Çfarë është Spondiliti Ankilozant? Cilat janë simptomat? Si diagnostikohet dhe trajtohet?

Spondiliti ankilozant është një sëmundje reumatizmalo-kronike që prek 0.9% të popullsisë botërore dhe karakterizohet veçanërisht nga dhimbja e mesit. Zakonisht shfaqet tek burrat 2-3 herë më shumë se tek gratë.

Kjo sëmundje është një gjendje që prish strukturën e shtyllës kurrizore si pasojë e inflamacionit të shtyllës kurrizore dhe nyjave përreth, duke bërë që kockat që e përbëjnë atë të bashkohen me kalimin e kohës. Ajo shkakton dhimbje të forta veçanërisht në legen, në zonën e mesit dhe të shpinës. Gjithashtu, mund të përjetoni ngurtësi në mëngjes dhe ngurtësi të theksuar që zvogëlohet me lëvizjen.

Faktori më i rëndësishëm i rrezikut në zhvillimin e spondilitit ankilozant është një shënues gjenetik i quajtur HLA-B27. Afërsisht 90% e personave të diagnostikuar e mbajnë këtë gjen. Megjithatë, ky raport është pak më i ulët në Turqi, ku 80% e personave të diagnostikuar me spondilit ankilozant mbajnë gjenin HLA-B27.

Në këtë artikull do të gjeni përgjigje për pyetjet se çfarë është spondiliti ankilozant, cilat janë simptomat e tij, si diagnostikohet dhe si trajtohet. Gjithashtu, do të informoheni mbi shkaqet e sëmundjes, tek kush shihet më shpesh dhe se si mund të vazhdoni jetën tuaj të përditshme.

Çfarë është Spondiliti Ankilozant?

Reumatizma inflamatore që prek shtyllën kurrizore

I njohur gjithashtu si reumatizma e shtyllës kurrizore, spondiliti ankilozant është një sëmundje reumatizmalo-kronike, progresive dhe inflamatore që prek shtyllën kurrizore dhe nyjat e mëdha. Ai është anëtar i një grupi sëmundjesh të quajtura spondiloartrite. Kjo sëmundje shkakton inflamacion në nyjat e shtyllës kurrizore, në ligamentet midis rruazave dhe në pikat ku tendinat ngjiten në kocka, si pasojë e funksionimit jonormal të sistemit imunitar të trupit tuaj.

Gjatë progresionit të sëmundjes, mund të ndodhin formacione të reja kockore në hapësirat midis kockave në shtyllën kurrizore. Kështu, fleksibiliteti dhe kurba natyrale e shtyllës kurrizore mund të humbasin me kalimin e kohës. Si rezultat, mund të shfaqen kufizim i lëvizjes dhe çrregullime të qëndrimit.

Vendi i parë që prek është kryesisht nyja sakroiliake, domethënë zona midis pjesës së poshtme të shtyllës kurrizore dhe eshtrave të legenit. Përveç kësaj, ai mund të prekë nyjat e tjera të mëdha si ijet, shpatullat, gjunjët dhe organet si sytë (uveit), dhe rrallë zemrën dhe mushkëritë.

Çfarë do të thotë spondilit ankilozant?

Fjala "ankilozant" do të thotë bashkim i kockave me njëra-tjetrën, ndërsa "spondilit" do të thotë inflamacion i shtyllës kurrizore. Bashkimi i këtyre dy fjalëve shpreh tiparin kryesor të sëmundjes: bashkimin e kockave si pasojë e inflamacionit në shtyllën kurrizore.

Në fillim, inflamacionet krijojnë dhimbje dhe ngurtësi rreth shtyllës kurrizore. Me kalimin e kohës dhe përparimin e sëmundjes, dy kocka të inflamuara mund të bashkohen për t'u bërë një kockë e vetme. Kjo gjendje mund të çojë veçanërisht në ngurtësimin dhe kalcifikimin gradual të shtyllës kurrizore.

Në fazat e avancuara, shtylla kurrizore përkulet përpara dhe kockat që e përbëjnë atë bashkohen me njëra-tjetrën. Kështu, shtylla kurrizore humbet lëvizjen dhe shfaqet grumbullimi (kurrizi). Në rast se preken edhe kockat e brinjëve, mund të përjetoni vështirësi në frymëmarrje.

