Што е операција за ушна туба? Во кои случаи и како се применува?

Акумулацијата на течност во увото е еден од водечките проблеми со слухот во детството. Прашањето како се изведува операцијата за ушна туба е една од темите што најмногу ги интересира семејствата кои се соочуваат со оваа состојба. Оваа процедура се изведува со поставување на мала туба на тапанчето, која го изедначува притисокот помеѓу средното уво и надворешната средина.

Во овој текст детално ќе ги разгледаме темите како што се поставувањето на ушната туба, хируршкиот процес, како испаѓа тубата од увото и како се отстранува тубата од увото.

Што е операција за ушна туба?

Ушната туба е мал медицински уред кој во медицинската терминологија се нарекува вентилациона туба или тимпаностомска туба. Овој апарат со цилиндрична форма, кој хируршки се поставува на тапанчето, овозможува проток на воздух помеѓу средното уво и надворешната средина.

Во средното уво обично има воздух, а оваа вентилација се врши преку Евстахиевата туба. Меѓутоа, кога Евстахиевата туба не работи правилно поради различни причини, во средното уво се создава негативен притисок. Во овој случај, ушната туба влегува во игра обезбедувајќи алтернативен пат за вентилација на Евстахиевата туба.

Како изгледа ушната туба?

Иако ушните туби имаат различни дизајни, најчесто користената форма наликува на калем за конец. Како каналот во средината на калемот, овие туби исто така имаат дупка во центарот. Благодарение на оваа дупка, се овозможува влегување и излегување на воздухот во средното уво.

Кај тубите во форма на калем за конец, постојат два посебни дела кои остануваат зад и пред тапанчето. Тесниот дел во средината служи како стеснување. Широките делови од двете страни на ова стеснување се нарекуваат крилца. Кога тубата ќе се постави на тапанчето, пошироките делови на крилцата остануваат на страната на средното уво, со што се спречува лесното исфрлање на тубата од увото.

Покрај ова, достапни се и туби во форма на буквата Т. Долж вертикалното стебло на Т-тубите се протега канал сличен на црево. Краците на горниот дел од буквата Т што се протегаат лево и десно се со флексибилна структура на крилца. Кога овие туби се поставуваат, нивните крилца остануваат на страната на средното уво и остануваат фиксирани во увото сè додека лекар не ги отстрани.

Функции на ушната туба

Основната функција на ушната туба е да обезбеди вентилација на средното уво. Таа го намалува ризикот од инфекција со обезбедување дренажа на течноста што се акумулира во средното уво. Исто така, го спречува губењето на слухот со изедначување на притисокот помеѓу средното уво и надворешната средина.

Благодарение на тубата, повторно станува возможно нормалното движење на ковчињата на средното уво. Со обезбедување нормален довод на воздух во средното уво, се нормализира и развојот на клетките слични на саќе во коската на увото. Нуди удобност со обезбедување размена на воздух на средното уво со надворешната средина, особено во ситуации каде што воздушниот притисок брзо се менува, како што се патувањата со авион.

Видови ушни туби

Ушните туби може да се произведат од различни материјали. Постојат варијанти направени од силикон, пластика, пропилен, тефлон, нерѓосувачки челик, титаниум и злато. Силиконскиот материјал е најчестиот избор бидејќи е биокомпатибилен.

Тубите се поделени во две главни категории во однос на времетраењето. Тубите со краткорочно дејство остануваат на тапанчето во просек од 6 до 12 месеци и испаѓаат сами. Тубите со долгорочно дејство остануваат во увото повеќе од 1 година, па дури и 2-3 години. Овие туби имаат поширок канал во споредба со краткорочните.

Кај децата, едноставни туби направени од пластика што телото лесно може да ја отфрли, како што е пропиленот, обично се претпочитаат за привремени проблеми поврзани со третиот краник (аденоиди). Во ситуации каде што е потребна долготрајна вентилација, се користат туби од силикон, злато или со посебни форми. Долгорочни туби се препорачуваат кај деца со расцеп на непцето или кај лица на кои претходно им била поставена краткорочна туба, но болеста се повторила.

