten disa barna (veçanërisht steroidet).

Metodat imazherike (CT, MR)

Për të zbuluar ndryshimet strukturore në gjëndrat mbiveshkore përdoren tomografia e kompjuterizuar (CT) dhe imazheria me rezonancë magnetike (MR). Këto metoda zbulojnë tumoret adrenale, rritjen ose anomali të tjera strukturore.

CT përdor rrezet X për të krijuar imazhe tredimensionale të trupit dhe është mjaft efektive në zbulimin e gurëve. MR jep rezultate më të detajuara në imazherinë e indeve të buta dhe tregon gjëndrat mbiveshkore në mënyrë të detajuar.

Testet funksionale

Testi i supresionit me deksametazon përdoret veçanërisht në diagnostikimin e Sindromës Cushing. Në këtë test, jepet deksametazoni, një bar që sillet si kortizoli. Ndërsa te personat normalë prodhimi i kortizolit ulet, te ata me tumor të gjëndrës mbiveshkore niveli i kortizolit mbetet i lartë.

Matja e raportit reninë-aldosteron përdoret në diagnostikimin e Sindromës Conn. Gjithashtu, në dyshimin për feokromocitomë bëhet matja e metanefrinave (metabolitët e adrenalinës).

Si zbulohet rritja e gjëndrës mbiveshkore?

Rritja e gjëndrës mbiveshkore zakonisht zbulohet rastësisht në studimet imazherike të bëra për arsye të tjera. Me CT, MR dhe ultrasonografi vlerësohet madhësia, forma dhe struktura e brendshme e gjëndrës.

Për të përcaktuar nëse rritja është funksionale, bëhen teste gjaku dhe urine. Në disa raste, për të konfirmuar shkakun e rritjes mund të nevojiten teknika të avancuara imazherike si scintigrafia ose biopsia.

Opsionet e trajtimit dhe rekomandimet për stilin e jetesës

Pas vendosjes së diagnozës, trajtimi i sëmundjeve të gjëndrave mbiveshkore planifikohet në mënyrë të personalizuar sipas llojit dhe ashpërsisë së sëmundjes. Metoda e duhur e trajtimit rrit cilësinë e jetës duke rivendosur ekuilibrin hormonal.

Terapia me barna dhe zëvendësimi hormonal

Në gjendjet e insuficiencës adrenale si sëmundja Addison, aplikohet terapi zëvendësuese hormonale për të zëvendësuar hormonet kortizol dhe aldosteron që mungojnë. Pacientët duhet të përdorin rregullisht barna si hidrokortizoni dhe fludrokortizoni. Në Sindromën Cushing, preferohen barnat që ulin prodhimin e kortizolit. Terapia hormonale planifikohet në përputhje me ritmin natyror të trupit dhe dozat rregullohen sipas gjendjes së pacientit.

Ndërhyrja kirurgjikale

Në tumoret e gjëndrave mbiveshkore ose në tepricat e hormoneve që nuk mund të kontrollohen, mund të nevojitet trajtim kirurgjikal. Në këtë procedurë, të quajtur adrenalektomi, hiqet e gjithë ose një pjesë e gjëndrës mbiveshkore. Sot preferohen metodat laparoskopike (të mbyllura). Adrenalektomia laparoskopike siguron më pak dhimbje, shenja më të vogla dhe shërim më të shpejtë krahasuar me kirurgjinë e hapur. Pacientët zakonisht dalin nga spitali brenda 1-2 ditësh dhe kthehen në jetën e tyre normale brenda 4-5 ditësh.

Radioterapia dhe kimioterapia

Në rastin e kancerit të gjëndrës adrenale, përveç ndërhyrjes kirurgjikale mund të aplikohet radioterapi dhe kimioterapi. Radioterapia preferohet veçanërisht në rastet kur kanceri përhapet në kocka dhe tru. Kimioterapia përdoret për të vrarë qelizat kanceroze ose për të ndaluar shumimin e tyre. Në kanceret në stad të avancuar, këto trajtime aplikohen për të zgjatur jetëgjatësinë dhe për të rritur cilësinë e jetës.

Ushqyerja dhe menaxhimi i stresit

Ndryshimet në stilin e jetesës janë të rëndësishme për të mbështetur shëndetin e gjëndrave mbiveshkore. Këto përfshijnë:

Gjumë dhe ushtrime të rregullta

Reduktimi i konsumit të ushqimeve të përpunuara, sheqerit të rafinuar dhe kafeinës

Perime të pasura me kalium, natrium dhe magnez

Teknika të menaxhimit të stresit (meditim, frymëmarrje e thellë)

Te pacientët me sëmundje të gjëndrave mbiveshkore, veçanërisht në gjendjen e lodhjes adrenale, agjërimi me ndërprerje dhe dietat me pak karbohidrate mund të mos jenë të përshtatshme. Në këtë grup pacientësh, ushqyerja më e shpeshtë (çdo 4-5 orë) ndihmon në ruajtjen e ekuilibrit të sheqerit në gjak.

