Qendra e Çrregullimeve të Gjumit

Qendra e çrregullimeve të gjumit është një qendër shëndetësore që synon të përmirësojë cilësinë e gjumit dhe gjendjen e përgjithshme shëndetësore të pacientëve. Mungesa e gjumit ka efekte të dëmshme në cilësinë e jetës dhe pothuajse në të gjitha sistemet e organeve. Këto qendra merren me diagnostikimin dhe trajtimin e çrregullimeve të ndryshme të gjumit me të cilat përballen njerëz të të gjitha moshave. Vlerësimet e specializuara për problemet e zakonshme të gjumit, si pagjumësia (insomnia), apnea e gjumit, sindroma e këmbëve të shqetësuara dhe narkolepsia, kryhen në laboratorët e gjumit. Polisomnografia, e cila përdoret për të monitoruar dhe analizuar modelet e gjumit të pacientëve, është një nga testet themelore më të përdorura në mjekësinë e gjumit. Në qendrën e çrregullimeve të gjumit, mjekë nga fusha të ndryshme specializimi, si neurologjia, psikiatria dhe pneumologjia, hartojnë plane trajtimi të personalizuara për pacientët. Gjithashtu, metodat jo-invazive të trajtimit, si terapia e sjelljes dhe ndryshimet në stilin e jetesës, janë ndër shërbimet që ofrohen në këto qendra.

Cilat janë simptomat e çrregullimeve të gjumit?

Simptomat e çrregullimeve të gjumit mund të ndryshojnë në varësi të llojit dhe ashpërsisë së tyre. Simptomat e çrregullimeve të zakonshme të gjumit mund të përfshijnë:

• Vështirësi për të rënë në gjumë

• Vështirësi për ta ruajtur gjumin

• Zgjim herët

• Lodhje dhe mungesë energjie

• Gërhitje me zë të lartë

• Ndërprerje të frymëmarrjes

• Ndjesi mbytjeje

• Djersitje gjatë natës

• Nevojë e papritur për gjumë

• Paraliza e gjumit

• Nevojë e vazhdueshme për lëvizje te personat me sindromën e këmbëve të shqetësuara

Llojet e çrregullimeve të gjumit:

• Vështirësi për të fjetur mjaftueshëm (Disomnia)

• Ngjarje fiziologjike që ndodhin gjatë gjumit (Parasomnia) : Shfaqen me simptoma si makthet dhe ecja në gjumë.

Vështirësi për të fjetur mjaftueshëm (Disomnia):

1. Insomnia: Është një nga çrregullimet më të shpeshta të gjumit. Për këtë çrregullim mund të flitet te personat që kanë vështirësi të bien në gjumë natën, që zgjohen shpesh ose zgjohen shumë herët dhe nuk mund të flenë përsëri, ose që, megjithëse flenë mjaftueshëm, ende ndihen të papushuar.

2. Hipersomnia: Shfaqet si gjumë i tepërt. Në rastin e hipersomnisë, personat ankohen se janë shumë të përgjumur. Njëkohësisht, tek ata vërehet edhe dremitje gjatë ditës. Kjo gjendje e gjumit të tepërt shkakton shqetësim dhe dëmtim të konsiderueshëm në fushën sociale, profesionale dhe në fusha të tjera.

3. Narkolepsia: Në këtë çrregullim gjumi me origjinë gjenetike vërehen sulme gjumi të papërballueshme dhe çlodhëse, që shfaqen çdo ditë për të paktën 3 muaj, të shoqëruara me humbje afatshkurtër të kontrollit të tonusit muskulor. Tipari më i dukshëm i narkolepsisë është gjendja e përgjumjes së tepërt që mund të shfaqet papritur, pavarësisht sasisë së gjumit të marrë natën e mëparshme.

4. Çrregullimi i gjumit i lidhur me frymëmarrjen: Çrregullimi i frymëmarrjes gjatë gjumit është një problem mjekësor. Gjatë gjumit mund të shfaqen periodikisht çrregullime të ndryshme të frymëmarrjes, që variojnë nga një gërhitje e thjeshtë deri te ndërprerja e rrjedhës së ajrit (apnea e gjumit). Personat që kanë probleme me frymëmarrjen në gjumë zgjohen shumë herë për periudha të shkurtra gjatë natës dhe nuk ndihen të çlodhur edhe pas 8–9 orësh gjumë. Disa pacientë mund të mos marrin frymë për një kohë të shkurtër (10–30 sekonda); kjo gjendje quhet ndalim i frymëmarrjes (apne). Personi i prekur nga ky problem është shumë pak i vetëdijshëm për vështirësinë e frymëmarrjes dhe nuk e lidh problemin e gjumit me të. Megjithatë, partneri që ndan të njëjtin shtrat zakonisht mund të vërejë gërhitjen me zë të lartë (një shenjë e këtij problemi) ose ndërprerjet frikësuese të frymëmarrjes. Shenja të tjera që tregojnë se personi ka vështirësi në frymëmarrje gjatë gjumit janë:

