Што е апендицит? Кои се причините, симптомите и методите на лекување?

Апендиксот, орган на лимфоидниот систем и важен дел од имунолошкиот систем, ги поддржува растењето на B-клетките (лимфоцитите) и производството на антитела. Апендицит настанува кога апендиксот ќе се воспали поради различни причини. Занемарувањето на апендицитот може да доведе до сериозни компликации, затоа е важно при појава на симптоми брзо да се побара медицинска помош.

Што е апендицит?

Апендицитот е воспаление на лимфоидниот орган апендикс, односно на апендисот, како што е познат во народот. Апендисот, бидејќи ја поддржува созревањето на лимфоцитите и производството на антитела, помага во регулирање на имунолошкиот одговор на организмот. Апендисот е мала, цевковидна структура што се наоѓа на крајот на тенкото црево и на почетокот на дебелото црево. Воспалението на апендисот, познат и како слепо црево, најчесто настанува поради затнување на апендиксот.

Кои се симптомите на апендицит?

Симптомите на апендицит може да се разликуваат од личност до личност и понекогаш може да се помешаат со други болести поради најважниот симптом – болката во стомакот. Кога ќе се појави апендицит, најчести симптоми се следниве:

Болка во стомакот: Апендицитот обично се манифестира со силна болка што започнува од пределот на пъпокот и со текот на времето се шири кон десната долна страна на стомакот. Болката на почетокот е блага, но со текот на времето се засилува и може да стане непоносна.

Мачнина и повраќање: Меѓу симптомите што се јавуваат во раните фази на апендицитот се мачнина и повраќање.

Губење на апетит: Личност со апендицит може да почувствува намалување на апетитот и да не сака да јаде.

Висока температура: Апендицитот е вид на инфекција, па со напредувањето на болеста може да дојде до зголемување на телесната температура.

Болна осетливост на стомакот: Во првите фази на апендицитот, во десниот долен дел на стомакот може да се појави осетливост, а при допир или притисок може да се јави болка.

Дијареја или запек: Апендицитот, влијаејќи негативно на движењата на цревата, може да предизвика проблеми со дијареја и запек кај личноста.

Ако постои сомнеж за апендицит или ако симптоми слични на апендицит се појават во силна форма, важно е да се консултирате со здравствен работник.

Кои се причините за апендицит?

Точната причина за апендицит не е целосно позната, но најчесто настанува поради затнување на апендиксот. Затнувањето може да настане со нагомилување на слуз, измет или странски тела во апендиксот. Фактори што можат да доведат до затнување на апендиксот може да се наведат како што следува:

Нагомилување на цврста материја или измет: Изметот или цврстите материи што се нагомилуваат во апендиксот може да предизвикаат затнување.

Раст на лимфоидното ткиво: Растот на лимфоидното ткиво (клетките на имунолошкиот систем) во апендиксот може да доведе до затнување. Оваа состојба обично настанува поради инфекција или реакција на имунолошкиот систем.

Инфекција: Бактериите што на различни начини стигнуваат во апендиксот може да предизвикаат инфекција. Настанатата инфекција може да се прошири во апендиксот и да доведе до апендицит.

Генетски фактори: Некои истражувања покажуваат дека апендицитот може да има семејна предиспозиција. Кај личностите чии членови на семејството имале апендицит, ризикот од апендицит е поголем.

Како се поставува дијагноза на апендицит?

За дијагноза на апендицит, најпрво специјалист во соодветната област врши физички преглед и ги оценува симптомите. Во некои случаи дијагнозата може да не биде сигурна и докторот може да предложи други тестови или контролни прегледи. За конечно потврдување на дијагнозата, хируршката интервенција исто така е меѓу опциите. Особено ако симптомите се силни и дијагнозата е неизвесна, при хируршката операција апендицитот се отстранува и воспалението се потврдува. Методите што се користат во процесот на поставување дијагноза на апендицит може да се наредат вака:

Физички преглед: Докторот го прегледува стомакот на пациентот и ги бара симптомите на апендицит. Ако постои осетливост или чувствителност на болка во десниот долен дел на стомакот, тоа ја зголемува веројатноста за апендицит.

Крвни тестови: Крвните тестови може да се користат за контрола на одредени биохемиски маркери (на пример, број на бели крвни клетки) што укажуваат на воспаление. Овие тестови, со откривање на присуство на инфекција, даваат индикација за веројатноста за апендицит.

Урински тестови: За контрола на знаците на инфекција во урината може да се направи урински тест. На тој начин се дознава дали тегобите се од апендицит или се последица на инфекција на уринарниот тракт.

Методи на снимање: За дијагностицирање на апендицит најчесто се користат методи на снимање, како ултразвук или компјутеризирана томографија (КТ) скенирање. Методите на снимање можат да го покажат отокот, воспалението или затнувањето на апендиксот.

Како се лекува апендицитот?

