Што е хепатитис Б? Симптоми, третман и методи на превенција

Хепатитис Б

Хепатитис Б е еден од најзначајните глобални здравствени проблеми кои погодуваат милиони луѓе ширум светот. Оваа вирусна инфекција што го таргетира црниот дроб може да доведе до акутни и хронични состојби, а доколку не се лекува, може да предизвика животозагрозувачки компликации. И покрај тоа што се работи за сериозна состојба, медицинските напредоци го направија хепатитисот Б и превентивен преку вакцинација и управуван со модерни третмани. Можете да го погледнете остатокот од текстот за да добиете поопсежни информации за хепатитисот Б.

Што е хепатитис Б?

Хепатитис Б е вирусна инфекција предизвикана од вирусот на хепатитис Б (HBV) кој специфично го напаѓа црниот дроб, предизвикувајќи негово воспаление и оштетување. Вирусот припаѓа на семејството Hepadnaviridae и има специфична кружна ДНК структура која му овозможува да се реплицира во клетките на црниот дроб. Кога вирусот ќе влезе во телото, ги таргетира хепатоцитите, кои се главните функционални клетки на црниот дроб, и започнува да се размножува, поттикнувајќи имунолошки одговор што може да доведе до воспаление на црниот дроб.

Како витален орган, црниот дроб ја филтрира крвта, произведува основни протеини, помага во варењето на храната и складира енергија. Кога хепатитисот Б го зафаќа црниот дроб, овие важни функции може да бидат загрозени. Вирусот може да доведе до оштетување на црниот дроб со различна тежина, што се движи од цироза на црниот дроб, што претставува заболување на црниот дроб со нереверзибилно оштетување предизвикано од формирање на фиброзно ткиво (лузна) наместо здраво ткиво во црниот дроб, па сè до откажување на црниот дроб, па дури и рак на црниот дроб.

Кои се симптомите на хепатитис Б?

Симптомите на хепатитисот Б може значително да се разликуваат од личност до личност, а особено во раните фази на инфекцијата многу луѓе може да немаат никакви забележливи симптоми. Кога симптомите се појавуваат, тие обично се развиваат постепено во рок од неколку недели до 1-4 месеци. Во честите симптоми спаѓаат:

Замор: Се јавува губење на енергија до степен што влијае на секојдневните активности. Дури и кратките прошетки стануваат заморни.

Болка: Се чувствува лесна до умерена болка, особено на горната десна страна каде што се наоѓа црниот дроб.

Гадење и повраќање: Се јавува гадење кое е поизразено наутро.

Губење на апетит: Желбата за јадење се намалува и дури и порано омилената храна повеќе не е привлечна. Може да се забележи значајно губење на телесната тежина.

Жолтица: Жолтицата, која се карактеризира со пожолтување на кожата и очите, е веројатно најпрепознатливиот симптом на хепатитисот Б. Ова се јавува кога е нарушена способноста на црниот дроб да го обработува билирубинот.

Темна урина: Бојата на урината станува потемна и ја добива бојата на кола. Оваа состојба е поизразена во првата урина наутро.

Светла столица: Се излачува светла столица во боја на цигла наместо вообичаената кафена боја. Оваа состојба укажува на нарушување на функцијата на црниот дроб.

Чешање: Се јавува широко распространето чешање низ целото тело, кое може да се влоши особено ноќе. Може да биде придружено со сувост на кожата и исип.

Оток во стомакот: Се чувствува оток и затегнатост во абдоминалниот регион.

Лесно модрици: Се формираат модринки на кожата дури и при најмали удари, а склоноста кон крварење се зголемува.

Итензитетот и времетраењето на овие симптоми може значително да варираат; додека некои луѓе доживуваат благ непријатен собир, други може да се соочат со посериозни симптоми.

Како се пренесува хепатитисот Б?

Преносот на хепатитис Б се случува преку изложеност на заразена крв, семени течности и други телесни течности. Вирусот е многу заразен и може да преживее надвор од телото најмалку седум дена, задржувајќи ја способноста да предизвика инфекција. Најчести патишта на пренос се преносот од мајка на дете за време на породувањето, особено во региони каде што болеста е ендемска. Овој вертикален пренос продолжува да биде главна грижа во многу делови од светот.