Tek kush shihet më shpesh?

Spondiliti ankilozant është përgjithësisht një sëmundje që fillon në moshë të re. Simptomat e para shfaqen kryesisht në grupmoshën 15-30 vjeç. Tek rreth 80% e pacientëve, simptomat fillojnë para moshës 30 vjeç dhe fillimi i sëmundjes pas moshës 40 vjeç është mjaft i rrallë.

Kjo sëmundje, e cila shihet 2-3 herë më shumë tek burrat sesa tek gratë, përparon më shpejt dhe ka një ecuri më të rëndë tek meshkujt. Ndërsa shihet tek 1 në çdo 200 burra dhe 500 gra në vendin tonë, në përgjithësi në shoqëri haset tek 5-10 persona në çdo 1000 njerëz. Vlerësohet se ka afërsisht 350 mijë pacientë me spondilit ankilozant në Turqi.

Faktorët gjenetikë luajnë një rol të rëndësishëm në zhvillimin e sëmundjes. Rreziku i sëmundjes është më i lartë tek personat që mbajnë një gjen të quajtur HLA-B27. Gjithashtu, mundësia e shfaqjes rritet tek individët që kanë histori familjare të spondilitit ankilozant. Megjithatë, kjo nuk do të thotë se nëse dikush në familje e ka sëmundjen, ajo do të shfaqet patjetër edhe tek anëtarët e tjerë të familjes.

Si përfundim, spondiliti ankilozant është një sëmundje që fillon në moshë shumë të re, ka një ecuri kronike dhe mund të shkaktojë kufizim në lëvizjet e shtyllës kurrizore me kalimin e kohës. Me diagnostikimin e hershëm dhe trajtimin e duhur, përparimi i sëmundjes mund të ngadalësohet dhe cilësia juaj e jetës mund të ruhet.

Pse shkaktohet Spondiliti Ankilozant?

Shkaktari i saktë i spondilitit ankilozant ende nuk dihet plotësisht. Megjithatë, shkencëtarët besojnë se ndërveprimi kompleks i predispozitës gjenetike dhe faktorëve mjedisorë luan një rol të rëndësishëm në zhvillimin e sëmundjes. Si funksionimi i parregullt i sistemit imunitar ashtu edhe nxitësit e jashtëm kontribuojnë në shfaqjen e kësaj sëmundjeje.

Roli i gjenit HLA-B27

HLA-B27 është një proteinë e vendosur në sipërfaqen e qelizave të bardha të gjakut dhe luan një rol në funksionimin e duhur të sistemit imunitar. Kjo proteinë e ndihmon trupin të dallojë indet e shëndetshme nga substancat e huaja. Ndërsa gjeni HLA-B27 rezulton pozitiv në rreth 90% të pacientëve të diagnostikuar me spondilit ankilozant, ky raport është rreth 70-80% tek pacientët në Turqi.

Prania e këtij gjeni nuk është diagnostike për sëmundjen e vetme. Megjithatë, ajo ndihmon në diagnostikim në prani të simptomave dhe shenjave. Pika e rëndësishme është kjo: gjeni HLA-B27 përbën vetëm 20-30% të predispozitës gjenetike të sëmundjes dhe jo çdokush që mban këtë gjen zhvillon spondilit ankilozant.

Historia familjare është gjithashtu ndër faktorët e rrezikut. Rreziku i zhvillimit të sëmundjes mund të arrijë deri në 15-20% tek personat që kanë spondilit ankilozant tek të afërmit e shkallës së parë dhe janë pozitivë për HLA-B27.

Çrregullimet e sistemit imunitar

Spondiliti ankilozant pranohet si një sëmundje autoimune. Në këtë sëmundje, sistemi imunitar gabimisht sulmon indet e vetë trupit, veçanërisht shtyllën kurrizore dhe nyjat sakroiliake.

Normalisht, ndërsa sistemi imunitar mbron trupin tonë kundër mikrobeve të dëmshme, në spondilitin ankilozant ky sistem nuk funksionon siç duhet. Si rezultat i kësaj, krijohet inflamacion në nyja dhe me kalimin e kohës ndodh rritje jonormale dhe bashkim i kockave të shtyllës kurrizore.