• Djersitje e tepërt gjatë natës,

• Zgjim me dhimbje koke në mëngjes,

• Sulme rënieje në gjumë gjatë ditës që nuk sjellin çlodhje.

​Çrregullimi i ritmit cirkadian (ditor) të gjumit / Çrregullimi i ciklit gjumë-zgjim: Ekzistojnë lloje të ndryshme të çrregullimit të ritmit cirkadian (ditor) të gjumit. Më i njohuri prej tyre është gjendja e quajtur jetlag, e cila shkaktohet nga udhëtimi ndërmjet zonave të ndryshme kohore. Kur ndodh një ndryshim i papritur në ritmin gjumë-zgjim në raport me orën biologjike, personi e ka të vështirë ta përshtatë ritmin e gjumit. Shumë njerëz ankohen për këputje, lodhje dhe gjumë të shqetësuar pas fluturimeve transoqeanike ose ndërkontinentale.

Çrregullimet e lëvizjes të lidhura me gjumin:

Sindroma e këmbëve të shqetësuara: Mund të përshkruhet si një ndjesi e thellë dhe e bezdisshme në këmbë, e cila shfaqet gjatë pushimit kur personi qëndron gjatë pa lëvizur ose gjatë rënies në gjumë. Meqenëse ndikon në cilësinë e gjumit, mund të përshkruhet edhe si një lloj çrregullimi i gjumit. Kjo ndjesi e bezdisshme nuk është një formë dhimbjeje; zakonisht në këmbë, rrallë edhe në krahë, shfaqet si kruarje, shpimje, rrëqethje, djegie, tërheqje, tendosje ose mpirje. Për ta lehtësuar këtë ndjesi lind një nevojë e papërballueshme për të lëvizur këmbët, dhe me lëvizje ndjesia zvogëlohet. Kjo ndjesi shfaqet gjatë udhëtimeve të gjata me autobus dhe avion pa lëvizje, shpesh natën para se të biesh në gjumë. Sindroma e këmbëve të shqetësuara prek rreth 3 deri në 10% të popullsisë, në masë të barabartë burrat dhe gratë. Zakonisht shfaqet në moshë të mesme dhe të shtyrë, por ndeshet edhe te fëmijët.

Ngjarje fiziologjike që ndodhin gjatë gjumit (Parasomnia)

Çrregullimi i ankthit të gjumit / Çrregullimi i makthit: Zakonisht ndodh gjatë gjysmës së dytë të periudhës së gjumit. Në këtë çrregullim gjumi, personi shpesh sheh ëndrra të gjata dhe jashtëzakonisht frikësuese që përmbajnë kërcënime ndaj jetës ose sigurisë. Menjëherë pas këtyre ëndrrave frikësuese personi zgjohet dhe e kujton ëndrrën në mënyrë të gjallë. Më shpesh, këto makthe shfaqen nga mesi deri në fund të natës. Rreth 50% e fëmijëve të moshës 3–5 vjeç e lart shohin makthe.

Çrregullimi i tmerrit të gjumit (Terrori i natës): Ky çrregullim gjumi zakonisht ndodh në fillim të gjumit dhe nis me një britmë paniku. Në këtë çrregullim, që shfaqet te fëmijët e moshës 5 deri në 7 vjeç, personi shpesh zgjohet papritur. Gjatë tmerrit të gjumit, te personi vërehen simptoma të forta autonome dhe motorike, përfshirë një britmë të zhurmshme dhe shpuese.

