რა არის მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება? რა არის მისი სიმპტომები? როგორ ხდება დიაგნოსტიკა და მკურნალობა?

მუხლის ყველაზე გავრცელებული იოგის დაზიანება არის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება. როდესაც მუხლის შიდა გვერდითი იოგი ზიანდება, თქვენი მუხლი შეიძლება ზედმეტად გაიშალოს ან დაიწყოს მოხრა ნორმალურისგან განსხვავებული მიმართულებით. მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება ჩვეულებრივ სპორტული ტრავმების შედეგად ხდება. ამ სტატიაში თქვენ იხილავთ ყველაფერს, რაც უნდა იცოდეთ მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების სიმპტომების, დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის შესახებ.

რა არის მუხლის შიდა გვერდითი იოგი და სად მდებარეობს?

მუხლის შიდა გვერდითი იოგი სამედიცინო ტერმინოლოგიაში ცნობილია როგორც მედიალური კოლატერალური ლიგამენტი (MCL). ეს არის მუხლის სახსრის ყველაზე ხშირად დაზიანებადი იოგი როგორც მოზრდილებში, ისე ბავშვებში. ეს იოგი არის ძლიერი და ელასტიური ქსოვილის ზოლი, რომელიც გადაჭიმულია ბარძაყის ძვალსა (femur) და წვივის ძვალს (tibia) შორის.

მუხლის სახსრის შიდა ნაწილში განლაგებული ეს სტრუქტურა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მუხლის სტაბილურობის შენარჩუნებაში. იოგის ძირითადი ფუნქციაა მუხლის შიგნით მიმართული გადაჭარბებული მოძრაობის შეზღუდვა და სახსრის დაცვა. ის უზრუნველყოფს, რომ მოძრაობისას თქვენი მუხლი დარჩეს სტაბილური და გამართულად ფუნქციონირებდეს.

შიდა გვერდითი იოგის ანატომიური სტრუქტურა

მუხლის შიდა გვერდითი იოგი შედგება სამი ძირითადი სტრუქტურისგან. ესენია ზედაპირული მედიალური კოლატერალური იოგი, ღრმა მედიალური კოლატერალური იოგი და უკანა ირიბი კომპონენტი. ეს რთული სტრუქტურა უზრუნველყოფს მუხლის დაცვას მოძრაობის სხვადასხვა კუთხით.

იოგის შესწავლა შესაძლებელია სამ-ოთხ ფენად. ყველაზე გარე ფენაში, კანის ქვეშ, მდებარეობს დამცავი გარსი. მის ქვეშ მდებარეობს ზედაპირული შიდა გვერდითი იოგი. ყველაზე ღრმა ფენაში კი განლაგებულია სახსრის კაფსულა და ღრმა შიდა გვერდითი იოგი.

ამ ორ იოგს შორის მდებარეობს მცირე სითხით სავსე პარკი (ბურსა), რომელიც მოძრაობისას მათ ერთმანეთზე თავისუფლად სრიალის საშუალებას აძლევს. ამ მიდამოში ასევე გადის სამი მნიშვნელოვანი კუნთის მყესები, რომლებიც ცნობილია როგორც "ბატის თათი" და ისეთი სტრუქტურები, როგორიცაა საფენური ნერვი, რომელიც მგრძნობელობას გადასცემს ფეხის წინა-შიდა ნაწილს.

ზედაპირული და ღრმა შიდა გვერდითი იოგის განსხვავება

ზედაპირული ნაწილი სისტემის ყველაზე დიდი და ძლიერი ნაწილია. ის იწყება მედიალური ბარძაყის ეპიკონდილიდან და ვრცელდება წვივის ძვლის შიდა ზედაპირიდან ოთხი სანტიმეტრით ქვემოთ. ის იწყება ბარძაყის ძვლის შიდა ნაწილში არსებული ძვლოვანი წანაზარდის ზემოდან და წვივის ძვალს ორი სხვადასხვა წერტილით უკავშირდება.

ღრმა ნაწილი კი იწყება მედიალური სახსრის კაფსულიდან და ემაგრება შიდა მენისკს. ამ ორ იოგს შორის პირდაპირი კავშირი არ არსებობს. თუმცა, ღრმა მედიალურ კოლატერალურ იოგს აქვს მენისკო-ფემორალური და მენისკო-ტიბიალური ნაწილები, რომელთა მეშვეობითაც ის კავშირშია მედიალურ მენისკთან.

