ეს არის კიბოს ან სხვა მიზეზით მოცილებული ძუძუს ქსოვილის ხელახლა ფორმირების პროცედურა. განვითარებული მეთოდებით შესაძლებელია მეორე ძუძუს ძალიან მსგავსი რეკონსტრუქციების გაკეთება. ეს ოპერაცია შესაძლებელია ჩატარდეს ძუძუს ქსოვილის მოცილების შემდეგ იმავე სეანსზე, ასევე შესაძლებელია მოგვიანებითაც.
რეკონსტრუქცია შეიძლება ორ ძირითად მიმართულებად დაიყოს:
ქსოვილის გამაფართოებლითა და პროთეზით ძუძუს რეკონსტრუქცია
პაციენტის საკუთარი ქსოვილის გადატანით განხორციელებული ძუძუს რეკონსტრუქცია.
ქსოვილის გამაფართოებლითა და პროთეზით განხორციელებული მეთოდი ყველაზე ხშირად გამოიყენება. პირველ სეანსზე ქსოვილის გამაფართოებლით ემზადება ჯიბე ძუძუს პროთეზისთვის. მეორე სეანსზე კი ძუძუს პროთეზი, იმპლანტი, თავსდება და მიიღწევა სიმეტრია მეორე ძუძუსთან. ქსოვილის გამაფართოებლის განთავსების შემდეგ დაახლოებით სამი თვის განმავლობაში ხდება ფიზიოლოგიური ხსნარით (SF) გაბერვა. ქსოვილის გადატანით განხორციელებულ რეკონსტრუქციებში კი სხეულის სხვა ადგილიდან (მუცელი, ზურგი და ა.შ.) სისხლის მიმოქცევასთან ერთად აღებული ქსოვილი გადააქვთ დეფექტურ არეში, მასტექტომიის ზონაში. ძუძუს პროთეზი არ გამოიყენება. ოპერაციის შემდეგ მეორე ძუძუსთან ასიმეტრიები შეიძლება იყოს; თუმცა ისინი რევიზიებით შესაძლებელია აღმოიფხვრას.
ძუძუს რეკონსტრუქცია
ძუძუები, რომლებზეც განლაგებულია ძუძუს დვრილი და არეოლა, კანის გარსთან, მასში არსებულ ცხიმოვან ქსოვილთან, ძუძუს რძის ჯირკვლის ქსოვილთან და მის ქვეშ მდებარე კუნთოვან ქსოვილთან ერთად, განსაკუთრებით ქალებისთვის, ძალიან მნიშვნელოვანი ორგანოებია. მშობიარობის შემდეგ რძის მიცემისა და ძუძუთი კვების ფუნქციებთან ერთად, ისინი ქალის სექსუალობისა და გარეგნობის მნიშვნელოვანი ზონებია. სწორი ფორმისა და ზომის, სიმეტრიული და ჯანმრთელი წყვილი ძუძუ ქალებში თვითდაჯერებული და ბედნიერი ცხოვრების უზრუნველყოფაში დიდ როლს ასრულებს. თანდაყოლილად, ტრავმის შემდეგ ან ყველაზე ხშირად მასტექტომიის ოპერაციის (ძუძუს ქსოვილის მოცილება) შემდეგ, ერთი ან ორივე ძუძუ რომ აღარ აქვთ ქალებს, ეს დეფიციტი ფსიქოლოგიურად შეიძლება გამოვლინდეს და ტანსაცმლის შერჩევასა და სექსუალურ ცხოვრებაში სირთულეები შექმნას. პაციენტებში შეიძლება განვითარდეს „მასტექტომიის შემდგომი დეპრესია“. ქირურგიული ტექნიკებისა და წარმატებული შედეგების ზრდასთან ერთად, ქალებში დეფიციტური ძუძუს ქსოვილის ხელახლა ფორმირება, ანუ ძუძუს რეკონსტრუქცია, მზარდ მოთხოვნას იწვევს.
ვის შეიძლება გაუკეთდეს ძუძუს რეკონსტრუქცია?