Çrregullimi i ecjes në gjumë (Somnambulizmi): Shfaqet si ngritje nga shtrati dhe ecje përreth gjatë gjumit. Ecja në gjumë është e zakonshme te fëmijët ndërmjet 5 dhe 12 vjeç. Ndonjëherë vazhdon deri në moshën e rritur ose, rrallë, fillon në moshën e rritur. Një episod i ecjes në gjumë zakonisht zgjat më pak se 10 minuta. Te personat me histori familjare të ecjes në gjumë, gjasat për ta pasur janë më të larta. Janë raportuar lëndime dhe ngjarje të dhunshme gjatë ecjes në gjumë; megjithatë, personat zakonisht mund ta gjejnë rrugën në dhomë. Ndërhyrja më e rëndësishme për një person që ecën në gjumë është të sigurohet që ai të mos pengohet te sendet përreth dhe të mos lëndohet.

Për diagnostikimin e të gjitha këtyre sëmundjeve duhet të kryhet testi i gjumit (polisomnografia).

Testi i gjumit (Polisomnografia)

Testi i gjumit (Polisomnografia) është një studim i gjumit. Ai përfshin parametra si monitorimi i rrjedhës së ajrit të pacientit nga goja dhe hunda, presioni i gjakut, aktiviteti EKG, niveli i oksigjenit në gjak, valët e trurit, lëvizjet e syve, frymëmarrja dhe regjistrimi i ndryshimeve të lëvizjeve të muskujve dhe të këmbëve. Këto shërbejnë për të identifikuar gjendjet normale dhe jonormale gjatë gjumit dhe ndihmojnë në vlerësimin klinik dhe diagnozën e pacientit.

Si kryhet testi i gjumit?

Duhet të jeni në spital të paktën 2 orë para orës suaj të zakonshme të gjumit. Meqenëse e gjithë nata do të kalohet në dhomën e gjumit, pacienti duhet të sjellë sende personale që mund t’i nevojiten, si pizhame, pantofla, furçë dhëmbësh dhe peshqir. Elektrodat vendosen në mjekër, në lëkurën e kokës dhe në skajet e jashtme të qepallave. Ato duhet të qëndrojnë në vend gjatë gjumit. Sinjalet nga elektrodat regjistrohen gjatë zgjimit (me sytë mbyllur) dhe gjatë gjumit. Për të regjistruar rrahjet e zemrës dhe frymëmarrjen, monitorët do të vendosen në gjoks. Do të maten ndalimet dhe frekuenca e frymëmarrjes. Do të maten oksigjenimi gjatë natës, fazat e gjumit të cekët dhe të thellë, thellësia e gjumit, gërhitja dhe shumë parametra të tjerë. Të dhënat e regjistruara gjatë natës vlerësohen dhe interpretohen nga një specialist i gjumit.

Në qendrën tonë kryhen:

• Polisomnografia gjatë gjithë natës (PSG) + Regjistrimet e frymëmarrjes + PLM

• Polisomnografia gjatë gjithë natës + Titrimi CPAP/BiPAP

• PSG + Testi i Tumeshencës Penile Nokturne (NPT)

• PSG + EEG me aktivizim gjatë gjumit

• MSLT (Testi i përgjumjes së tepërt gjatë ditës).

Si diagnostikohen çrregullimet e gjumit?

Diagnoza e çrregullimeve të gjumit mund të vendoset me një kombinim të anamnezës së detajuar, ekzaminimit fizik dhe disa testeve diagnostikuese. Pas ekzaminimit fizik, mjeku mund të kërkojë teste diagnostikuese për të ndihmuar në vendosjen e diagnozës. Disa nga testet dhe procedurat e përdorura në diagnostikimin e çrregullimeve të gjumit janë:

• Ditari i gjumit: Zakonisht pacientëve u kërkohet të mbajnë një ditar gjumi për një periudhë kohe. Në këtë ditar pacientët shënojnë orët e fjetjes dhe të zgjimit, zgjimet gjatë natës dhe ngjarje të tjera të lidhura me gjumin.

• Polisomnografia (Studimi i gjumit): Polisomnografia konsiderohet standardi i artë në diagnostikimin e çrregullimeve të gjumit. Ky test përfshin monitorimin gjatë natës në një laborator gjumi dhe regjistron shumë parametra gjatë gjumit, si valët e trurit, lëvizjet e syve, aktivitetin muskulor, ritmin e zemrës dhe frymëmarrjen.

• Testet e gjumit në shtëpi: Në disa raste, mjekët mund të rekomandojnë teste gjumi në shtëpi. Edhe pse këto teste janë më pak gjithëpërfshirëse, ato mund të përdoren veçanërisht për diagnozën paraprake të çrregullimeve si apnea e gjumit. Testet e gjumit në shtëpi zakonisht monitorojnë frymëmarrjen dhe nivelet e oksigjenit.

