ანუსის აბსცესი არის ანუსსა და მის გარშემო წარმოქმნილი ჩირქით სავსე შეშუპება; ბევრი ადამიანი მის შესახებ სიმორცხვის გამო ვერ საუბრობს, თუმცა ეს საკმაოდ გავრცელებული ჯანმრთელობის პრობლემაა. ის, როგორც წესი, ვითარდება ანუსისა და მის გარშემო მდებარე ქსოვილებში ბაქტერიული ინფექციის ან ჯირკვლების ინფიცირების შედეგად.
ანუსის აბსცესის სიმპტომებს შორისაა ძლიერი ტკივილი, ცხელება და სისუსტე. თუ ამგვარი აბსცესები სწრაფად არ მკურნალობს, მან შეიძლება უფრო სერიოზული ჯანმრთელობის პრობლემები გამოიწვიოს. ზოგ შემთხვევაში, მკურნალობის დაგვიანებისას, ის შეიძლება სიცოცხლისთვის საშიშ, ლეტალურ მდგომარეობად — ფურნიეს განგრენად — გადაიქცეს. ამიტომ სიმპტომების შემჩნევისთანავე დროის დაკარგვის გარეშე სპეციალისტს მიმართეთ.
ამ სტატიაში ნათლად და გასაგებად აგიხსნით, რა არის პერიანალური აბსცესი, რა სიმპტომები აქვს, რა იწვევს მას და როგორ მკურნალობენ. ასევე ვუპასუხებთ ხშირად დასმულ კითხვებს.
რა არის პერიანალური აბსცესი?
პერიანალური აბსცესი, რომელიც ანუსის არეში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული პრობლემაა, არის ანუსის გარშემო კანქვეშ წარმოქმნილი ინფიცირებული სითხით ან ჩირქით სავსე ტომარა. ეს ჯანმრთელობის პრობლემა შეიძლება ძალიან მტკივნეული იყოს და სერიოზული მდგომარეობაა, რომელიც ადრეულ მკურნალობას საჭიროებს.
რა არის ანუსის აბსცესი და როგორ წარმოიქმნება?
პერიანალური აბსცესი არის ანუსის გარშემო კანქვეშ ლოკალიზებული ინფიცირებული სითხის დაგროვება. ის, როგორც წესი, ანუსის შიგნით მდებარე ჯირკვლების ობსტრუქციის შედეგად ვითარდება. ამ ჯირკვლების ნორმალური ფუნქციაა ლორწოს გამოყოფით განავლის გამოსვლის გაადვილება. თუმცა, როდესაც ეს ჯირკვლები სხვადასხვა მიზეზით ჩაიკეტება, მათში ბაქტერიები გროვდება და ინფექციას იწვევს.
ინფექციის პროცესში, სანამ ორგანიზმი ბაქტერიებს ებრძვის, წარმოიქმნება ჩირქად წოდებული სითხე და გროვდება ანუსის გარშემო ქსოვილებში. ასე ყალიბდება აბსცესი. ის ვლინდება ანუსის გარშემო სიწითლითა და შეშუპებით. ზოგ შემთხვევაში აბსცესი კანის ზედაპირთან ახლოს წარმოიქმნება, ზოგ პაციენტში კი უფრო ღრმა ქსოვილებშიც შეიძლება განვითარდეს.
პერიანალური აბსცესები უმეტესად ვითარდება ანალური არხის დაკბილული ხაზის (დენტატური ხაზის) გარშემო მდებარე მცირე ჯირკვლების სადრენაჟო სადინრების ობსტრუქციისა და იქ ბაქტერიული ინფექციის განვითარების შედეგად. ამ ობსტრუქციის მიზეზები შეიძლება იყოს:
- დიარეა ან ყაბზობა
- ანალური არეს ტრავმები
- პირადი ჰიგიენის ნაკლებობა
- სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები
- იმუნური სისტემის პრობლემები
.
რომელ ასაკობრივ ჯგუფებში გვხვდება უფრო ხშირად?
