რა არის ანორექსია ნერვოზა? სიმპტომები, გამომწვევი მიზეზები და მკურნალობის მეთოდები

ანორექსია ნერვოზა რთული კვებითი დარღვევაა, რომელიც ადამიანზე ფიზიკურადაც და ფსიქიკურადაც მოქმედებს. იგი შეიძლება განისაზღვროს, როგორც საკვების მიმართ მაპეტიტის ანომალიური დაკარგვა. მაპეტიტის დაკარგვამ შესაძლოა გამოიწვიოს წონის არაჯანსაღი კლება და საშიშად გახდომა. შესაძლოა გამოწვეული იყოს კიბოთი, შიდსით, ფსიქიკური აშლილობით ან სხვადასხვა დაავადებით. მიუხედავად იმისა, რომ ანორექსიით დაავადებულნი, როგორც წესი, ძალიან გამხდრები არიან, ისინი შეიძლება უჩიოდნენ ჭარბ წონას, მოიხმარდნენ საკვებს კალორიების დათვლით, ტოვებდნენ მიღებებს, თავს უკეთ გრძნობდნენ მაშინ, როდესაც თავს გამხდარად ხედავენ. ამან შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი არასასურველი მდგომარეობები, როგორიცაა დეპრესია, ყაბზობა, შებერილობა და მუცლის ტკივილი. ანორექსიის მკურნალობა ხორციელდება ფსიქჯანმრთელობისა და ნუტრიციოლოგიის სპეციალისტების ერთდროული ჩარევით. მკურნალობის პროცედურები მოიცავს სხვადასხვა საკვებ დანამატსა და ფსიქოთერაპიის მეთოდებს.

რა არის ანორექსიის დაავადება?

ანორექსია, ასევე ცნობილი როგორც ანორექსია ნერვოზა, არის კვებითი დარღვევა, რომელიც ხასიათდება შიმშილით და წონის დაკლებით, რაც იწვევს ასაკისა და სიმაღლისთვის დაბალ წონას. ბევრ ადამიანს, ვისაც ანორექსია აქვს, ეშინია წონის მომატების ან სჯერა, რომ ჭარბწონიანია. ანორექსია ნერვოზის მქონე მოზრდილების სხეულის მასის ინდექსი (BMI) ტიპურად 18,5-ზე ნაკლებია. ანორექსია არის ჯანმრთელობის პრობლემა, რომელიც შეიძლება გამოვლინდეს ნებისმიერ სქესსა და ასაკობრივ ჯგუფში, თუმცა პაციენტების 80%-დან 90%-მდე ქალები არიან. ახალგაზრდა ქალებში მისი გავრცელება 0,3%-ია. ცნობილია, რომ ის ორჯერ უფრო გავრცელებულია პუბერტატულ ასაკში მყოფ ქალებში და დაწყების საშუალო ასაკი 15 წელია. სხვადასხვა კვლევებით ნაჩვენებია, რომ კვებითი დარღვევა შეიძლება განვითარდეს საშუალო ასაკის ან უფრო ხანდაზმულ ქალებშიც. ანორექსიის დაავადება იყოფა სამ ქვეტიპად. ისინი შეიძლება ჩამოითვალოს როგორც შემზღუდველი ტიპი, ბულიმიური ტიპი და ატიპიური ანორექსია. ანორექსიის ტიპების შესახებ შესაძლებელია შემდეგი ინფორმაციის მიწოდება:

შემზღუდველი ტიპი: ეს არის ტიპი, რომლის დროსაც ადამიანი მკაცრად ზღუდავს საკვების მიღებას. მას აქვს ყველაზე მაღალი გავრცელების მაჩვენებელი ანორექსიის სხვა ტიპებს შორის. შეზღუდვები შეიძლება განხორციელდეს ისეთი მანიაკალური და მკაცრი წესებით, როგორიცაა დაბალი კალორიების დათვლა, მიღებული საკვების სახეობების შემცირება, კვების ჯერადობის შეზღუდვა, მხოლოდ ერთი ფერის საკვების მიღება. ამ ქცევებს შეიძლება ერთვოდეს გადაჭარბებული ვარჯიშიც.

