ყურის მილი (ვენტილაციური მილი) არის სამკურნალო მეთოდი, რომელსაც იყენებენ შუა ყურში სითხის დაგროვებად ცნობილი ქრონიკული სეროზული ოტიტის (ყურის ბარაბნის გარსის უკან სითხის დაგროვება) დიაგნოზის მქონე პაციენტებში. შუა ყურში სითხის დაგროვება, როგორც წესი, ადენოიდურ ვეგეტაციებთან ერთად მიმდინარეობს. იგი უფრო ხშირად 3-10 წლის ასაკის ბავშვებში გვხვდება და თუ მკურნალობა არ ჩატარდა, შეიძლება გამოიწვიოს ყურის ბარაბნის გარსის გახეთქვა და მძიმე ზიანი, რომელიც მუდმივ სმენის დაქვეითებამდე მივა.
ვის უტარდება ყურის მილის ჩადგმა?
ყურის მილი ენიშნება იმ პაციენტებს, რომელთაც აქვთ ქრონიკული სეროზული ოტიტი (ყურის ბარაბნის გარსის უკან სითხის დაგროვება) და მკურნალობის მიუხედავად მდგომარეობა არ უმჯობესდება.
როგორ ხორციელდება ყურის მილის ჩადგმა?
ეს არის მილიმეტრული ზომის სამკურნალო ნაწარმი, რომელსაც ათავსებენ ყურის ბარაბნის გარსზე. ჩადგმა სრულდება ზოგადი ანესთეზიის ქვეშ, მიკროსკოპის დახმარებით, ყურის არხიდან. ჭრილობა არ კეთდება და კერვა არ სჭირდება. რადგან სეროზული ოტიტის დიაგნოზის მქონე ბავშვებში ხშირად ადენოიდური ვეგეტაციების პრობლემაც თან მიმდინარეობს, ეს ოპერაციები ხშირად ერთსა და იმავე სეანსზე ერთად ტარდება.
რამდენ ხანს რჩება ყურის მილები?
ყურის მილები სხვადასხვა ტიპისა და მასალისგან მზადდება, შესაბამისად, მათი დარჩენის ვადაც განსხვავებულია. ყველაზე ხშირად გამოყენებადი გრომეტ მილები 1 თვიდან 15 თვემდე ვადით რჩება და თავისი ფუნქციის შესრულების შემდეგ ყურის ცვილთან ერთად ბუნებრივად გამოდის ყურიდან.