Сексуалниот контакт со заразено лице е друг главен пат на пренос, поради што безбедниот сексуален однос има голем удел во превенцијата на болеста. Вирусот исто така може да се пренесе преку споделување игли, шприцови или друга опрема за инјектирање дрога, со нестерилизирана опрема што се користи за време на процедури за тетоважи и пирсинг, или за време на третманот на пациенти на хемодијализа. Заедничката употреба на лични предмети каде што може да дојде до пренос на крв, како што се четки за заби и жилети за бричење, е исто така меѓу факторите на ризик. Директниот контакт со крвта или отворената рана на заразеното лице може да предизвика ширење на болеста. Сепак, важно е да се напомене дека хепатитисот Б не се шири преку секојдневни контакти како што се прегрнување, споделување храна, бакнување, кивање, кашлање или доење.

Кои се видовите на хепатитис Б?

Тексот и ефектите на инфекцијата со хепатитис Б може да се разликуваат од личност до личност. Поради ова, болеста се дели на различни видови. Овие видови можат да се наведат на следниов начин:

Акутен хепатитис Б: Акутниот хепатитис Б е краткотрајна болест која се јавува во првите шест месеци по изложеноста на вирусот. Повеќето здрави возрасни лица кои се заразиле со хепатитис Б развиваат акутна инфекција и на крајот природно го исчистуваат вирусот од нивниот систем. Во оваа фаза, имунолошкиот систем се бори против инфекцията и многу луѓе целосно закрепнуваат и стекнуваат доживотен имунитет.

Хроничен хепатитис Б: Кога инфекцијата трае подолго од шест месеци, се смета за хронична. Оваа состојба е особено честа кај доенчињата и малите деца затоа што нивниот имунолошки систем можеби нема доволно да се бори против инфекцијата. Хроничната инфекција може да трае во текот на целиот живот на една личност и бара постојано медицинско следење и управување.

Состојба на носител: Некои луѓе може да бидат носители на хепатитис Б, но да не покажуваат симптоми на болеста. Сепак, овие лица можат да го пренесат вирусот на други.

Како се дијагностицира хепатитисот Б?

Дијагнозата на хепатитисот Б вклучува сеопфатен пристап со користење на различни тестови кои можат да го детектираат вирусот и да ја проценат функцијата на црниот дроб. Овие тестови можат да се наведат на следниов начин:

Тестови на крвта: Првичното скринирање обично вклучува тестирање за површински антиген на хепатитис Б (HBsAg) и антитела. овие тестови можат да утврдат дали лицето има активна инфекција, дали се опоравило од мината инфекција или дали стекнало имунитет преку вакцинација.

Тестови за функцијата на црниот дроб: Ја оценува состојбата на црниот дроб со мерење на нивото на ензими како што се ALT и AST кои го покажуваат здравјето и функцијата на црниот дроб.

Биопсија на црн дроб: Може да се земе мал примерок од ткиво за да се процени големината на оштетувањето на црниот дроб.

Методи за сликање: Структурната состојба на црниот дроб може да се испита со методи како што се ултразвук, МРИ или еластографија.

Како се лекува хепатитисот Б?

Третманот за хепатитис Б варира во зависност од тоа дали инфекцијата е акутна или хронична. Третманот за акутен хепатитис Б се фокусира на поддржувачка нега за да помогне во управувањето со симптомите додека телото се бори против инфекцијата. Ова вклучува обезбедување соодветен одмор, соодветна исхрана и добра хидратација. Повеќето акутни случаи се разрешуваат сами од себе во рок од неколку месеци, но редовното следење на функцијата на црниот дроб е важно.

Третманот за хроничен хепатитис Б е покомплексен и обично вклучува антивирусни лекови кои можат да го потиснат вирусот и да го забават оштетувањето на црниот дроб. Овие лекови делуваат или со спречување на вирусната репликација или со зајакнување на одговорот на имунолошкиот систем на инфекцијата. Надвор од лековите, промените во животниот стил играат важна улога во управувањето со хепатитисот Б. Ова вклучува избегнување алкохол, одржување здрава исхрана и редовно вежбање кога е соодветно. Редовното следење преку тестови на крвта и слики на црниот дроб им помага на давателите на здравствени услуги да го следат напредокот на третманот и да ги прилагодат лековите доколку е потребно. Трансплантацијата на црн дроб може да биде неопходна за пациенти со напредна болест на црниот дроб, но вирусот може да го влијае и новиот црн дроб.

