Задишаноста може да биде предвесник на панична атака!

Особено внимавајте ако во претрупани средини чувствувате дека не дишете доволно, дека се задушувате и ако ова се јавува особено во стресни периоди! Можеби доживувате задишаност / глад за здив предизвикана од анксиозноста.

Дишењето, кое е апсолутно неопходно за нашето биолошко постоење, е и основен показател на животот. Животот е времето помеѓу првиот и последниот здив. За жал, задишаноста, позната и како глад за здив поврзан со анксиозноста, го намалува квалитетот на животот на поединецот.

Гладта за здив, една од важните симптоми на анксиозноста, ја разговаравме со психијатрите од Hisar Hospital Intercontinental…

Во секојдневниот живот постојат десетици изрази поврзани со дишењето, како што се: да ти застане здивот, да земеш длабок здив, да останеш без здив, да не ти дозволат да дишеш, залудно да трошиш здив, да ти се прекине здивот. Исто како отчукувањата на срцето, крвниот притисок и движењата на цревата, и дишењето го контролира основата на мозокот (мозочното стебло). Во нормални услови не ја забележуваме оваа функција што нашето тело ја извршува самостојно. Меѓутоа, некои психички болести предизвикуваат нарушување на функцијата на дишењето или промена на перцепцијата поврзана со него.

Што е анксиозност?

Анксиозните нарушувања, најчестата група психички болести денес, еден од важните симптоми е задишаноста/недостигот на здив. Всушност, зборот „Anxios“ значи „стеснува, души“. Многу пациенти страдаат затоа што не можат да дишат длабоко како порано, од притисок во градите и чувство на стегање во грлото.’

Анксиозноста најчесто се поистоветува и се споредува со загриженост. Загриженоста има познат повод, како испит, додека анксиозноста се смета за производ на потиснат психички конфликт. Вознемиреност, немир, страв се непријатна емотивна состојба. Иако анксиозноста во основа е емотивна состојба, таа има и телесни, мисловни и однесувачки аспекти. Палпитации, недостиг на здив, потење, треперење, вртоглавица, мускулна болка/напнатост и проширени зеници се телесни симптоми. Може когнитивно да предизвика катастрофални мисли, стравувања и опсесивни мисли. Однесувачки, може да се појават телесен немир, опсесивно или повторливо однесување, барање помош или избегнување (на ситуацијата).

Позната панична атака

Најпознатото од анксиозните нарушувања, паничната атака, е интензивна и бурна состојба на анксиозност. Неочекувани панични атаки и очекување дека ќе се повторат се главните симптоми. За време на паничната атака се појавуваат емотивните, телесните и мисловните знаци на анксиозноста. Може да се јават палпитации, потење, треперење, недостиг на здив, задушување, болка во градите, мачнина и болка во стомакот, вртоглавица и заматеност, вкочанетост, губење контрола (полудување) или страв од смрт. Обично многу исцрпувачка и вознемирувачка, оваа состојба е поврзана со голо и силно доживување на анксиозноста. Луѓето понекогаш можат поинаку да ги перцепираат себеси и околината. Оваа состојба обично трае околу 10-15 минути.

Една од значајните и тешки страни на паничната атака е тоа што, иако се повторува, на нападите не може да се навикне. Животните проблеми и стресните фактори ја предизвикуваат појавата на паничните атаки. Лицата кои имале панична атака веднаш одат кај лекар. Мислат дека имаат проблем со срцето, со градниот кош. Палпитациите и недостигот на здив се симптомите што најмногу ги плашат пациентите. Анксиозноста не се манифестира само преку панични атаки. Болести како фибромиалгија, гастритис, нервно црево и мигрена можат да почнат или да се влошат со анксиозност. Опсесивно-компулзивното нарушување (опсесивна болест), хипохондријата (болест на болеста) и фобиите се во групата на анксиозни нарушувања.

Глад за здив

Пациентите со анксиозно нарушување, поради телесните симптоми, одат кај лекари од области надвор од психијатријата. По направените испитувања се утврдува дека состојбата е психолошка. Понекогаш симптомите не се изразени. Се јавуваат постојан немир, вознемиреност, неможност долго време да се стои на едно место или да се одржи некоја активност – сомнителни жалби. Дел од пациентите страдаат само од глад за здив, кој се засилува со немирот. Повремено мислат дека останале без здив и имаат потреба да земат длабок здив. Во гужва и во затворен простор се чувствуваат стеснето.

Неможноста за длабоко и заситувачко дишење, зголеменото внимание на дишењето и самонаблудувањето, исто така, може да укажуваат на основно нарушување на анксиозноста. Најчесто се утврдуваат стресните фактори кои го вознемируваат лицето или придружните психички болести, како депресија. Ако пациентот ја прифати состојбата, лекувањето ќе заврши поуспешно и побрзо.