Дали вашата личност или околните услови ја подготвуваат почвата за паничен напад?

Ако пријателите, семејството или проблемите во работниот живот ви го окупираат умот до степен што ве вознемирува, и ако повеќе од 6 месеци тешко ги контролирате вашите стравови и грижи, можно е да имате анксиозен поремеќај.

Со специјалистот психолог од Одделот за психологија на Hisar Hospital Intercontinental разговаравме за паничниот напад, кој се смета за загрозувачки за животот и обично се поврзува со биолошка причина, а всушност е целосно психолошко нарушување.

Зошто се јавува паничен напад?

Најчест вид на анксиозност: паничен напад

Специјалистот психолог Јахши, кој истакнува дека паничниот напад е нарушување на анксиозноста и дека во тој процес лицето не може да ги контролира вознемиреноста и немирот, вели: „Паничниот напад обично се јавува ненадејно. Кај лицата што доживеаат напад, често постои силно верување дека ќе бидат повредени за време на нападот. Всушност, никој што доживеал напад не е биолошки повреден; од паничен напад луѓето не се онесвестуваат и не умираат. Паниката е еден вид анксиозност. Сите ние имаме можност да доживееме паничен напад.

Во студиите е утврдено дека раздвојбата во детството или загубата на член од семејството се ситуации што го предизвикуваат паничниот напад. Покрај тоа, општо гледано, луѓето со склоност кон претерана загриженост и страв спаѓаат во групата што доживува панични напади.

Покрај тоа, доживувањето на некој негативен настан може да ја зголеми загриженоста на личноста дека и самата ќе доживее негативни работи. Кај луѓето што во блиска околина имаат болест или загуба, ова нарушување може да се предизвика. Толкувањето на телесните знаци како предвесник на катастрофа може да предизвика личноста да доживува повторувачки панични напади.

Симптомите што се јавуваат за време на паничните напади се разликуваат од личност до личност, но можат да вклучуваат: чувство на задушување што многу ја вознемирува личноста, болка во градите, срцебиење, слабост, тресење на рацете и нозете, налети на топлина или студ, потење, вкочанетост на рацете и нозете, вртоглавица, чувство на несвестица итн.

Ако паничниот напад е врзан за одредена ситуација, односно доаѓа заедно со мисла за опасност што ја носат околностите во тој момент, може да биде еднократен напад што не се повторува, па затоа можеби не бара лекување. Но, паничните напади што се јавуваат без никаква врска со одредена ситуација обично бараат лекување, бидејќи се јавуваат како сериозен проблем што значително може да го наруши квалитетот на животот. Околу 10% од луѓето барем еднаш во животот доживеаат паничен напад, а 3% од нив тоа се повторува.“ рече тој.

Еднаш се појави напад. Па, потоа?

По нападите, вниманието на личноста кон сопственото тело се зголемува. Многу работи на кои порано не обрнувала внимание сега за таа личност стануваат извор на закана. Концентрацијата на вниманието врз телото доведува до тоа секоја и најмала промена во телото да се толкува негативно, а бегањето од загриженоста станува тешко, и верувањето дека станува збор за вистинско физиолошко нарушување се засилува.

Лицата што доживуваат панични напади обично развиваат однесувања со кои се штитат од нив. На пример, личност што смета дека има срцеви проблеми, избегнува качување и слегување по скали, а поради тоа избегнување нејзиното верување во сопствените проблеми се засилува. Додека не се најде прилика тоа да се проба, однесувањето на избегнување на скалите се вкоренува, а животот на личноста станува ограничен и потежок. Личноста, без да е свесна за тоа, може да се најде во круг, па така да ја засили и да ја одржува својата непријатност. Всушност, колку повеќе личноста што доживува панични напади се соочува со ситуациите во кои доживеала напад, толку помалку станува болеста. Освен лекувањето на ова нарушување, кое добро реагира на психотерапија, личноста што го доживува може донекаде да го олесни нарушувањето ако ги утврди однесувањата што ги избегнува поради нападите и се soочи со нештата што го ограничуваат нејзиниот живот.

Паничниот напад не смее да значи дека ќе се ослободите од вашите одговорности!

Добро е околните да не се однесуваат на начин што му ја олеснува работата и ги намалува одговорностите поради паничните напади што ги доживува. Можат да му доделат мали одговорности во мерка што ја може да ја поднесе и да му помогнат да се справи со нападот. Просечното траење на нападите е околу 20 минути и следи график што постојано се намалува. Оние околу личноста, задржувајќи ја смиреноста, можат да ја поддржат личноста што доживува напад, нагласувајќи дека оваа состојба е привремена.

Дали лицата што доживуваат панични напади мора да земаат лекови? Дали е можно лекување без лекови?

Кај лицата со паничен напад, лекувањето со лекови и психотерапијата можат да се применуваат одделно или заедно. Ова зависи од личноста и од историјата на нејзината состојба. Спроведените научни студии покажуваат дека ова нарушување добро реагира и на лекови и на психотерапија. Во согласност со потребите и желбата на личноста, можни се лекувања со лекови или без лекови.