ყველა ქალს, რომელსაც ერთი ან ორივე ძუძუ არ აქვს და რომლის ზოგადი ჯანმრთელობის მდგომარეობა ოპერაციას იტანს, შეიძლება გაუკეთდეს ძუძუს რეკონსტრუქცია. მასტექტომია ჩატარებული პაციენტების დიდ უმრავლესობაში ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის სამედიცინო დაბრკოლება არ არსებობს. სხვადასხვა პაციენტისთვის შეიძლება უფრო შესაფერისი იყოს განსხვავებული მეთოდები, რომლებიც უფრო წარმატებულ შედეგებს მოგვცემს.
ძუძუს რეკონსტრუქციის გავლენა ძუძუს კიბოს მკურნალობაზე
ძუძუს რეკონსტრუქციას ძუძუს კიბოს რეციდივის მიმართ ცნობილი რისკი არ აქვს. ასევე, მკურნალობისას ჩასატარებელი რადიოთერაპია (სხივური თერაპია) ან ქიმიოთერაპია (მედიკამენტური თერაპია) ძუძუს რეკონსტრუქციაზე არ მოქმედებს. ძუძუს კიბოს მონიტორინგისთვის გამოყენებული მეთოდები ძუძუს რეკონსტრუქციის შემდეგაც შეიძლება გამოვიყენოთ. თუმცა, ძუძუს პროთეზით (სილიკონით) რეკონსტრუქცია ჩატარებულ პაციენტებში მონიტორინგისთვის მამოგრაფიის ნაცვლად MRG (მაგნიტურ-რეზონანსული გამოკვლევა) უფრო შესაფერისია.
ძუძუს რეკონსტრუქცია მასტექტომიის შემდეგ
ადრეული რეკონსტრუქცია: ძუძუს რეკონსტრუქცია შეიძლება ჩატარდეს როგორც მასტექტომიის შემდეგ, ისე მასტექტომიასთან ერთდროულად. ძუძუს კიბოს დიაგნოზში ადრეული დიაგნოსტიკის ზრდასთან ერთად დაიწყო „მყისიერი რეკონსტრუქციის“ გამოყენების ზრდა. მასტექტომიასთან ერთსა და იმავე ოპერაციაზე დაუყოვნებლივ ჩატარებული რეკონსტრუქციის ვარიანტი ოპერაციის შემდეგ პაციენტის ფსიქოსოციალური ადაპტაციის თვალსაზრისით უფრო წარმატებულია და რეკონსტრუქციისთვის ცალკე ოპერაციის საჭიროებას აქრობს. მყისიერი რეკონსტრუქცია ქირურგისთვის შეიძლება უფრო ადვილი იყოს, ესთეტიკური შედეგები კი უკეთესი. მისი ნაკლია ის, რომ ძუძუს კიბოს ოპერაციასა და რეკონსტრუქციის ოპერაციას ერთად უფრო დიდი დრო სჭირდება და გამოჯანმრთელების პროცესი უფრო ხანგრძლივია.
გვიანი რეკონსტრუქცია: ზოგადი ქირურგისა და ონკოლოგის რეკომენდაციით ან იმის გამო, რომ პაციენტი არ ითხოვს, ზედმეტად მსუქანია, მწეველია, აქვს მაღალი წნევა ან ვერ იტანს გრძელ ოპერაციას, ძუძუს რეკონსტრუქცია მასტექტომიის შემდეგ უფრო გვიან დროს შეიძლება გადაიდოს. ამ შემთხვევაში ზოგიერთი პაციენტი ძუძუს დაავადების ძირითად მკურნალობას უფრო მეტ ყურადღებას აქცევს. ძუძუს კიბოსთვის ჩატარებულ ოპერაციასთან ერთად დაავადების საბოლოო სტადიის დადგენა და საჭიროების შემთხვევაში რადიოთერაპიის დაგეგმვა შეიძლება უფრო შესაფერისი იყოს. ამ შემთხვევაში რადიაციის გვერდითი მოვლენების თავიდან ასაცილებლად რეკონსტრუქცია გადაიდება. ჩვენს ქვეყანაში ძუძუს რეკონსტრუქცია ზოგადად ამ გზით, „გვიან“, მოგვიანებით თარიღში კეთდება.