• Aktigrafia: Aktigrafia monitoron ciklin gjumë-zgjim me një pajisje të vogël që vendoset në kyçin e dorës. Kjo metodë është veçanërisht e dobishme në diagnostikimin e çrregullimeve të ritmit gjumë-zgjim. Pajisja regjistron lëvizjet e pacientit dhe ndihmon në vlerësimin e kohëzgjatjes dhe cilësisë së gjumit.

• Analizat e gjakut dhe testet e tjera laboratorike: Disa çrregullime të gjumit mund të shkaktohen nga gjendje të tjera mjekësore në bazë. Për këtë arsye, mjekët kryejnë analiza të ndryshme gjaku dhe teste të tjera laboratorike për të vlerësuar tregues shëndetësorë si funksioni i tiroides dhe nivelet e hekurit.

• Vlerësimi psikologjik: Çrregullimet e gjumit shpesh lidhen me gjendje psikologjike si stresi, ankthi dhe depresioni. Për këtë arsye, vlerësimet psikologjike mund të jenë gjithashtu pjesë e procesit diagnostikues. Mjekët vlerësojnë shëndetin mendor të pacientëve për të hulumtuar origjinën psikologjike të çrregullimeve të gjumit.

• Elektroencefalografia (EEG): EEG është një test që mat aktivitetin elektrik të trurit dhe luan një rol të rëndësishëm në diagnostikimin e çrregullimeve të gjumit. Ky test përdoret veçanërisht në diagnostikimin dhe vlerësimin e gjendjeve neurologjike si epilepsia.

• Testi i latencës së shumëfishtë të gjumit (MSLT): Testi i latencës së shumëfishtë të gjumit (MSLT) është një test që përdoret për të vlerësuar prirjen për gjumë gjatë ditës. Ky test përdoret në diagnostikimin e narkolepsisë dhe çrregullimeve të tjera të përgjumjes së tepërt gjatë ditës. MSLT kryhet duke i dhënë pacientit, në një laborator gjumi, mundësi të shkurtra për të fjetur në intervale të caktuara. Gjatë çdo sy-gjumi regjistrohet sa shpejt bie pacienti në gjumë dhe në cilën fazë të gjumit kalon.

Cilat janë metodat e trajtimit të çrregullimeve të gjumit?

Metodat e trajtimit planifikohen nga mjekë specialistë sipas shkaqeve dhe simptomave që qëndrojnë në bazë të çrregullimeve të gjumit. Për çrregullimet e gjumit mund të përdoren opsione të ndryshme trajtimi, të cilat mund të përfshijnë:

• Trajtimi me medikamente

• Terapia kognitive e sjelljes (CBT)

• Përmirësimi i higjienës së gjumit

• Ndryshime në stilin e jetesës si ushtrimet e rregullta, ushqyerja e shëndetshme dhe menaxhimi i stresit

• Aparati CPAP (Presion pozitiv i vazhdueshëm i rrugëve të frymëmarrjes)

• Uvulopalatofaringoplastika (UPPP)

• Terapia me dritë

Si trajtohen çrregullimet e gjumit?

Qëllimet e trajtimit të çrregullimeve të gjumit janë përmirësimi i simptomave dhe rritja e cilësisë së jetës. Trajtimet planifikohen nga mjekë specialistë në varësi të llojit specifik dhe ashpërsisë së sëmundjes. Disa nga metodat e trajtimit mund të përfshijnë:

• Terapia kognitive e sjelljes (CBT): Terapia kognitive e sjelljes (CBT) është një qasje veçanërisht efektive në trajtimin e insomnisë kronike. Kjo terapi synon të ndryshojë mendimet dhe sjelljet negative të lidhura me gjumin. Ajo përfshin strategji si kufizimi i gjumit, kontrolli i stimujve dhe teknikat e relaksimit. CBT rrit cilësinë e gjumit duke trajtuar shqetësimet dhe besimet e gabuara që e vështirësojnë rënien në gjumë. Në afat të gjatë, CBT ka potencialin të sjellë përmirësime të qëndrueshme të gjumit dhe mund të ofrojë një zgjidhje pa ilaçe.