ჭარბი ჭამა-პირღებინების ტიპი: ანორექსიის ეს ტიპი, საკვების მიღების შეზღუდვასთან ერთად, მოიცავს რეგულარული და ჭარბი ჭამის მდგომარეობასთან დაკავშირებულ პირღებინების ქცევებს. პაციენტებს შეუძლიათ გამოიწვიონ პირღებინება საკუთარი ნებით; მიზნად დაისახონ წონის დაკლება გადაჭარბებული ვარჯიშით, საფაღარათო, შარდმდენი და კლიზმის არასწორი გამოყენებით. ამ წამლების არასწორმა გამოყენებამ ექიმის კონტროლის გარეშე შესაძლებელია გამოიწვიოს საკმაოდ სარისკო მდგომარეობები.

ატიპიური ანორექსია ნერვოზა: ატიპიური ანორექსია არის კვებითი დარღვევის ტიპი, რომელსაც ეწოდება „სხვა მითითებული კვებითი აშლილობები“. ის მოიცავს ანორექსია ნერვოზის ყველა ქცევას, თუმცა სხეულის მასის ინდექსი ნორმალური ან ნორმალურზე მაღალია. ანუ, პაციენტების წონა არ მიეკუთვნება დაბალ კატეგორიას.

რა არის ანორექსიის სიმპტომები?

ანორექსია არის კვებითი დარღვევა, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემები. მას აქვს სიკვდილიანობისა და თვითმკვლელობის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი ფსიქიკური ჯანმრთელობის ყველა სხვა დაავადებას შორის. ამიტომ, ძალზე მნიშვნელოვანია ამ კვებითი დარღვევის ნებისმიერი გამაფრთხილებელი ნიშნის ან სიმპტომის სერიოზულად მიღება. ანორექსიის სიმპტომები ზოგ შემთხვევაში შესაძლოა შეუმჩნეველი დარჩეს, რადგან პაციენტებს აქვთ ტენდენცია დამალონ საკუთარი სიგასქე, კვებითი ჩვევები და ფიზიკური პრობლემები. ანორექსია ნერვოზის სიმპტომები შეიძლება გამოვლინდეს ფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ და ქცევით კატეგორიებში.

ფიზიკური სიმპტომები:

ნევროლოგიური სიმპტომები, როგორიცაა თავის ტკივილი, გულის წასვლა, თავბრუსხვევა, ფოკუსირების პრობლემები და განწყობის ცვალებადობა,

გულისა და სისხლის სიმპტომები, როგორიცაა სისხლის სუსტი მიმოქცევა, არასწორი და ნელი გულისცემა, ძალიან დაბალი არტერიული წნევა, გულის უკმარისობა და რკინის დაბალი დონე (ანემია),

ჰორმონალური პრობლემები, როგორიცაა არარეგულარული მენსტრუაცია ან მენსტრუაციის სრული არარსებობა, დაბალი ლიბიდო და უნაყოფობა,

თმისა და კანის პრობლემები, როგორიცაა კანის სიმშრალე, თმის შეთხელება, ფრჩხილების მტვრევადობა, ადვილად დაჟეჟილობა, ფერმკრთალი კანი, სხეულის სხვადასხვა ნაწილში თხელი თეთრი თმების ზრდა, სიცივისადმი აუტანლობა,

ძვლისა და კუნთების ჯანმრთელობის პრობლემები, როგორიცაა ძვლებში კალციუმის დაკარგვა (ოსტეოპენია), ოსტეოპოროზი, კუნთების მასის დაკარგვა, სისუსტე და დაღლილობა,

დეჰიდრატაცია და თირკმლის უკმარისობა,

კბილების ცვეთა,

შიმშილის გრძნობის არარსებობა ან დანაყრების გრძნობის ძალიან სწრაფად წარმოქმნა შეზღუდული კვების შემდეგ,

ყაბზობა, დიარეა, შებერილობა და მუცლის ტკივილი.