ძუძუს რეკონსტრუქციის ვარიანტები
ძუძუს რეკონსტრუქცია 2 ძირითადი მეთოდით კეთდება:
ძუძუს პროთეზები
ოტოგენური რეკონსტრუქცია (პაციენტის საკუთარი ქსოვილით)
სილიკონის ძუძუს პროთეზები: შეიძლება უპირატესობა მიენიჭოს, რადგან ოპერაცია უფრო მარტივია და შედარებით უსაფრთხო რეკონსტრუქციის ვარიანტია, რომელიც გრძელ ქირურგიულ დროს არ მოითხოვს. ის უპირატესად გამოიყენება იმ პაციენტებში, რომლებსაც გრძელი ქირურგია არ შეუძლიათ ატანა ან არ სურთ სხეულის სხვა ნაწილის ოპერირება. ამ მეთოდის ნაკლოვანებებად შეიძლება ჩაითვალოს: ესთეტიკურად ცუდი შედეგის რისკი, ინფექციის რისკი, კანის ნეკროზის რისკი, კაფსულის წარმოქმნის რისკი, წანაცვლება და ასიმეტრია. რადიოთერაპიის ჩატარების შემთხვევაში ეს რისკი უფრო მაღალია.
თუ პაციენტისთვის ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის შესაფერისი საკუთარი სხეულის ქსოვილი შეუძლებელია,
თუ ძუძუს ქსოვილის არე ცუდად ნაწიბურებიანი ან ინფიცირებული არ არის,
თუ ჩატარებულია პროფილაქტიკური (დამცავი) მასტექტომია,
თუ კეთდება ორმხრივი ძუძუს რეკონსტრუქცია,
თუ პაციენტმა სიმეტრიის უზრუნველსაყოფად სხვა ძუძუზე ქირურგიულ ჩარევაზე თანხმობა მისცა,
თუ ძუძუზე ან მკერდის კედელზე რადიოთერაპია არ აქვს გავლილი; სილიკონის ძუძუს პროთეზით ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის იდეალური კანდიდატია.
ქსოვილის გამაფართოებლები: ზოგიერთ პაციენტში, თუ ძუძუს პროთეზისთვის საკმარისი კანქვეშა ღრუ (ჯიბე) არ არის, შეიძლება ქსოვილის გამაფართოებლის გამოყენება. ეს ეტაპობრივი მეთოდია. ძუძუს არეში განთავსებული კანქვეშა ქსოვილის გამაფართოებელი ოპერაციიდან 10-15 დღის შემდეგ და 3-5 დღიანი ინტერვალებით ივსება ფიზიოლოგიური ხსნარით (SF), და როცა შესაბამისი ჯიბე შეიქმნება, სილიკონზე დაფუძნებული ეს გამაფართოებელი ამოიღება და დაგეგმილი ზომის სილიკონის ძუძუს პროთეზი თავსდება. ამ რეკონსტრუქციის მეთოდის ნაკლოვანებებად შეიძლება ჩაითვალოს: ორ ეტაპად ჩატარებული ოპერაცია, გაბერვის პროცედურა, რომელიც სხვადასხვა ინტერვალით მიმდინარეობს და საერთო ჯამში 2-3 თვე შეიძლება გრძელდებოდეს, ზოგჯერ ოდნავი ტკივილის გამოწვევა, კაფსულის წარმოქმნა, ინფექციის რისკი, კანის დაკარგვა, ასიმეტრია. მეთოდის ორივე ქირურგიული ეტაპი დაახლოებით 1 საათი გრძელდება.