პერიანალური აბსცესი ნებისმიერი ასაკის ადამიანზე შეიძლება იმოქმედოს. თუმცა ზოგ ასაკობრივ ჯგუფში უფრო ხშირად გვხვდება.
ბავშვებში უფრო გავრცელებულია, განსაკუთრებით ერთ წლამდე ასაკის ვაჟებში. ძუძუთა ასაკის ბავშვებში ის 0.5-4.3%-ის სიხშირით გვხვდება. ერთ წელზე ახალგაზრდა ბავშვები პერიანალური აბსცესის შემთხვევების 57-86%-ს შეადგენენ. ამიტომ ჩვილებში ანუსის გარშემო წარმოქმნილი შეშუპება და სიწითლე აუცილებლად სერიოზულად უნდა იქნეს მიღებული.
მოზრდილებში პერიანალური აბსცესი ყველაზე ხშირად 20-60 წლის ასაკში გვხვდება. ასევე მამაკაცებში უფრო ხშირია, ვიდრე ქალებში. განსაკუთრებით გაზაფხულისა და ზაფხულის თვეებში, განავლის რბილობის მომატებასთან ერთად, პერიანალური აბსცესის შემთხვევებიც მატულობს.
ორ წელზე უფროს ბავშვებში პერიანალური აბსცესის გამოვლენისას უნდა განიხილებოდეს ფონური დაავადებები. ამ დაავადებებს შორის შეიძლება დასახელდეს ავტოიმუნური ნეიტროპენია, ლეიკემია, შიდსი, შაქრიანი დიაბეტი და კრონის დაავადება. ამიტომ განსაკუთრებით უფრო დიდ ბავშვებში განვითარებული პერიანალური აბსცესების დროს აუცილებლად უნდა გამოიკვლიონ, ხომ არ არსებობს სხვა ფონური ჯანმრთელობის პრობლემა.
რა სიმპტომები აქვს ანუსის აბსცესს?
ანუსის აბსცესის სიმპტომები, როგორც წესი, მოულოდნელად იწყება და სწრაფად პროგრესირებს. ამ სიმპტომების ადრე შემჩნევა მკურნალობის პროცესს ამარტივებს და უფრო სერიოზული პრობლემების თავიდან აცილებას უწყობს ხელს.
ტკივილი, შეშუპება და ფეთქვა ანუსის არეში
ანუსის აბსცესის ყველაზე თვალსაჩინო სიმპტომია ანუსის გარშემო წარმოქმნილი ძლიერი, აუტანელი ტკივილი. ეს ტკივილი თავდაპირველად შეიძლება მსუბუქი იყოს, მაგრამ დროთა განმავლობაში ძლიერდება. ტკივილთან ერთად ანუსის არეში შესამჩნევი შეშუპება და სიწითლე ჩნდება. შეშუპება ჩირქის დაგროვების გამო შეიძლება სწრაფად გაიზარდოს და შეხებისას ცხელად იგრძნობოდეს.
განსაკუთრებით ღამის საათებში ბევრი პაციენტი ანუსის არეში პულსივით ფეთქვას გრძნობს. ეს ფეთქვა მიუთითებს, რომ აბსცესი აქტიურად იზრდება და, როგორც წესი, აბსცესის ბოლო ეტაპზე ჩნდება. მოწინავე შემთხვევებში პაციენტს დაჯდომა აღარ შეუძლია.
ცხელება, სისუსტე და გამონადენი
ანუსის აბსცესი მხოლოდ ლოკალური ინფექცია არ არის; ის ორგანიზმის ზოგად რეაქციასაც იწვევს. შეიძლება აღინიშნებოდეს ისეთი სიმპტომები, როგორიცაა ცხელება, სისუსტე, ცახცახი და ოფლიანობა. ცხელება, როგორც წესი, 38°C-ზე მეტია და ეს ინფექციის პროგრესირებაზე მიუთითებს.