Nxitësit mjedisorë

Nxitësit mjedisorë që shkaktojnë fillimin e sëmundjes tek personat me predispozitë gjenetike mund të jenë:

• Infeksionet e kaluara së fundmi (sidomos infeksionet e zorrëve dhe të traktit urinar)
• Përdorimi i duhanit
• Obeziteti dhe stili i jetesës sedentare
• Disa baktere të zorrëve si Klebsiella pneumoniae
• Trauma ose stresi mekanik

Këto nxitës mund të paralajmërojnë gabimisht sistemin imunitar për të nisur inflamacionin ose mund të acarojnë inflamacionin ekzistues. Mund të vërehen raste kur sëmundja shfaqet ose përkeqësohet sidomos pas traumave fizike.

Lidhja me sëmundjet inflamatore të zorrëve

Ekziston një lidhje e fortë midis spondilitit ankilozant dhe sëmundjeve inflamatore të zorrëve (SIZ). Në një studim të kryer, u konstatua se shpeshtësia e sëmundjeve inflamatore të zorrëve (SIZ) tek pacientët me spondilit ankilozant ishte 31.7%. Ky raport është më i lartë në krahasim me popullatën normale.

Mundësia e shfaqjes së spondilitit ankilozant rritet edhe tek personat që kanë sëmundje inflamatore të zorrëve si sëmundja e Crohn dhe koliti ulçeroz. Arsyeja për këtë është se inflamacioni në zorrë mund të prekë edhe nyjat përmes mekanizmave të ngjashëm.

Një pikë interesante është se problemet e zorrëve shihen më shpesh tek pacientët me aktivitet të lartë të sëmundjes dhe që trajtohen me agjentë biologjikë. Përveç kësaj, kjo shoqërim është më e lartë tek pacientët femra dhe pacientët e rinj nën moshën 50 vjeç.

Me pak fjalë, spondiliti ankilozant shfaqet si rezultat i ndërveprimit kompleks të shumë faktorëve si predispozita gjenetike, çrregullimet e sistemit imunitar, faktorët mjedisorë dhe sëmundjet inflamatore të zorrëve. Kuptimi më i mirë i kësaj sëmundjeje, e cila mund të ndjekë një ecuri të ndryshme tek çdo pacient, është i rëndësishëm për zhvillimin e strategjive efektive të trajtimit.

Cilat janë Simptomat e Spondilitit Ankilozant?

Vërejtja e simptomave të spondilitit ankilozant në periudhën e hershme është shumë e rëndësishme për të ngadalësuar përparimin e sëmundjes. Simptomat e kësaj sëmundjeje mund të ndryshojnë nga personi në person, por ka disa ankesa tipike.

Dhimbja e mesit, shpinës dhe legenit

Simptoma më themelore e spondilitit ankilozant është dhimbja e ndjerë në zonën e mesit, shpinës dhe legenit. Kjo dhimbje zakonisht fillon fshehurazi dhe bëhet e rëndë me kalimin e kohës. Pika ndaj së cilës duhet treguar vëmendje e veçantë është se dhimbja rritet pas pushimit dhe zvogëlohet ndërsa lëvizni.

Në këtë sëmundje, dhimbja shpesh mund t'ju zgjojë nga gjumi pas mesnatës. Për shkak të dhimbjes, mund ta keni të vështirë të rrotulloheni në shtrat. Gjithashtu, dhimbja e legenit që ndërrohet nga ana e djathtë në të majtë është një shenjë tipike. Fakti që dhimbja zgjat më shumë se 3 muaj është një shenjë e rëndësishme për sa i përket sëmundjes.

Ngurtësia e mëngjesit dhe kufizimi i lëvizjes

Ndjenja e ngurtësisë që bëhet e dukshme në mëngjes ose pas qëndrimit pa lëvizur për një kohë të gjatë, është një nga tiparet më karakteristike të spondilitit ankilozant. Kjo ngurtësi zakonisht zgjat më shumë se 30 minuta dhe mund të prekë aktivitetet tuaja të përditshme.