ორლუმენიანი რეგულირებადი იმპლანტები: თუ ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის პროთეზის გამოყენება იგეგმება, საკმარისი ღრუ არ არის და ორჯერ ოპერაციისგან თავის არიდებაა სასურველი, შეიძლება გამოყენებულ იქნას Becker-ის პროთეზი. ეს პროთეზი მუდმივი ქსოვილის გამაფართოებელია. მის შიდა ნაწილში არის ფიზიოლოგიური ხსნარით გასაბერი ღრუ, ხოლო გარე სანათურში — სილიკონის გელი; ეს ორლუმენიანი პროთეზი მუდმივად თავსდება. ოპერაციის შემდეგ შიდა ნაწილი სასურველი ზომის მიხედვით ივსება ფიზიოლოგიური ხსნარით და რჩება ადგილზე. საჭიროებისამებრ შესაძლებელია კორექტირება, ასიმეტრიის თავიდან აცილება კი უფრო ადვილია.
ოტოგენური ძუძუს რეკონსტრუქცია: პაციენტის სხეულის სხვა ადგილიდან აღებული კანით, ცხიმოვანი და კუნთოვანი ქსოვილით ძუძუს ფორმირების პროცედურა არის ოტოგენური რეკონსტრუქცია. ოტოგენური ძუძუს რეკონსტრუქციის პროთეზით ძუძუს რეკონსტრუქციისგან გამორჩეული ყველაზე მნიშვნელოვანი განსხვავება ისაა, რომ საკუთარი ქსოვილისგან ბუნებრივი გარეგნობა მიიღება და არ არსებობს პროთეზთან დაკავშირებული რისკები: არმიღება, ინფექცია, კაფსულის წარმოქმნა, კანის დაკარგვა, შეცვლის აუცილებლობა. ოტოგენური რეკონსტრუქციისთვის არსებობს სხვადასხვა ვარიანტი. ყველაზე მნიშვნელოვანია: მუცლის არიდან გაკეთებული TRAM ფლეპი და DIEP ფლეპი, ზურგის არიდან გაკეთებული latissimus dorsi ფლეპი, ბარძაყიდან გაკეთებული TUG ფლეპი, დუნდულებიდან გაკეთებული გლუტეალური ფლეპები, წელის გვერდითი არიდან გაკეთებული Ruben’s fat pad ფლეპი. ამ მეთოდებიდან ყველაზე ხშირად გამოიყენება მუცლის არიდან მიღებული ქსოვილი ოტოგენური ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის.
TRAM ფლეპი: TRAM (transverse rectus abdominis myocutaneous) ფლეპი არის მეთოდი, რომლის დროსაც მუცლის ქვედა არეში, საზარდულის ზემოთ, კანი, კანქვეშა ცხიმი და კუნთოვანი ქსოვილი ბლოკურად იხსნება მუცლის კედლიდან და გამოიყენება ძუძუს რეკონსტრუქციაში. ოპერაციის შემდეგ მუცლის ქვედა ნაწილში რჩება ჰორიზონტალური ნაწიბური, რომელიც კესარის კვეთის ოპერაციის ნაწიბურზე უფრო გრძელი ფორმისაა.
ოტოგენური ძუძუს რეკონსტრუქციას რომ მოითხოვს,
იმპლანტით რეკონსტრუქციისთვის კარგი კანდიდატი რომ არ არის,
მუცლის ქვედა ნაწილში საკმარისი ქსოვილი რომ აქვს,
ადრე მუცლის ქირურგია არ გაუკეთებია (მაგალითად, აბდომინოპლასტიკა…),
ადრე იმპლანტით ძუძუს რეკონსტრუქცია რომ წარუმატებლად ჩაუტარდა,
მასტექტომიის დროს ან მოგვიანებით რეკონსტრუქცია რომ მოითხოვს,
სხეულის მასის ინდექსი 30-ზე მეტი რომ არ აქვს, მუცლის ქვედა ნაწილში ძალიან დიდი ქსოვილის სიჭარბე რომ არ აქვს,
ზოგადი მდგომარეობის მიხედვით ხანგრძლივ ანესთეზიას რომ იტანს,
რომელიც არ ეწევა,
შაქრიანი დიაბეტი რომ არ აქვს — ქალები, რომლებიც ამ მეთოდით მუცლის ქსოვილიდან ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის იდეალური კანდიდატები არიან.
