Симптоми на мултипел миелом и методи на лекување

Што е мултипел миелом?

Мултипел миелом е вид на рак што ги зафаќа плазма-клетките, кои се наоѓаат во коскената срцевина и се задолжени за производство на антитела, а со тоа му помагаат на нашето тело да се бори со болестите. Тој сочинува 10% од хематолошките карциноми, додека во вкупниот број на сите карциноми има удел од 1%. Мултипел миелом, еден вид на рак на коскената срцевина, ги зафаќа коскената срцевина, бубрезите и коските. Почесто се јавува кај мажите, но најчесто ги погодува лицата над 60 години. Иако не е генетско наследна болест, се пријавени ретки фамилијарни случаи. Се смета дека миеломот е поврзан со голем број фактори, како што се генетска предиспозиција, јонизирачко зрачење, хронични заболувања, хронична антигенска стимулација, автоимуни заболувања, вируси, изложеност на хемиски агенси и различни професионални состојби. Во зголемувањето на успехот на лекувањето, раната дијагноза има важно место.

Кои се факторите на ризик?

Кај некои поединци ризикот од развој на мултипел миелом е поголем во следниве состојби.

Тоа се:

Мажи

Лица постари од 50 години

Лица со прекумерна телесна тежина или дебелина

Лица изложени на прекумерно зрачење

Лица вработени во нафтената индустрија

Кои се симптомите на мултипел миелом?

Првиот забележан симптом најчесто се јавува како болка во коските, на грбот, колковите или ребрата. Како што болеста напредува, симптомите варираат.

Тие можат да се наредат на следниов начин:

Зголемување на болката во коските и на преломите на коските поради намалена густина на коската

Замор и слабост

Мачнина, повраќање, запек, губење на апетит, замаглување на свеста и чувство на голема жед

Губење на телесна тежина

Необјаснива температура

Зголемување на инфекциите

Слабост или утрнатост во екстремитетите

Кожа што лесно се модрикава или крвари

Кои се методите за дијагностицирање на мултипел миелом?

Кога ќе дојдете во болница со горенаведените симптоми, вашиот лекар ќе ве прегледа прво со цел дијагностицирање. По физичкиот преглед може да се побараат одредени тестови. Кога лекарот ќе се посомнева во мултипел миелом, може лесно да ја постави дијагнозата со испитување на крв и урина и со аспирација и биопсија на коскената срцевина.

Тестови на крв

Со тестовите на крв се мери количината на протеини и калциум во крвта. Се анализира бројот на здравите црвени и бели крвни клетки. Исто така, тестовите на крв се користат за утврдување до која мера е напреднат ракот, и се испитуваат одредени специфични тестови.

Тестови на урина

Тестовите на урина се користат за откривање на одреден вид протеин, кој често се среќава кај лицата со мултипел миелом. За таа цел, од лицето се бара да собере урина во текот на 24 часа и се испитуваат одредени специфични тестови.

Биопсија

За време на биопсијата, од коскената срцевина се земаат примероци за генетски тестови, проточна цитометрија и аспирациони размази, како и мал примерок од ткиво. Примероците се испраќаат во лабораторија за да се проверат присуството на абнормални плазма-клетки. За време на биопсијата, подрачјето каде ќе се изврши процедурата претходно се анестезира, а потоа со игла за биопсија на коскената срцевина се отстранува дел од коскената срцевина. Земениот примерок се испраќа во патолошка лабораторија. Овие примероци се оценуваат од специјалисти по хематологија и патологија, по што се поставува дијагноза мултипел миелом.

Снимање (имиџинг) тестови

За детално испитување на коските и меките ткива и за утврдување дали има оштетување, се користат методи на снимање како компјутеризирана томографија (КТ), позитронска емисиона томографија (ПЕТ) и магнетна резонанца (МРИ).

Кои се методите на лекување на мултипел миелом?

Кај некои пациенти мултипел миелом не е активен и не е потребно лекување. Овие состојби, наречени MGUS (моноклонална гамопатија со неутврдено значење) и Smoldering миелом (тивок, тлеачки миелом), се следат со редовни амбулантни контроли без лекување. Планирањето на лекувањето се врши кога ќе започнат да се појавуваат симптомите на болеста.

Видот на примената терапија зависи и од тежината на болеста. Ако пациентот нема никакви симптоми, може да не му е потребно лекување, но редовните контроли се неопходни за следење на текот на болеста.

За пациентите со мултипел миелом со активни знаци на болеста, најсоодветниот начин на лекување се определува со земање предвид на фактори како возраста на лицето, здравствената историја и стадиумот на болеста. Обично лекувањето се спроведува во форма на хемотерапевтски режими, кои се комбинација од неколку лекови што се даваат интравенски или во форма на таблети, и заштитна антибиотска терапија. Целта е да се уништат ракавите клетки, да се намали инфекцијата и да се ублажат болките.

Покрај тоа, меѓу опциите за лекување се и радиотерапијата и хемотерапијата, применети за гаѓање на тумори кои растат поради насобирање на плазма-клетки, како и стероидите, употребени за намалување на воспалението.