• Trajtimi me medikamente: Në trajtimin e çrregullimeve të gjumit, ilaçet përdoren nën kontrollin e mjekut, veçanërisht si zgjidhje afatshkurtër. Për insomninë (pagjumësinë) mund të përshkruhen ilaçe gjumi si benzodiazepinat dhe jo-benzodiazepinat. Në gjendje si apnea e gjumit preferohen ilaçet që ndihmojnë në mbajtjen të hapura të rrugëve të frymëmarrjes. Ilaçet dopaminergjike mund të jenë efektive në trajtimin e sindromës së këmbëve të shqetësuara (SKSH), ndërsa stimuluesit si modafinili dhe metilfenidati përdoren për të zvogëluar përgjumjen e tepërt gjatë ditës të shkaktuar nga narkolepsia. Megjithatë, meqenëse përdorimi afatgjatë mund të shkaktojë varësi, ato duhet të përdoren me kujdes.

• Përmirësimi i higjienës së gjumit: Higjiena e gjumit nënkupton zakone të shëndetshme të gjumit dhe përmirësimin e mjedisit të gjumit. Qëndrimi larg ekraneve elektronike para gjumit dhe vendosja e orareve të rregullta të gjumit mund të jenë të dobishme. Gjithashtu, shmangia e kafeinës dhe e ushqimeve të rënda është ndër faktorët e rëndësishëm të higjienës së gjumit. Përmirësimet e higjienës së gjumit të zbatuara nën kontrollin e mjekut mund të jenë efektive në menaxhimin e pagjumësisë dhe çrregullimeve të tjera të gjumit.

• Ndryshimet në stilin e jetesës: Ushtrimet e rregullta nën kontrollin e mjekut, zbatimi i teknikave të menaxhimit të stresit dhe ushqyerja e balancuar mund të rrisin cilësinë e gjumit. Shmangia e stimuluesve si alkooli, kafeina dhe nikotina mund të ndihmojë në vendosjen e një rutine të rregullt gjumi. Këto ndryshime, në afat të gjatë, mund të kontribuojnë në trajtimin natyral dhe pa efekte anësore të çrregullimeve të gjumit.

• Aparati CPAP (Presion pozitiv i vazhdueshëm i rrugëve të frymëmarrjes): Aparati CPAP është një metodë efektive e rekomanduar nga mjekët, veçanërisht në trajtimin e apnesë së gjumit. Ai ushtron vazhdimisht presion pozitiv për t’i mbajtur të hapura rrugët e frymëmarrjes gjatë gjithë gjumit. CPAP parandalon ndërprerjet e frymëmarrjes, siguron një gjumë të pandërprerë dhe rrit cilësinë e gjumit. Kjo metodë mund t’i zvogëlojë ndjeshëm simptomat e apnesë së gjumit dhe të përmirësojë cilësinë e jetës së pacientit.

• Uvulopalatofaringoplastika (UPPP): Uvulopalatofaringoplastika (UPPP) është një metodë kirurgjikale që përdoret në trajtimin e apnesë së gjumit. Kjo procedurë përfshin heqjen e një pjese të qiellzës së butë, të gjuhëzës (uvulës) dhe të bajameve. Operacioni zgjeron rrugët e frymëmarrjes, përmirëson rrjedhën e ajrit dhe zvogëlon ndërprerjet e frymëmarrjes gjatë gjumit.

• Terapia me dritë: Terapia me dritë është një lloj terapie e krijuar për të trajtuar disa gjendje shëndetësore duke e ekspozuar personin ndaj dritës artificiale. Gjatë një seance terapie me dritë, personi ekspozohet në mënyrë të tërthortë ndaj dritës artificiale të ndritshme, të ngjashme me dritën natyrale të diellit, që lëshohet nga një pajisje e njohur si kuti e terapisë me dritë. Terapia me dritë mund të rekomandohet nga mjekët në trajtimin e gjendjeve si çrregullimet e ritmit cirkadian dhe çrregullimi afektiv sezonal (SAD). Ky trajtim mund të ndihmojë në rregullimin e orës biologjike. Terapia me dritë mund të jetë veçanërisht efektive për punonjësit e turnit të natës ose për personat që përjetojnë jetlag.

Pyetjet më të shpeshta

Cili departament merret me çrregullimet e gjumit?

Çrregullimet e gjumit zakonisht vlerësohen nga specialistë të neurologjisë, psikiatrisë dhe sëmundjeve të gjoksit (pulmonologjisë). Departamenti i neurologjisë shqyrton çrregullimet e gjumit të lidhura me sistemin nervor, ndërsa psikiatria ato që lidhen me shkaqe mendore si stresi, ankthi ose depresioni. Gjithashtu, për çrregullimet e gjumit të lidhura me frymëmarrjen, si apnea e gjumit, departamenti i sëmundjeve të gjoksit mund të planifikojë metodat e nevojshme të trajtimit.