Për shkak të kufizimit në lëvizjet e mesit, mund të keni vështirësi edhe në veprime të thjeshta si veshja e këpucëve apo çorapeve. Kur shtriheni në shpinë, mund të mos arrini ta vendosni qafën në jastëk, mund të mbetet një hapësirë ndërmjet tyre, ose mesi juaj mund të dhëmbë i përkulur para.

Qëndrimi i përkulur dhe vështirësia në frymëmarrje

Ndërsa sëmundja përparon, si pasojë e humbjes së fleksibilitetit të shtyllës kurrizore, mund të zhvillohet sheshimi i mesit dhe kurrizit. Mund të keni vështirësi në lëvizjen e kokës, qafës dhe trupit.

Inflamacioni i ligamenteve dhe nyjave që sigurojnë kapjen e brinjëve në kafazin e kraharorit mund të shkaktojë dhimbje gjoksi gjatë marrjes së frymës thellë, kollitjes dhe teshtimës. Për shkak se kafazi i kraharorit nuk mund të zgjerohet, mund të vërehen vështirësi në frymëmarrje dhe ulje e kapacitetit të mushkërive.

Inflamacioni i syrit (uveit)

Tek afërsisht 25-30% e pacientëve me spondilit ankilozant shihet inflamacion i syrit (uveit). Kjo gjendje është gjetja jashtënyjore më e shpeshtë e sëmundjes.

Ndër simptomat e uveitit mund të numërohen skuqja në sy, dhimbja, ndjeshmëria ndaj dritës dhe shikimi i paqartë. Zakonisht fillon në njërin sy, ndonjëherë prek të dy sytë. Nëse nuk trajtohet, mund të çojë në humbje të shikimit.

Lodhja dhe humbja e peshës

Një pjesë e rëndësishme e pacientëve me spondilit ankilozant mund të ndiejnë një lodhje dhe dobësi të përgjithshme. Gjithashtu, ankimet për humbje peshe ose pamundësi për të fituar peshë janë të zakonshme. Pacientët shprehin se me trajtimin nivelet e tyre të energjisë janë rritur dhe kanë filluar të shtojnë peshë.

Përveç këtyre, ethet e lehta, humbja e oreksit dhe anemia janë ndër simptomat që mund të ndeshen gjatë procesit të sëmundjes. Të gjitha këto simptoma mund të bëhen më të dukshme gjatë periudhave aktive të sëmundjes së spondilitit ankilozant.

Si diagnostikohet Spondiliti Ankilozant?

Vendosja e diagnozës së spondilitit ankilozant ndonjëherë mund të marrë shumë vite sepse në periudhën e hershme të sëmundjes simptomat mund të mos jenë shumë të dukshme. Sëmundja përparon fshehurazi dhe zakonisht pacientët i drejtohen mjekut kur zhvillohet ngurtësia e mëngjesit dhe shfaqen kufizimet e lëvizjes. Për këtë arsye, për një diagnozë të hershme dhe të saktë, disa metoda të ndryshme vlerësohen së bashku.

Ekzaminimi fizik dhe anamneza e pacientit

Hapi i parë dhe më i rëndësishëm në diagnostikim është ekzaminimi fizik dhe anamneza e pacientit. Për diagnostikimin e sëmundjes, informacionet e mëposhtme janë shumë të rëndësishme:

• Karakteristikat e dhimbjes (sidomos dhimbja e mesit që zgjat më shumë se 3 muaj)
• Përkeqësimi i dhimbjes natën dhe në mëngjes
• Dhimbja që rritet me qetësimin dhe zvogëlohet me lëvizjen
• Kohëzgjatja e ngurtësisë së mëngjesit më shumë se 30 minuta
• Ankesat që fillojnë para moshës 35 vjeç
• Histori e spondilitit ankilozant ose sëmundjeve të ngjashme në familje

Gjatë ekzaminimit fizik, mjeku juaj mund t'ju kërkojë të përkuleni në drejtime të ndryshme për të testuar gamën e lëvizjes së shtyllës suaj kurrizore. Gjithashtu, ai kontrollon nëse ka dhimbje me shtypje dhe lëvizje në shtyllën kurrizore, ije dhe nyja. Vlerësohet gjithashtu nëse kafazi i kraharorit zgjerohet gjatë frymëmarrjes.