ქცევითი სიმპტომები:

მუდმივი ან განმეორებითი დიეტები,

შემზღუდველი ან მკაცრი კვების რეჟიმები,

გადაჭარბებული და იძულებითი ვარჯიშები,

საკვებთან დაკავშირებული მანიაკალური ჩვევები,

გადაჭარბებული ფოკუსირება სუფთა და ჯანსაღ კვებაზე,

დაბალი ცხიმისა და კალორიების მქონე საკვების უპირატესობის მინიჭება,

ცვლილებები საკვების არჩევანში,

განმეორებითი და მანიაკალური სხეულის შემოწმების ქცევები,

კვების გამოტოვება,

ფიქრი იმაზე, რომ სხეულს ნაკლი აქვს და ამ ნაკლოვანებების დასაფარად რამდენიმე ფენად ჩაცმა,

ძილის პრობლემები,

სკოლაში ან სამსახურში წარმადობის გაუარესება,

საკვებთან დაკავშირებული სოციალური სიტუაციების თავიდან აცილება და სოციალური იზოლაცია,

საკვების არმიღების მიზეზების მოგონება.

ფსიქოლოგიური სიმპტომები:

მანია სხეულის ფორმასთან, წონასთან და გარეგნობასთან დაკავშირებით,

წონის მომატების შიში,

ზედმეტი დაკავება საკვების მიღებასთან დაკავშირებული აქტივობებით,

კვების საათებში შფოთვის შეგრძნება,

უარყოფითი ან დამახინჯებული სხეულის იმიჯი,

ადამიანის მიერ საკუთარი თავის მსხვილად აღქმა იმის მიუხედავად, რომ ის ჯანმრთელია ან დაბალი წონა აქვს,

თვითშეფასების დაქვეითება,

განწყობის ცვალებადობა, შფოთვა ან დეპრესია,

მომატებული მგრძნობელობა სხეულის ფორმის, წონის, გარეგნობის, კვებისა და ვარჯიშის ჩვევების შესახებ გამოთქმული კრიტიკის მიმართ,

თვითმკვლელობისა და თვითდაზიანების ფიქრები ან ქცევები.

როგორ ვითარდება ანორექსია?

ზუსტად უცნობია, თუ რა იწვევს ანორექსია ნერვოზის კვებით დარღვევას. გარდა ქალის სქესისა, სხვადასხვა რისკ-ფაქტორმა შეიძლება გამოიწვიოს ამ აშლილობის განვითარება. ეს რისკ-ფაქტორები შეიძლება წარმოიქმნას ბიოლოგიური, ფსიქოლოგიური ან სოციალური მიზეზების გამო:

ბიოლოგიური რისკ-ფაქტორები:

სხვადასხვა კვლევამ დაამტკიცა, რომ ანორექსიას შეიძლება ჰქონდეს გენეტიკური მემკვიდრეობითობა 50%-დან 80%-მდე. ადამიანებს, რომლებსაც ჰყავთ პირველი რიგის ნათესავები კვებითი დარღვევით, აქვთ ანორექსიის განვითარების 10-ჯერ მეტი ალბათობა.

ნეიროტრანსმიტერებმა, რომლებიც წარმოადგენენ ქიმიურ მესენჯერებს, და ტვინის ჯილდოს მექანიზმმა შეიძლება გამოიწვიოს ცვლილებები ტვინის ქიმიაში. ისეთმა ნეიროტრანსმიტერებმა, როგორიცაა სეროტონინი და დოფამინი, შეიძლება იმოქმედოს მადაზე, განწყობაზე და იმპულსების რეგულირებაზე. ამან შეიძლება გამოიწვიოს სხვადასხვა კვებითი დარღვევა.