Në cilin departament duhet të shkoni për çrregullime të gjumit?

Personat me ankesa për çrregullime të gjumit mund t’i drejtohen fillimisht departamentit të neurologjisë ose psikiatrisë. Departamenti i neurologjisë vlerëson çrregullimet e gjumit të lidhura me sistemin nervor, ndërsa departamenti i psikiatrisë merret me problemet e gjumit për shkaqe mendore. Gjithashtu, për çrregullimet e gjumit të lidhura me frymëmarrjen, si apnea e gjumit, mund t’i drejtoheni departamentit të sëmundjeve të gjoksit.

Pamundësia për të fjetur natën është simptomë e cilës sëmundje?

Pamundësia për të fjetur natën zakonisht është simptomë e një çrregullimi të gjumit të quajtur insomni (pagjumësi). Insomnia mund të shfaqet për shumë shkaqe të ndryshme, si stresi, ankthi, depresioni ose dhimbja kronike. Gjithashtu, çrregullimet e frymëmarrjes si apnea e gjumit ose çrregullimet neurologjike si sindroma e këmbëve të shqetësuara mund të çojnë në pamundësi për të fjetur natën.

Nga mungesa e çfarë vijnë problemet e gjumit?

Problemet e gjumit shpesh mund të shkaktohen nga mungesa e hormonit melatonin. Melatonina është një hormon që kontrollon ciklin gjumë-zgjim. Gjithashtu, mungesa e vitaminës D ose e hekurit mund të ndikojë në cilësinë e gjumit dhe të çojë në çrregullime të gjumit si sindroma e këmbëve të shqetësuara.

Mungesa e cilës vitaminë shkakton çrregullime të gjumit?

Çrregullimet e gjumit mund të shkaktohen veçanërisht nga mungesa e vitaminës D, sepse vitamina D ndikon në sistemin nervor qendror dhe në nivelin e hormoneve të stresit. Mungesa e vitaminës B12 gjithashtu mund të ndikojë në funksionet e sistemit nervor dhe të çojë në lodhje dhe probleme me gjumin. Përveç kësaj, mungesa e hekurit mund të shkaktojë sindromën e këmbëve të shqetësuara, gjë që mund të ndikojë negativisht në cilësinë e gjumit.

A shkakton mungesa e B12 çrregullime të gjumit?

Mungesa e vitaminës B12 mund të çojë në çrregullime të gjumit. Vitamina B12 ka rëndësi kritike për shëndetin e sistemit nervor dhe metabolizmin e energjisë; mungesa e saj mund të shkaktojë lodhje, dobësi dhe parregullsi të gjumit.

A shkakton mungesa e magnezit pagjumësi?

Mungesa e magnezit mund të shkaktojë probleme të ndryshme të gjumit, përfshirë pagjumësinë. Magnezi është një mineral i rëndësishëm që merr pjesë në më shumë se 300 reaksione biokimike në trup. Ai luan një rol të rëndësishëm në rregullimin e sistemit nervor dhe të funksioneve muskulore. Mungesa e tij mund ta vështirësojë rënien në gjumë dhe kalimin në gjumë të thellë.

A shkakton mungesa e vitaminës D çrregullime të gjumit?

Mungesa e niveleve të vitaminës D mund të ndikojë në shfaqjen e çrregullimeve të gjumit. Në të gjithë trupin, përfshirë sistemin nervor qendror, ka receptorë të vitaminës D. Këta receptorë kontrollojnë ciklin e gjumit dhe ndihmojnë për një gjumë të thellë. Megjithatë, për shkak të mungesës së vitaminës D, këta receptorë mund të mos funksionojnë si duhet. Gjithashtu, mungesa e vitaminës D mund të shkaktojë rritjen e niveleve të kortizolit, i njohur edhe si hormoni i stresit, gjë që mund ta vështirësojë gjumin.

Cilësia e gjumit mund të përkeqësohet për shkak të faktorëve si një sëmundje në bazë, zakonet e këqija të jetesës ose predispozita gjenetike. Kjo gjendje mund t’u shkaktojë njerëzve vështirësi të mëdha në jetën e përditshme. Personat me çrregullime të gjumit mund të fillojnë trajtimin duke lënë një takim në qendrat e çrregullimeve të gjumit për një higjienë cilësore të gjumit.

Videot e departamentit