Çfarë është prolapsi i zorrëve (prolapsi rektal)? Cilat janë simptomat? Si bëhen diagnoza dhe trajtimi?

Prolapsi i zorrëve (prolapsi rektal) është gjendja kur pjesa e fundit e zorrës del jashtë trupit. Zakonisht vërehet si një masë e kuqërremtë që del nga anusi gjatë shtyrjes. Kjo çrregullim mund të shfaqet si te gratë ashtu edhe te burrat, megjithatë 80% e pacientëve janë gra.

E njohur edhe si dalja e zorrës nga anusi, kjo gjendje ndodh kur zorrët e vendosura në zonën pelvike zhvendosen në një vend tjetër në zgavrën e barkut. Kur vini re simptomat e prolapsit të zorrëve, është shumë e rëndësishme t'i drejtoheni menjëherë një specialisti, që ai të trajtohet para se të sjellë pasoja më të këqija. Nëse nuk trajtohet, mund të shkaktojë probleme serioze si kapsllëku, vështirësia në mbajtjen e feces dhe ulcerat rektale. Në këtë shkrim do t'ju trajtojmë me një gjuhë të qartë dhe të kuptueshme shkaqet, simptomat, diagnozën dhe metodat e trajtimit të prolapsit të zorrëve.

Çfarë është prolapsi i zorrëve?

Prolapsi i zorrëve, i njohur në gjuhën mjekësore si prolaps rektal, është gjendja kur pjesa e fundit e zorrës së trashë del jashtë përmes anusit. Ky çrregullim është një problem shëndetësor që mund ta ndikojë seriozisht cilësinë e jetës së përditshme. Edhe pse në fakt nuk është një sëmundje e keqe (malinje), ai e ul ndjeshëm rehatinë e jetës së personit.

Çfarë do të thotë prolapsi rektal?

Prolapsi rektal do të thotë që rektumi, pjesa e fundit e zorrës së trashë, zbret dhe del jashtë përmes anusit. Kjo gjendje mund të çojë në situata që kufizojnë jetën shoqërore, si pamundësia për të kontrolluar lëvizjet e zorrëve. Veçanërisht te gratë 50 vjeç e lart shfaqet 6 herë më shpesh në krahasim me burrat e së njëjtës grupmoshë. Megjithatë, 80% e pacientëve janë gra.

Prolapsi rektal mund të shfaqet në lloje të ndryshme. Këto janë:

• Prolapsi rektal i pjesshëm: Daljen jashtë e mukozës, shtresës së brendshme të rektumit
• Prolapsi rektal me trashësi të plotë: Daljen jashtë e gjithë rektumit
• Prolapsi rektal i fshehur: Dalja nuk duket, por gjatë shtyrjes ndihet një ndjesi e futjes së një pjese të zorrës brenda një pjese tjetër

Si ndodh dalja e zorrës nga anusi?

Dalja e zorrës nga anusi zakonisht vërehet gjatë shtyrjes dhe duket si një masë e kuqërremtë që del nga anusi. Kjo masë ndonjëherë mund të kthehet vetë brenda ose të mbetet e dukshme. Në fillim shfaqet vetëm gjatë jashtëqitjes, por me kalimin e kohës përparon dhe mund të ndodhë edhe gjatë aktiviteteve të përditshme.

Madhësia e prolapsit mund të ndryshojë nga 1-2 cm deri në 5-10 cm. Në rastet e avancuara, pacientët mund të detyrohen ta shtyjnë me duar brenda indin që del jashtë, gjë që është shumë e bezdisshme për ta. Gjithashtu, nëse nuk trajtohet për një kohë të gjatë, mund të zhvillohet një gjendje e quajtur ulcera rektale solitare, e cila mund të shkaktojë gjakderdhje.

