Вашето дете не добива килница затоа што плаче! Килница има, па затоа плаче...

Разговаравме со специјалист по дечија хирургија од Hisar Hospital Intercontinental за препонските килници, кои се почести кај машките деца и за кои постои погрешно уверување дека настануваат поради плачење…

Специјалистите истакнуваат дека препонските килници се многу почести особено во неонаталниот период, затоа семејствата треба многу внимателно да ги следат, и велат: Кога бебето е во утробата на мајката, тестисот на детето се наоѓа во неговата трбушна празнина. Кон крајот на бременоста, од 7. месец, тој се спушта низ каналот, а потоа во скротумот. Ова спуштање го придружува и перитонеумот. По завршувањето на спуштањето, каналот што води кон скротумот се затвора. Покрај затворениот опнест слој минуваат семеновод, артерија и вена на тестисот и нервни структури. Ако овој опнест слој не се затвори доволно, органите од трбушната празнина се поместуваат кон каналот. Ваквата препонска килница кај децата се нарекува индиректна препонска килница. Особено почесто се јавува кај предвремено родени, деца со мала родилна тежина, кај оние со семејна историја на килници или заболувања на сврзното ткиво и кај деца со неспуштен тестис. Тоа е вроденo заболување и на крајот секогаш се манифестира. Најважниот симптом е оток во препонот. Овој оток се појавува при состојби што го зголемуваат притисокот во трбушната празнина, како запек или плачење. Затоа родителите понекогаш погрешно веруваат дека детето добило килница поради плачење. Всушност, децата не добиваат килница затоа што плачат; плачат затоа што имаат килница“, вели специјалистот…

За да ги разликувате препонските килници од истите заболувања во истата област…

Кај машките, покрај препонските килници, може да се јават и неспуштен тестис, хидроцел и циста на семенското јаже. Ако перитонеалниот слој се затвори над и под каналот, а средината остане отворена, се развива состојба наречена циста на семенското јаже. Нејзиниот третман е сличен на третманот на препонските килници. По поставувањето на дијагнозата се чека одредено време; ако не се повлече, се врши хируршка интервенција.

Во народот познат како водена килница, а најчесто се јавува кај новороденчиња во првите 6 месеци, хидроцелот има затворен слој по должината на каналот. Но, околу тестисот во скротумот останува отворен и се полни со течност. Обично се чека под контрола до 1-годишна возраст; ако по 1 година не се повлече, се оперира.

Препонските килници бараат итна хируршка интервенција, а килницата поправена со добра техника не се повторува!

Килницата е проблем што бара итна хируршка интервенција. Не може да заздрави сама од себе. Операцијата треба да се направи што е можно поскоро, кога лекарот, пациентот и семејството ќе бидат подготвени. Ако не се оперира, на краток рок најстрашна компликација е странгулација на килницата. Во странгулираната килница можат да навлезат црева и органи од трбушната празнина; кај девојчињата често може да биде и јајникот. Затоа раната интервенција е многу важна. Кај машките деца, на долг рок, килницата оштетува тестис и крвни садови и предизвикува клеточни промени. Затоа, по поставувањето на дијагнозата, операцијата е потребна што е можно побрзо. По операцијата во општа анестезија, пациентот се отпушта истиот ден; се повикува на контрола следниот ден и по 1 недела.

Што треба да се внимава по операцијата…

Операцискиот регион не смее да биде изложен на никаква траума.

Ако килницата се спуштила до скротумот, скротумот може да отече, да поцрвени и благо да поmodри. Ова е нормален тек по операцијата. Не се вознемирувајте.

Ако се појават овие симптоми, веднаш јавете се кај лекар!

Ако по операцијата во тој регион се појави абнормален оток или црвенило,

Ако кај детето се појави отек на стомакот,

Ако се појават цревни синдроми, како неможност за дефекација, лекар треба да се консултира без губење на време.