ზოგიერთმა კვლევამ დაამტკიცა, რომ აუტიზმის მქონე ქალებს აქვთ ანორექსიის განვითარების უფრო მაღალი ალბათობა. ამ კვლევებში დაფიქსირდა, რომ ანორექსიის მქონე ქალების 20%-დან 35%-მდე აკმაყოფილებს აუტიზმის დიაგნოსტიკურ კრიტერიუმებს.

ფსიქოლოგიური რისკ-ფაქტორები:

ფიზიკური ძალადობა და ემოციური ტრავმები ხელს უწყობს კვებითი დარღვევის განვითარებას.

პერფექციონიზმმა, იმპულსურმა ქცევებმა და რთულმა ურთიერთობებმა შეიძლება გამოიწვიოს ადამიანის თვითშეფასების დაქვეითება. ამან შეიძლება ადამიანი დაუცველი გახადოს ანორექსიის განვითარების მიმართ.

განსაკუთრებით ბავშვობისა და მოზარდობის პერიოდში თანატოლთა ბულინგის გამო განვითარებული გარეგნობის ან წონის გამო დაცინვა და ზეწოლა ხელს უწყობს ანორექსიის განვითარებას.

სოციალური რისკ-ფაქტორები:

სოციალური მედიისა და პოპულარული კულტურის მიერ იდეალურად მიჩნეულმა სხეულის ფორმებმა, სოციალურმა ნორმებმა და ამ ნორმებთან ადაპტაციის შფოთვამ შეიძლება გამოიწვიოს ანორექსიის განვითარება.

ზოგიერთ პროფესიაში, როგორიცაა მოცეკვავე, მოდელი და სპორტსმენი, საჭიროა სხეულის გარკვეული ფორმები და ამან შეიძლება გამოიწვიოს კვებითი დარღვევები.

როგორ ისმება ანორექსიის დიაგნოზი?

ანორექსიის მდგომარეობაზე ეჭვი ჩვეულებრივ ჩნდება მაშინ, როდესაც მას ოჯახი, მეგობრები და სოციალური გარემო შეამჩნევს. როდესაც წონის კლება კარგად არის დამალული, ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა დეპრესია, მანიაკალური კვებითი ჩვევები, უნაყოფობა ან მენსტრუალური ციკლის დარღვევა, შეუმჩნეველი არ რჩება გარშემომყოფთათვის. ამ ეტაპზე პაციენტის ახლობლები უბიძგებენ მას ექიმთან კონსულტაციისკენ. პაციენტებმა შეიძლება უარი თქვან დახმარების მიღებაზე. ჯანდაცვის სპეციალისტი თავის გამოკვლევაში მიმართავს ძირითად სამედიცინო გამოკვლევებს. ზუსტი დიაგნოზი შეიძლება დაისვას ისეთი სადიაგნოსტიკო პროცედურებით, როგორიცაა სისხლის ანალიზები, ელექტროკარდიოგრაფია, პაციენტის აწონვა, სხეულის მასის ინდექსის გამოთვლა და ფსიქიკური შეფასება. მეთოდები, რომლებსაც მიმართავენ ანორექსიის დიაგნოსტირებისთვის, შეიძლება მოკლედ ჩამოყალიბდეს შემდეგნაირად:

ფიზიკური გასინჯვა: ფიზიკური გასინჯვისას შეიძლება შემოწმდეს პაციენტის სიმაღლე, წონა, სხეულის ტემპერატურა, გულისცემის სიხშირე, არტერიული წნევა, კუჭის, კანისა და ფრჩხილების ჯანმრთელობა. სამედიცინო ანამნეზის შესაგროვებლად ისმება სხვადასხვა კითხვები კვებისა და ვარჯიშის ჩვევების, მენსტრუალური ციკლის პროცესების, გამოყენებული მედიკამენტების და არსებული ფსიქიკური პრობლემის შესახებ.