Dallimi midis prolapsit të zorrëve dhe hemorroideve

Prolapsi i zorrëve dhe hemorroidet (morri) ngatërrohen shpesh sepse tregojnë simptoma të ngjashme. Të dyja gjendjet mund të shkaktojnë simptoma si gjakderdhje nga anusi dhe dalje jashtë. Megjithatë, ndërmjet tyre ka dallime të rëndësishme:

Në prolapsin e zorrëve:

• Pjesa e fundit e zorrës së trashë del jashtë ose lëviz drejt brendësisë
• Zakonisht shfaqet së bashku me humbjen e pavullnetshme të feces
• Përhapet në një zonë më të gjerë

Ndërsa në hemorroide:

• Bëhet fjalë për zgjerimin e enëve të gjakut afër anusit
• Shkaktohet nga ënjtja e xhepave vaskularë në zonën anale
• Zakonisht kruarja dhe dhimbja janë më të theksuara

Hemorroidet që nuk trajtohen nuk shndërrohen në prolaps të zorrëve, sepse mekanizmat e formimit të këtyre dy sëmundjeve janë tërësisht të ndryshëm. Prolapsi i zorrëve lidhet me dobësimin e muskujve të dyshemesë pelvike, ndërsa hemorroidet shkaktohen zakonisht nga zgjerimi i enëve të gjakut.

Në të dyja rastet, qasja më e saktë është t'i drejtoheni një specialisti të kirurgjisë së përgjithshme sapo fillojnë ankesat.

Shkaqet e prolapsit të zorrëve

Ka shumë faktorë që çojnë në prolaps të zorrëve. Dobësimi i muskujve dhe i indeve lidhëse që mbështesin dyshemenë tuaj pelvike përbën themelin e këtij çrregullimi. Pra, cilët faktorë përbëjnë saktësisht përgjigjen e pyetjes se çfarë e shkakton prolapsin e zorrëve? Le t'i shqyrtojmë këto shkaqe në detaje.

Kapsllëku kronik dhe zakoni i shtyrjes

Ata që kanë probleme të vazhdueshme me kapsllëkun janë në rrezik të lartë për prolaps të zorrëve. Shtyrja e vazhdueshme gjatë jashtëqitjes shkakton dobësimin me kohë të muskujve të dyshemesë pelvike. Kjo krijon terrenin për daljen e zorrës nga anusi. Kapsllëku kronik jo vetëm që e rrit rrezikun e prolapsit, por mund ta keqësojë edhe prolapsin ekzistues. Shtrëngimi dhe shtyrja gjatë jashtëqitjes ushtrojnë presion mbi murin e rektumit dhe e nxisin atë të dalë jashtë nga pikat e dobëta.

Lindjet e vështira dhe dobësia e muskujve pelvikë

Te gratë, veçanërisht te ato që kanë pasur shumë lindje normale, rreziku i prolapsit të zorrëve është më i lartë. Dëmtimi që ndodh gjatë lindjes në muskujt që ofrojnë mbështetjen pelvike çon në çrregullime të mbështetjes pelvike. Lindjet e zgjatura, lindja e foshnjave të mëdha dhe lindjet e shumta e rrisin edhe më shumë këtë rrezik. Shtyrjet e forta gjatë lindjes normale mund të nxisin prolapsin e zorrëve përmes vaginës. Gjithashtu, ndërhyrjet si episiotomia dhe aplikimi i vakumit gjatë lindjes e rrisin rrezikun e prolapsit.

Plakja dhe humbja e funksionit të muskujve

Me kalimin e moshës, muskujt e trupit dobësohen natyrshëm. Kjo është një nga faktorët e rëndësishëm që e rrisin rrezikun e prolapsit të zorrëve. Prolapsi i zorrëve shfaqet më shpesh te personat mbi 50 vjeç. Plakja shkakton si dobësimin e ligamenteve që mbajnë zorrën, ashtu edhe zhvillimin e dobësisë në muskujt që kontrollojnë anusin. Prandaj, kur muskujt e dyshemesë pelvike dhe indet mbështetëse të zorrës dobësohen, rektumi me kalimin e kohës mund të zbresë dhe të dalë jashtë përmes anusit.

Çrregullimet e florës së zorrëve dhe infeksionet

Prprishja e florës së zorrëve nga bakteret e dëmshme, parazitët dhe infeksionet e shpeshta si dizenteria mund ta nxisin prolapsin e zorrëve. Këto lloj çrregullimesh e dobësojnë murin e zorrës dhe e rrisin rrezikun e prolapsit. Gjithashtu, sëmundjet e zorrëve si ulcera, SIBO, sëmundja e Crohn-it, koliti dhe polipet mund të jenë shkaqe themelore të prolapsit të zorrëve.