Во кои случаи се поставува ушна туба?

Одлуката за операција на ушна туба се донесува во присуство на одредени медицински состојби и кога нема одговор на третманот со лекови. 80 проценти од децата до 10-годишна возраст доживуваат акумулација на течност во средното уво барем еднаш. Сепак, операцијата не е неопходна веднаш во секој случај на акумулација на течност.

Акумулација на течност во средното уво

Акумулацијата на течност во средното уво е најчестата причина за поставување на ушна туба. Како резултат на блокирање или неправилно функционирање на Евстахиевата туба, течноста се акумулира во шуплината на средното уво. Оваа течност го спречува преносот на звучните бранови до внатрешното уво и предизвикува губење на слухот.

Во првата фаза се применува третман со лекови. Доколку акумулацијата на течност продолжи подолго од 3 месеци, се препорачува поставување туба во увото. Сепак, во одредени случаи овој временски период не се чека. Доколку има пропаѓање на тапанчето, ако е присутно двострано губење на слухот од 30-40 dB или ако постои ризик од трајно губење на слухот, соодветно е да се постави туба што е можно поскоро.

Зголемувањето на третиот краник (аденоиди) кај децата често ја придружува акумулацијата на течност во средното уво. Зголемениот трет краник го притиска отворот на Евстахиевата туба и ја нарушува вентилацијата на средното уво. Затоа, апликацијата на вентилациона туба најчесто се комбинира со операцијата на аденоидите.

Хронични ушни инфекции

Ушната туба се зема предвид кај деца кои имаат 4 или повеќе воспаленија на средното уво годишно. Повторните инфекции можат да ја направат течноста во средното уво трајна. Во овој случај, течноста со тек на време се згуснува и настанува состојба на лепливо уво (glue ear).

Кај хроничните инфекции кои не одговараат на третманот со антибиотици, на дневен ред доаѓа хируршкиот третман. Доколку настанало оштетување на тапанчето и има исцедок од инфекцијата, ушната туба може да се користи за отстранување на течноста по рестаирањето на тапанчето.

Проблеми со Евстахиевата туба

Евстахиевата туба е каналот што го поврзува средното уво со голтката. Во случај на блокирање или дисфункција на овој канал, рамнотежата на притисокот во средното уво се нарушува. Настинките, синусните инфекции и алергиите предизвикуваат оток на Евстахиевата туба или нејзино блокирање со слуз.

Проблем настанува ако во регионот на голтката постои болест што ќе го покрие отворот на Евстахиевата туба. Алергискиот ринитис ја нарушува функцијата на Евстахиевата туба поради едемот на носната слузница што го предизвикува. Дополнително, во состојби како што се структурни абнормалности, Даунов синдром и расцеп на непцето, развојот на Евстахиевата туба може да биде несоодветен.

Апликацијата на вентилациона туба е ефикасно решение кај дисфункцијата на Евстахиевата туба која не одговара на третманот. Наглите промени на притисокот што настануваат како резултат на баротравма исто така можат да доведат до акумулација на течност во средното уво.

Состојби на губење на слухот

Во присуство на течност во средното уво, доаѓа до намалување на слухот. Луѓето ги слушаат звуците како пригушени, далечни или тивки. Кога губењето на слухот ќе го надмине прагот од 20 dB, се препорачува поставување на ушна туба.

Особено кај децата, оваа состојба негативно влијае на училишниот успех и развојот на говорот. Тие ја зголемуваат јачината на телевизорот, се принудени да гледаат одблиску или бараат да им се повторува кажаното. Се појавува расеаност и опаѓање на училишниот успех.

