Што е церебрална парализа? Симптоми, причини и методи на лекување

Што е церебрална парализа? Кои се симптомите?

Церебралната парализа е најчестата причина за физичка попреченост во детството. Оваа болест настанува како резултат на оштетување на церебралниот моторен кортекс на мозокот кој ги насочува мускулните движења. Симптомите и третманите на церебралната парализа значително варираат. Иако трајно лекување не е можно, може да се применат процедури кои ги ублажуваат симптомите на пациентот и го подобруваат квалитетот на животот.

Што е церебрална парализа?

Церебралната парализа е развојно нарушување, кое настанува поради нецелосен развој на соодветните делови на мозокот пред раѓањето, за време на раѓањето или по раѓањето. Тоа е патолошка состојба која се карактеризира со нарушувања во движењето, рамнотежата и други постурални нарушувања, честа е во детството и предизвикува попречености. Покрај развојните нарушувања, може да се развијат и визуелни, аудитивни и бихејвиорални проблеми. Во одредени случаи, пациентите може да имаат тешкотии при зборување, јадење и учење. Видовите на церебрална парализа се следниве:

Спастична церебрална парализа: Ова е најчестиот вид на болеста. Тоа е вид на церебрална парализа каде што мускулниот тонус е зголемен, мускудите стануваат цврсти, движењата се отежнати и предизвикува невообичаени движења. Може да ги зафати рацете, нозете, трупот и лицето, едната страна од телото или целото тело.

Дискинетична церебрална парализа: Дискинетичниот тип на церебрална парализа е вид каде што мускудите не можат да се контролираат. Пациентот може да не биде во состојба да седи исправено. Доколку се зафатени мускулестите на лицето и јазикот, зборувањето и јадењето стануваат тешки. Оваа состојба може да предизвика лигавење.

Атаксична церебрална парализа: Кај овој тип се јавуваат проблеми со рамнотежата и координацијата. Движењата може да бидат грчевити, што доведува до нерамномерно одење и треперење на рацете.

Мешана церебрална парализа: Се развива во случаи кога симптомите припаѓаат на повеќе од еден тип.

Кои се симптомите на церебралната парализа?

Кај церебралната парализа постојат многу различни видови и нивоа на попреченост. Затоа, симптомите може да се разликуваат кај секој пациент. Симптомите обично се појавуваат во првите месеци од животот, а ретко може да се развијат до околу две години по поставувањето на дијагнозата. Кај некои пациенти, церебралната парализа го зафаќа целото тело. Во одредени случаи, симптомите може да се појават само на еден или два екстремитета или на едната страна од телото. Симптомите не се влошуваат со возраста, но може да станат поизразени како што детето расте. Симптомите на церебралната парализа може накратко да се опишат на следниов начин:

Симптомите поврзани со движењето и координацијата се следниве:

Цврсти мускули и прекумерни рефлекси,

Многу цврст или многу лабав мускулен тонус,

Ригидност,

Недостиг на рамнотежа и мускулна координација,

Треперење и неконтролирани грчевити движења,

Забавување на движењата,

Склоност кон користење на едната страна од телото,

Проблеми со одењето,

Сколиоза и други коскени аномалии,

Потешкотии во фините моторни вештини, како што е закопчувањето на копчињата на облеката.

Симптомите поврзани со говорот и исхраната се следниве:

Ретрогресија во развојот на говорот,

Проблеми во говорот,

Проблеми за време на цицање, џвакање или јадење,

Лигавење и тешкотии при голтање.

Кај некои деца со церебрална парализа може да се развијат следните симптоми поврзани со развојот:

Доцнење во моторните вештини како што се седењето и лазењето,

Пречки во учењето,

Интелектуални попречености,

Доцнење во растот.

Други невролошки симптоми поврзани со оштетување на мозокот се следниве:

Напади слични на епилепсија,

Проблеми со слухот,

Проблеми со видот и промени во движењата на очите,

Чувство на болка при допир,

Проблеми со мочниот меур и цревата, како што се запек и инконтиненција,

Состојби на менталното здравје, како што се емоционални состојби и бихејвиорални нарушувања.

Што ја предизвикува церебралната парализа?