მუხლში შიდა გვერდითი იოგის მდებარეობა

შიდა გვერდითი იოგი მდებარეობს მუხლის შიდა ნაწილში და აქვს ფართო, ბრტყელი მემბრანული ზოლის სტრუქტურა. ის განლაგებულია მუხლის სახსრის შიდა მხარის ოდნავ უკან. მისი პირველადი ფუნქციაა წინააღმდეგობა გაუწიოს მუხლზე მოქმედ ვალგუსურ (შიგნით მიმართულ) ძალებს.

იოგი ზღუდავს მუხლის სახსრის აბდუქციასა და როტაციას. ის მიიჩნევა მუხლის პირველად სტატიკურ სტაბილიზატორად და ეხმარება სახსრის პასიურ სტაბილიზაციას. ამ გზით, ის ხელს უშლის მუხლის მოულოდნელი მიმართულებით გადაჭარბებულ მოხრას.

როგორ ხდება მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება?

შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება ხდება ორი ძირითადი გზით. პირველი არის მუხლის გარე მხარეს მიღებული პირდაპირი დარტყმა, ხოლო მეორე არის კონტაქტის გარეშე მომხდარი გადატვირთვა. დაზიანებების უმეტესობა ვითარდება უეცარი ვალგუსური ძალის შედეგად.

პირდაპირი დარტყმით გამოწვეული დაზიანებები

მუხლის გარე მხარეს მიღებული მწვავე დარტყმა შიდა მხარეს ქმნის დაჭიმულობის ძალებს. ეს არის დაზიანების ყველაზე ხშირი მიზეზი. ეს მექანიზმი ხშირად გვხვდება ისეთ კონტაქტურ სპორტში, როგორიცაა ფეხბურთი, ამერიკული ფეხბურთი ან რაგბი.

როდესაც მოთამაშის მუხლი მიწაზეა ფიქსირებული, მოწინააღმდეგის მხრიდან გარე მხარეს დარტყმა იწვევს მუხლის შიგნით მკვეთრად გადახრას, რაც იოგის უეცარ დაჭიმვას იწვევს. მუხლის ლატერალურ ნაწილზე მიღებული პირდაპირი დარტყმები სახსარში ქმნის სერიოზულ ვალგუსურ ძალას.

ელიტარულ სპორტსმენებში არსებობს კლასიკური მაგალითები. როდესაც ფეხი მიწასთან კონტაქტშია, სპორტსმენის მუხლის ლატერალურ მხარეს პირდაპირი დარტყმის მიღება იწვევს დაზიანებას. როგორც წესი, კონტაქტური გზით მიღებულ დაზიანებებს აქვთ იოგის უფრო სერიოზული დაზიანების გამოწვევის პოტენციალი.

კონტაქტის გარეშე მომხდარი გადატვირთვები

დაზიანებები შეიძლება მოხდეს მუხლზე პირდაპირი დარტყმის გარეშეც. ეს მდგომარეობა ხშირად გვხვდება უეცარი მიმართულების შეცვლის, გაჩერების ან ბრუნვითი მოძრაობების დროს.

როდესაც ფეხი მიწაზეა დადგმული, ტანის უეცარი როტაცია არის დაზიანების ერთ-ერთი მთავარი მექანიზმი. თხილამურებით სრიალისას თხილამურის გაჭედვა და სხეულის ბრუნვის გაგრძელება იოგზე ქმნის სერიოზულ დაჭიმულობას. ისეთი სცენარები, როგორიცაა ფეხის მიწაზე ფიქსირება და სხეულის მუხლის გარშემო ბრუნვა, იწვევს დაზიანებას.

ფეხბურთსა და კალათბურთში უეცარი მანევრების დროს ასეთი ტიპის დაზიანებები ხშირად გვხვდება. ასევე, როდესაც ფეხი მიწასთან კონტაქტშია და მუხლი მოხრილია, მუხლის ძლიერი შიდა როტაცია იწვევს დაზიანებას.

სპორტსმენებში დაზიანების ყველაზე ხშირ ფორმად დასახელებულია მიწაზე დაცემა, როდესაც ფეხი პლანტარულ ფლექსიაშია, ხოლო მუხლი მოხრილი. ეს ძალები, რომლებიც ჭიმავს ან გლეჯს მუხლის შიდა მხარის სტრუქტურებს, უმეტესად არაპირდაპირი ტრავმის შედეგად წარმოიქმნება.