Превенцијата е најефективната стратегија против хепатитисот Б, а вакцинацијата е камен-темелник на јавното здравје. Вакцината против хепатитис Б е безбедна и ефективна и се препорачува за сите новороденчиња, деца и возрасни со ризик од инфекција. Дополнително, безбедниот сексуален однос (употреба на кондом), избегнувањето на споделување лични предмети што може да дојдат во контакт со крв (четка за заби, ножици за нокти, жилет за бричење) и следењето на правилата во амбиентите за здравствена заштита помагаат во спречувањето на преносот на вирусот.

Често поставувани прашања

Процесот на закрепнување од хепатитис Б варира во зависност од типот на болеста. Во случаите на акутен хепатитис Б, приближно 95% од возрасните со здрав имунолошки систем се опоравуваат сами од себе во рок од 6 месеци. Кај хроничниот хепатитис Б, целосното закрепнување е покомплексно. Со модерни антивирусни третмани, вирусот може да се потисне и оштетувањето на црниот дроб да се стави под контрола. Со редовно следење и третман, многу пациенти можат да водат нормален живот. Шансата за закрепнување се зголемува со рана дијагноза и редовен третман. Хепатитисот Б не е само болест која се пренесува преку сексуален пат, туку сексуалниот контакт е еден од начините на пренос на болеста. Постојат многу начини на пренос како што се контакт со заразена крв и телесни течности, пренос од мајка на бебе за време на породувањето, нестерилизирани медицински материјали и заеднички користени лични предмети. Животниот век на лицата дијагностицирани со хепатитис Б значително се продолжува со модерни методи на лекување. Со рана дијагноза, редовен третман и промени во здравиот животен стил, пациентите можат да имаат нормален животен век. Особено акутните случаи може да покажат целосно закрепнување. Во хроничните случаи, со редовно следење и третман, оштетувањето на црниот дроб се одржува под контрола и може да се води долг и квалитетен живот. Нивото на HBV DNA во вредностите на крвта на вирусот на хепатитис Б ја покажува активноста на болеста, но само по себе не е индикатор за опасност. Фактори како што се високите ензими на црниот дроб (ALT, AST), HBeAg позитивноста и степенот на фиброза на црниот дроб треба да се евалуираат заедно. Проценката на ризикот е различна за секој пациент. Редовните контроли и следењето од доктор се важни во одредувањето на текот на болеста. Нивото на опасност се определува според клиничките наоди заедно со лабораториските вредности. Пациентите со хепатитис Б првенствено мора апсолутно да се држат подалеку од алкохол бидејќи алкохолот го забрзува оштетувањето на црниот дроб. Процесираната храна, премногу масната и шеќерна храна треба да се ограничат. Треба да се избегнуваат лекови кои се користат без консултација со лекар, билни додатоци и супстанции што можат да го заморат црниот дроб. Прекумерниот физички замор и стрес исто така можат да ја поттикнат болеста. Пушењето треба да се прекине, да се усвои урамнотежена исхрана и навика за редовно спиење. Жолтицата и хепатитисот Б не се истото нешто. Болеста жолтица е симптом на нарушување на функцијата на црниот дроб и се гледа како пожолтување на кожата и очите. Хепатитисот Б е инфекција на црниот дроб предизвикана од вирус. Жолтицата може да биде симптом на хепатитис Б, но други болести на црниот дроб, опструкција на жолчните канали или одредени крвни заболувања исто така можат да предизвикаат жолтица. Како што не секоја жолтица потекнува од хепатитис Б, така не секој пациент со хепатитис Б мора да покаже жолтица. Раната дијагноза и редовните контроли се важни за управување со хепатитисот Б и за здрав живот. Доколку се сомневате во симптоми на хепатитис Б или мислите дека сте во ризик, закажете термин кај нашите експертски лекари гастроентеролози без губење време.

Закажете термин веднаш