Obeziteti dhe rritja e presionit brenda barkut

Kilogramët e tepërt shkaktojnë që presioni brenda barkut të jetë vazhdimisht i lartë. Kjo ushtron presion të vazhdueshëm mbi muskujt e dyshemesë pelvike dhe çon në dobësimin e tyre. Për shkak të obezitetit:

• Muskujt e dyshemesë pelvike mbajnë vazhdimisht ngarkesë
• Indet mbështetëse pelvike dobësohen
• Kapsllëku kronik dhe problemet e frymëmarrjes e keqësojnë pamjen klinike

Përveç këtyre, ngritja e peshave, kolla kronike, sëmundjet neurologjike (Parkinson, skleroza e shumëfishtë), sëmundjet e indit lidhës dhe predispozita gjenetike janë faktorë të tjerë që e rrisin rrezikun e prolapsit të zorrëve.

Simptomat e prolapsit të zorrëve

Prolapsi i zorrëve është një çrregullim që fillon me simptoma të lehta në fazat e para dhe me kalimin e kohës mund ta ndikojë seriozisht cilësinë e jetës suaj. E njohur edhe si dalja e zorrës nga anusi, kjo gjendje shfaqet me ankesa të ndryshme. Vërejtja e hershme e simptomave do ta përshpejtojë procesin e trajtimit.

Ënjtje në anus dhe humbje e pavullnetshme e feces

Simptoma më e dukshme e prolapsit të zorrëve është që të shihni ose të ndjeni një masë të kuqërremtë që del nga anusi. Në fillim prolapsi shfaqet vetëm gjatë jashtëqitjes, ndërsa në fazat e mëvonshme mund të shihet edhe gjatë aktiviteteve tuaja të përditshme. Edhese indi që del jashtë ndonjëherë mund të kthehet vetë brenda, në rastet e avancuara mund të jetë e nevojshme ta shtyni brenda me dorë.

Humbja e pavullnetshme e feces (inkontinenca) është një simptomë serioze që shfaqet në 60% të pacientëve. Për shkak të prolapsit të zorrëve, muskujt rreth anusit (sfinkterët) ekspozohen vazhdimisht ndaj tendosjes dhe me kalimin e kohës dobësohen. Kështu ulet aftësia juaj për të mbajtur gazrat dhe feçet. Kjo është më e theksuar veçanërisht te pacientët në moshë më të madhe.

Kapsllëku, diarreja dhe vështirësia në jashtëqitje

Kapsllëku shfaqet në rreth 60% të personave me prolaps të zorrëve. Kjo ankesë zakonisht del te pacientët më të rinj. Prishja e strukturës normale të zorrës e pengon jashtëqitjen që të ndodhë rregullisht. Njëkohësisht, mund të përjetoni ndjesinë e vazhdueshme të nevojës për jashtëqitje (tenezëm). Kjo mund të bëjë që të ndjeni vazhdimisht nevojën për të shkuar në tualet dhe të detyroheni të kërkoni tualet në çdo ambient.

Nuk krijohet ndjesia e përfundimit të jashtëqitjes dhe ndjeni vazhdimisht nevojën për t'u shtyrë në tualet. Vështirësia në jashtëqitje shfaqet në 50% të pacientëve. Gjithashtu, ndjesia se zorrët nuk janë zbrazur plotësisht pas tualetit mund t'ju shqetësojë edhe psikologjikisht.

Dhimbja e barkut dhe problemet me gazrat

Dhimbja në zonën pelvike dhe në bark është ndër simptomat e shpeshta të prolapsit të zorrëve. Intensiteti i dhimbjes mund të rritet në mënyrë të vazhdueshme ose me ndërprerje. Sistemi i zorrëve, funksioni normal i të cilit është prishur, shkakton probleme në tretjen e ushqimeve dhe çon në ndjesi gazrash dhe tretjeje të vështirë.

Gjithashtu, mund të përjetoni edhe shqetësime si fryrje e barkut, dhimbje të paqarta barku dhe ndjesi plotësie në anus. Këto simptoma mund ta vështirësojnë jetën tuaj të përditshme dhe të kufizojnë aktivitetet tuaja shoqërore.

Dhimbja gjatë marrëdhënies seksuale

Prolapsi i zorrëve, veçanërisht te gratë, mund të shkaktojë dhimbje të forta dhe shqetësim gjatë marrëdhënies seksuale. Për shkak të prolapsit të padëshiruar në zonën pelvike, rritet presioni mbi mitrën dhe mund të shfaqet dispareunia (marrëdhënie seksuale e dhimbshme). Kjo mund të çojë në mungesë dëshire seksuale dhe çrregullime të funksionit seksual.