რისკ-ფაქტორები და დაზიანების მექანიზმები

მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანებები ჩვეულებრივ სპორტული ტრავმების შედეგად ხდება. უეცარი ვალგუსური ძალა, რომელიც იოგის სტრუქტურას მიკრო ან მაკროსკოპული დაზიანების წერტილამდე ჭიმავს, დაზიანებების უმრავლესობას შეადგენს.

კონტაქტური სპორტი გამოირჩევა, როგორც ყველაზე მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორი. სპორტის დროს დაცემა, დარტყმა და უეცარი მოძრაობები შეიძლება გახდეს დაზიანების მიზეზი. აღჭურვილობის არასწორი ან არასრული გამოყენების გამო დაზიანებები შეიძლება განვითარდეს გრძელვადიან პერსპექტივაში, ან შეიძლება მოხდეს უეცრად, უბედური შემთხვევების შედეგად.

მუხლის გარედან დარტყმის ან შიგნით მიმართული ძალის შედეგად იოგი შეიძლება დაზიანდეს. დაზიანება შეიძლება იყოს როგორც იზოლირებული, ისე სხვა იოგების დაზიანებასთან ერთად. შიდა გვერდით იოგთან ერთად ყველაზე ხშირად დაზიანებადი სტრუქტურებია წინა ჯვარედინა იოგი და მენისკი.

მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების სიმპტომები და კლასიფიკაცია

დაზიანების ხარისხის მიხედვით ვლინდება სხვადასხვა სიმპტომები. ტკივილი იგრძნობა მუხლის შიდა ნაწილში, იოგის გასწვრივ და ეს არის ყველაზე ძირითადი ნიშანი. მუხლის შიდა გვერდით ნაწილში ლოკალიზებული ტკივილი ყველაზე ხშირი სიმპტომია. შეშუპება, მგრძნობელობა, სისხლჩაქცევა და მუხლში დაუცველობის შეგრძნება არის დაზიანებების დროს ხშირად შეხვედრადი მდგომარეობები.

1-ლი ხარისხის დაზიანების სიმპტომები

ეს არის დაზიანების ყველაზე მსუბუქი ხარისხი. იოგში ხდება მსუბუქი დაჭიმვა ან გაწყვეტა, თუმცა იოგი კვლავ მთლიანია და მისი ფუნქციები არ არის დარღვეული. აღინიშნება მსუბუქი ტკივილი, ძალიან მცირე შეშუპება და მსუბუქი მგრძნობელობა. ვალგუსური სტრეს-ტესტის დროს აღინიშნება 5 მმ-ზე ნაკლები სახსრის გახსნა მყარი დაბოლოების წერტილით. ასეთ შემთხვევებში წყდება რამდენიმე ბოჭკო, თუმცა იოგი სტრუქტურულად მთლიანია.

მუხლის სტაბილურობა შენარჩუნებულია. სიმპტომები ჩვეულებრივ მსუბუქია და პაციენტი უჩივის ტკივილს გვერდით იოგზე დაჭერისას. ადგილი აქვს დაჭიმვას და არა გაწყვეტას. მკურნალობით სპორტში დაბრუნება შესაძლებელია 1-2 კვირაში.

მე-2 ხარისხის დაზიანების სიმპტომები

ეს არის საშუალო სიმძიმის დაზიანება. იოგში ხდება ნაწილობრივი გაწყვეტა და იოგის სტაბილურობა მცირდება. მუხლის შიდა ნაწილში აღინიშნება საშუალო სიმძიმის ტკივილი, გამოხატული შეშუპება და მგრძნობელობა. ვალგუსური სტრეს-ტესტის დროს ფიქსირდება 5-დან 9 მმ-მდე სახსრის გახსნა. ჩვეულებრივ არსებობს მყარი ან შესამჩნევი დაბოლოების წერტილი.

ხდება მოძრაობის შეზღუდვა და მუხლის სტაბილურობის შესამჩნევი დაკარგვა. ხტომის ან ბრუნვითი მოძრაობის დროს პაციენტმა შეიძლება უჩივლოს მუხლის "ჩავარდნას". მუხლში დროდადრო შეიძლება იგრძნობოდეს "ჩავარდნის" შეგრძნება. ტკივილი და შეშუპება უფრო გამოხატულია და ყოველდღიურ საქმიანობაში დასაბრუნებლად საჭიროა 3-4 კვირიანი მკურნალობის პერიოდი.

