Промената на бојата на урината може да биде предвесник на рак на бубрегот

За откривање на ракот на бубрегот, кој во рана фаза не дава симптоми, потребна е редовна контрола. Третманот се определува индивидуално, со методи соодветни на случајот. Пушењето, гојазноста, неактивниот начин на живот, прекумерната конзумација на месо и млечни производи како фактори ја зголемуваат ризикот од рак на бубрегот, велат специјалистите по уробогија во Hisar Hospital Intercontinental, кои во рамките на Неделата на борба против ракот (1–7 април) дадоа информации за ракот на бубрегот.

Секоја година илјадници луѓе добиваат дијагноза рак на бубрегот

Секоја година еден од секои 10 илјади луѓе добива дијагноза рак на бубрегот, а бидејќи ракот на бубрегот има подмолен тек, при поставување на дијагнозата, кај 25% од пациентите болеста е веќе напредната и проширена. 90% од ракот на бубрегот е од типот „ренално-клеточен карцином“. Болеста, која кај мажите може да се појави 2–3 пати почесто, потекнува од ткивото на бубрегот што ја овозможува создавањето на урина. Кај оние со генетски пренесена болест се јавува во помлада возраст. Најчесто се јавува во возрасниот опсег од 50 до 70 години, па кај оваа болест по 45-тата година редовните контроли се од витално значење.

Болеста може тивко да напредува без симптоми

Со широката употреба на ултразвукот, при ултразвук направен од било која причина, случајно, без никаква тегоба, може лесно да се посомнева рак на бубрегот и на тој начин болеста да се открие рано. Важно е рак на бубрегот да се открие рано, дури и кога пациентот нема никаква тегоба. Бидејќи ако се открие во рана фаза, шансата за целосно излекување од ракот е многу висока.

Препознајте ги симптомите!

Симптомите може да се појават во зависност од фазата на ракот. Крварење или промена на бојата на урината, видливи со голо око или откриени при испитувања, маса и болка што се напипува во пределот на бубрегот, општа слабост, чувство на замор, губење апетит, губење на тежина, повторлива висока температура, анемија (малокрвност), висок крвен притисок, нарушена функција на црниот дроб, палпитации, отоци на нозете, како и болка, кашлица, задишување, искашлување на крвав спут, болка во коските, главоболка, губење на свеста и парализа, во зависност од органот во кој ракот се проширил, може да се јават.

Ракот може да се открие рано со редовно спроведувани дијагностички методи

Годишен ултразвук на бубрезите и целосна анализа на урина е најважниот метод за рано откривање на ракот на бубрегот. Особено, луѓето со ризик фактори за развој на рак мора да одат кај уролог, специјалист по уролошка онкологија, што е од витално значење.

Третманот се определува според состојбата на пациентот

Кај ракот на бубрегот, најефикасниот метод на третман е операцијата. Типот на операцијата, во зависност од медицинската состојба на пациентот, местото, фазата, големината и бројот на ракавите, се изведува или како радикална операција со целосно отстранување на бубрегот, надбубрежната жлезда и околните обвивки и масни слоеви, или како парцијална операција со отстранување само на ракавото ткиво и зачувување на преостанатиот дел од бубрегот. Целта треба да биде да се отстрани само ракавото ткиво, а притоа да се зачува и нормалното ткиво на бубрегот. Бидејќи кога целиот бубрег ќе се отстрани, преостанатиот бубрег ќе мора сам да го носи товарот на телото и со текот на времето ќе се зголеми ризикот од развој на хронична бубрежна слабост и болести на срцето и крвните садови. Накратко, одредувањето на типот на операцијата е одлука што се донесува по детална проценка специфична за секој пациент.

Степенот на проширување и фазата на тумор ја одредуваат операцијата

При одредување на методот на операцијата, фазата на болеста е важен критериум. Иако денес често се користат лапароскопски или роботски методи, кај напредната болест сè уште се претпочита отворена хирургија. При изборот на овие методи влијаат факторите што се однесуваат на ракот и на пациентот. За да се потврди дијагнозата, отстранетите примероци се испитуваат со патолошки методи и се определуваат видот, карактерот и степенот на проширување на туморот. Според резултатот, кај некои пациенти по операцијата може да биде потребен дополнителен третман. Поради високиот ризик од рецидив, овие пациенти треба да се следат блиску. Ракот на бубрегот во 80% од случаите е од типот светлоклеточен карцином, а тој е отпорен на хемотерапија и радиотерапија и не реагира на нив.

Лековите мора секогаш да се земаат и користат под контрола на специјалист.

По операцијата, кога ќе се смета за потребно или при напредната болест, покрај операцијата се користат и биолошки третмани. Во моментов, најефикасниот биолошки третман кај ракот на бубрегот се „таргетираните терапии“. Се користат лекови што ја спречуваат формацијата или ефектите на микромолекулите што учествуваат во васкуларизацијата и размножувањето на ракавото ткиво. Факторите на пациентот и патолошкиот тип на ракот се важни при изборот на лекот. Поради несаканите ефекти, нивната примена мора да се изведува во искусни центри.

Редовната контрола е задолжителна против ризикот од рецидив!

Пациентите со рак на бубрегот мора по третманот често и редовно да бидат под контрола, што е од многу голема важност. Почесто е разумно фреквенцијата и содржината на контролите да се определуваат посебно за секој пациент. Дури и кога ракавото ткиво е целосно отстрането со хируршки третман, постои ризик од рецидив на ракот во 20–30% од случаите. Моментално нема мерка што ќе ја намали оваа веројатност. Затоа е од витално значење да се продолжи со редовни контроли, за рецидивот, ако се појави, веднаш да се открие и да се третира.

Исхраната не смее да доведе до рак на бубрегот

Како и кај секој вид рак, и кај ракот на бубрегот исхраната е важна. Една од главните причини за рак е пушењето. Пушењето е најважниот фактор за настанување на ракот на бубрегот. Треба да се избегнува цигарата, која содржи многу хемикалии и материи што можат да предизвикаат рак, а ако се користи, да се остави што е можно поскоро, и тоа е меѓу првите мерки против ракот. Во исхраната, долготрајната исхрана богата со калории и масти или дијетите, како и прекумерната консумација на храна богата со протеини, како месо и млечни производи, можат да доведат до рак. Понатаму, долготраен излог на зрачење, хемодијализа и изложеност на хемиски супстанции се причини што го зголемуваат ризикот за рак на бубрегот. Кај луѓето со семејна историја на рак, ризикот за добивање рак е 2 пати поголем. Затоа мора редовно да се прегледуваат.