როდესაც აბსცესი მწიფდება, მასში დაგროვილი ჩირქი ზოგჯერ თავისით აღწევს კანის ზედაპირზე და გარეთ გამოედინება. ეს გამონადენი, როგორც წესი, უსიამოვნო სუნისაა და ტკივილს დროებით ამსუბუქებს. თუმცა დროებითი შვება შემაცდენელია, რადგან შიდა ქსოვილებში დარჩენილმა ანთებამ ინფექციის განმეორება შეიძლება გამოიწვიოს.
ტკივილის გაძლიერება დეფეკაციისას
ანუსის აბსცესი იწვევს ტკივილის შესამჩნევ გაძლიერებას დეფეკაციის დროს ან მის შემდეგ. ტკივილი შეიძლება გაუარესდეს ხველების დროსაც ან დაჯდომისას. რადგან აბსცესი ანუსის გარშემო მდებარე კუნთებსა და სისხლძარღვოვან სტრუქტურებზე წნევას ახდენს, დეფეკაციისას ტკივილი მატულობს.
ადამიანი ტუალეტში სიარულს ერიდება და განავლის შეკავებას ცდილობს. თუმცა განავლის შეკავება ყაბზობას იწვევს და მდგომარეობას კიდევ უფრო ამძიმებს. როდესაც მყარი განავალი ანთებულ არეზე წნევას ახდენს, აბსცესი შეიძლება გაფართოვდეს ან გასკდეს.
რას იწვევს ანუსის აბსცესი?
ანუსის აბსცესი ვითარდება ანუსსა და მის გარშემო ქსოვილებში ბაქტერიების ან ჯირკვლების ინფიცირების გამო. ეს ინფექცია, როგორც წესი, ანალური არხის დაკბილული ხაზის გარშემო მდებარე მცირე ჯირკვლების სადრენაჟო სადინრების ობსტრუქციის შედეგად ვითარდება.
ამასთან, ის შეიძლება განვითარდეს იმუნური სისტემის პრობლემების, ჰიგიენის ნაკლებობის, სქესობრივი დაავადებების ან ტრავმების შედეგადაც. ასევე აღინიშნება, რომ ის ხანგრძლივი დიარეის შემდეგ ვითარდება. ქრონიკული ანალური ნაპრალის არსებობაც ანალური აბსცესის ხშირ მიზეზებს შორისაა.
ყოველდღიურ ცხოვრებაზე გავლენის მქონე ძლიერი ტკივილის შემთხვევაში აუცილებლად უნდა იქნეს განხილული ანუსის აბსცესი და დროის დაკარგვის გარეშე უნდა მიმართოთ ჯანდაცვის სპეციალისტს.
რა იწვევს პერიანალურ აბსცესს?
ანუსის არეში აბსცესის წარმოქმნა სხვადასხვა ფაქტორზე შეიძლება იყოს დამოკიდებული. ამ ნაწილში დეტალურად განვიხილავთ პერიანალური აბსცესების ძირითად მიზეზებსა და რისკ-ფაქტორებს.
ანალური ჯირკვლის ობსტრუქცია
პერიანალური აბსცესების ყველაზე გავრცელებული მიზეზია ანუსის გარშემო მდებარე სეკრეტორული ჯირკვლების ობსტრუქცია და ინფიცირება. ეს ჯირკვლები ნორმალურად დეფეკაციის დროს საპოხი სეკრეტის გამომუშავებით ფუნქციის გაადვილებას უზრუნველყოფენ. თუმცა როდესაც ამ ჯირკვლების გამოსავალი ჩაიკეტება, შიგნით სეკრეტი გროვდება და ბაქტერიების გამრავლებისთვის იდეალური გარემო იქმნება.
ობსტრუქციის შედეგად ანუსისა და სწორი ნაწლავის გარშემო წარმოიქმნება ჩირქით სავსე ქსოვილოვანი ღრუები. ზოგ შემთხვევაში განავლის ნაწილაკებმა ან უცხო სხეულებმა შეიძლება ანალური ჯირკვლის გამოსასვლელი სადინარი ჩაკეტოს. შედეგად, ვერგამოსული სეკრეტი მიმდებარე ქსოვილებში გვირაბებს ქმნის და ინფექციას იწვევს.
