Обрежување

Обрежувањето е хируршко отстранување на препуциумот, наречен во медицинската терминологија препуциум, односно кожата што ја опкружува главичката на пенисот (врвниот дел), во одреден облик и должина, со што се открива врвот на пенисот. Обрежувањето, покрај тоа што е традиција, е и најчесто изведуваната хирургска операција во светот.

Просечно 25% од сите мажи во светот се обрежани поради религиозни, културни, медицински или семејни причини. Во 19. век, рутинското обрежување на новороденчиња почнало да се применува за заштита од болести и во кратко време било прифатено, особено во англискоговоречките земји.

Денес во Америка обрежувањето на новороденчиња е многу раширена операција.

Во нашата земја обрежувањето е религиозна и социјална потреба и се изведува кај сите машки деца.

Кога треба да се изврши обрежувањето?

Обрежувањето може да се изврши во секоја возраст, но особено во возраст од 4 до 6 години со локална анестезија не се препорачува, бидејќи може да предизвика психолошка траума, додека во оваа возрасна група може без проблем да се изврши во општа анестезија. Во последно време, кај новороденчињата се смета дека е најидеална возраст поради лесноста на хируршката постапка, брзото зараснување на раната кај бебето, едноставната нега по обрежувањето и тоа што кај новороденчето сеуште не се формирала личноста, па не предизвикува психолошка траума. Меѓутоа, ако поради стеснетиот врв на препуциумот, наречен фимоза, има чести инфекции на уринарниот тракт, обрежувањето треба да се направи без оглед на возраста.

Кој треба да го изврши обрежувањето?

Во нашата земја обрежувањето, како што е определено во законот со кој се регулираат најстарите лекарски постапки, може да го изведат лекари, медицински техничари и дури лица кои работеле со медицински техничар одреден период. Денес најчесто го изведуваат уролози, детски хирурзи или општи хирурзи.

Како и каде треба да се изврши обрежувањето?

Бидејќи во општеството на еден орган му се придава голямо значење, хируршката постапка треба да се изврши во болнички услови и во операциона сала, што е точен избор.

Кои се методите?

Иако постојат неколку различни методи за обрежување, денес најчесто применуваниот и најсигурен метод од страна на специјалистите, со најмалку несакани ефекти, е хируршкиот метод, при кој класично се сече кожата на препуциумот и краевите се здружуваат со конци.

На што треба да внимаат оние што ќе се обрежат?

Во случај на хипоспадија, позната меѓу народот како вродено обрежан или со пророкова обрезина, обрежување категорично не смее да се изврши. Бидејќи кај овие пациенти уринарниот отвор не е на местото каде што треба да биде. Оваа состојба треба да се коригира хируршки, а при такви операции обично се користи кожата од препуциумот. Ако во семејството има крвна болест или болест со крварење, детето не смее да се обрежува без да се оди кај лекар и без да се направат крвни анализи, дури и ако детето нема никакви тегоби. Децата кои имаат долготрајно крварење по паѓање или по вадење на заб, кои по инјекција или по удар имаат модринки, отоци и задевања, како и децата кои повремено имаат спонтано крварење од деснињата или од носот, мора задолжително да се подложат на крвни тестови пред обрежување. Хроничните болести во семејството, претходно прележани сериозни нарушувања (на пример оние што бараат хоспитализација) и операции, исто така, треба да ги знае лекарот што ќе ја изврши интервенцијата. Кај пациентите со проблеми, пред обрежувањето може да се преземат потребните мерки, со што може да се спречат опасни состојби.

Цврсто утврдените придобивки од обрежувањето:

• Ако отворот на препуциумот е тесен (фимоза), поврзано со тоа може да се јават тешкотии при мокрење и потоа инфекција, а во подоцнежни фази и сериозни проблеми на горните уринарни патишта поради опструкција. Со обрежување може да се отстрани стеснувањето.
• Обрежувањето го намалува ризикот од развој на карцином на пенисот.
• Спречува ширење на сексуално преносливи болести (на пример СИДА).
• Се смета дека кај партнерките на обрежаните мажи се намалува ризикот од карцином на грлото на матката.
• Обрежувањето ги намалува инфекциите на уринарниот тракт за 10 пати. Бидејќи под кожата на препуциумот се спречува задржување и размножување на бактерии.

Кои се медицинските индикации за обрежување?