Церебралната парализа се јавува кога има оштетување на мозокот што се развива. Засегнатиот дел од мозокот е регионот наречен моторен кортекс, кој го контролира мускулниот тонус. Оштетувањето обично се јавува додека бебето е фетус. Ниското ниво на кислород, слабата циркулација на крвта, неправилниот развој на мозокот на бебето во матката, инфекцијата и траумата може да предизвикаат повреда на фетусот. Бебињата кои се родени предвреме или со мала тежина, кои биле изложени на инфекција во матката, имаат вродена мана или имаат тешка жолтица, се изложени на поголем ризик од развој на церебрална парализа. Постојат и одредени генетски состојби кои можат да предизвикаат развој на болеста. Дополнително, давењето во раното детство, други мозочни оштетувања и изложеноста на токсини исто така може да доведат до церебрална парализа. Оштетувањата пред раѓањето сочинуваат околу 80% од причините, додека оштетувањата по раѓањето сочинуваат околу 10%.

Кои се ризични фактори за церебрална парализа?

Постојат одредени ризични фактори кои можат да предизвикаат развој на церебрална парализа и да ја зголемат веројатноста за нејзино појавување. Овие ризични фактори накратко може да се наведат како што следува:

Предвремени породувања кои се случуваат особено пред 28-та недела,

Ниска телесна тежина при раѓање под 1,5 килограм,

Употреба на забранети супстанции од страна на бремени жени,

Повеќекратни бремености како близнаци, тројки итн.,

Мајката да има инфекции како што се цитомегаловирус, рубеола, херпес и сифилис или да биде изложена на токсини,

Зачнување со ин витро оплодување или технологии за асистирана репродукција,

Проблеми со тироидната жлезда кај бремениот родител,

Тешка жолтица,

Инфекции кои влијаат на плацентата и амнионската течност.

Како се дијагностицира церебралната парализа?

Дијагнозата на церебралната парализа може да не биде поставена до неколку месеци или години по раѓањето. Ако симптомите се благи, дијагнозата може да се постави уште подоцна. Симптомите стануваат поизразени со текот на времето. Лекарите ја оценуваат медицинската историја на болните деца и вршат физички преглед. За време на закажаните термини се следи растот и развојот на детето. Децата со нарушувања на мозокот и нервниот систем може да бидат упатени кај детски невролог, специјалисти за педијатриска физикална медицина и рехабилитација. Тестовите кои може да се користат за дијагноза на церебрална парализа се следниве:

Магнетна резонанца (МРИ): Ако постои сомнеж за церебрална парализа, со МРИ се добиваат 3-димензионални слики од мозокот. Во МРИ, сликите се создаваат со радио бранови и магнитно поле. Тоа е безболен тест, но е гласен и во некои случаи може да трае и до еден час. Затоа, на педијатриските пациенти претходно може да им се даде седатив или анестетик.

Кранијален ултразвук: Високофреквентните звучни бранови се користат за добивање слики од мозокот. Иако ултразвукот не создава детална слика, тоа е брза процедура и овозможува прелиминарна проценка на мозокот.

Електроенцефалографија (ЕЕГ): Електричната активност на мозокот се бележи со прикачување на серија електроди на скалпот. Оваа процедура може да се примени ако постои сомнеж дека детето има напади.

Лабораториски тестови: Може да се применат тестови на крв, урина и кожа за скрининг на генетски и метаболички состојби.

Дополнителни тестови: Може да се применат тестови за вид, слух, говор, ментални, развојни и други медицински состојби.

Како се лекува церебралната парализа?

Децата и возрасните пациенти со церебрална парализа може да имаат потреба од доживотна нега. Бидејќи нема траен лек за церебралната парализа. Меѓутоа, постојат опции за третман кои можат да помогнат во подобрувањето на секојдневните задачи на пациентот. Колку порано се дијагностицира болеста, толку е побеуспешен третманот. Методите за третман на церебрална парализа може накратко да се опишат на следниов начин:

Лекови: Различни лекови може да се користат за подобрување на мускулните функции и намалување на нивната напнатост. Дополнително, компликациите предизвикани од болка, спастицитет и други симптоми може да се управуваат со медицински третмани. Лекарите можат да препишат инјекции во мускулите или нервите, орални мускулни релаксанти и лекови кои го намалуваат лигавењето.