იმუნური სისტემის სისუსტე
სუსტი იმუნური სისტემის მქონე ადამიანებში პერიანალური აბსცესის განვითარების რისკი უფრო მაღალია. განსაკუთრებით რისკს ზრდის შემდეგი მდგომარეობები:
- დიაბეტი (შაქრიანი დიაბეტი)
- აივ/შიდსის ინფექცია
- კიბოს სამკურნალო თერაპიის მიმღები პაციენტები
- კორტიზონისა და კორტიზონის წარმოებულების შემცველი მედიკამენტების მომხმარებლები
- იმუნური სისტემის დამთრგუნველი სხვა მედიკამენტების მომხმარებლები
როდესაც იმუნური სისტემა ინფექციებთან ბრძოლაში არასაკმარისია, ბაქტერიულმა ინფექციებმა, რომლებიც ჩვეულებრივ ადვილად კონტროლდება, შეიძლება სწრაფად გავრცელდეს და აბსცესის წარმოქმნა გამოიწვიოს. ამიტომ იმუნური სისტემის პრობლემის მქონე ადამიანებისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, პერიანალური აბსცესის სიმპტომების შემჩნევისთანავე დაუყოვნებლივ მიმართონ სპეციალისტს.
ჰიგიენის ნაკლებობა და სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებები
ანუსის არეში არასაკმარისი ჰიგიენა ბაქტერიების გამრავლებისთვის ხელსაყრელ გარემოს ქმნის. განსაკუთრებით ანუსის არეს მუდმივი ტენიანობა ბაქტერიების გამრავლებას უადვილებს. ეს ზრდის ანალური ჯირკვლების ინფიცირების რისკს.
სქესობრივი გზით გადამდებმა დაავადებებმაც შეიძლება ხელი შეუწყოს პერიანალური აბსცესის განვითარებას. ამ ინფექციებმა არეს ქსოვილებში ანთების გამოწვევით შეიძლება აბსცესის წარმოქმნა გამოიწვიოს. სქესობრივი გზით გადამდები დაავადებების რეგულარულმა კონტროლმა და ადრეულმა მკურნალობამ შეიძლება აბსცესის წარმოქმნის რისკი შეამციროს.
ქრონიკული ყაბზობა და დიარეა
ხანგრძლივი ყაბზობა და დიარეა პერიანალური აბსცესის წარმოქმნის რისკის მნიშვნელოვანი გამზრდელი ფაქტორებია. ყაბზობის დროს:
- მყარმა განავალმა შეიძლება ანუსის არეს დააზიანოს
- დაძაბვით დეფეკაცია ანალურ ჯირკვლებზე წნევას ქმნის
- განავლის გამოსვლის დაგვიანება არეში ბაქტერიების გამრავლებას ზრდის
მეორე მხრივ, ქრონიკული დიარეაც:
- ანუსის არეში მუდმივ გაღიზიანებას იწვევს
- არეში ბუნებრივ თავდაცვით ბარიერს ასუსტებს
- ანალური ჯირკვლების ჯანსაღ ფუნქციას არღვევს
ამიტომ ნაწლავის რეგულარული მოძრაობის უზრუნველყოფა მნიშვნელოვან როლს ასრულებს პერიანალური აბსცესის რისკის შემცირებაში.
ნაწლავის დაავადებები, როგორიცაა კრონისა და წყლულოვანი კოლიტი
ანთებითი დაავადებები ნაწლავებისა პერიანალური აბსცესის განვითარების მნიშვნელოვანი რისკ-ფაქტორებია. განსაკუთრებით კრონის დაავადება ხშირად იწვევს აბსცესის წარმოქმნას ანალურ არეში.