Лекувањето на апендицитот бара итна апендектомија – операција за отстранување на воспаленото слепо црево. Апендектомијата, позната како операција за апендицит, се изведува со лапароскопска (затворена) или отворена хируршка метода. На пациентите кои се јавиле во болница поради сомнеж за апендицит, по поставувањето на дијагнозата од докторот, им се дава информација за процесот на лекување. Пред операцијата, на пациентите им се прават потребните контроли и тестови, по што се подготвуваат за операција. Апендектомијата, без оглед дали е лапароскопска или отворена, се изведува во општа анестезија. Кога се избира лапароскопската метода, се прави помал рез, додека кај отворената хируршка метода се прави поголем рез и апендицитот се отстранува. Ако апендицитот е пукнат и се шири кон околните ткива, инфекцијата таму исто така се чисти.

Во зависност од тоа дали операцијата е отворена или затворена, пациентите обично се отпуштаат дома по неколку дена престој во болница. Особено кај апендектомиите направени лапароскопски, процесот на заздравување е многу брз. За време на процесот на заздравување, за контрола на болката и за спречување на ризик од инфекција може да се користат аналгетици и антибиотици.

Како се изведува операцијата за апендицит?

Операцијата за апендицит, која може да се изведе лапароскопски (затворено) или со отворена хируршка метода, е операција. И кај двете операции има слични делови, но и разлики. Како се изведуваат операциите може да се објасни на следниов начин:

Лапароскопска (затворена) операција за апендицит

На почетокот на операцијата, анестезиологот применува соодветна количина општа анестезија, утврдена од него.

Во пределот на стомакот се прават 3-4 рези на различни места, едниот во близина на пъпокот (умбиликусот).

Преку резовите се внесуваат тенки цевки наречени троакари, низ едната се поставува лапароскоп (камера), а низ останатите хируршките инструменти.

Додека лапароскопот ги пренесува сликите од внатрешноста на стомакот на екран, со хируршките инструменти апендицитот се одвојува од цревата и се отстранува.

Ако апендицитот е пукнат и има заразени делови околу него, тие се чистат, а потоа отворените рези се затвораат со конец или со лепливи лепенки за заздравување.

По операцијата, операцираното место мора да се чува стерилно и да се прават завои како што препорачува докторот.

Отворена операција за апендицит

Како и кај лапароскопската операција, и кај отворената операција за апендицит најпрво се применува општа анестезија.

За операцијата се прави рез од околу 5-10 cm во десниот долен дел на стомакот.

Преку направениот рез се отстранува апендицитот, а по потреба околните ткива се чистат.

Откако ќе се отстрани апендицитот, направениот рез се затвора со конци или клипсови и се прави завој.

Најчесто поставувани прашања за апендицит

Ако апендицитот не се лекува, може да пукне и да предизвика сериозни здравствени проблеми, затоа рано откривање и лекување е многу важно. Во таа смисла се јавуваат прашања како да се препознае апендицитот. Најчесто поставувани прашања за апендицит може да се објаснат вака: Апендицитот најпрво се препознава по осетливоста и болката во десниот долен дел на стомакот. Болката во стомакот е еден од симптомите на многу болести, па апендицитот може да се помеша со други болести. Кога оваа болка со текот на времето се засилува и трае долго, апендицитот се манифестира и многу брзо треба да се обратите до здравствена установа. Раното интервенирање е многу важно при лекување на апендицитот, бидејќи ако лекувањето се одолговлечи, апендицитот може да се испакне и да пукне и инфекцијата да се прошири. Инфекцијата може да се прошири на околните ткива, како што се перитонеумот и цревата, но и преку крвта да стигне до други места. Затоа, ако апендицитот не се лекува, може да настанат сериозни здравствени проблеми што го засегаат целото тело. Ако инфекцијата се засили и апендицитот се испакне и пукне, инфекцијата најпрво се шири во околните ткива. Инфекцијата што се шири од пукнатиот апендицит може да се натрупа во околните ткива и да создаде апсцес. Може да се појави инфекција на перитонеумот, инфекција во цревата и затнувања. Инфекцијата не се шири само во околните ткива, туку преку крвта може да стигне и до други органи, како што се црниот дроб, бубрезите и белите дробови. Кај бебињата и децата апендицитот се јавува почесто поради две причини. Првата причина е што органите се помали и поподложни на затнување. Втората причина е што запекот е почест, па нагомилувањето на измет предизвикува затнување на апендиксот. Постојат многу болести со слични тегоби на апендицитот што се мешаат со него. Гастроентеритис, инфекции на мочниот меур, инфекции на цревата, цисти на јајчниците и инфекции на уринарниот систем се меѓу болестите што може да се помешаат со апендицит. Хируршката операција за апендицит за време на бременост може да се направи кога е потребно, имајќи ги предвид симптомите и компликациите на апендицитот. Апендицитот може да се јави и за време на бременост и, ако не се лекува, може да предизвика посериозни компликации. Ако кај бремена жена се појават симптоми на апендицит, лекарите обично предлагаат операција за апендицит (апендектомија). По прележан апендицит, обично е можно нормално породување. Операцијата за апендицит не е состојба што го спречува нормалниот процес на породување. Но, ова може да се разликува од личност до личност и зависи од операцијата. Компликација што се јавува за време на или по операцијата може да влијае на нормалното породување. Затоа е важно да се консултирате со доктор за да се донесе правилна одлука за начинот на породување. За повеќе информации за апендицитот можете да разговарате со Hisar Hospital и да закажете термин кај специјалист по општа хирургија.