მე-3 ხარისხის დაზიანების სიმპტომები

ეს არის იოგის სრული გაწყვეტა და დაზიანების ყველაზე სერიოზული ხარისხია. ვალგუსური სტრეს-ტესტის დროს ფიქსირდება 10 მმ ან მეტი სახსრის გახსნა, შესამჩნევი დაბოლოების წერტილის გარეშე. ამ ხარისხის მოშვებულობა მიუთითებს იმაზე, რომ შესაძლოა დაზიანებული იყოს მუხლის სხვა იოგებიც.

ძლიერი ტკივილი შეიძლება იგრძნობოდეს დაზიანების მომენტში, თუმცა ზოგჯერ ტკივილი შეიძლება შემცირდეს. აღინიშნება ინტენსიური შეშუპება, სისხლჩაქცევა და მუხლის სტაბილურობის გამოხატული დაკარგვა. იოგზე არის გამოხატული მგრძნობელობა და შეშუპება. პაციენტს უჭირს მუხლის მოხრა და მუხლის "ჩავარდნა" შეინიშნება ჩვეულებრივი სიარულის დროსაც კი. მუხლის მოძრაობისას იგრძნობა სერიოზული "ჩავარდნის" შეგრძნება.

დაზიანების შემდგომი პირველი ნიშნები

დაზიანების მომენტში, განსაკუთრებით სერიოზული გაწყვეტებისას, პაციენტებს შეუძლიათ აღწერონ, რომ იგრძნეს ხმა მუხლის შიგნით ან რომ რაღაც გაწყდა. პაციენტს დაზიანების მომენტში შეიძლება ესმოდეს ან გრძნობდეს "ტკაცუნის" ხმას.

შეშუპების წარმოქმნის დრო მნიშვნელოვანი მინიშნებაა. თუ დაზიანებიდან პირველი რამდენიმე საათის განმავლობაში მუხლში წარმოიქმნება გამოხატული და დაჭიმული შეშუპება, ეს მდგომარეობა ჩვეულებრივ მიუთითებს სახსარშიდა სისხლდენაზე. უფრო ნელი, 12-24 საათში განვითარებული შეშუპება კი ჩვეულებრივ გვხვდება მხოლოდ შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების შემთხვევებში. გასინჯვისას შესაძლებელია მგრძნობელობის დადგენა იოგის გასწვრივ.

როგორ ხდება მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების დიაგნოსტიკა?

დიაგნოსტიკური პროცესი იწყება დაზიანების დეტალური ისტორიით. მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების დიაგნოზი უმეტეს შემთხვევაში შეიძლება დაისვას მხოლოდ დეტალური ანამნეზითა და ფიზიკური გასინჯვით. ფასდება, თუ როგორ მოხდა დაზიანება, რა მიმართულებით მოხდა მუხლის გადატვირთვა და სიმპტომების დაწყების დრო.

გასინჯვის ჩატარება დაზიანებიდან რაც შეიძლება მალე, შეშუპებისა და კუნთების სპაზმის გაძლიერებამდე, იძლევა ყველაზე ზუსტ შედეგებს. ამიტომ, ადრეული შეფასება დიაგნოსტიკისთვის დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს.

ფიზიკური გასინჯვა და ვალგუსური სტრეს-ტესტი

ექიმი პირველ რიგში აკვირდება, არის თუ არა მუხლის შიდა ნაწილში სისხლჩაქცევა, შეშუპება ან დეფორმაცია. შემდეგ, თითებით აწვება იოგის გასწვრივ იმ ხაზს, რომელიც იწყება ბარძაყის ძვალზე მიმაგრების ადგილიდან და გრძელდება წვივის ძვლამდე, რათა იპოვოს ყველაზე მგრძნობიარე წერტილი.

გასინჯვის ყველაზე კრიტიკული ნაწილი არის სპეციალური მანევრი, რომელსაც ვალგუსური სტრეს-ტესტი ეწოდება. ამ ტესტში ექიმი, პაციენტის ფეხს გარკვეული კუთხით აფიქსირებს და მუხლის შიდა მხარეს ატარებს კონტროლირებად ძალას. მოწმდება, თუ რამდენად იხსნება სახსრის ნაპრალი და რამდენად მოშვებულია იოგი.