მუცლის ზედაპირული ქსოვილიდან აღებული ეს ფლეპი სხვადასხვა ტექნიკით გამოიყენება ძუძუს რეკონსტრუქციაში:
პედიკულირებული TRAM ფლეპი: მუცლის არის ქსოვილი და მის ქვეშ მდებარე კუნთოვანი ქსოვილი სხეულის ზედაპირიდან სრულად არ გამოიყოფა; ტრანსვერსალური რექტუს აბდომინის კუნთი ღეროსავით გამოიყენება და კანქვეშ მუცლიდან ძუძუსკენ გვირაბი იხსნება, ძუძუს ქსოვილის ფორმირებისთვის დაგეგმილ არეში გადმოიტანება და ძუძუს ფორმა ეძლევა. ქსოვილის ამოღებული მუცლის არე კი, როგორც მუცლის გაჭიმვის ოპერაციის დროს, საჭმლის ხვრელის (ჭიპის) ხელახალი ფორმირებით (ადგილის შეცვლით) და შესაბამისი კერვის მეთოდებით იხურება. ზოგიერთ პაციენტში ზედმეტი მუცლის ქსოვილისგან გათავისუფლებაც ესთეტიკური უპირატესობაა. ეს მეთოდი, რომელიც უკიდურესად ბუნებრივი ძუძუს რეკონსტრუქციის ვარიანტია, სიფრთხილეს მოითხოვს სიმსუქნის, მწეველი და დიაბეტური პაციენტების შემთხვევაში. ჭრილობის შეხორცების პრობლემები, ფლეპის კვების პრობლემები, ფლეპის დაკარგვა, ცხიმის ნეკროზი, მუცლის არის თიაქრის წარმოქმნა შესაძლო გართულებებია. თიაქრის თავიდან ასაცილებლად, მუცლის არის დახურვისას, კუნთოვანი ქსოვილის ამოღებული არის გასამყარებლად გამოიყენება სინთეტიკური მასალა, რომელსაც mesh ეწოდება.
Delay და supercharge მეთოდი: 2 სისხლძარღვით კვებადი TRAM ფლეპის ერთი სისხლძარღვით კვების გასამყარებლად, ზოგჯერ ძირითად ოპერაციამდე მოკლე ქირურგიით სისხლძარღვებიდან ერთ-ერთი ქსოვილთან კავშირს წყვეტს. ამ მეთოდით, რომელსაც დაყოვნება (delay) ეწოდება, გადასატანი TRAM ფლეპის უფრო ჯანსაღი და სიცოცხლისუნარიანი გახდომა არის დაგეგმილი. ზოგჯერ, როცა TRAM ფლეპის ქსოვილი ძუძუს ფორმირების არეში გადადის, ქსოვილის ერთ-ერთი მკვებავი სისხლძარღვი მიკროქირურგიული მეთოდით მიმღებ არეში არსებულ სისხლძარღვებთან ერთდება და აღდგება. ამ მეთოდს „Supercharge“ ეწოდება, რომლის დროსაც ქსოვილზე „დამატებითი დატვირთვით“ ძლიერდება სიცოცხლისუნარიანობა. ამით მიზნად ისახება ქსოვილის სისხლის მიმოქცევის უფრო ჯანსაღი გახდომა.
თავისუფალი TRAM ფლეპი: მუცლის კედლიდან TRAM ქსოვილის მკვებავ სისხლძარღვებთან ერთად მიკროქირურგიული მეთოდებით სრულად გამოყოფა და ძუძუს ფორმირების არეში არსებულ სისხლძარღვებთან მიკროქირურგიული მეთოდებით კაბელისებრ ხელახალი შეერთება — ძუძუს ფორმირებაა. პედიკულირებულ მეთოდთან შედარებით უფრო მაღალი დონის ტექნიკებს მოითხოვს ეს მეთოდი; სწორად ჩატარებისას როგორც ქსოვილის დაკარგვის რისკი, ისე მუცლის კედლის პრობლემები ნაკლებია. სისხლძარღვების ჩახერგვის პრობლემების შემთხვევაში არსებობს მთლიანი ქსოვილის დაკარგვის რისკიც.
