მიზეზები
პოსტურალური კიფოზი: ბავშვებში ჩვეულებრივ სკოლის სკრინინგის დროს გამოვლენილი დეფორმაციაა. ჩვეულებრივ ადოლესცენტურ ასაკში და გოგონებში უფრო ხშირად გვხვდება. გამრუდება 60º-ზე ნაკლებია, ხერხემალი მოქნილია. რენტგენოგრამებზე ხერხემალში სტრუქტურული ანომალია არ ფიქსირდება.
შოიერმანის კიფოზი: პოპულაციაში %0.4-8.3-ის ფარგლებში გვხვდება ხერხემლის ტორაკალური (ზურგის) და ტორაკოლუმბალური (ზურგი+წელი) ნაწილების სტრუქტურული გამრუდება. მამაკაცებში უფრო ხშირად გვხვდება (მ/ქ: 7,3/1). მის ეტიოლოგიასთან დაკავშირებით არსებობს სხვადასხვა ინტერპრეტაცია, თუმცა ყველაზე ხშირად მიღებული მოსაზრებით, ეს არის მალების რგოლისებრი აპოფიზებში განვითარებადი ავასკულური ნეკროზი. ჩვეულებრივ ადოლესცენტური ზრდის პიკის დროს ვლინდება. მიმართვის მიზეზი არის ან ზურგის ან წელის ტკივილი, ან დგომის (პოსტურის) დარღვევა. დიაგნოსტიკური კრიტერიუმებია: კიფოზის მწვერვალზე ერთმანეთის მომიჯნავე მინიმუმ 3 მალაში 5º-ზე მეტი სოლისებრი დეფორმაცია და ტორაკალური კიფოზის 45º-ზე მეტად გაზრდა, რასაც თან ახლავს მალათა ბოლო ფირფიტების არათანაბრობა. 50º-ზე ნაკლები, პროგრესირებას არ გამოავლენს, მსუბუქად გაზრდილი კიფოზის მქონე ადოლესცენტები შეიძლება დაკვირვებულ იქნან ყოველ 4-6 თვეში ერთხელ გადაღებული გვერდითი რენტგენოგრამებით; ზრდის დასრულებისას დაკვირვება საჭირო არ არის. კონსერვატიული მკურნალობისას, თუ 50º-80º-ს შორის გამრუდების მქონე ადოლესცენტურ ასაკშია, შეიძლება კორსეტის გამოყენება ვცადოთ. თუ გამრუდება 80º-ს გადააჭარბებს, საჭიროა ქირურგიული მკურნალობა. ქირურგიულ მკურნალობაში, როგორც წესი, ანტერიორულ რელაქსაციას (გათავისუფლებას) პოსტერიორული ინსტრუმენტაცია და ფუზია ერთიანდება. ოპერაციის შემდეგ კორსეტის გამოყენება არ არის საჭირო. პაციენტი რაც შეიძლება მალე დგება ფეხზე. ოპერაციიდან მე-1 დღეს პაციენტი ზის, 6 თვის შემდეგ იწყება წელის ვარჯიშები.
კონგენიტალური კიფოზი: ვითარდება დაბადებისას არსებულ მალის ანომალიასთან დაკავშირებით. მალის ანომალიის მიზეზი შეიძლება იყოს ფორმირების დეფექტი, სეგმენტაციის დეფექტი ან ორივეს კომბინაცია. ფორმირების დეფექტის გამო, მალის სხეულში წინ მიმართული სოლისებრი მალა, ან მალის სხეულის წინა ნაწილის სრულად განუვითარებლობის შედეგად წარმოქმნილი ჰემივერტებრა, შეიძლება გამოიწვიოს კიფოზური დეფორმაცია. ანალოგიურად, სეგმენტაციის დეფექტის გამო, მალის სხეულების შეერთება ან შემაერთებელი ზოლის არსებობა (ანსეგმენტური ბარი) ასევე შეიძლება გამოიწვიოს კიფოზური დეფორმაცია.
პარალიტიკური კიფოზი: კიფოზია, რომელიც ვითარდება ისეთი დაავადებების შემდეგ, როგორიცაა პოლიომიელიტი, CP (ცერებრალური დამბლა), სპინალური კუნთოვანი ატროფია.
მენინგოცელი და მიელომენინგოცელი: მენინგოცელისა და მიელომენინგოცელის დროს ამავდროულად შეიძლება იყოს კიფოზური დეფორმაციაც %8-15-ის ფარგლებში.
პოსტტრავმული: მალის მოტეხილობების შემდეგ სოლისებრი დეფორმაციის გამო შეიძლება განვითარდეს კიფოზური დეფორმაცია.
ანთებითი: ინფექციებს შორის პირველ რიგში გასათვალისწინებელია სპეციფიკური ინფექციები, როგორიცაა ტუბერკულოზი, ბრუცელოზი. ანთებით დაავადებებს შორის კი ანკილოზური სპონდილიტი და რევმატოიდული ართრიტია.
ქირურგიული ჩარევების შემდეგ: კიფოზი შეიძლება განვითარდეს იმ მოტეხილობების შემდეგ, რომლებიც ქირურგიულად იქნა მკურნალობული, მაგრამ რედუქცია არასაკმარისად ჩატარდა ან ფიქსაცია არასაკმარისი იყო.
მეტაბოლური: შეიძლება განვითარდეს ოსტეოპოროზის, ოსტეომალაციისა და ოსტეოგენეზის იმპერფექტას შედეგად.
განვითარებითი: კიფოზი შეიძლება განვითარდეს ისეთი დაავადებების შედეგად, როგორიცაა აქონდროპლაზია და მუკოპოლისაქარიდოზები.
კიფოზის დიაგნოზი
პაციენტს გვერდიდან რომ შევხედავთ, თავი წინ აქვს დახრილი და ზურგზე შეშუპება ჩანს. ჩვეულებრივ არსებობს ზურგისა და კისრის ტკივილის ჩივილები.
ოჯახებმა რა უნდა გააკეთონ
მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვების სამუშაო მაგიდები და სკამები სათანადო მდებარეობის, კუთხისა და სიმაღლის მქონე იყოს, ასევე მონიტორისა და კლავიატურის სიმაღლე შესაბამის პოზიციებზე იყოს დარეგულირებული. ამ რეგულირებებით შეგვიძლია უზრუნველვყოთ, რომ ჩვენი შვილები შეეგუონ იდეალურ პოზიციას, რომელშიც მათი ხერხემალი ფიზიოლოგიურ ზღვრებში დარჩება. სპორტი ზრდის ბავშვის ფიზიკურ კონდიციას, ხერხემალს ვერტიკალურად მყოფი კუნთების ძალასა და გამძლეობას, და ამით თავიდან აიცილებს პოსტურალური კეხის წარმოქმნას. ამის საუკეთესო დადასტურება ისაა, რომ ზაფხულის თვეებში, როცა ბავშვი სპორტულად უფრო აქტიურია, კეხის ჩივილი ნაკლები გექნებათ. დარწმუნებული იყავით, რომ კვირაში მინიმუმ 3 დღე ერთსაათიანი სპორტული აქტივობა ყველა პრობლემას მოაგვარებს. ისეთი სპორტული აქტივობები, როგორიცაა საპირისპირო კრანჩი, პილატესი და აერობიკა, განსაკუთრებით ადოლესცენტებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია.