Едностраната акумулација на течност кај возрасните треба внимателно да се процени. Приоритет е да се открие и лекува основната причина што довела до акумулација на течност. Тубата може да се постави кога ќе се забележи пропаѓање на тапанчето или кога нема одговор на третманот со лекови.

Како се поставува ушната туба?

Одговорот на прашањето како се изведува операцијата за ушна туба всушност поминува низ прилично едноставен процес. Оваа процедура е планска хируршка интервенција и се изведува во услови на операциона сала.

Подготовка пред операцијата

Пред операцијата се врши сеопфатна проценка. Детално се испитува прегледот на увото на пациентот и се мери нивото на акумулација на течност во средното уво. Задолжително се прават тест на слухот и тест на притисокот во средното уво. овие тестови ја откриваат густината на течноста и нејзиното влијание врз слухот.

Се разгледува општата здравствена состојба на пациентот. Хирургот дава информации за потенцијалните ризици пред операцијата. Особено кај детските пациенти, внимавањето на времетраењето на гладувањето утрото пред операцијата е од витално значење во однос на безбедноста на анестезијата. Доколку се користат лекови, тие треба да се споделат со лекарот.

Процес на анестезија

Видот на анестезијата варира во зависност од возраста на пациентот. Кај детските пациенти, процедурата се изведува под општа анестезија. Благодарение на општата анестезија, детето спие за време на операцијата и не чувствува ништо. Кај возрасните пациенти, пак, процедурата може да се изведе со локално обезбочување на увото.

Локалната анестезија се применува со два различни методи. Во првиот метод, анестетичкиот лек се дава со инјекција. Во вториот метод, пак, лекот се капнува директно врз тапанчето. Двата методи обезбедуваат доволна анестезија во регионот.

Процес на поставување туба на тапанчето

Откако анестезијата ќе почне да делува, започнува вистинската процедура. Хирургот работи под микроскоп. Микроскопот овозможува детален приказ на структурата на увото. Најпрво се чисти ушниот канал и тапанчето се прави видливо.

Се прави мал резо во долно-предниот регион на тапанчето. Овој резо е со ширина од околу 1-2 милиметри. Од оваа дупка, отворена со помош на ласер или скалпел, течноста акумулирана во средното уво се извлекува со вакуум. Доколку е потребно, може да се земе примерок од течноста.

Потоа, малата туба се поставува во овој резо. Едниот крај на тубата останува во средното уво, а другиот крај во надворешниот ушен канал. На овој начин се обезбедува проток на воздух помеѓу средното уво и надворешната средина. Во оваа процедура не се потребни никакви шевови или завои. За да се намали ризикот од инфекција, може да се применат капки за уши со антибиотик.

Времетраење на операцијата

Операцијата за ушна туба трае доста кратко. Тоа е процедура која во просек трае 5 минути. Според некои извори, процедурата трае 15 минути. Општо земено, операцијата завршува за 15-20 минути. Пациентот се пушта истиот ден и може да оди дома.

Ако за време на процедурата постои зголемување на третиот краник (аденоиди), третиот краник исто така може да се отстрани во истата сесија. Причината за ова е што рекурентноста е помала кога двете процедури се изведуваат заедно.

Процес по операцијата за ушна туба

Откако операцијата ќе заврши, започнува процесот на следење. Во овој период важно е колку долго тубата ќе остане во увото, како ќе испадди и кои правила треба да се почитуваат.

Колку долго ушната туба останува во увото?

Времетраењето на престојот на тубата во увото зависи од видот на тубата што се користи. Краткорочните туби остануваат во увото во просек 6-12 месеци. Според некои извори, овој период може да варира помеѓу 6-18 месеци. Кај пациенти на кои за прв пат им се поставува ушна туба, обично се избираат краткорочни туби и овие туби остануваат 6-9 месеци.

