Пилонидална Болест

Што е пилонидална болест и како настанува?

Најчесто се јавува кај млади и космати мажи, но може да се појави и кај мажи со помалку влакна и кај жени. Во народот познато како „враснување на влакна“, сакрален дермоиден кист е состојба во која влакна во областа на опашната коска (сакралната област) се вградуваат под кожата, тој простор се инфицира и со текот на времето се претвора во гноен апсцес. Болеста во основа е инфекција на поткожното ткиво. Освен во областа на опашната коска, може да се појави и во препоните, во пупокот и под мишките. Иако точната причина не е целосно позната, се смета дека се развива кога мали инфламации на корените на влакната во областа на опашната коска со текот на времето се прошируваат, а седењето и движењата на колкот ги внесуваат влакната во овој воспалителен простор.

Како се препознава пилонидалната болест?

Бидејќи болеста е во област што самиот пациент не може да ја види, таа се забележува по тегобите што ги предизвикува. Ако во областа на опашната коска има исцедок, болка, оток и непријатен мирис, задолжително треба да се јавите кај лекар. Болеста често се смета за мало чирче и се очекува сама да заздрави. При преглед на областа на опашната коска по средната линија може да се видат многу мали отвори или отек; ретко, болеста може да се развие и без ниту еден отвор. Болеста се манифестира и со тегоби што започнуваат за еден-два дена и предизвикуваат болка и отек – пилонидален апсцес, или со долготраен исцедок и сврб.

За пилонидална болест кој оддел треба да се јавите?

За дијагноза и лекување е потребно да се обратите кај специјалист по општа хирургија.

Како и кога се лекува?

Лекувањето треба да се спроведе веднаш штом ќе се утврди болеста. Затоа што пилонидалната болест не заздравува сама; напротив, болното подрачје со текот на времето расте и, ако се занемари, зафаќа поголема површина, па при операцијата може да биде потребно отстранување на поголем дел од кожата и поткожното ткиво. Основното лекување на пилонидалната болест е хируршко отстранување на болното подрачје. Кај соодветни пациенти може да се користат и нехируршки постапки со примена на одредени хемиски средства. Но, ако се формира апсцес, гнојот брзо мора да се испразни хируршки. Ако се јавите кај лекар пред да се развие апсцес, се планира трајна хируршка интервенција. Спротивно на распространетото верување, по операцијата на пилонидалната болест пациентите не мора долго да лежат на стомак. Во текот на тој период на одмор пациентот може да лежи како што сака, да се движи, а по 48 часа може и да се капе. По 3-5 дена по операцијата може да се врати на секојдневните обврски. По операцијата областа на опашната коска мора да се одржува сува и без влакна. Во таа цел е корисно отстранување на влакната со крем за депилација или со ласерска епилација. Со соодветно избрана метода на лекување и кај искусни раце повторувањата не се појавуваат толку често колку што се мисли. Дел од повторувањата може да се лекуваат со завои.

Како може да се спречи?

Имајќи предвид дека не можете да ги промените вашите анатомски особини, одржувањето на областа без влакна, избегнувањето на долго седење и, ако во областа има потење, често сушење, можат да ја намалат веројатноста за појава на болеста.

Што треба да се има предвид по лекувањето?

Одржувањето на областа без влакна, често проверување на областа од блиско лице за појава на нови отвори и избегнување на долго седење се работи на кои треба да внимавате.