ტესტი, რომელიც ტარდება 30 გრადუსით მოხრილ მუხლზე, მუხლის სხვა დამხმარე სტრუქტურების მოდუნებით, საშუალებას იძლევა განსაკუთრებით ზედაპირული შიდა გვერდითი იოგი შეფასდეს იზოლირებულად. ექიმი აფასებს, არის თუ არა მუხლის შიდა მხარეს გახსნა და იღებს თუ არა ამ გახსნისას დაბოლოების წერტილს. როგორც ცალკე ტესტი, როდესაც ტკივილი გამოიყენება შედეგის კრიტერიუმად, მას აქვს 78%-იანი მგრძნობელობა და 67%-იანი სპეციფიკურობა. ხოლო როდესაც მოშვებულობა გამოიყენება შედეგის კრიტერიუმად, მას აქვს 91%-იანი მგრძნობელობა და 49%-იანი სპეციფიკურობა.

ტესტი, რომელიც ტარდება სრულად გაშლილ მუხლზე, განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია. თუ ამ პოზიციაში გამოვლინდა მოშვებულობა, ეს მიუთითებს იმაზე, რომ გაწყვეტილია არა მხოლოდ შიდა გვერდითი იოგი, არამედ მუხლის უკანა შიდა კუთხის და შესაძლოა ჯვარედინა იოგების სხვა მნიშვნელოვანი სტრუქტურებიც.

MRI კვლევა და სხვა რადიოლოგიური მეთოდები

მუხლის ყოველი სერიოზული დაზიანებისას რენტგენი არის პირველი მეთოდი, რომელსაც მიმართავენ. მიუხედავად იმისა, რომ ის პირდაპირ არ აჩვენებს იოგებს, ის შეუცვლელია შესაძლო ძვლის მოტეხილობების, იოგის მიერ მიმაგრების ადგილიდან მოგლეჯილი მცირე ძვლის ფრაგმენტების ან ბავშვებში ზრდის ფირფიტის დაზიანებების გამოსარიცხად. წინა-უკანა და გვერდით რენტგენოგრაფიებზე შესაძლებელია მოგლეჯილი მოტეხილობების დანახვა.

მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (MRI) არის ყველაზე ეფექტური მეთოდი რბილი ქსოვილების დაზიანებების გამოსახვისთვის. MRI-ით ნათლად ჩანს შიდა გვერდით იოგში გაწყვეტის ადგილი, ხარისხი და არის თუ არა ის სრული. ის ღირებულია იმის საჩვენებლად, არის თუ არა სახსარშიდა სხვა ქსოვილების თანმხლები დაზიანება.

თანმხლები სხვა დაზიანებების გამოვლენა

მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება შეიძლება იყოს როგორც იზოლირებული, ისე სხვა დაზიანებებთან ერთად. მნიშვნელოვანია MCL-ის გაწყვეტის დიფერენცირება მუხლის სხვა დაზიანებებისგან. გასინჯვისას აუცილებლად ყურადღებით მოწმდება წინა და უკანა ჯვარედინა იოგებისა და მენისკების მდგომარეობა.

ყველაზე ხშირად თანმხლებ დაზიანებებს შორის არის წინა ჯვარედინა იოგის გაწყვეტა, მენისკის გაწყვეტა და ძვლის ტვინის შეშუპება. MRI ფასდაუდებელია ამ თანმხლები დამატებითი დაზიანებების დიაგნოსტირებისთვის.

მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების მკურნალობის ვარიანტები

შიდა გვერდითი იოგის დაზიანებების უმეტესობა წარმატებით იკურნება არაქირურგიული მეთოდებით. ამის ძირითადი მიზეზი არის ის, რომ იოგი მდებარეობს სახსრის გარეთ და აქვს ძალიან კარგი სისხლძარღვოვანი ქსელი. ამ ბიოლოგიური უპირატესობის წყალობით, იოგის თვითგანკურნების პოტენციალი საკმაოდ მაღალია.