Долгорочните туби, пак, се задржуваат во увото подолго време, како 12-24 месеци. Специјално дизајнираните туби како Т-тубата може да останат помеѓу 15-24 месеци. Се наведува дека стандардните туби што се користат кај децата функционираат во просек 4-18 месеци.

Тубите носат корист додека остануваат на своите места. Под нормални услови, се смета за доволно една туба да работи здраво 9 месеци.

Како испаѓа тубата од увото?

Со текот на времето, како што болеста на тапанчето се лекува, тапанчето ја исфрла тубата во ушниот канал. Голем дел од тубите, со стапка од 95 проценти, испаѓаат сами. Овој процес е целосно природен и нема потреба од дополнителна интервенција.

Кога тубата ќе испадне, најчесто тоа не се забележува. Бидејќи тубата не излегува надвор од ушниот канал и не е можно да видите дека испаднала. За време на контролниот преглед, лекарот гледа дека тубата е исфрлена во надворешниот ушен канал и ја зема.

Предвременото испаѓање на тубата може да предизвика повторна акумулација на течност во средното уво. Во такви случаи, можеби ќе биде потребно тубата повторно да се постави со операција. Скокањето, потскокнувањето или спортувањето на детето не предизвикува испаѓање на тубата.

Како се отстранува тубата од увото?

Ако тубата не испадне сама и остане на своето место помеѓу 12 месеци и 3 години, таа треба да се отстрани од страна на лекарот. Ако тубата не испаднала и покрај тоа што поминале 2 години, таа се отстранува со едноставна интервенција.

Кај детските пациенти, тубата може да се отстрани со вдишување на благ анестетички гас. Долгорочните Т-туби под нормални услови не можат да бидат отстранети од телото и се отстрануваат од страна на лекарот. Освен ако се исклучи ушниот исцедок кој не престанува со третман со лекови, нема потреба да се отстранува туба што не е исфрлена.

Откако тубата ќе испадне, малиот отвор на тапанчето обично се затвора сам од себе во рок од неколку недели. Меѓутоа, траен отвор на тапанчето може да се види во стапка од 1-2 проценти.

Работи на кои треба да се обрне внимание по операцијата

Најважното правило е да не влегува вода во увото. Флората на надворешното уво е богата со микроби и поради тубата може да дојде до премин на микроби во средното уво. За време на капењето, неопходно е ушниот канал да се затвори со силиконски чеп или памук со вазелин.

При влегување во море или базен, задолжително мора да се користи заштитен ушен чеп. Треба да се избегнува длабоко роњење. Инфекциите на горните респираторни патишта можат да го погодат средното уво.

Во случај на појава на исцедок од увото, треба да се консултира лекар. Во случај на долготраен исцедок, може да биде потребно предвремено отстранување на тубата. Редовните контролни прегледи не смеат да се пропуштаат.

Процес на закрепнување

Процесот на закрепнување обично е брз. Благото чувство на неудобност е нормално, но сериозната болка треба да се пријави. Болката по операцијата обично е блага и исчезнува во рок од неколку дена.

Пациентот се пушта истиот ден и може да се врати на нормалните активности во рок од неколку часа. Губењето на слухот значително исчезнува по операцијата. Капките и лековите препорачани од лекарот треба да се користат редовно.

Најчесто поставувани прашања за операцијата на ушна туба

Пациентите поставуваат многу прашања пред и по операцијата. Овие прашања често ги поставуваат семејствата на кои на детето ќе му се поставува ушна туба. Еве ги најинтересните теми и нивните одговори.

Бидејќи поставувањето туба во увото е болна процедура, таа се изведува под задолжителна анестезија. Тапанчето е богато со нервни влакна и дури и допирот предизвикува болка. Затоа, апсолутно нема да чувствувате болка за време на операцијата.

Кај децата се применува општа анестезија. Ниту по операцијата не се јавува болка. Кај возрасните, пак, локалната анестезија е доволна. Откако тубата ќе се постави на тапанчето, таа не предизвикува никаква неудобност во текот на целиот период додека е таму.

