Терапија со игра

Терапија со игра

Од древни времиња до денес играта е најважната активност на децата. Преку играта децата учат емпатија, споделување, изразување чувства и поставување граници. Возрасните немаат тешкотии да ги изразат чувствата, но кај децата не е така. Децата не можат да ги изразат лутината, стресот, тагата, среќата и љубовта — тие ги одразуваат овие чувства преку играта. Затоа терапијата со игра е аналитички метод на интервенција што ја користи исцелителната моќ на играта за пристап кон децата и решавање на нивните проблеми.

Која е целта на терапијата со игра?

Таа има за цел да ги реши проблемите на детето со методот на терапија со игра. Во овој процес терапевтот преку терапијата со игра го истражува внатрешниот свет на детето и му помага да ги изнесе на виделина своите проблеми и да се соочи со нив. Така детето преку терапијата со игра оди кон надминување на своите проблеми.

Кога е потребна?

Во кои случаи можете да побарате терапија со игра како поддршка?

Вашето дете може да има социјални, емоционални, психолошки и когнитивни проблеми наведени подолу. Ако и покрај соодветните пристапи во семејството не можете да ги надминете, за деца од 2 до 12 години можете да побарате терапија со игра.

• Ако вашето дете има проблеми со сликата за себе

• Ако вашето дете има проблеми во однесувањето

• Ако вашето дете има проблеми во односите

• Ако вашето дете има говорни проблеми

• Ако вашето дете има проблеми со спиењето

• Ако вашето дете има проблеми со исхраната

Ако вашето дете има проблеми со сликата за себе

• Кај децата што лесно се навредуваат кога ќе се соочат со негативна ситуација во семејството и меѓу пријателите и постојано бараат емоционално внимание велејќи му на семејството „Лут сум“, се забележува „преголема чувствителност“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што се срамежливи кога влегуваат во група пријатели, остануваат во позадина и набљудуваат во нова средина, се срамат кога зборуваат со постарите во семејството или со возрасните во општеството, се измокруваат на училиште бидејќи се срамат да побараат дозвола од наставникот и имаат малку пријатели бидејќи тешко стекнуваат другарства, се забележува „недостаток на самодоверба“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што не сакаат да ја носат облеката бидејќи не им се допаѓа и кај децата што постојано наоѓаат недостатоци кај себе, се забележува „неприфаќање на себеси“ и е потребна терапија со игра.

2. Ако вашето дете има проблеми во однесувањето

• Кај децата на кои постојано им е потребна мајката, не се одвојуваат од неа ни додека готви, дома секогаш играат покрај неа, не ја оставаат во друштво и имаат проблеми со приврзаноста кон мајката, се забележува „прекумерна приврзаност кон мајката“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што се постојано во движење, не можат да мируваат и покажуваат импулсивно однесување, често ги опоменува семејството (стој, не скокај, немој) и за кои се жалат дека се постојано немирни на училиште и дома, се забележува „хиперактивност“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што од бебешка возраст не можат да го пуштат ќебето, не можат да заспијат без мечето или играчката и не можат да се одвојат од предметите што ги сметаат за свои заштитници, се забележува „зависност од предмет“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што ги повредуваат другите дури и ненамерно додека играат, постојано се нервозни дома или ненадејно кршат работи, намерно или ненамерно ги оштетуваат предметите во домот и се самоповредуваат, се забележува „неможност да го контролираат своето однесување“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што ги гризат ракавите на облеката во моменти на стрес или досада, ја гризат јаката додека не ја скинат и ги гризат фотелјите и столчињата, се забележува „гризење и јадење предмети“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што го цицаат прстот во сон, додека гледаат филм или плачат, и чиј прст почнува да ја менува формата од постојаното цицање, се забележува „цицање прст“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што не почитуваат никакви правила и ги туркаат границите, што мора постојано да се казнуваат бидејќи не го слушаат семејството, и што тешко ги почитуваат правилата дома, на гости и на училиште, се забележува „отсуство на граници и правила“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што ги удираат родителите или браќата и сестрите, веднаш викаат и напаѓаат во моменти на стрес, реагираат лутито кон пријателите и ги малтретираат, се забележува „агресивност“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што не ги извршуваат задачите и одговорностите соодветни на возраста, не ги собираат играчките и не ги исполнуваат семејните обврски, се забележува „неодговорност“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што никогаш не сакаат да се одвојат од телевизорот, таблетот или телефонот, постојано сакаат да играат компјутерски игри, не го пуштаат таблетот и се лутат на семејството кога ќе им го побараат, се забележува „зависност од технологијата“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што ненадејно ги гризат ноктите во моменти на стрес, при објавување на резултатите од испитите или додека гледаат филм, или кога се возбудени или исплашени, се забележува „гризење нокти“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата од 3 години нагоре што сè уште се измокруваат, секое утро се будат мокри, често се измокруваат иако ги проверувате и обично се измокруваат во општеството (училиште, двор, парк), се забележуваат „проблеми со тоалетот“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата на кои обично им застанува здивот кога плачат, плачат во секоја ситуација што ја доживуваат како проблем и постојано им застанува здивот, се забележуваат „напади на плачење“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што обично се караат со братот или сестрата, се лутат при секоја комуникација и користат груби зборови, велат дека не го сакаат братот или сестрата и не го сакаат, и постојано љубоморно ги прашуваат родителите „кого од нас повеќе го сакаш?“, се забележува „љубомора меѓу браќа и сестри“ и е потребна терапија со игра.

