ბირთვული მედიცინის ისტორია და ზოგადი გამოყენების სფეროები
ბირთვული მედიცინა მის უმარტივეს განმარტებით არის რადიოაქტიური ნივთიერებების გამოყენება დაავადებათა დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში. ამჟამად თურქეთში უნივერსიტეტებში, დიდი…
განყოფილების შესახებ
განყოფილების მასშტაბი, მიდგომა და მთავარი სერვისები.
ბირთვული მედიცინა, მის უმარტივეს განმარტებით, არის რადიოაქტიური ნივთიერებების გამოყენება დაავადებათა დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში. ამჟამად თურქეთში უნივერსიტეტებში, დიდი ქალაქების სახელმწიფო და სადაზღვევო საავადმყოფოებსა და ზოგიერთ კერძო ცენტრში მომსახურე ბირთვული მედიცინის განყოფილებებში თითქმის ყველა ორგანოთა სისტემასთან დაკავშირებულ დაავადებებში ტარდება ფუნქციური (მოქმედებითი) გამოსახვა. ამ ცენტრებში ჩატარებული დიაგნოსტიკური გამოკვლევები წარმოადგენს ფარისებრი ჯირკვლის, ძვლების, გულის, თირკმლისა და სხვა მრავალი ორგანოსა და დაავადების სცინტიგრაფიულ გამოსახვას, ხოლო ასევე ტარდება ზოგიერთი სიმსივნისა და ანთებითი დაავადების მკურნალობა, უპირველეს ყოვლისა ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებებისა.
ბირთვული მედიცინის ისტორია იწყება 1800-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც ინგლისელმა ქიმიკოსმა ჯონ დალტონმა წამოაყენა ატომის თეორია, 1895 წელს გერმანელმა ვილჰელმ კონრად რენტგენმა აღმოაჩინა X სხივები, ხოლო 1928 წელს ამერიკაში ერნესტ ლოურენსმა შექმნა ციკლოტრონი. ბირთვული მედიცინის განვითარებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი 1934 წელს მარი კიურის მიერ ხელოვნური რადიოაქტივობის აღმოჩენაა. თუმცა ბევრი ისტორიკოსი ბირთვული მედიცინის ნამდვილ დასაწყისად მიიჩნევს 1940-იან წლებს, როდესაც რადიოაქტიური იოდი ტოქსიკური (შხამიანი) ჩიყვის მკურნალობაში გამოყენება დაიწყო. ამჟამად ბირთვული მედიცინის გამოსახვებში ყველაზე ხშირად გამოყენებული რადიოაქტიური ნივთიერება — ტექნეციუმი — ხელოვნურად 1937 წელს იქნა წარმოებული.
ბირთვულ მედიცინაში ხშირად გამოყენებული ტერმინოლოგიური ცნებები
სცინტიგრაფია: ბირთვულ მედიცინაში ჩასატარებელი პროცედურის სახელწოდებაა,
რადიოფარმაცევტული პრეპარატი: ბირთვულ მედიცინაში პაციენტებისთვის სხვადასხვა გზით (ინექციით ან პირით) მიწოდებულ, ძალიან მცირე რაოდენობის რადიოაქტივობასა და მასთან დაკავშირებულ ქიმიურ პრეპარატებს შემდგარ ნივთიერებებს რადიოფარმაცევტული პრეპარატები ეწოდება.
პლანარული მეთოდი: ბირთვულ მედიცინაში გადაღებულ კადრებს, თუ ისინი ერთ სიბრტყეში და 2 მიმართულებით არის გადაღებული, „პლანარული მეთოდი“ ეწოდება.
SPECT: იმ ორგანოს გარშემო, რომლის გადაღებაც უნდა მოხდეს, 180 ან 360 გრადუსიანი კუთხით აღიბეჭდება გამოსახულებები. გადაღების შედეგად კომპიუტერის დახმარებით ნედლი გამოსახულებები დამუშავდება. ამ მეთოდით გადაღებული ორგანოები სამგანზომილებიანად შეისწავლება.
PET: აქ გამოყენებული რადიოაქტივობა არის პოზიტრონის გამოსხივებელი სხივები. დანარჩენი ნაწილები SPECT-ის მსგავსია.