Фимоза: Неможноста за повлекување на препуциумот е физиолошка кај мали деца. Со обидот препуциумот да се повлече назад, со болка, настануваат повреди, кинења и крварења на врвот од препуциумот, со што се јавува прекумерна склероза на врвот од препуциумот. Оваа склеротична ткивна прстен се нарекува фимоза. Други стекнати причини се повторувачка инфекција, лоша хигиена и прекумерно ожилено ткиво по обрежување. Само 5% од фимозата е вродена. Тесниот дијаметар на врвот од препуциумот и отокот на препуциумот при мокрење се значајни за дијагнозата.

Парафимоза: Ако при кружен ожилок на врвот од препуциумот, кој ја спречува повратната промена, препуциумот се принуди и се врати назад, фимотичниот прстен може да го стегне главичката на пенисот. Ова може да предизвика секундарен едем на пенисот, болка и неможност за мокрење, и може да бара итна хирургска интервенција. Честопати оваа состојба се коригира рачно. Потоа обрежувањето се прави во нормални услови. Ако не може да се врати во нормална состојба рачно, се прави итно обрежување.

Баланопоститис: Воспалителна состојба на главичката и препуциумот на пенисот истовремено. Со црвенило и отекување на препуциумот, од отворот на препуциумот се јавува серопурулентен исцедок. По лекувањето на акутната фаза на патологијата, во раната фаза се препорачува обрежување.

Траума: Кај заглавување во патент-затварачот или повреда на препуциумот од други причини, се прави итно обрежување.

Присуство на уролошка аномалија: Кај пациенти кои често треба да земаат култура на урина или кај кои има истекување на урина назад кон бубрегот (везикоуретерален рефлукс) при конзервативно следење, обрежувањето е корисно.

Кај деца со инфекција на уринарниот систем, кај кои не може да се утврди анатомска нарушеност, се препорачува обрежување. Кај обрежаните деца стапката на инфекција на уринарниот систем е 0.1-0.2%, додека кај необрежаните се среќава во 1.1-4.2%.

Компликации и недостатоци

Проблемите што можат да настанат при обрежувања изведени од луѓе кои не се специјалисти за тоа се следниве:

Крварење: Се јавува кај нормални деца или кај деца со крвна болест при обрежувања со несоодветни техники или по траума после обрежување. Кај нормални деца, втора хируршка интервенција е доволна, додека кај децата со крвна болест понекогаш може да се дојде предоцна.

Нарушување на обликот: Се јавува при несоодветна техника или обрежувања изведени од лица кои не се специјалисти. Нарушувањето на обликот, ако е во прифатливи граници или на ниво што не го вознемирува семејството и детето, се чека до адолесценцијата. Ако по адолесценцијата нарушувањето на обликот не се намалило или не исчезнало, потребно е повторно обрежување.

Трајна инвалидност: Се јавува при прекумерна загуба на ткиво или ако има прекумерна опекотина од електрокаутер. Иако може делумно да се коригира со различни естетски операции, функционалните загуби не се поправаат.

Лошо ожилено ткиво: Се јавува кај деца кај кои краевите на раната не се зашиени, туку се оставени да зараснат сами.

Инфекција и заразна жолтица: Почесто се јавува при обрежувања изведени дома или колективно на отворено, каде што не се обезбедени потребните услови за антисепса. Особено при колективни обрежувања може да се јават хепатитис Б, Ц и ХИВ инфекција.

Пророкова обрезина: Обрежување на деца кај кои уринарниот отвор е поместен подолу може да доведе до тоа детето да ја изгуби шансата за операција или да треба да има неколку многу посериозни операции.

Повреда на главичката на пенисот: Главичката на пенисот може да се повреди делумно или целосно. Делумните прекини лесно се поправаат, додека кај целосните повреди може да настанат сериозни проблеми.

Меатална стеноза: Поради пресекување на артеријата на уздицата или поради меатални улцерации што можат да се развијат кај деца со жлездести промени, може да се развие меатална стеснетост.

Уретрална фистула: При обрежување може да се оштети уретрата, што може да доведе до уретрокутана фистула. Потребно е хируршко поправање.

Недоволно исечена кожа на препуциумот: Во таков случај не може да се постигне изгледот што се сака со обрежување.

Задржување на урината: Поради премногу стеснат завој по обрежувањето, може да се јават тешкотии при празнење на мочниот меур, а тоа може да доведе до инфекција на уринарниот тракт и оштетување на бубрезите.

ВИДЕА