კრონის დაავადების მქონე პაციენტების 10-20%-ში ვითარდება ანორექტალური აბსცესი ან ანალური ფისტულა. ამ დაავადების დროს ნაწლავის კედელში არსებული ქრონიკული ანთება მიმდებარე ქსოვილებზე გავრცელებით აბსცესის წარმოქმნას იწვევს. გარდა ამისა, კრონის დაავადების დროს იმუნური სისტემის დარღვევებიც ზრდის ინფექციის რისკს.
წყლულოვანი კოლიტიც მსგავსად შეიძლება ზრდიდეს პერიანალური აბსცესის რისკს. ამ დაავადების დროს მსხვილი ნაწლავის ლორწოვან გარსში განვითარებული ანთება შეიძლება ანალურ არეზეც გავრცელდეს და აბსცესის წარმოქმნას ნიადაგი მოუმზადოს.
შედეგად, პერიანალური აბსცესის განვითარების უკან შეიძლება მრავალი განსხვავებული მიზეზი იდგეს. ზოგ შემთხვევაში ერთი ფაქტორიც საკმარისია, თუმცა, როგორც წესი, აბსცესი რამდენიმე რისკ-ფაქტორის ერთობლიობით წარმოიქმნება. ამიტომ პერიანალური აბსცესის სიმპტომების მქონე პირებმა ფონური მიზეზების დასადგენად აუცილებლად უნდა მიმართონ სპეციალისტ ექიმს.
დიაგნოსტიკის მეთოდები
ზუსტი და სწრაფი დიაგნოზი გადამწყვეტ როლს ასრულებს ანუსის აბსცესის მკურნალობის წარმატებაში. დროული დიაგნოსტიკის წყალობით მცირდება გართულებების რისკი და სწრაფდება გამოჯანმრთელების პროცესი.
დიაგნოსტიკა ფიზიკური გასინჯვით
ანუსის აბსცესის დიაგნოსტიკაში ყველაზე ეფექტური და ხშირად გამოყენებული მეთოდია ფიზიკური გასინჯვა. სპეციალისტი ექიმი თქვენი ჩივილების მოსმენის შემდეგ ამოწმებს, აღინიშნება თუ არა ანუსის გარშემო სიწითლე, შეშუპება და ტკივილი. ეს გასინჯვა, როგორც წესი, დიაგნოზისთვის საკმარისია.
ფიზიკური გასინჯვის ეტაპები მოიცავს შემდეგს:
- ვიზუალური დათვალიერება: ექიმი ანუსის არეს ათვალიერებს და აფასებს შეშუპების არსებობასა და ზომას.
- სწორი ნაწლავის თითით გამოკვლევა: ექიმი ხელთათმანიანი თითით სწორ ნაწლავს ამოწმებს და აფასებს შეშუპების მახასიათებლებს.
- თითით გასინჯვა: ღრმა აბსცესების დროს ანუსის შიგნით თითით შეხებისას შეიძლება იგრძნობოდეს მგრძნობელობა ან სიმკვრივე.
განსაკუთრებით ზედაპირული აბსცესების დროს ეს მეთოდები უმეტესად საკმარისია და დიაგნოზი სწრაფად დგინდება. თუმცა ზოგ შემთხვევაში შეიძლება უფრო დეტალური გამოკვლევა დაგჭირდეთ.
ულტრაბგერის, მრტ-სა და კტ-ის გამოყენება
ზოგ შემთხვევაში, განსაკუთრებით ღრმა აბსცესებისა და რთული შემთხვევების დროს, დამატებით ვიზუალიზაციის მეთოდებს მიმართავენ. ეს ვიზუალიზაციის ტექნიკები აბსცესის ზუსტი ადგილმდებარეობისა და ზომის დადგენაში გვეხმარება.
ულტრასონოგრაფია: ეხმარება აბსცესის არსებობისა და გავრცელების ჩვენებაში. შეიძლება ჩატარდეს როგორც ენდოანალურად, ასევე პერიანალურად. გამოიყენება განსაკუთრებით მცირე აბსცესების ან ზედაპირული ფისტულების შესაფასებლად.
მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფია (მრტ): აბსცესის მდებარეობას, ზომასა და მიმდებარე სტრუქტურებთან მის ურთიერთობას ყველაზე ზუსტად აჩვენებს. თხელი ანაკვეთების მრტ-ის წყალობით შესაძლებელია ფისტულის გვირაბების რუკის შედგენა. უპირატესობა ენიჭება განმეორებითი ან რთული აბსცესების დროს.
კომპიუტერული ტომოგრაფია (კტ): გამოიყენება განსაკუთრებით გავრცელებული ინფექციის ან ღრმა აბსცესების დროს. დეტალურად აჩვენებს აბსცესის გავრცელებასა და ცელულიტის არსებობას.
მრტ-ს მრავალი სპეციალისტი ანალური სეფსისის შეფასების „ოქროს სტანდარტად“ მიიჩნევს. ის ძალიან წარმატებულია ინფექციის ზუსტი ადგილმდებარეობისა და გავრცელების დადგენაში.
როგორ გავიგოთ, რომ ანუსის არეში შეშუპებაა?
იმის გასაგებად, არის თუ არა ანუსის არეში არსებული შეშუპება აბსცესი, ყურადღება უნდა მიექცეს გარკვეულ სიმპტომებს. უპირველეს ყოვლისა, თუ შეშუპებასთან ერთად სიწითლე და შეხებისას სითბოს მომატება იგრძნობა, ეს შეიძლება აბსცესი იყოს.
აბსცესის სიმპტომებია:
- შეშუპება და სიწითლე: ზედაპირული აბსცესების დროს ადვილად შესამჩნევია.
- შეხებისადმი მგრძნობელობა: შეშუპებულ არეზე შეხებისას ძლიერი ტკივილი იგრძნობა.
- ტემპერატურის მომატება: ინფექციის გამო არეში ტემპერატურა მატულობს.
ზოგ შემთხვევაში ექიმმა შეიძლება გამოიყენოს ისეთი მეთოდებიც, როგორიცაა ანოსკოპია, სიგმოიდოსკოპია ან კოლონოსკოპია. ეს მეთოდები გამოიყენება ანალური არხის შიდა ნაწილის დასათვალიერებლად და ექიმს ამით შეუძლია აბსცესი განასხვაოს სხვა პრობლემებისგან (ჰემოროი, ანალური ნაპრალი).
როდესაც ანუსის არეში შეშუპებას გრძნობთ, თვითდიაგნოსტიკის მცდელობის ნაცვლად აუცილებლად მიმართეთ სპეციალისტს. ადრეული დიაგნოზი და სწორი მკურნალობა გართულებების თავიდან ასაცილებლად სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.
პერიანალური აბსცესის მკურნალობა და დრენირების პროცესი
ანუსის აბსცესის მკურნალობაში ძირითადი მიდგომაა აბსცესში არსებული ჩირქის გამოშვება. ადრეული მკურნალობა როგორც ტკივილს ამცირებს სწრაფად, ისე სერიოზული გართულებების თავიდან აცილებასაც უზრუნველყოფს.
რა არის პერიანალური აბსცესის დრენირება?
პერიანალური აბსცესის დრენირება არის ანუსის გარშემო წარმოქმნილი შეშუპებისა და მასში არსებული ჩირქოვანი სითხის გარეთ გამოყვანის პროცედურა. ეს პროცედურა ქსოვილების დაზიანების გარეშე ტარდება და ინფექციის გავრცელების თავიდან აცილებით გამოჯანმრთელებას აჩქარებს. დრენირება აბსცესის სწრაფ დაცლას უზრუნველყოფს და ტკივილს მნიშვნელოვნად ამცირებს. აბსცესის დრენირება მხოლოდ არსებულ ანთებას არ ასუფთავებს, არამედ ორგანიზმში ახალი ინფექციის წარმოქმნის რისკსაც ამცირებს.
როგორ ტარდება ქირურგიული ჩარევა?
ქირურგიული პროცედურა, როგორც წესი, ასე მიმდინარეობს:
- ანესთეზიის გამოყენება: ზედაპირული აბსცესების დროს გამოიყენება ლოკალური, დიდი და ღრმა აბსცესების დროს კი — ზოგადი ანესთეზია.
- განაკვეთის გაკეთება: კანზე კეთდება მცირე განაკვეთი და ჩირქი სრულად იცლება.
- დრენის ჩასმა: დიდი ან ღრმა აბსცესების დროს უწყვეტი დრენირებისთვის არეში შეიძლება კათეტერი ჩაიდგას.
პროცედურის შემდეგ, როგორც წესი, ნაკერი საჭირო არ არის და ჭრილობა ღია რჩება. ეს აბსცესის განმეორებას ხელს უშლის და უზრუნველყოფს, რომ შეხორცება შიგნიდან გარეთ მიმდინარეობდეს.
როდის არის საჭირო პერიანალური აბსცესის ანტიბიოტიკოთერაპია?
მხოლოდ ანტიბიოტიკოთერაპია პერიანალური აბსცესისთვის საკმარისი გადაწყვეტა არ არის. თუმცა გარკვეულ შემთხვევებში ქირურგიულ დრენირებასთან ერთად შეიძლება დაინიშნოს ანტიბიოტიკი:
- სუსტი იმუნური სისტემის მქონე პაციენტებში
- გავრცელებული ინფექციის არსებობისას
- დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებში
- ქირურგიის შემდეგ, როგორც დამხმარე მკურნალობა
- მძიმე ცელულიტის (კანქვეშა ინფექციის) არსებობისას
ანტიბიოტიკების მხოლოდ აბსცესის მკურნალობისთვის არასაკმარისობის მიზეზი ისაა, რომ მედიკამენტი ვერ აღწევს საკმარისად აბსცესის შიგნით არსებული ჩირქის კაფსულურ სტრუქტურაში.
ტკივილგამაყუჩებლებისა და განავლის დამარბილებლების გამოყენება
ოპერაციის შემდგომი ტკივილის მართვისთვის:
- შეიძლება გამოყენებულ იქნეს რეცეპტით ან ურეცეპტოდ გაცემული ტკივილგამაყუჩებლები
- დეფეკაციის დროს ტკივილის შესამცირებლად ინიშნება განავლის დამარბილებლები
- რეკომენდებულია ბოჭკოვანი საკვებით მდიდარი კვება
განავლის დამარბილებლები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან მყარმა განავალმა შეიძლება ოპერაციის არე დააზიანოს და გამოჯანმრთელება დააგვიანოს.
ცხელი წყლის აბაზანა და ახვევა
გამოჯანმრთელების პროცესში ყველაზე ეფექტური დამხმარე მკურნალობაა ცხელი წყლის საჯდომი აბაზანა. ეს პროცედურა:
- უნდა ჩატარდეს დღეში 2-3-ჯერ, 15-20 წუთის განმავლობაში
- უნდა გამოვიყენოთ იდაყვის დაუწვავი ტემპერატურის წყალი
- წყალში არ უნდა დაემატოს მედიკამენტი ან ქიმიური ნივთიერება
- უნდა ჩატარდეს მჯდომარე მდგომარეობაში (ჩაცუცქების გარეშე)
ცხელი წყლის აბაზანა არეში სისხლის მიმოქცევის გაზრდით ეხმარება ანთების შემსუბუქებას, ანუსის გარშემო კუნთებს ახდენს და ტკივილს ამცირებს. გარდა ამისა, ახვევა რეგულარულად უნდა კეთდებოდეს და არე სუფთად უნდა იყოს დაცული.
მკურნალობის შემდეგ სრული გამოჯანმრთელება 5-8 კვირაში მოსალოდნელია. თუმცა დაუმკურნალებელი პერიანალური აბსცესების თავისით განკურნება შეუძლებელია და მათ შეიძლება სერიოზული გართულებები გამოიწვიონ.