• Кај децата што не можат да спијат сами поради стравовите, постојано ги викаат родителите кога легнуваат и тешко одат до тоалетот или на друго место во темнина, се забележуваат „стравови“  и е потребна терапија со игра.

3. Ако вашето дете има проблеми во односите

• Кај децата што не ги почитуваат домашните правила и не ги слушаат родителите, воопшто не го слушаат семејството и со однесувањето постојано го тераат да ги казнува, ги удираат или викаат на родителите и викаат и плачат поради одлуките на родителите, се забележува „реакција кон родителите“ и е потребна терапија со игра.

4. Ако вашето дете има говорни проблеми

• Кај децата што пелтечат, постојано повторуваат зборови додека зборуваат, не можат да ги изговараат зборовите соодветно на возраста или зборуваат бебешки, се забележуваат „говорни проблеми“ и е потребна терапија со игра.

5. Ако вашето дете има проблеми со спиењето

Кај децата што тешко заспиваат, постојано шкрипат со забите поради стрес или проблеми со спиењето, често се будат ноќе од кошмари и не спијат здраво, се забележуваат „проблеми со спиењето“ и е потребна терапија со игра.

6. Ако вашето дете има проблеми со исхраната

Кај децата што ја држат храната во устата со часови, воопшто не јадат или се исклучително пребирливи, постојано велат дека се гладни и прејадуваат, чувствуваат гадење при јадење, си предизвикуваат повраќање бидејќи тешко јадат или јадат на сила под притисок на семејството, се забележуваат „проблеми со исхраната“ и е потребна терапија со игра.

Зарем децата не можат да си играат дома?

Зошто терапија со игра?

Можеби ќе ви текне: „Моето дете секој ден игра дома, му купивме многу играчки — зарем не можам да го решам проблемот со нив? Дали навистина мора да одиме на терапија со игра?“ Вашите домови обично се полни со играчки што ги забавуваат децата и им се допаѓаат. Може да има и едукативни играчки според областите на развојот што сакаме да ги поддржиме.

Играчките избрани во терапијата со игра имаат терапевтско значење. Просторијата за терапија со игра е уредена со посебни играчки преку кои детето може да ги одрази своите чувства и се разликува од детската соба. Во оваа просторија терапевтот ги обликува сесиите според проблемот што го покажува детето и почнува да го истражува детето, да ги открива и решава проблемите. Затоа терапијата со игра треба да се спроведува со специјалист обучен во оваа област.