Meqenëse prolapsi i zorrëve zakonisht shfaqet së bashku me prolapset e organeve të tjera pelvike, jeta juaj seksuale mund të ndikohet negativisht. Ndjesia e lirshmërisë në vaginë ose e humbjes së muskujve mund të jetë gjithashtu mes ankesave tuaja.

Vështirësia gjatë urinimit

Te personat me prolaps të zorrëve, veçanërisht te gratë, shpesh shfaqen edhe probleme urinare. Për shkak të presionit mbi organet pelvike, pengohet zbrazja e plotë e fshikëzës urinare. Kjo shfaqet si djegie gjatë urinimit, dhimbje dhe dëshirë e shpeshtë për të shkuar në tualet.

Rritja e presionit mbi fshikëzën urinare mund ta vështirësojë kontrollin e urinës dhe të shkaktojë humbje të pavullnetshme të urinës. Veçanërisht te pacientet e moshuara, për shkak të dobësisë së muskujve të legenit, mund të shfaqet edhe prolapsi i fshikëzës urinare (qeses së urinës).

Si diagnostikohet prolapsi i zorrëve?

Nëse dyshoni për prolaps të zorrëve, duhet t'i drejtoheni një mjeku specialist për diagnozë të saktë. Mjeku juaj, pasi t'i dëgjojë ankesat tuaja, do ta vendosë diagnozën me metoda të ndryshme. Procesi i diagnozës mund të përfshijë një sërë procedurash që shtrihen nga një ekzaminim i thjeshtë deri te teknikat e avancuara të imazherisë.

Ekzaminimi fizik dhe ekzaminimi rektal digjital

Diagnoza e prolapsit të zorrëve zakonisht fillon me marrjen e një anamneze të detajuar dhe me ekzaminim fizik. Fakti që pacienti thotë se gjatë jashtëqitjes del një ënjtje nga anusi ose se pas tualetit ndjen një ind që mbetet jashtë, janë sinjale të rëndësishme për mjekun.

Gjatë ekzaminimit fizik, mjeku ju ekzaminon në pozicion të shtrirë anash dhe ju kërkon të shtyheni, në mënyrë që të shihet prolapsi. Kështu mund të vlerësohet nëse rektumi del jashtë apo jo. Nëse prolapsi nuk duket gjatë ekzaminimit, mund t'ju kërkohet të shtyheni në pozicion kuc.

Gjatë ekzaminimit rektal me gisht (ekzaminimi rektal digjital) vlerësohen toni i sfinkterit dhe aftësia e tij për t'u tkurrur. Ky ekzaminim është shumë i rëndësishëm si për të zbuluar shkakun e sëmundjes, ashtu edhe për të parashikuar dobinë që do të merret pas trajtimit.

Manometria anorektale

Manometria anorektale është një test i veçantë që mat funksionet dhe forcën e muskujve në zonën e anusit. Me këtë metodë maten vlerat e presionit brenda kanalit anal dhe merren informacione objektive për funksionet dhe forcën e muskujve.

Gjatë testit, një kateter i hollë dhe fleksibël vendoset brenda përmes anusit. Balona e vogël në majë të kateterit fryhet dhe pacientit i kërkohet të bëjë lëvizje të caktuara muskulore. Kështu maten te muskujt e anusit:

• Tensioni në gjendje pushimi
• Forca e tkurrjes
• Aftësia për t'u çlodhur
• Ndjeshmëria e rektumit ndaj ndjesisë së mbushjes

Falë këtij testi vlerësohen presionet në gjendje tkurrjeje dhe çlodhjeje të muskujve që ju lejojnë të mbani gazrat dhe feçet. Procedura zakonisht zgjat 20-30 minuta dhe është pa dhimbje.

MRI pelvike dhe defekografia

MRI pelvike është një test skanimi që përdoret për të imazhuar gjendjen e muskujve që ndodhen në zonën pelvike ose në zonën e anusit. Në disa raste prolapsi mund të ndodhë pa dalë jashtë anusit, në formën e futjes së zorrës brenda vetvetes. Për të zbuluar këto prolapse të fshehura përdoret defekografia ose defekografia me MR.

Defekografia është një metodë e veçantë imazherike që tregon lëvizjet e rektumit gjatë jashtëqitjes. Gjatë kësaj procedure rektumi mbushet me substancë kontrasti dhe merren imazhe ndërsa pacienti bën jashtëqitje. Gjithashtu, mund të përdoren edhe alternativa të tjera si imazheria me rezonancë magnetike (defekografia MRI), defekografia me video dhe tomografia e kompjuterizuar.