ლაბორატორიული ტესტები: მიუხედავად იმისა, რომ არ არსებობს ანორექსიის სპეციფიკური ტესტი დიაგნოსტიკისთვის, სხვადასხვა სისხლისა და შარდის ანალიზების გამოყენებით შესაძლებელია სხეულის ამ სითხეებში არსებული ცილებისა და ელექტროლიტების დონის შემოწმება.

ორგანოთა ფუნქციის ტესტები: პაციენტის პროფილის მიხედვით შეიძლება მოითხოვონ ისეთი ტესტები, როგორიცაა ძვლის სიმკვრივის გაზომვა ვიზუალიზაციის ტესტებით, გულის ჯანმრთელობის შემოწმება ელექტროკარდიოგრაფიით.

ფსიქიკური შეფასება: ექიმებმა შეიძლება მიმართონ პაციენტი ფსიქიატრებთან და ფსიქოლოგებთან ისეთი წონის კლონის დიაგნოსტირებისთვის, რომელიც არ არის დაფუძნებული ფიზიკურ მიზეზზე. ფსიქიკური ჯანმრთელობის სპეციალისტებს შეუძლიათ დაადგინონ ანორექსია ნერვოზა ფსიქიკური აშლილობების დიაგნოსტიკურ და სტატისტიკურ სახელმძღვანელოში ჩამოთვლილი კრიტერიუმების საფუძველზე. ანორექსია ნერვოზის სადიაგნოსტიკო კრიტერიუმები მოიცავს კალორიების მოხმარების შეზღუდვას, რაც იწვევს წონის დაკლებას ან წონის მომატების შეჩერებას, წონის მომატებისა და სიმსუქნის შიშს, პაციენტის დამახინჯებულ თვალსაზრისს მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობის სიმძიმის შესახებ.

როგორ მკურნალობენ ანორექსიას?

ანორექსიის მწვავე სიმპტომების შენიშვნისთანავე, რაც შეიძლება მალე უნდა მიმართოთ ექიმს. ჯანდაცვის სპეციალისტებმა პაციენტის მდგომარეობისთვის ყველაზე შესაფერისი მკურნალობის პროცედურების გამოსაყენებლად შეიძლება მიზანშეწონილად მიიჩნიონ ნუტრიციოლოგებთან და ფსიქიკური ჯანმრთელობის სპეციალისტებთან ერთდროული მუშაობა. მკურნალობის მიზნები მოიცავს ჯანსაღი წონის მიღწევას, ემოციურ პრობლემებთან გამკლავებას, როგორიცაა დაბალი თვითშეფასება, აზროვნების შაბლონების გაუმჯობესებას და გრძელვადიანი ქცევითი ცვლილებების განვითარებას. ანორექსიის მკურნალობა ძირითადად მოიცავს შემდეგ კომბინაციებს:

ფსიქოთერაპია: საუბრის თერაპია, კოგნიტურ-ქცევითი თერაპია და ქცევითი თერაპია ორიენტირებულია პაციენტის აზროვნებისა და ქცევის შეცვლაზე. ფსიქოთერაპიაში გამოიყენება სხვადასხვა სტრატეგია კვებისა და წონის მიმართ ჯანსაღი დამოკიდებულების განსავითარებლად.

მედიკამენტები: ანორექსიასთან დაკავშირებული შფოთვისა და დეპრესიის გასაკონტროლებლად ექიმმა შეიძლება გამოпиშოს სხვადასხვა ანტიდეპრესანტული მედიკამენტი. ზოგიერთ ანტიდეპრესანტს შეუძლია ძილის დარღვევების მოხსნა და მადის გაზრდა.

კვებითი კონსულტაცია: კვებისა და ჯანსაღი კვების ქცევების შესახებ ინფორმაციის მისაღებად შეგიძლიათ მიმართოთ დიეტოლოგს ან ნუტრიციოლოგს.