Кога процедурата ќе заврши, може да се почувствува благ притисок, но тоа е нормално. Исчезнува во рок од неколку дена. Не се очекува сериозна болка.

Не, тубите поставени во увото не се гледаат кога се гледа од надворешната страна. Тубата се поставува во структура лоцирана во средното уво што го поддржува тапанчето. Има форма на мал цилиндар или прстен.

Може да се види кога се гледа во внатрешноста на увото за време на прегледот. Лекарот ја контролира тубата придружен со микроскоп. Меѓутоа, под нормални услови никој не ја забележува. Покрај тоа, нема потреба да се грижите во однос на естетскиот изглед.

Бидејќи интегритетот на тапанчето е нарушен, можно е да влезе вода во средното уво. Флората на надворешното уво е многу богата со микроби и може да дојде до премин на микроби во стерилното средно уво.

Кога водата ќе влезе, таа се движи низ каналот на тубата во средното уво. Во овој случај, се забележува формирање на гнојно воспаление. Увото се воспалува и започнува да протекува. Бактериите присутни особено во валканите води го зголемуваат ризикот од инфекција.

За да се заштити увото од вода, треба да се користи памук со вазелин. Памукот и вазелинот се мешаат еден со друг за да се добие густа конзистенција како тесто. Овој материјал се притиска во ушниот канал за да се спречи протокот на вода. При влегување во море или базен, задолжително мора да се преземат мерки.

Операцијата за ушна туба е сигурен метод на лекување. Ризиците се исклучително ниски. Бидејќи тоа е операција што често се прави, таа носи минимален процент на ризик.

Траен отвор на тапанчето може да се појави во стапка од 1-2 проценти. Дури и ако тубата се отфрли, отворот може да не се затвори. Може да предизвика калцификација на тапанчето, но тоа е безопасно и не влијае на слухот.

Ако не се изведе правилно, тубата може да падне во средното уво, да се изгуби, да се инфицира или да се заглави. Може да биде причина за исцедок од увото. Доколку трае долго, може да биде потребно предвремено отстранување на тубата.

Ако се појават висока температура и повраќање, итно треба да се обратите кај лекар. Овие не се нормални симптоми. Благ крвав исцедок од увото е можен во првите 1-2 дена по операцијата. Меѓутоа, доколку зелениот или жолтиот исцедок има непријатен мирис, треба да се консултира лекар.

Нема апсолутно никаква старосна граница за поставување на ушна туба. Може да се примени на било која возраст. Тоа е процедура која особено често се применува кај децата.

Кога ќе се забележи акумулација на течност во средното уво, потребно е да се постави туба доколку течноста не се отстрани и покрај тоа што е даден третман од неколку недели. Се интервенира кога ќе настасне дефицит на слухот што достигнува до 30 проценти.

Кај возрасните, пак, тубата може да се постави кога ќе се забележи пропаѓање на тапанчето или кога нема одговор на третманот со лекови. Возрастта не е, туку медицинската неопходност е дефинирачкиот фактор.

Накратко за операцијата на ушна туба

Иако операцијата за ушна туба на почетокот може да изгледа застрашувачки, таа всушност е едноставна и безбедна процедура. Кога ќе забележите постојана ушна инфекција или губење на слухот кај вашето дете, консултирајте се со вашиот лекар. Благодарение на поставувањето на тубата, течноста во средното уво се отстранува, слухот се подобрува и ризикот од инфекција се намалува. Операцијата трае само неколку минути и можете да се вратите дома истиот ден.

По операцијата доволно е увото да се заштити од вода и да се одат редовни контроли. Пред сè, оваа процедура направена во вистинско време значително го зголемува квалитетот на животот на вашето дете. Ако имате сомнежи, донесете ја најправилната одлука со консултација со стручен лекар по оториноларингологија.

Пополнете ја формата за детални информации и контакт!