Testi HLA-B27

HLA-B27 është një proteinë e vendosur në sipërfaqen e qelizave të bardha të gjakut. Ndërsa HLA-B27 rezulton pozitive tek rreth 90% e pacientëve me spondilit ankilozant, ky raport është rreth 70-80% tek pacientët në Turqi.

Ky test nuk mjafton i vetëm për të vënë diagnozë. Ky test mund të jetë negativ tek 20-30% e pacientëve të diagnostikuar me spondilit ankilozant. Megjithatë, tek personat me gjen HLA-B27 pozitiv:

• Aktiviteti i sëmundjes mund të jetë më intensiv
• Problemet jashtënyjore si inflamacioni i syrit (uveit) mund të shihen më shumë
• Sëmundja mund të jetë më progresive dhe përsëritëse

Imazheria me MRI dhe rrentgen (rentgen)

Ekzaminimet radiologjike janë mjaft të rëndësishme në diagnostikimin e spondilitit ankilozant. Së pari, bëhen rrentgenë të pelvisit dhe shtyllës kurrizore për të vlerësuar nyjat sakroiliake (nyjat ndërmjet legenit dhe kockës së bishtit).

Megjithatë, në fazat e hershme të sëmundjes, gjetjet e rrentgenit mund të jenë normale. Në këtë rast hyn në lojë imazheria me Rezonancë Magnetike (MRI). MRI ndihmon në diagnozë duke treguar edemën në palcën kockore dhe inflamacionin brenda nyjës në periudhën e hershme. Sidomos:

• Tek pacientët te të cilët nuk mund të vendoset një diagnozë e qartë me rrentgen
• Në vlerësimin e aktivitetit të sëmundjes
• Në përcaktimin e përgjigjes ndaj trajtimit, preferohet MRI

Analizat e gjakut (CRP, sedimentimi)

Për të vlerësuar praninë dhe severitetin e inflamacionit në trup, bëhen analiza të ndryshme gjaku. Më të përdorurat janë:

• Proteina C-reaktive (CRP): Shënues i inflamacionit
• Shpejtësia e sedimentimit të eritrociteve (sedim): Rritet në gjendje inflamatore

Këto teste mund të tregojnë se ka një inflamacion në trup, por ato nuk janë specifike për spondilitin ankilozant. Këto teste mund të gjenden normale në rreth gjysmën e pacientëve. Për këtë arsye, ato nuk janë diagnostike të vetme.

Si përfundim, diagnoza e spondilitit ankilozant vendoset duke vlerësuar së bashku informacionet e marra nga anamneza e pacientit, gjetjet e ekzaminimit fizik, testet laboratorike dhe imazheria radiologjike. Diagnoza e hershme ka një rëndësi të madhe për ndalimin e përparimit të sëmundjes dhe ruajtjen e cilësisë së jetës suaj.

Si trajtohet Spondiliti Ankilozant?

Qëllimi kryesor i trajtimit është zvogëlimi i dhimbjes dhe ngurtësisë, parandalimi i deformimit të shtyllës kurrizore ose ngadalësimi i zhvillimit të tij. Ende nuk ka ndonjë metodë trajtimi që eliminon plotësisht spondilitin ankilozant. Megjithatë, trajtimi i nisur herët siguron që sëmundja të kontrollohet pa krijuar dëme të përhershme në nyja.

Trajtimi me ilaçe: NSAID dhe agjentët biologjikë

Në trajtimin e spondilitit ankilozant përdoren fillimisht medikamentet antiinflamatore jo-steroide (NSAID). Këto ilaçe mund të lehtësojnë inflamacionin, dhimbjen dhe ngurtësinë. Indometacina dhe asematacina janë ndër ilaçet më të preferuara.

Në rastet kur ilaçet NSAID nuk japin dobi, mund të kalohet tek ilaçet biologjike. Këto ilaçe zakonisht injektohen nën lëkurë ose jepen përmes rrugës intravenoze. Ilaçet biologjike funksionojnë duke u drejtuar te proteinat që shkaktojnë inflamacion në trup.

Pika e rëndësishme është se çdo ilaç mund të ketë efekte anësore dhe ato duhet të përdoren patjetër nën kontrollin e mjekut. Sidomos gjatë trajtimit biologjik, rreziku i infeksionit rritet dhe është e detyrueshme të bëhen kontrolle të rregullta.