DIEP ფლეპი: ძუძუს ქსოვილის შესაქმნელად გამოსაყენებელ მუცლის ქსოვილს ძირითადად ღრმა ქვედა ეპიგასტრული სისხლძარღვები კვებავს. ეს სისხლძარღვები კუნთოვან ქსოვილში შედის და კანისკენ ვერტიკალურად მიმავალ, პერფორატორები ეწოდება, ტოტებს იძლევა. DIEP ფლეპის ტექნიკაში მიკროქირურგიით ამ სისხლძარღვებიდან ერთ-ერთი იპოვება და მუცლის კედლის კუნთს რაც შეიძლება ნაკლებად ზიანდება, ქსოვილი კი მიმღებ არეში, ისევ მიკროქირურგიული მეთოდებით, ძუძუს ფორმირებისთვის გამოიყენება. ამ მეთოდის ყველაზე მნიშვნელოვანი უპირატესობაა მუცლის არეში ყველაზე ნაკლები პრობლემის გამოწვევა და თიაქრის რისკის მინიმუმამდე დაყვანა.
ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის გამოყენებული სხვა ქსოვილები
ზურგის არეში მდებარე latissimus dorsi კუნთი ცალკე ან კანის ქსოვილის ნაწილთან ერთად შეიძლება გამოყენებულ იქნას ძუძუს შესაქმნელად. ეს მეთოდი ქალთა უმრავლესობაში საკმარის გადამფარავ ქსოვილს ქმნის, თუმცა ძუძუს გამოსახულების შესაქმნელ სისავსესა და ნაოჭს ვერ იძლევა. ზოგიერთ პაციენტში მასტექტომიის დროს ძუძუს არეში ღიობის დასახურად გამოიყენება, ზოგჯერ კი სილიკონის ძუძუს პროთეზთან ერთად გამოყენებისას საკმარისი ზომისა და ნაოჭის ძუძუს შესაქმნელად. მეთოდის ნაკლია ზურგის არეში ძნელად შენიღბვადი კვალის დატოვება და ჭრილობის შეხორცების პრობლემების შესაძლებლობა. როცა მუცლისა და ზურგის ქსოვილები ვერ გამოიყენება, შეიძლება ბარძაყიდან „გლუტეალური ფლეპები“, წელის გვერდითი არიდან „Ruben’s ცხიმოვანი ქსოვილი“, ბარძაყის შიდა მხრიდან „transverse upper gracilis ფლეპი“ თავისუფალი ფლეპის სახით მიკროქირურგიული მეთოდებით ძუძუს რეკონსტრუქციისთვის გამოიყენებოდეს. ასევე ზოგიერთ პაციენტში ძუძუს ქსოვილთან ახლოს მდებარე ქსოვილებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას ძუძუს ნაწილობრივი რეკონსტრუქციისთვის.
