Трансферот на бластоцисти, кој почна да се применува со развојот на технологијата, е еден од напредните ИВФ методи.
Кај природно настанатата бременост, јајната клетка и спермата се спојуваат, односно се оплодуваат, и еднокелиски ембрион, создаден со оплодувањето, по приближно 5-6 дена минува низ фалопиевите цевки за да се закачи за матката. Ембрионот, кој се шири во волумен и ја напушта околната мембрана, во овој период се нарекува бластоциста.
За разлика од класичниот ИВФ третман, при кој трансферот на ембрионите во матката се врши 2-3 дена по оплодувањето, кај трансферот на бластоцисти ембрионите се чуваат во лабораториска средина до нивниот 5-6. ден од развојот и се следи текот на процесот. Кога ќе се достигне стадиумот на бластоциста, се врши трансфер на ембрионот. Гравидитетен тест може да се направи 12 дена по трансферот.
Со оваа постапка, паровите кои не можат да добијат дете имаат значително поголема шанса за бременост во споредба со класичните методи. Сепак, не е соодветна за секој случај. Во која фаза ќе се изврши трансферот на ембрионот треба да се одлучи, земајќи ги предвид личните критериуми како што се сегашните карактеристики на пациентката, развојот во матката и историјата на лекување.
Кому се применува трансфер на бластоцисти?
Трансферот на бластоцисти најчесто се препорачува кај:
жени под 35 години
парови со 5 или повеќе квалитетни ембриони на 3. ден по оплодувањето
парови кај кои, по претходни обиди со трансфер на квалитетни ембриони на 2. или 3. ден, не настапила бременост
парови кои не посакуваат повеќеплодна бременост
се смета за подобар избор.
Кои се предностите на трансферот на бластоцисти?
Паровите добиваат поголема шанса за бременост со избор на ембриони со поголема можност за развој.
Бидејќи се трансферира само најквалитетниот ембрион или два ембриони, стапката на повеќеплодна бременост се намалува.
За парови со повеќе неуспешни обиди, ова е алтернативен метод на лекување.