Fizioterapia dhe ushtrimet

Fizioterapia është një nga pjesët më të rëndësishme të trajtimit të spondilitit ankilozant. Ushtrimet e rregullta ruajnë fleksibilitetin e shtyllës suaj kurrizore dhe mund të ngadalësojnë përparimin e sëmundjes.

Llojet e ushtrimeve përfshijnë:

• Ushtrime të fleksibilitetit të shtyllës kurrizore dhe të shtrirjes
• Ushtrime të qëndrimit dhe posturës
• Lëvizje për forcimin e muskujve të barkut dhe shpinës
• Ushtrime të frymëmarrjes së thellë dhe të kafazit të kraharorit

Noti është shumë i dobishëm për pacientët me spondilit ankilozant sepse vë në lëvizje të gjithë trupin njëkohësisht dhe zvogëlon ngarkesën mbi nyja. Gjithashtu, ecja, pilatesi dhe joga janë ndër aktivitetet e rekomanduara.

Ushtrimet e bëra nën shoqërinë e fizioterapistit janë më efektive se ato që bëni vetë. Megjithatë, programi i rregullt në shtëpi është gjithashtu një pjesë e rëndësishme e trajtimit.

Kur kërkohet ndërhyrja kirurgjikale?

Në shumicën e pacientëve me spondilit ankilozant nuk ka nevojë për ndërhyrje kirurgjikale. Megjithatë, në disa raste mjeku juaj mund të sugjerojë operacion:

Nëse ka dhimbje dhe dëmtime të pakontrollueshme në nyjën e ijeve, mund të merret në konsideratë proteza e ijeve. Kur zhvillohet deformim i rëndë i shtyllës kurrizore dhe kurriz, nëse është krijuar një përkulje në një nivel që ju pengon të shikoni para, mund të vijë në rendin e ditës kirurgjia korrigjuese e shtyllës kurrizore.

Ndërhyrjet kirurgjikale duhet të kryhen në qendra me përvojë sepse operacionet e këtij lloji janë mjaft komplekse.

Gjërat që duhen marrë parasysh gjatë periudhës së acarimit

Gjatë periudhave të acarimit të spondilitit ankilozant, dhimbja dhe ngurtësia rriten. Gjatë kësaj periudhe:

• Lehtësoni ushtrimet tuaja, por mos i ndërpreni plotësisht
• Përdorni qetësuesit e dhimbjeve të rekomanduara nga mjeku juaj
• Relaksoni muskujt duke bërë dush ose banjë të ngrohtë
• Pushoni mirë dhe qëndroni larg faktorëve të stresit

Gjithashtu, në rast traume është e rëndësishme të kaloni patjetër nën kontrollin e mjekut. Tek pacientët me spondilit ankilozant, sidomos në fazat e avancuara, frakturat e shtyllës kurrizore që mund të kalojnë pa u vënë re mund të çojnë në pasojat serioze.

Pyetjet e Bëra Shpesh

Kemi pëurmilur pyetjet që pacientët ia bëjnë më shumë mjekëve të tyre dhe përgjigjet e tyre. Këto informacione mund të ndihmojnë në përgjigjen e pyetjeve që ju mundojnë mendjen gjatë procesit të trajtimit.

Spondiliti ankilozant është një sëmundje kronike dhe progresive, aktualisht nuk është e mundur që ajo të shërohet plotësisht. Megjithatë, me diagnostikimin e hershëm dhe trajtimin e rregullt, ju mund të mbani nën kontroll simptomat dhe të ngadalësoni përparimin e sëmundjes. Me ushtrime të rregullta dhe qasje të duhura të trajtimit, mund ta vazhdoni jetën tuaj të përditshme me lehtësi.

Po, sëmundja e spondilitit ankilozant ka një anë të fortë gjenetike. Tek 80-90% e pacientëve gjendet një gjen i quajtur HLA-B27. Nëse kjo sëmundje ekziston në familjen tuaj, rreziku i shfaqjes tek ju rritet. Nëse keni këtë sëmundje tek të afërmit e shkallës së parë (nënë, babai, vëllai/motra), mundësia e shfaqjes tek ju është rreth 10-20%. Ky raport është rreth 10 herë më i lartë në krahasim me popullatën normale.