Këto metoda ndihmojnë shumë në përcaktimin e shkallës së prolapsit dhe në planifikimin e trajtimit. Për shembull, falë defekografisë me MR mund të analizohet jo vetëm rektumi, por edhe gjendja e strukturave të tjera në zonën pelvike.

Përjashtimi i sëmundjeve të tjera me kolonoskopi

Meqenëse prolapsi i zorrëve shihet më shpesh në grupmoshat e avancuara, te pacientët rritet edhe rreziku i kancerit të zorrës së trashë. Prandaj mjeku juaj mund të rekomandojë kolonoskopi. Falë kësaj procedure, sipërfaqja e brendshme e zorrës së trashë imazhohet dhe hetohet prania e sëmundjeve të tjera themelore si kanceri ose polipet.

Kolonoskopia përdoret gjithashtu për të përjashtuar sëmundje të tjera që mund të shkaktojnë simptoma të ngjashme me prolapsin rektal. Veçanërisht çrregullimet strukturore brenda rektumit, si ulcera ose polipi, mund të zbulohen lehtë me këtë metodë.

Metodat e trajtimit të prolapsit të zorrëve

Trajtimi i prolapsit të zorrëve personalizohet sipas shkallës së çrregullimit, moshës së pacientit dhe gjendjes së përgjithshme shëndetësore. Ndërsa në rastet e lehta mjaftojnë metodat pa operacion, në rastet e avancuara mund të jetë e nevojshme ndërhyrja kirurgjikale. Plani juaj i trajtimit do të përcaktohet sipas seriozitetit të ankesave tuaja.

Ndryshimet në mënyrën e jetesës dhe ushtrimet

Në fazat e hershme të prolapsit të zorrëve ose kur simptomat janë të lehta, ndryshimet në mënyrën e jetesës sjellin dobi të rëndësishme. Rritja e konsumit të ujit në dietën tuaj dhe dhënia e rëndësisë ushqimeve me fibra është një metodë efektive për të parandaluar kapsllëkun. Përveç kësaj, rekomandohen ushtrime që synojnë forcimin e muskujve të dyshemesë pelvike (ushtrimet Kegel). Këto ushtrime ndihmojnë në forcimin e muskujve të anusit dhe në zvogëlimin e simptomave të prolapsit. Gjithashtu, aktivitetet e lehta si ecja e rregullt dhe noti mund t'i lehtësojnë ankesat duke rregulluar lëvizjet e zorrëve.

Trajtimi me ilaçe dhe pajisjet mbështetëse

Në disa raste, ilaçet që rregullojnë zorrët mund të jenë pjesë e trajtimit. Kur burimi i problemeve si diarreja ose kapsllëku janë bakteret, parazitët dhe mikroorganizma të tjerë, këto ilaçe janë veçanërisht efektive. Gjatë procesit të trajtimit mund të përdoren edhe produkte mjekësore që mbështesin zonën pelvike. Këto pajisje në formë unaze ose rripi ndihmojnë në kontrollin e prolapsit të zorrëve duke mbështetur muskujt pelvikë.

Metodat pa operacion: skleroterapia, akupunktura

Te pacientët që nuk duan ndërhyrje kirurgjikale ose gjendja shëndetësore e të cilëve nuk është e përshtatshme për operacion, mund të vlerësohen metoda alternative trajtimi. Skleroterapia, me injektimin e substancave të veçanta në pjesën e zorrës që ka rënë, shkakton ngurtësimin e indit dhe tërheqjen e prolapsit. Kjo procedurë zakonisht kryhet nën anestezi të përgjithshme. Trajtimi me akupunkturë përdoret gjithashtu në vitet e fundit si një metodë që jep rezultate pozitive. Përveç kësaj, teknikat si ablacioni me radiofrekuencë mund të ndihmojnë gjithashtu në kthimin e rektumit në gjendjen e mëparshme.