არაქირურგიული მკურნალობის მეთოდები

მკურნალობის ვარიანტები იცვლება დაზიანების სიმძიმის მიხედვით. მსუბუქ შემთხვევებში საკმარისია დასვენება, ცივი აპლიკაციები და ბინტირება, ხოლო მოწინავე შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს სხვადასხვა მიდგომები. იზოლირებული 1-ლი ხარისხის, მე-2 ხარისხის და თუნდაც მე-3 ხარისხის დაზიანებების უმეტესობაში, სადაც მუხლი გაშლილ მდგომარეობაში სტაბილურია, არაქირურგიული მკურნალობით შესაძლებელია შესანიშნავი შედეგების მიღება.

პირველი 48 საათის განმავლობაში 20-წუთიანი ინტერვალებით ყინულის დადება ამცირებს შეშუპებასა და ტკივილს. რეკომენდებულია ელასტიური ბინტით ან მუხლის დამცავით (ორთეზით) კომპრესია. მუხლის გულის დონის ზემოთ შენახვა ამცირებს შეშუპებას. ადრეულ პერიოდში ბინტირება, მოძრაობის შეზღუდვა და ყინულის დადება მნიშვნელოვანია შვების მისაღებად.

ფიზიკური თერაპია და რეაბილიტაცია

არაქირურგიული მკურნალობის ძირითადი პრინციპი არის ადრეული და კონტროლირებადი მოძრაობა. ადრე გამოიყენებოდა მუხლის კვირების განმავლობაში უმოძრაოდ დატოვება, თუმცა ეს მიდგომა იწვევდა შეხორცებული იოგოვანი ქსოვილის სუსტ და არარეგულარულ ჩამოყალიბებას. თანამედროვე მიდგომაში მუხლის მოხრა და გაშლა კონტროლირებადია.

რეაბილიტაციის პროგრამის ძირითადი მიზნებია ტკივილისა და შეშუპების კონტროლი, შეხორცებული იოგის დაცვა, კუნთების ატროფიის თავიდან აცილება და მუხლში მოძრაობის სრული დიაპაზონის აღდგენა. კვადრიცეფსისა და ჰამსტრინგის კუნთების გაძლიერება მნიშვნელოვან როლს ასრულებს მუხლის სტაბილურობის გაზრდაში. პროპრიოცეპტიური ვარჯიშები და ბალანსის ვარჯიშები ასევე შეიძლება იყოს პროგრამის ნაწილი.

მუხლის დამცავის (ორთეზის) გამოყენება და PRP ინექცია

სახსრიანი მუხლის დამცავის გამოყენებით ხდება მუხლის გვერდითი გადახრის თავიდან აცილება, ხოლო მოხრა და გაშლა კონტროლირებადია. ჩვეულებრივ, 1-ლი ხარისხის დაზიანებებისას მუხლის დამცავის გამოყენება საჭირო არ არის. თუმცა, მე-2 ხარისხის და იმ მე-3 ხარისხის დაზიანებებისას, რომლებიც არ საჭიროებს ოპერაციას, აუცილებელია მუხლის დამცავის გამოყენება.

ულტრაბგერის კონტროლით PRP ინექციებს შეუძლიათ დააჩქარონ შეხორცება[271]. 1-ლი და მე-2 ხარისხის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანებების უმეტესობა იკურნება კარგად ჩატარებული ფიზიოთერაპიის პროგრამით, ულტრაბგერის კონტროლით 2 დოზა PRP ინექციით და მუხლის დამცავის გამოყენებით, ოპერაციის გარეშე[271].

ოპერაციას საჭიროებადი შემთხვევები

მიუხედავად იმისა, რომ შემთხვევების უმეტესობა იკურნება ოპერაციის გარეშე, ზოგიერთ შემთხვევაში ქირურგიული მკურნალობა გარდაუვალია. ოპერაციის შესახებ გადაწყვეტილება მიიღება დაზიანების სიმძიმის, ადგილმდებარეობის, თანმხლები სხვა პრობლემებისა და პაციენტის აქტივობის დონის მიხედვით.

მუხლის სრულად გაშლისას ვალგუსური მოშვებულობის არსებობა მოითხოვს ოპერაციას. მრავალჯერადი იოგის დაზიანებებისას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც თან ახლავს წინა ჯვარედინა იოგის დაზიანება, ორივე იოგი უნდა გაოპერდეს ერთდროულად[271]. შიდა გვერდით იოგში მოშვებულობა გამოიწვევს წინა ჯვარედინა იოგის ოპერაციის წარუმატებლობას[271]. მოგლეჯილ მოტეხილობებს და ბარძაყის ან წვივის ძვლიდან სრულად მოწყვეტილ გაწყვეტებს ასევე სჭირდება ქირურგიული ჩარევა.