ბირთვული მედიცინის გამოყენების სფეროები
- ნევროლოგიური გამოყენებები
- ენდოკრინოლოგიური გამოყენებები
- ონკოლოგიური გამოყენებები
- კიბოს მქონე ძვლებში ტკივილის მკურნალობა
- ორთოპედიული გამოყენებები
- ძვლის ინფექციები
- თირკმლის გამოყენებები
- გულის გამოყენებები
- თირკმლის ტრანსპლანტაციის დროს პაციენტების დაკვირვება
- ფილტვების გამოყენებები
- ფილტვის არტერიის ემბოლია (ფილტვებში სისხლის შედედება) დიაგნოსტიკა
სხვა გამოყენებები
- ჩიყვის დაავადებები
- საყლაპავისა და კუჭის სხვადასხვა დაავადებები
- ნაღვლის ბუშტის დაავადებები
- ნაწლავური სისხლდენები
- ფარული ინფექციის ეჭვი
- ლიმფური გზების შესწავლა
- ცრემლის გზების შესწავლა
- ნერწყვის ჯირკვლების ფუნქციების შესწავლა
- სხვადასხვა რადიოფარმაცევტული პრეპარატებით სხვადასხვა სიმსივნის გამოსახვა
- ორგანიზმში ფარული ინფექციების კვლევა
ბირთვული მედიცინა, მის უმარტივეს განმარტებით, არის რადიოაქტიური ნივთიერებების გამოყენება დაავადებათა დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში. ამჟამად თურქეთში უნივერსიტეტებში, დიდი ქალაქების სახელმწიფო და სადაზღვევო საავადმყოფოებსა და ზოგიერთ კერძო ცენტრში მომსახურე ბირთვული მედიცინის განყოფილებებში თითქმის ყველა ორგანოთა სისტემასთან დაკავშირებულ დაავადებებში ტარდება ფუნქციური (მოქმედებითი) გამოსახვა. ამ ცენტრებში ჩატარებული დიაგნოსტიკური გამოკვლევები წარმოადგენს ფარისებრი ჯირკვლის, ძვლების, გულის, თირკმლისა და სხვა მრავალი ორგანოსა და დაავადების სცინტიგრაფიულ გამოსახვას, ხოლო ასევე ტარდება ზოგიერთი სიმსივნისა და ანთებითი დაავადების მკურნალობა, უპირველეს ყოვლისა ფარისებრი ჯირკვლის დაავადებებისა.
ბირთვული მედიცინის ისტორია იწყება 1800-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც ინგლისელმა ქიმიკოსმა ჯონ დალტონმა წამოაყენა ატომის თეორია, 1895 წელს გერმანელმა ვილჰელმ კონრად რენტგენმა აღმოაჩინა X სხივები, ხოლო 1928 წელს ამერიკაში ერნესტ ლოურენსმა შექმნა ციკლოტრონი. ბირთვული მედიცინის განვითარებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაბიჯი 1934 წელს მარი კიურის მიერ ხელოვნური რადიოაქტივობის აღმოჩენაა. თუმცა ბევრი ისტორიკოსი ბირთვული მედიცინის ნამდვილ დასაწყისად მიიჩნევს 1940-იან წლებს, როდესაც რადიოაქტიური იოდი ტოქსიკური (შხამიანი) ჩიყვის მკურნალობაში გამოყენება დაიწყო. ამჟამად ბირთვული მედიცინის გამოსახვებში ყველაზე ხშირად გამოყენებული რადიოაქტიური ნივთიერება — ტექნეციუმი — ხელოვნურად 1937 წელს იქნა წარმოებული.
ავტორი
ვებისა და სამედიცინო სარედაქციო საბჭოშემოწმებულია სპეციალისტის მიერ
ასოც. პროფ. დოქ. ს. ჰილმი აქსოიინტერვენციული რადიოლოგიაშემოწმების თარიღი: 02 ნოემბერი, 2026კონტაქტი
ბირთვული მედიცინის ისტორია და ზოგადი გამოყენების სფეროები – დაუკავშირდით განყოფილებას
კითხვების შემთხვევაში შეავსეთ ფორმა; ჩვენი გუნდი რაც შეიძლება მალე დაგირეკავთ.
ამ მასალის მომზადებაში მონაწილეობა მიიღო Hisar Hospital-ის ვებისა და სამედიცინო სარედაქციო საბჭომ. ვებგვერდზე განთავსებული ყველა მასალა მხოლოდ ზოგად საინფორმაციო მიზნებს ემსახურება. თქვენი ჩივილის შეფასების, დიაგნოსტიკისა და მკურნალობისთვის აუცილებლად მიმართეთ ექიმს.
ბოლო განახლების თარიღი: