ცხვირის ესთეტიკა (რინოპლასტიკა, ნაზოპლასტიკა)

ცხვირის ესთეტიკა თურქეთში ჩასატარებელ ესთეტიკურ ოპერაციებს შორის პირველ რიგში მდებარეობს. ესთეტიკური ოპერაციების მატებასთან ერთად, ცხვირის ესთეტიკური ოპერაციების რაოდენობაც მნიშვნელოვნად იზრდება. მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან ხშირად ტარდება, ყველაზე რთული ესთეტიკური ოპერაციები რინოპლასტიკაა.

მთავარი მიზანია მდგრადი, კარგი და ესთეტიკური შედეგის მიღწევა, არსებული სუნთქვის სირთულის აღმოფხვრა ან შემდგომში სუნთქვის სირთულის განვითარების თავიდან აცილება

ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ადამიანებთან პირისპირ შეხვედრისას, ყველაზე მეტად ყურადღებას იპყრობს სახის ზუსტად შუა ნაწილში მდებარე ცხვირი. ესთეტიკურად ძალიან მნიშვნელოვანი ორგანო, ცხვირი, რომელიც სუნთქვას, სუნის აღქმას, ჩასუნთქული ჰაერის დატენიანებასა და გათბობას, ჰაერში არსებული უცხო ნაწილაკების ფილტრაციას და ხმის ინდივიდუალურობას უზრუნველყოფს, როგორც ესთეტიკური, ისე ჯანმრთელობის თვალსაზრისით უაღრესად მნიშვნელოვანია. შემდგომში მიღებული ცხვირის ტრავმის შემდეგ ან გენეტიკურად, შეიძლება განვითარდეს ცხვირის ფორმის დარღვევა, გამრუდება, შევიწროება. ფორმის დარღვევებმა შეიძლება გავლენა მოახდინოს სუნთქვაზე, ძილზე და სხვა ნორმალურ ფუნქციებზე, ასევე შეიძლება გამოიწვიოს მდგომარეობა ან შეგრძნებები: საუბრისას სხვისი მხრიდან ცხვირის ყურადღებით დათვალიერება, იმის შეგრძნება, რომ ცხვირი მახინჯია და სახესთან არ შეესაბამება, დღის განმავლობაში ხშირად სარკეში ცხვირის დათვალიერების საჭიროება. ეს მდგომარეობა და ფიქრები შეიძლება ადამიანების ყოველდღიურ ცხოვრებაში სერიოზულ დროის დაკარგვას, კონცენტრაციის დეფიციტსა და უკმაყოფილებას იწვევდეს. ნორმალურობისა და სილამაზის აღქმის ცვლილებასა და განვითარებასთან ერთად იზრდება რინოპლასტიკური ოპერაციის სურვილი. ცხვირის ქსოვილი გარედან შედგება კანისგან, ცხვირის ძვლებისგან იმ ადგილას, სადაც ის შუბლის არეს უერთდება, ცხვირის წვერის ფორმის შექმნაში მონაწილე ხრტილებისგან, ხოლო შიგნით ცხვირს დამხმარე „სეპტუმი“ ეწოდება ხრტილ-ძვლოვანი სტრუქტურა, შიგნით კი ლორწოვანი გარსის სტრუქტურისგან. ამ სტრუქტურების დარღვევების გამო შეიძლება სხვადასხვა დარღვევა განვითარდეს და ოპერაციის გეგმა დეფორმაციის მდებარეობის შესაბამისად იგეგმება.

• თუ ცხვირის გარე ნაწილში ფორმის დარღვევაა, მხოლოდ ესთეტიკური მიზნით ჩასატარებელი ოპერაცია „რინოპლასტიკა“,
• თუ შიდა ნაწილში, სეპტუმში პრობლემაა, უფრო მეტად ფუნქციური ოპერაცია, ანუ სუნთქვის პრობლემების გამოსწორებაზე მიმართული ოპერაცია „სეპტოპლასტიკა“,
• თუ სუნთქვისას ცხვირის ფრთები ეკვრება და სუნთქვის პრობლემა იქმნება, „ნაზალური ვალვის“ ქირურგია,
• თუ ცხვირის შიგნით „ხორცად“ წოდებულ კონქის ქსოვილებში იზრდება და სუნთქვის სირთულეს იწვევს, „ნაზალური კონქის ქირურგია“,
• თუ სეპტუმში მარჯვნიდან მარცხნივ ხვრელია, გამოიყენება „სეპტალური პერფორაციის აღდგენა“.

როდესაც ცხვირის შიდა და გარე პრობლემები ერთად არის, ეს ოპერაციები ერთ სესიაზე ტარდება

ცხვირის სტრუქტურები ერთმანეთთან დაკავშირებულია, ამიტომ ერთში არსებული დეფორმაცია სხვებზეც აისახება. ისევე როგორც ერთმანეთზე დაყრდნობილი და დაცემული დომინოს ქვები, ერთდროულად მრავალი დეფორმაცია შეიძლება დაფიქსირდეს. ქირურგია, რომელიც მხოლოდ ერთ სტრუქტურას ითვალისწინებს, ზოგადად შეიძლება გამოიწვიოს სხვა დეფორმაციის წინ წამოწევა, ან იქნებ გაუარესება. ამიტომ ცხვირის შიდა და გარე ნაწილი მთლიანობაში უნდა შეფასდეს და ქირურგიული მკურნალობა მთლიანად ერთ სესიაზე უნდა ჩატარდეს. მაგალითად, ცხვირის გარეთ არსებული გამრუდება თან სდევს შიგნით სეპტუმის ხრტილის გამრუდებას. ეს გამრუდება ხშირად იწვევს ცხვირის ხვრელებში კონქის გადიდებასაც. ასეთ პაციენტში „სეპტორინოპლასტიკა და კონქის ქირურგია“ ერთ სესიაზე უნდა ჩატარდეს. თავისთავად, გარე გამრუდების გასწორება სეპტუმის გასწორების გარეშე შეუძლებელიც არის.

ცხვირის ოპერაციები ტარდება „ღია“ ან „დახურული“ მეთოდით.

1. ღია ცხვირის ოპერაციებში, ცხვირის ხვრელებს შორის, გარედან ორად გამყოფ „კოლუმელას“ წოდებულ ადგილას კეთდება კანის ჭრილი, რის შემდეგაც ხდება ცხვირის შიდა ქსოვილებამდე მისვლა და სრულდება სეპტოპლასტიკა ან რინოპლასტიკა. კოლუმელას არეში ოპერაციის შემდეგ ნაკერი დაიდება, ამიტომ ნაიარევის დატოვების რისკი არსებობს.
2. დახურული ცხვირის ოპერაციებში კი ცხვირის ხვრელებიდან შედიან შიგნით და ზოგიერთ წერტილში ლორწოვან გარსში კეთდება ჭრილები, რათა მივიდნენ ცხვირის შიდა სტრუქტურებამდე და ჩატარდეს ოპერაცია. ცხვირის გარე ნაწილზე ჭრილი და ნაკერი არ იქნება, ამიტომ ნაიარევის დატოვების რისკი არ არსებობს. ამ მხრივ, პაციენტები მას უფრო ხშირად ანიჭებენ უპირატესობას.

ოპერაციაზე არჩეული ტექნიკა დამოკიდებულია პაციენტის დეფორმაციაზე, პაციენტის უპირატესობაზე და ქირურგის გამოცდილებაზე

ცხვირის ოპერაციები ლოკალური ანესთეზიის ქვეშაც შეიძლება ჩატარდეს, მაგრამ პაციენტის კომფორტის თვალსაზრისით, როგორც წესი, ზოგადი ანესთეზია უპირატესდება. ოპერაცია დეფორმაციის მდგომარეობიდან გამომდინარე შეიძლება გაგრძელდეს 30 წუთიდან 2 საათამდე. ოპერაციის შემდეგ, როგორც წესი, საავადმყოფოში დარჩენა საჭირო არ არის, თუმცა ექიმები და პაციენტები ამჯობინებენ საავადმყოფოში 1 ღამე დაკვირვების ქვეშ გატარებას. ოპერაციიდან გამოსვლის შემდეგ პაციენტებში პირველი პრობლემური მდგომარეობაა ცხვირში განთავსებული, სხვადასხვა თვისებების მქონე ტამპონების გამო ცხვირით სუნთქვის შეუძლებლობა, შესაბამისად, პირით სუნთქვის აუცილებლობა და ხახის გამშრალება. ცხვირში შიდა სისხლდენის შემცირებისა და ხრტილისა და ძვლოვანი სტრუქტურებისთვის მხარდაჭერის თვალსაზრისით, ტამპონები მნიშვნელოვანი მასალებია. ეს ტამპონები ოპერაციის შემდეგ 1-დან 7 დღემდე რჩება ცხვირში და შემდეგ იხსნება. პაციენტების მიერ ოპერაციის შემდგომ მკურნალობაში ყველაზე მეტად შეშინებული პროცედურებიდან ერთ-ერთი სწორედ ტამპონის ამოღებაა. ხარისხიანი და ცხიმიანი ტამპონების გამოყენებით პაციენტები ხედავენ, რომ ეს პროცესი არ არის ისეთი საშიში, როგორც მათ ეშინოდათ. ტამპონების ამოღების შემდეგ, პაციენტებში, რომლებიც აღნიშნავენ, რომ სუნთქვის პრობლემები გამოსწორდა, 1-2 დღეში შეიძლება კვლავ გაჩნდეს ცხვირის ჩახშობა. ცხვირში შიდა წნევის შემქმნელი ტამპონის ამოღების გამო, ოპერაციით დაზიანებულ ქსოვილებში შეიძლება განვითარდეს შეშუპება, გაჯირჯვება, რაც სუნთქვის სირთულეს გამოიწვევს. ამ შეშუპების გავლა შეიძლება 4 კვირამდე გასტანოს.

ოპერაციის შემდეგ

გულისრევა, ღებინება, ტკივილი ხშირად შენიშნული მდგომარეობებია. ცხვირიდან გარკვეული რაოდენობის გამოყოფაც ნორმალურად ფიქსირდება, რაც არ არის საშიში მდგომარეობა. ინფექცია და სეპტალური ჰემატომა, რომელსაც უწოდებენ, თითქმის არასდროს არ გვხვდება და ეს გართულებები იშვიათია. ოპერაციაში გასწორებული კანის, ხრტილისა და ძვლოვანი ქსოვილების რაოდენობისა და ჩატარებული მანიპულაციის მოცულობის მიხედვით, ოპერაციის შემდეგ შეიძლება თვალებისა და ცხვირის გარშემო შეშუპება და სისხლჩაქცევა განვითარდეს. სისხლჩაქცევებისა და შეშუპებების უმრავლესობა 7-10 დღის განმავლობაში გადის. პაციენტებს შეუძლიათ 1 კვირის განმავლობაში სამუშაოს დაბრუნება. თუმცა ცხვირის ზემოთ შეშუპება უფრო დიდხანს გრძელდება. ოპერაციამდე მნიშვნელოვანია ამ დეტალების შესახებ დეტალურად გაესაუბროთ ოპერაციის ჩამტარებელ ექიმს.

განსაკუთრებით რინოპლასტიკურ ოპერაციებში, ახალი ფორმის მიცემული ცხვირის ზედაპირზე თაბაშირი იდება, რათა ის გარკვეულ ფორმაში დარჩეს. ბინტებით სახეზე დამაგრებული თაბაშირი ოპერაციიდან მე-7 დღეს იხსნება და თხელი ბინტებით ხდება პანსიონის გაკეთება. შეშუპების შემცირებისა და ქსოვილების დალაგებისთვის პაციენტს თითებით მასაჟი ესწავლება. იდეალურად, ყველა შეშუპების გავლა და ცხვირის ფორმის დალაგება 6-თვიან პერიოდს მოიცავს. რინოპლასტიკური ოპერაციების შემდეგ, მინიმუმ 6 თვის განმავლობაში აუცილებელია ცხვირის არის ყოველგვარი დარტყმისგან დაცვა. როგორც ყველაფერში, გადაჭარბება მავნე და მახინჯია, ასევე რინოპლასტიკურ ოპერაციებშიც თავი უნდა შეიკავოთ ბუნებისთვის უცხო მოთხოვნებისა და ოპერაციებისგან. ზედმეტად ასწეული წვერისა და სახის სტრუქტურასთან შეუსაბამო პატარა ცხვირით დასრულებული რინოპლასტიკური ოპერაციები უკვე არასასურველ შედეგად ითვლება. მის ნაცვლად, რეკომენდირებულია რინოპლასტიკური ოპერაციები, რომლებიც პაციენტის სახის ძვლებსა და კანის სტრუქტურას შეესაბამება, არ ეტყობა, რომ ესთეტიკური ოპერაციაა, არ იძლევა ერთი ხელით შექმნილი სტანდარტული ცხვირის ესთეტიკური ოპერაციის შთაბეჭდილებას და უფრო ბუნებრივ იერს იძენს.

ოპერაციის შემდეგ ჩემი ცხვირი დაეშვება?

ესთეტიკური ცხვირის ოპერაციებამდე ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად დასმული კითხვაა. რინოპლასტიკურ ოპერაციებში ზედმეტი ხრტილი და სხვა ქსოვილები არ უნდა იქნას ამოღებული და გადაყრილი, განსაკუთრებით უნდა იქნას დაცული შიდა სეპტალური ხრტილი, რომელიც ცხვირს მხარდაჭერას უზრუნველყოფს, და საჭიროების შემთხვევაში, ცხვირის წვეროს მხარდასაჭერად უნდა იქნას გამოყენებული ხრტილოვანი გრაფტები. ასე, ცხვირის წვეროზე ჩაძირვა არ ხდება და იქმნება უფრო მყარი ცხვირის სტრუქტურა.

თუ წინა ცხვირის ოპერაცია უკვე წარუმატებელი იყო

პაციენტებში, რომლებსაც ცხვირში მხარდამჭერი ხრტილოვანი სტრუქტურა აღარ აქვთ, ან მძიმე ტრავმების შემდეგ, როცა ცხვირის ხრტილები ძალიან დაზიანებულია, რინოპლასტიკის დროს შეიძლება საჭირო გახდეს ყურის ხრტილის ან ნეკნის ხრტილის გამოყენებით ცხვირის სახურავის, სეპტუმის ან სხვა წერტილების ხელახლა შექმნა. ეს გადაწყვეტილება პაციენტის შეფასების შემდეგ, ოპერაციამდე პაციენტთან ერთად მიიღება. ცხვირის ოპერაციების შემდეგ ხანგრძლივ პერიოდში შეიძლება წარმოიშვას გართულებები: სეპტალური პერფორაცია, ცხვირის შიგნით შეხორცებები, სუნთქვის სირთულე, ფორმის დარღვევები, ხელახალი ქირურგიული ჩარევის საჭიროება. თურქეთში ყველაზე ხშირად ჩასატარებელ ესთეტიკურ ოპერაციებს შორის მდებარე რინოპლასტიკის შემდეგაც, საუკეთესო ხელშიც კი, შეიძლება საჭირო გახდეს ქირურგიული რეტუში. ოპერაციამდე დეტალურად უნდა მიეწოდოს ინფორმაცია პაციენტის მოთხოვნებზე, იმაზე, რისი ქირურგიულად გაკეთება შეიძლება და იმ ქირურგიულ მეთოდზე, რომელიც მისი სახისთვის შესაფერისია. უნდა შეფასდეს კარგად, რამდენად შეესაბამება პაციენტის მოლოდინი რეალობას. ამით პაციენტ-ქირურგს შორის კომუნიკაცია უკეთესი იქნება და ოპერაციიდან მოსალოდნელი შედეგისა და ოპერაციის შემდგომი კმაყოფილების შეფასებაც უფრო კარგად მოხდება.