გამოჯანმრთელების პერიოდები და სპორტში დაბრუნება

გამოჯანმრთელების პერიოდი იცვლება დაზიანების ხარისხის მიხედვით. მსუბუქი დაზიანებები იკურნება 1-2 კვირაში, ხოლო 1-ლი ხარისხის დაზიანებებისას სპორტში დაბრუნება შესაძლებელია 5-10 დღეში[271]. საშუალო სიმძიმის დაზიანებებისას ეს პერიოდი შეიძლება გაგრძელდეს 3-4 კვირამდე. მე-2 ხარისხის დაზიანებებისას საჭიროა 2-4 კვირიანი მკურნალობის პერიოდი[271].

სერიოზული გაწყვეტებისას შეხორცებას შეიძლება დასჭირდეს 6-8 კვირა. მე-3 ხარისხის დაზიანებებისას გათვალისწინებულია 4-8 კვირიანი პერიოდი[271]. ეს პერიოდები არის საშუალო მაჩვენებლები და შეიძლება განსხვავდებოდეს პაციენტიდან პაციენტამდე და შესრულებული სპორტის სახეობის მიხედვით[271].

ხშირად დასმული კითხვები

დაზიანების ხარისხის მიხედვით, ყოველდღიური საქმიანობა შეიძლება შეიზღუდოს. მსუბუქი დაზიანებებისას შესაძლებელია ფრთხილი სიარული. თუმცა, სერიოზული დაზიანებებისას საჭიროა მუხლის დამცავის გამოყენება და მხარდაჭერა.

რისკის შემცირება შესაძლებელია რეგულარული კუნთების გამაძლიერებელი ვარჯიშებით. სპორტის წინ შეასრულეთ გახურების ვარჯიშები. გამოიყენეთ შესაბამისი სპორტული აღჭურვილობა და იმოძრავეთ სწორი ტექნიკით.

თუ გაქვთ მუხლში ძლიერი ტკივილი, გამოხატული შეშუპება ან გიჭირთ სიარული, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს. თუ გრძნობთ მუხლის "ჩავარდნას" ან ვერ ახერხებთ მუხლის სრულად მოხრას, საჭიროა შეფასება.

სწორი მკურნალობით მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანებების უმეტესობა სრულად იკურნება. ადრეული ჩარევა და შესაბამისი რეაბილიტაციის პროგრამა აუმჯობესებს შედეგებს. მკურნალობის გარეშე შეიძლება განვითარდეს მუხლის ქრონიკული არასტაბილურობა.

შიდა გვერდითი იოგის დაზიანებისას ტკივილი ლოკალიზებულია მუხლის შიდა ნაწილში. სხვა იოგების დაზიანებებისას ტკივილი იგრძნობა სხვადასხვა მიდამოებში. მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანების ზუსტი დიაგნოსტიკისთვის საჭიროა გასინჯვა და ვიზუალიზაცია.

შეჯამება: მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება

მუხლის შიდა გვერდითი იოგის დაზიანება წარმატებით იკურნება სწორი მკურნალობითა და რეაბილიტაციით. შემთხვევების უმეტესობა არ საჭიროებს ოპერაციას და ფიზიოთერაპიის პროგრამით მიიღწევა სრული გამოჯანმრთელება.

თუ გრძნობთ ტკივილს ან შეშუპებას მუხლში, ადრეული დიაგნოსტიკისთვის აუცილებლად მიმართეთ ექიმს. დროულად ჩატარებული შეფასება ამცირებს გამოჯანმრთელების პროცესს და თავიდან აგაცილებთ მუდმივ პრობლემებს.

დაზიანების ხარისხის მიუხედავად, რეგულარული ვარჯიშებისა და სწორი რეაბილიტაციის პროგრამის შესრულებისას, შეგიძლიათ უსაფრთხოდ დაუბრუნდეთ სპორტსა და ყოველდღიურ საქმიანობას. იყავით მომთმენი და მიჰყევით მკურნალობის პროცესს.

დეტალური ინფორმაციისა და კონტაქტისთვის შეავსეთ ფორმა!