Натрупување течност во средното уво – најважна причина за оштетување на слухот кај децата

Натрупувањето течност во средното уво, кое почесто се јавува кај децата од училишна возраст и поради кое родителите се обраќаат со жалби како ‘Мојот син не ме слуша, на моите прашања одговара невпопад, последново време телевизијата ја гледа многу поблиску.’, е тема за која ги дознавме одговорите од Hisar Hospital Intercontinental, специјалистот по оториноларингологија, хирургија на главата и вратот проф. д-р Тајфун Апухан…

Што е натрупување течност во средното уво?

Тоа е вид на воспаление на средното уво, карактеризирано со собирање течност зад здрава тимпанична мембрана, без општи и локални знаци и симптоми на инфекција.

Како се разликува воспалението на средното уво од натрупувањето течност во средното уво?

По излекувањето од акутно воспаление на средното уво, во средното уво може да остане течност зад здравата тимпанична мембрана. Течноста исчезнува кај 52% во рок од четири недели, а кај 80% во рок од осум недели. Затоа, течноста што се натрупала во средното уво по епизода на воспаление на средното уво се смета за натрупување течност во средното уво и се започнува лекување само ако го премине критичниот период од три месеци. Односно, пациентот не се жали на болка и исцедок од ушите, температура и слични тегоби.

Кои се симптомите на натрупување течност во средното уво?

Родителите најчесто се жалат дека нивното дете не им одговара, дека на прашањата одговара невпопад и дека телевизијата ја гледа многу блиску. Се намалува реакцијата на детето на звук. Кај децата што одат во јасли и градинка, воспитувачите забележуваат дека детето не слуша. Родителите велат дека повторените инфекции на горниот дишен пат се почести и дека слухот се влошува. Кај двострани случаи слушното оштетување е потешко, па затоа се забележува порано.

Кои се факторите што го зголемуваат ризикот за натрупување течност во средното уво?

Кај децата на возраст од 2 до 6 години, 6-7 или почесто повторени инфекции на горниот дишен пат,

Аденоидната вегетација (аденоиди) што ја блокира областа наречена назофаринкс и предизвикува отежнато дишење,

Присуство на која било алергиска болест кај детето, општи и локални нарушувања на имунолошкиот систем,

Предвремено раѓање,

Аномалии во развојот на лицето,

Телесна тежина пониска од нормалната,

Рано прекинато доење (мајчино млеко),

Често присуство во густо населени средини,

Регион и климатски услови во кои се живее,

Влажност,

Децата со чести инфекции на горниот дишен пат, кои во летните месеци се подобруваат и се недоволно лекувани, исто така може да предизвикаат натрупување течност во средното уво.

Какви се последиците ако болеста не се лекува?

Периодот на доењето и играњето, кога болеста често се јавува, е и период во кој децата учат да зборуваат и ја запознаваат околината. Истражувачите покажуваат дека кај таквите деца способноста за учење и користење на јазикот и социјалната адаптација се полоши отколку кај нормалните деца. Пациентите можат да се ослободат од оваа болест, позната како детска болест, единствено со напредување на возраста или со примена на ефикасни методи на лекување, како што се лекови, поставување тубус и отстранување на аденоидите. Ако често се повторува и напредува, може да доведе до калцификација во увото, сензоневрално оштетување на слухот, холестеатом (болест што се јавува во увото), состојби што подоцна предизвикуваат сериозни проблеми и бараат операции кои задолжително го нарушуваат слухот.

Како се лекува болеста?

Во лекувањето, првиот чекор е утврдување на индивидуалните фактори на ризик. Тоа се возраста, присуството на хронични инфекции на горниот дишен пат, аденоидите, алергијата, аномалиите на лицето и нарушувањата на имунолошкиот систем. Особено сезоната, како и околинските фактори на ризик, играат важна улога во планот на лекување. Ако течноста е во двете уши и трае повеќе од три недели, веројатноста за хронифицирање е голема. Помалата возраст на детето ја намалува успешноста на лекувањето и ја зголемува веројатноста за повторување. Истото важи и за сезоните. Иако со антибиотици се постигнува одредено подобрување, болеста често се повторува. Затоа, пациентите на антибиотска терапија треба периодично да се контролираат и да се има на ум можноста за повторување. Синузитисот и слични инфекции, како и големата аденоидна вегетација, negativno влијаат на лекувањето. Ако крајниците и аденоидите се многу големи, нема смисла да се губи време со лекови, туку веднаш треба да се направи хируршко лекување. Се отстрануваат аденоидите и во увото се става вентилациска цевка. Вентилациските цевки го проветруваат средното уво со воздух со нормална концентрација на гасови и овозможуваат притисокот во средното уво да достигне атмосферски вредности. Тие помагаат да се поправи натрупувањето течност во средното уво и слушното оштетување предизвикано од негативниот притисок. Но, не смее да се заборави дека кај таквите деца болеста може повторно да се појави по извлекувањето на цевката. Главниот фактор што влијае на стапката на рецидив е повторно возраста на пациентот. Освен тоа, нарушувањата во функцијата на Eustachian (слушната) цевка и недоволното отстранување на аденоидите овој ризик го зголемуваат уште повеќе. Кај децата со вентилациска цевка се препорачува увото да се заштити од вода. Цевката повремено може да се затне и да предизвика слабеење на слухот. Понекогаш и крварењето по поставувањето на цевката може да ја затне. Во тој случај, ушниот восок треба да се омекне со специјални капки што ќе ги препорача вашиот лекар и да се отстрани. Ако по поставувањето на цевката се појави исцедок, тоа значи дека или повторно се јавило воспаление на средното уво, или инфекцијата дошла однадвор. Многу ретко цевката може да падне во средното уво. Во тој случај треба да се биде внимателен. Времетраењето на вентилациските цевки е од два месеца до две години.