ძუძუს რეკონსტრუქციის შემდგომი გამოჯანმრთელების პროცესი
ზოგადი ანესთეზიით ჩატარებული ძუძუს რეკონსტრუქციები, როცა ძუძუს პროთეზი გამოიყენება, 1-2 საათი შეიძლება გაგრძელდეს, ხოლო პაციენტის საკუთარი ქსოვილის გამოყენებისას ტექნიკის მიხედვით 4-10 საათის ფარგლებში. ძუძუს პროთეზის გამოყენებისას საავადმყოფოში მოთავსების ხანგრძლივობა 1-3 დღეა, ხოლო ფლეპის ქსოვილებით ოტოგენური რეკონსტრუქციისას საავადმყოფოში ყოფნა 4-7 დღეა. შექმნილი ძუძუს ქსოვილის შიგნით და იმ არეში, სადაც პაციენტის ოტოგენური ქსოვილი იქნა აღებული, არის ე.წ. „დრენი“ — სილიკონზე დაფუძნებული, მილიანი ბალონის ფორმის მოწყობილობა, რომელიც ოპერაციის არეში სითხისა და სისხლის დაგროვებას ხელს უშლის. სითხისა და სისხლის დაგროვების შემცირებისას, 1-4 დღეში, ამოიღებენ. ამოღების პროცედურა ტკივილის გარეშე, ფეხზე მდგომ მდგომარეობაში ჩატარებული მარტივი, პანსუმანის მსგავსი პროცედურაა. დრენების ამოღების შემდეგ პაციენტს შეუძლია აბაზანის მიღება. პანსუმანები გარკვეული ხნის განმავლობაში გრძელდება. სილიკონის პროთეზებით ყოველდღიურ ცხოვრებაში დაბრუნება რამდენიმე დღეში ხდება, მიუხედავად ამისა, ოტოგენური ძუძუს რეკონსტრუქციის შემდეგ მუცლის არის (თუ მუცლის ქსოვილი იქნა გამოყენებული) მგრძნობელობისა და დაჭიმულობის გამოჯანმრთელება 1 კვირამდე გრძელდება. 1 კვირის შემდეგ პაციენტი თავისი საქმეების უმრავლესობას თავად ასრულებს, თუმცა 4-8 კვირის განმავლობაში უნდა აარიდოს თავი მძიმე ტვირთის ზიდვას, ვარჯიშს, სქესობრივ კავშირს, მანქანის მართვას და სხვა აქტივობებს. მუცლის შიდა წნევის გამზრდელი ისეთი მდგომარეობებისგან, როგორიცაა ხველა, ჭაპნობა, ფაფარი და სქესობრივი კავშირი, დაცული უნდა იყოს. ხანგრძლივ პერიოდში ოპერაციებით გამოწვეული ტკივილები და უხერხულობა მთლიანად ივიწყება. ყოველდღიურად ჭრილობები უკეთდება და ნაწიბურები ქრება. ძუძუს ქსოვილის არსებობა ამ პროცესში მყოფ პაციენტს მთლიანობის გრძნობასთან ერთად, ძუძუს კიბოს დაავადების ფარგლებიდან გასვლის ბედნიერებასა და ნდობას ანიჭებს.
რეკონსტრუქციის შემდგომი სხვა ოპერაციები
ძუძუს რეკონსტრუქციის ოპერაციები რამდენიმე სეანსზე ჩატარებული ოპერაციებია. ძუძუს რეკონსტრუქციის შემდეგ ორმხრივი სიმეტრიის უზრუნველსაყოფად შეიძლება მიზანშეწონილი იყოს სხვადასხვა ოპერაციების ჩატარება: ფლეპის რევიზია, საწინააღმდეგო მხარის ძუძუს ქსოვილზე დამაგრება-დაჭიმვა, ძუძუს შემცირება, სილიკონის პროთეზის განთავსება. მიუხედავად იმისა, გაკეთდა ის ძუძუს პროთეზით თუ საკუთარი ქსოვილით, ძუძუს დვრილისა და არეოლის გარეშე ძუძუს ქსოვილი სრულ ძუძუს იერს არ ქმნის. პაციენტის სურვილით სხვადასხვა მეთოდით ძუძუს დვრილისა და არეოლის შექმნა შესაძლებელია. ძუძუს დვრილი ლოკალური ან ზოგადი ანესთეზიის ქვეშ სხვადასხვა მეთოდით შეიძლება შეიქმნას. ზოგიერთი პაციენტი, რადგან ძუძუს დვრილის შექმნა ძალიან აუცილებელი არ არის, სუტიენის შიგნით შემავსებელ საკმარის ზომასა და ფორმის ჯანსაღ ძუძუს ქსოვილს საკმარისად მიიჩნევს და ძუძუს დვრილის შექმნას არ ითხოვს.