სამედიცინო მოვლა: სითხის დაკარგვისა და საკვები ნივთიერებების დონის მონიტორინგისთვის შეიძლება საჭირო გახდეს ხანგრძლივი სამედიცინო მოვლა. მძიმე შემთხვევებში შეიძლება საჭირო გახდეს კვების ზონდის გამოყენება ან ინტრავენური კვება. ჰოსპიტალიზაცია შეიძლება მიჩნეულ იქნას აუცილებლად პაციენტებისთვის, რომლებსაც აქვთ წონის მძიმე კლება და არასწორი კვება. საავადმყოფოში ყოფნა ასევე სასარგებლოა სხვა სერიოზული გართულებების სამართავად, როგორიცაა გულის პათოლოგიები, მძიმე დეპრესია და სუიციდის რისკი.

ხშირად დასმული კითხვები

ანორექსია ნერვოზა არის კვებითი დარღვევა, რომელსაც შეუძლია გავლენა მოახდინოს მთელ საზოგადოებაზე. თუმცა, ქალის სქესი და პუბერტატული ასაკი არის ფაქტორები, რომლებმაც შეიძლება გაზარდონ ანორექსიის განვითარების რისკი. სწორედ ამიტომ, ახალგაზრდა ქალებში ანორექსიის გავრცელების სიხშირე უფრო მაღალია. კალორიების რაოდენობა, რომელსაც ანორექსიით დაავადებულები დღის განმავლობაში მოიხმარენ, განსხვავდება ადამიანიდან ადამიანამდე. თუმცა, ყველა პაციენტს ზოგადად აქვს კვებითი ჩვევები, რომლებიც ძალიან დაბალია მათი ყოველდღიური კალორიული მოთხოვნილებაზე. წონის გადაჭარბებული კლება შეიძლება განვითარდეს ისეთი კვებითი დარღვევების გამო, როგორიცაა ანორექსია ნერვოზა და ბულიმია ნერვოზა, ქრონიკული დაავადებები, როგორიცაა ჰიპერთირეოზი და დიაბეტი, კიბო, ქრონიკული ინფექციები, ფსიქოლოგიური პრობლემები, კუჭისა და ნაწლავების დაავადებები, როგორიცაა კრონის დაავადება და წყლულოვანი კოლიტი. ანორექსიის ძირეული მიზეზიდან გამომდინარე, დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში მრავალი მიმართულება მონაწილეობს. ფსიქიატრია, დიეტოლოგია და ნუტრიციოლოგია, კლინიკური ფსიქიატრია და კვებითი დარღვევების ცენტრები არის განყოფილებები, რომლებიც სპეციალიზებულნი არიან კვებით დარღვევებში. ეს მიმართულებები მხარს უჭერენ პაციენტის გამოჯანმრთელებას ანორექსიის როგორც ფსიქოლოგიური, ისე ფიზიოლოგიური სიმპტომების მოგვარებით. გადაჭარბებულმა სიგასქემ შეიძლება გამოიწვიოს ისეთი არასასურველი გართულებები, როგორიცაა ძვლისა და კუნთების დაკარგვა, ანემია, გულის პრობლემები, მენსტრუაციის არარსებობა, ტოსტოსტერონის დონის დაქვეითება, გულისრევა, შებერილობა და ყაბზობა, თირკმლის პრობლემები, სხვადასხვა ორგანოს დაზიანება, დეპრესია, შფოთვა, სუიციდის მცდელობა, ნივთიერებებისა და ალკოჰოლის მოხმარების დარღვევები. ანორექსია შეიძლება გამოწვეული იყოს მრავალი მდგომარეობით, როგორიცაა გენეტიკური მიდრეკილება, წარსული ფიზიკური და ემოციური ტრავმები, კონტროლერი და ზედმეტად მზრუნველი მშობლებით გაზრდა, პერფექციონიზმი, საზოგადოების მიერ მიღებული იდეალური სხეულის აღქმა, სხვადასხვა ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობის პრობლემები. როგორც ანორექსია, ისე ბულიმია მიეკუთვნება კვებით დარღვევებს. ანორექსიასა და ბულიმიას შორის სხვაობა გამოწვეულია კვებითი ჩვევების განსხვავებებით. ანორექსია ხასიათდება არასაკმარისი ჭამით, ხოლო ბულიმია - ჭარბი ჭამით. ბულიმიით დაავადებულები ინანებენ უკონტროლოდ მირთმეულ საკვებს და იწვევენ პირღებინებას ან ცდილობენ საკვების ამოღებას სხვადასხვა მედიკამენტის არასწორი გამოყენებით. ანორექსიამ შეიძლება გამოიწვიოს გულის ჯანმრთელობის პრობლემები, როგორიცაა გულის უკმარისობა და არითმია, საჭმლის მომნელებელი პრობლემები, როგორიცაა ყაბზობა, დიარეა და კუჭის პრობლემები, ძვალ-კუნთოვანი დაავადებები, როგორიცაა ოსტეოპოროზი და კუნთების შესუსტება, იმუნური სისტემის შესუსტება, ნევროლოგიური პრობლემები და თირკმლის დაავადებები. ანორექსიით დაავადებულთა წონა ადამიანიდან ადამიანამდე განსხვავდება. ძირითადი მაჩვენებელი არ არის წონა, არამედ სხეულის მასის ინდექსი, რომელიც აჩვენებს წონისა და სიმაღლის თანაფარდობას. ანორექსიის სხეულის მასის ინდექსი ჩვეულებრივ 18-ზე ნაკლებია. დიარეა არის გართულება, რომელიც შედის ანორექსია ნერვოზის სიმპტომებსა და გვერდით ეფექტებს შორის.