Metodat kirurgjikale: të hapura, laparoskopike dhe robotike

Në prolapsin e zorrëve të shkallës së avancuar ose kur nuk arrihet shërim me metoda të tjera, mund të jetë e nevojshme trajtimi kirurgjikal. Qasjet kirurgjikale në thelb mund të bëhen përmes anusit (perineale) ose përmes barkut (abdominale). Kirurgjia laparoskopike kryhet me instrumente të veçanta që vendosen në bark përmes prerjeve të vogla dhe procesi i shërimit është më i shpejtë se në operacionet e hapura. Kirurgjia robotike është forma më e avancuar e metodave laparoskopike. Në operacionet e bëra përmes barkut zakonisht aplikohet fiksimi i rektumit në zonën sakrale (rektopeksia), ndërsa në operacionet e bëra përmes anusit bëhet prerja dhe heqja e pjesës që ka rënë.

Në përmbledhje: Prolapsi i zorrëve

Prolapsi i zorrëve është një çrregullim që mund ta ndikojë ndjeshëm jetën tuaj të përditshme, por që mund të trajtohet me qasjen e duhur. Drejtimi menjëherë te një specialist kur vini re ankesat do ta përshpejtojë procesin e trajtimit.

Parandalimi i kapsllëkut, mosngritja e peshave të rënda dhe forcimi i muskujve të dyshemesë pelvike mund ta parandalojnë prolapsin e zorrëve. Veçanërisht gratë që kanë lindur dhe ato mbi 50 vjeç duhet të jenë më të kujdesshme.

Në fazën e hershme të sëmundjes, ndryshimet në mënyrën e jetesës dhe ushtrimet mund të sjellin dobi. Megjithatë, në rastet e avancuara mund të jetë e nevojshme trajtimi kirurgjikal. Është e rëndësishme që për çdo pacient të bëhet një plan trajtimi i personalizuar.

Prolapsi i zorrëve nuk duhet të ngatërrohet me hemorroidet. Edhese tregojnë simptoma të ngjashme, janë çrregullime të ndryshme. Në rast dyshimi, duhet patjetër të vlerësoheni nga një mjek specialist.

Si përfundim, prolapsi i zorrëve nuk është një problem për t'u turpëruar, por një problem shëndetësor që duhet trajtuar. Me diagnozë të hershme dhe trajtim të duhur mund të arrini një jetë të shëndetshme. Nëse keni ankesa, mos neglizhoni t'i drejtoheni pa vonesë një specialisti të kirurgjisë së përgjithshme.

Pyetje të shpeshta

Çfarë ndodh nëse prolapsi i zorrëve nuk trajtohet? Prolapsi i zorrëve që nuk trajtohet mund të keqësohet me kalimin e kohës. Mund të shfaqet një gjendje e quajtur ulcera rektale solitare, e cila mund të shkaktojë gjakderdhje dhe mund të ngatërrohet me kancerin. Gjithashtu, problemi i humbjes së pavullnetshme të feces mund të rritet dhe cilësia e jetës suaj mund të ulet seriozisht.

A shërohet prolapsi i zorrëve vetë? Në rastet e lehta simptomat mund të pakësohen, por zakonisht për shërim të plotë nevojitet ndërhyrje mjekësore. Shtyrja brenda në çdo jashtëqitje është patjetër një qasje e gabuar.

A shndërrohen hemorroidet që nuk trajtohen në prolaps të zorrëve? Jo, hemorroidet që nuk trajtohen nuk shndërrohen në prolaps të zorrëve. Mekanizmi i formimit të dy sëmundjeve është tërësisht i ndryshëm. Në prolapsin e zorrëve bëhet fjalë për daljen jashtë të shtresës, ndërsa në hemorroide zhvillohet presion mbi shtratin vaskular.

Te cilët shfaqet prolapsi i zorrëve? Ky çrregullim, që mund të shfaqet në çdo moshë, vërehet më shpesh te të moshuarit për shkak të dobësimit të muskujve. Te gratë rreziku është më i lartë për shkak të dobësimit të muskujve pelvikë në situata si lindja.

Cilit repart duhet t'i drejtohem? Duhet t'i drejtoheni repartit të kirurgjisë së përgjithshme. Në disa raste mund të bëhet një vlerësim i koordinuar me repartin e gjinekologjisë.

A përbën rrezik për jetën? Nuk përbën drejtpërdrejt rrezik për jetën, por nëse nuk trajtohet, mund të zhvillohen komplikacione si rreziku i kancerit të zorrës së trashë dhe rektumit, hemorroidet, ulcera dhe gjakderdhja. Mund të rritet edhe rreziku i infeksionit.

Plotësoni formularin për informacion të detajuar dhe kontakt!