Pse rriten hormonet e gjëndrave mbiveshkore?

Në rritjen e hormoneve të gjëndrave mbiveshkore luajnë rol shumë faktorë. Stresi kronik është një nga shkaktarët më të rëndësishëm. Gjithashtu, prishja e ciklit të gjumit, konsumi i tepërt i kripës dhe zakonet e këqija të ushqyerjes mund të shkaktojnë çekuilibër hormonal. Disa barna, veçanërisht ato që përmbajnë kortizon, mund të ndikojnë në funksionet e gjëndrave mbiveshkore në përdorim afatgjatë. Faktorët gjenetikë dhe sëmundje të tjera hormonale gjithashtu mund të kontribuojnë në rritjen e hormoneve të gjëndrave mbiveshkore.

Në përmbledhje Sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore

Sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore mund të ulin cilësinë e jetës duke ndikuar seriozisht në ekuilibrin hormonal të trupit. Veçanërisht çrregullimet në prodhimin e hormoneve jetike si kortizoli, aldosteroni dhe adrenalina mund të shkaktojnë ankesa në një gamë të gjerë, nga lodhja te problemet e presionit të gjakut, nga ndryshimet në peshë te simptomat psikologjike. Sëmundja Addison dhe Sindroma Cushing janë ndër më të njohurat e këtyre çrregullimeve.

Diagnostikimi i hershëm i këtyre sëmundjeve është shumë i rëndësishëm. Falë testeve të gjakut dhe urinës, testit të stimulimit me ACTH dhe metodave imazherike, mund të vendoset diagnoza e saktë. Kështu, trajtimi i duhur mund të fillohet në kohë. Pas vendosjes së diagnozës, opsionet e trajtimit përfshijnë terapinë zëvendësuese hormonale, ndërhyrjen kirurgjikale ose, në rastet e nevojshme, radioterapinë dhe kimioterapinë.

Megjithatë, ndryshimet në stilin e jetesës janë po aq të rëndësishme për të mbrojtur shëndetin e gjëndrave mbiveshkore. Gjumi i rregullt, ushqyerja e ekuilibruar dhe menaxhimi efektiv i stresit janë elementet bazë që do t'ju ndihmojnë të ruani ekuilibrin tuaj hormonal. Gjithashtu, me kontrolle të rregullta shëndetësore është e mundur të zbulohen herët problemet e mundshme.

Si përfundim, njohja dhe ndërgjegjësimi për simptomat e sëmundjeve të gjëndrave mbiveshkore është jetike për shëndetin tuaj. Kur përjetoni simptoma të dyshimta, duhet patjetër t'i drejtoheni një specialisti të endokrinologjisë. Me diagnozën e duhur dhe trajtimin e përshtatshëm, këto sëmundje mund të vihen nën kontroll dhe mund të bëhet një jetë cilësore.

Pyetjet e bëra shpesh

A mund të jetohet pa gjëndrat mbiveshkore?

Është e vështirë të jetohet pa gjëndrat mbiveshkore. Megjithatë, kjo është e mundur me përdorimin e disa barnave. Te personat pa gjëndra shihet rënie e energjisë, vështirësi në menaxhimin e stresit dhe çekuilibër elektrolitik.

A mund të trajtohen sëmundjet e gjëndrave mbiveshkore?

Po, shumica e tyre mund të trajtohen. Për shembull, insuficienca e gjëndrave mbiveshkore mund të vihet nën kontroll me terapi me barna. Por në disa raste, trajtimi mund të duhet të vazhdojë gjatë gjithë jetës.

Çfarë është Sindroma Cushing?

Është gjendja e sëmurë ku trupi prodhon shumë kortizol. Pacientët zakonisht përjetojnë fytyrë të rrumbullakët, faqe të kuqe, gungë yndyre në zverk dhe rritje të peshës në trup.

A e kërcënon jetën feokromocitoma?

Nëse nuk trajtohet, mund të kërcënojë jetën me probleme serioze të presionit të gjakut. Kjo sëmundje e rrallë, që shihet te rreth tetë në çdo milion njerëz, shkakton sekretim të tepërt të adrenalinës dhe noradrenalinës.

Cilit departament duhet t'i drejtoheni për gjëndrat mbiveshkore?

Departamenti i endokrinologjisë është specialiteti që vlerëson çekuilibrat hormonalë dhe mosfunksionimet që lidhen me gjëndrat mbiveshkore.

A mund të shkaktojë stresi sëmundje të gjëndrave mbiveshkore?

Stresi i tepërt mund të ndikojë në funksionin e gjëndrave mbiveshkore, por nuk krijon drejtpërdrejt një sëmundje.

Informacion gjithëpërfshirës rreth sëmundjeve të gjëndrave mbiveshkore, simptomave dhe metodave të trajtimit. Diagnostikimi dhe trajtimi i sëmundjes Addison, Sindromës Cushing dhe sëmundjeve të tjera adrenale.