Физикална терапија: Мускулниот тренинг и вежбите можат да помогнат за силата, флексибилноста, рамнотежата, моторниот развој и мобилноста на пациентите. Педијатриски физиотерапевт им дава на децата потребните информации за тоа како да се соочат со нивните секојдневни потреби. Овие информации може да се однесуваат на хранењето и капењето на детето.

Работна терапија: Работните терапевти се трудат да им помогнат на децата да стекнат независност во секојдневните активности дома, на училиште и во заедницата. Тие можат да препорачаат опрема како што се оедначници, потпирачи со широка основа, системи за стоење и седење или електрични колички.

Логопедска терапија и терапија за говор: Логопедите можат да им помогнат на децата да ги подобрат своите вештини за комуникација користејќи говор и знаковен јазик. Овие терапии исто така можат да ги решат проблемите поврзани со јадењето и голтањето. Терапевтите исто така можат да ја подучат употребата на компјутери и уреди за комуникација со синтетизатор на глас во случаи кога комуникацијата е тешка.

Ортопедска хирургија: Децата со скратување на мускулното ткиво може да имаат потреба од операција. Операциите извршени на коските и зглобовите можат да ги постават рацете, 'рбетот, колковите и нозете во правилните позиции. Преку хируршки методи, мускулите можат да се издолжат, скратените тетиви можат да се издолжат или повторно да се позиционираат.

Прекин на нервните влакна: Тоа е процедура која може да се примени во случаи кога одењето или движењето е тешко и болно. Се применува во случаи кога другите третмани се недоволни. Хирурзите ги пресекуваат нервите што ги опслужуваат одредените спастични мускули. На овој начин, мускулите на нозете се опуштаат и болката се намалува.

Често поставувани прашања за церебралната парализа

Церебралната парализа обично се развива поради други ризични фактори, но генетиката исто така може да придонесе за развојот на болеста. Затоа, за време на дијагнозата на болеста, може да се применат дијагностички тестови кои вклучуваат испитување на соодветните гени. Нападите кај церебралната парализа може да се развијат благо или тешко. Кај благите напади обично нема губење на свеста, а се развиваат симптоми како што се прекини во говорот, треперење на очните капаци, празни погледи и мрморење на усните. Кај тешките напади пак, се развива губење на свеста, тешки мускулни контракции и абнормална електрична активност низ целото тело. Церебралната парализа и епилепсијата се различни состојби. Церебралната парализа е нарушување на мускулната контрола што се јавува поради нецелосен развој на мозокот, додека епилепсијата е невролошко нарушување поврзано со абнормални електрични активности што се развиваат во мозочните клетки. Кај двете болести може да се развијат напади. Симптомите може да се развијат неколку месеци или години по раѓањето. Може да се развијат симптоми како што се недостаток на координација во движењата, доцнење во развојот кај бебето и нарушување на функциите на цицање и голтање. Не, нарушувањето во структурата на мозокот не покажува прогресија со текот на времето, па затоа ни болеста не напредува. Сепак, симптомите може да станат поизразени со возраста. Во зависност од сериозноста на церебралната парализа, со соодветни здравствени прилагодувања, тие можат да имаат нормален животен век. Кај тешките форми на церебрална парализа, со тесно медицинско следење и брза интервенција за компликациите, може да се очекува нормален или блиску до нормален животен век.

Церебралната парализа е обично вродена болест и во некои случаи симптомите може да се појават подоцна. Тоа не е дегенеративна болест; односно нејзиниот ефект врз мозокот не се влошува со текот на времето. Сепак, нема траен лек. Затоа, ранaта дијагноза и соодветните пристапи за третман се од големо значење во однос на зголемувањето на квалитетот на животот на пациентите.

Доколку забележите симптоми на церебрална парализа кај вашето бебе или кај некој близок, се препорачува да се консултирате со специјалист лекар без губење време. Во Hisar Hospital Intercontinental, ние сме со вас во процесот на дијагноза и третман на церебралната парализа со нашите експерти лекари во нивните полиња и нашиот мултидисциплинарен пристап кон третманот. Кликнете овде за да закажете онлајн термин веднаш.