Gjetja jashtënyjore më e shpeshtë e sëmundjes së spondilitit ankilozant është përfshirja e syve. Tek rreth një e treta e pacientëve mund të krijohet inflamacion i syrit i quajtur uveit. Skuqja në pjesën e bardhë të syrit që zgjat disa ditë ose më shumë, dhimbja, ndjeshmëria ndaj dritës dhe shikimi i paqartë janë simptoma të uveitit. Ndonjëherë preket njëri sy, ndonjëherë të dy sytë. Nëse nuk trajtohet herët, uveiti mund të shkaktojë humbje të përhershme të shikimit.

Nuk ka ndonjë dietë të veçantë që tregon se mund ta shëroni spondilitin ankilozant vetëm me ushqim. Megjithatë, ushqimi i duhur mund të ndihmojë në kontrollin e sëmundjes. Kontrolli i peshës është shumë i rëndësishëm sepse pesha e tepërt rrit ngarkesën mbi nyja. Ushqyerja e tipit mesdhetar (gatimet me vaj ulliri, perimet, frutat) mund të zvogëlojë inflamacionin. Peshqit që përmbajnë Omega-3, ushqimet e pasura me kalcium dhe vitaminë D janë të dobishme.

Dallimi më i rëndësishëm midis spondilitit ankilozant dhe hernia diskale është karakteristika e dhimbjes:

• Në spondilitin ankilozant dhimbja zvogëlohet ndërsa lëvizni, rritet gjatë pushimit dhe gjumit
• Ndërsa në hernien diskale pushimi zakonisht e zvogëlon dhimbjen
• Në spondilitin ankilozant ngurtësia e mëngjesit zgjat 20-30 minuta ose më shumë
• Në spondilitin ankilozant dhimbja mund t'ju zgjojë nga gjumi natën
• Nëse keni dhimbje mesi që zgjat më shumë se 3 muaj dhe rritet ndërsa pushoni, drejtohuni te mjeku

Përmbledhje mbi Spondilitin Ankilozant

Si përfundim, megjithëse spondiliti ankilozant është një shqetësim kronik, është e mundur të ruani cilësinë e jetës suaj me qasjet e duhura të trajtimit. Diagnoza e hershme është hapi më i rëndësishëm në ngadalësimin e përparimit të sëmundjes. Për këtë arsye, drejtohuni patjetër te mjeku juaj nëse dhimbjet tuaja të mesit që zgjasin gjatë rriten sidomos gjatë orëve të natës dhe të mëngjesit.

Fizioterapia dhe ushtrimet e rregullta janë pjesë të pazëvendësueshme të trajtimit të spondilitit ankilozant. Lëvizjet që ruajnë fleksibilitetin e shtyllës kurrizore, ushtrimet e frymëmarrjes dhe aktivitetet si noti lehtësojnë jetën tuaj të përditshme. Gjithashtu, zhvillimi i zakonit të posturës së duhur për të parandaluar çrregullimet e qëndrimit ka një rëndësi të madhe.

Ndërsa trajtimet me ilaçe mbajnë nën kontroll dhimbjen dhe inflamacionin, seancat e rregullta të fizioterapisë ruajnë aftësinë tuaj të lëvizjes. Megjithatë, suksesi i trajtimit varet kryesisht nga përkushtimi juaj ndaj programit të rregullt të ushtrimeve.

Mos harroni se shumica e pacientëve me spondilit ankilozant mund të jetojnë një jetë aktive dhe produktive. Ju mund ta menaxhoni sëmundjen tuaj duke bashkëpunuar me mjekun, fizioterapistin dhe familjen tuaj. Me kontrolle të rregullta, plan të përshtatshëm trajtimi dhe ndryshime të stilit të jetesës, është absolutisht e mundur të jetoni në paqe me këtë sëmundje.

Çfarë është spondiliti ankilozant, cilat janë simptomat, si diagnostikohet dhe cilat janë metodat e trajtimit? Do të gjeni përgjigje për të gjitha pyetjet tuaja në këtë udhëzues gjithëpërfshirës.

Plotësoni Formularin për Informacione të Detajuara dhe Kontakt!