ანორექსია ნერვოზა არის კვებითი დარღვევა, რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემები ნებისმიერ ასაკობრივ ჯგუფში. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ის ვლინდება ბავშვობისა და მოზარდობის პერიოდში, მას შეუძლია გამოიწვიოს ისეთი სერიოზული გართულებები, როგორიცაა ზრდის შეფერხება, ორგანოთა ფუნქციების დარღვევა და ფსიქიკური დეპრესია. ანორექსიის ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული შედეგია სუიციდის რისკის ზრდა. ამიტომ, თუ თქვენ გარშემო გყავთ ახლობელი, რომელიც აჩვენებს ანორექსიის სიმპტომებს, უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ჯანდაცვის პროფესიონალისთვის მიმართვას დაყოვნების გარეშე.

Hisar Hospital Intercontinental-ში ჩვენ ვიყენებთ მულტიდისციპლინურ მიდგომას ანორექსია ნერვოზისა და სხვა კვებითი დარღვევების მიმართ. ჩვენი გამოცდილი გუნდით, რომელიც შედგება ფსიქიატრების, ნუტრიციოლოგებისა და შინაგანი მედიცინის ექიმებისგან, ჩვენ ინდივიდუალურად ვგეგმავთ დიაგნოსტიკის, მკურნალობისა და დაკვირვების პროცესებს. ჩვენ პაციენტებს ვთავაზობთ ჯანსაღი გამოჯანმრთელების პროცესს ფსიქოთერაპიის, კვებითი კონსულტაციისა და საჭიროების შემთხვევაში სამედიცინო მკურნალობის მიდგომებით.

თუ გსურთ მიიღოთ მეტი ინფორმაცია ანორექსია ნერვოზის სიმპტომების, გამომწვევი მიზეზებისა და მკურნალობის პროცესის შესახებ, ინდივიდუალური შეფასებისა და ვიზიტისთვის შეგიძლიათ დაუკავშირდეთ Hisar Hospital Intercontinental-ის ნუტრიციოლოგიის განყოფილებას და მარტივად შეიტანოთ განაცხადი ონლაინ ფორმის საშუალებით.