ხშირად დასმული კითხვები
ანუსის აბსცესის შესახებ საინტერესო კითხვებს სპეციალისტების მოსაზრებებით ვპასუხობთ. აი, ამ პრობლემის შესახებ ყველაზე ხშირად დასმული კითხვები და მათი პასუხები.
1. ქრება თუ არა ანუსის აბსცესი თავისით?
არა, ანუსის აბსცესი თავისით გამქრალი პრობლემა არ არის. ეს მდგომარეობა გადაუდებელ ქირურგიულ ჩარევას საჭიროებს. მკურნალობის გარეშე აბსცესი პროგრესირებს და შეიძლება უფრო სერიოზული პრობლემები გამოიწვიოს. განსაკუთრებით უფრო ღრმად მდებარე აბსცესებში აუცილებლად უნდა ჩაერიონ. თავისით გაივლის-ო — მოლოდინი დაავადების პროგრესირებას და მკურნალობის გართულებას იწვევს.
2. არსებობს თუ არა პერიანალური აბსცესის განმეორების რისკი?
დიახ, პერიანალური აბსცესის განმეორების რისკი არსებობს. განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ფისტულის არხი სრულად არ არის ამოკვეთილი ან ფონური ანთება კონტროლს არ არის დაქვემდებარებული, შეიძლება რეციდივი განვითარდეს. მარტივი ფისტულების დროს 5–10%-ში, კომპლექსური ფისტულების დროს კი 20%-მდე შეიძლება აღინიშნოს განმეორება. გარდა ამისა, თუ მკურნალობის შემდეგ საკმარისი ჰიგიენა არ იქნა დაცული, განმეორების ალბათობა იზრდება.
3. რა ხდება, თუ აბსცესი გასკდა?
როდესაც აბსცესი თავისით გასკდება, მასში არსებული ჩირქი გამონადენად იქცევა და ტკივილი გარკვეულწილად სუსტდება. თუმცა ეს მკურნალობას არ ნიშნავს, რადგან ინფექციის წყარო შიგნით რჩება. თუ თან სდევს უსიამოვნო სუნის გამონადენი და ცხელება, შეიძლება სერიოზული გართულებები განვითარდეს. თავისით გასკდომილი აბსცესები, როგორც წესი, ფისტულის წარმოქმნას იწვევს.
4. რით განსხვავდება ჰემოროისგან?
ანუსის აბსცესი და ჰემოროი ერთმანეთისგან განსხვავებული პრობლემებია. ჰემოროი არის მდგომარეობა, რომელიც ანუსის შიგნით ან გარეთ სისხლძარღვების გაფართოებით წარმოიქმნება და, როგორც წესი, უტკივილო სისხლდენას იწვევს. აბსცესი კი ინფექციის შედეგად ჩირქის დაგროვებით წარმოიქმნება, ძლიერ ტკივილს იწვევს და შეხებისას ცხელია. ჰემოროი უფრო მკვრივი სტრუქტურისაა და, როგორც წესი, კრემებით მკურნალობადია.
5. რომელ ექიმს უნდა მივმართო?
ანუსის აბსცესის ჩივილების შემთხვევაში უნდა მიმართოთ ზოგადი ქირურგიის სპეციალისტს. ზოგადი ქირურგები არიან ექიმები, რომლებიც სპეციალიზებულნი არიან ანუსის არეს დაავადებების დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში. განსაკუთრებით კოლორექტალური ქირურგები ამ სფეროში ყველაზე კომპეტენტური პირები არიან. ადრეული დიაგნოსტიკისა და მკურნალობისთვის ჩივილების დაწყებისთანავე, დროის დაკარგვის გარეშე უნდა მიმართოთ სპეციალისტს.
6. რამდენ ხანში გამოვჯანმრთელდები ოპერაციის შემდეგ?
ოპერაციის ტიპის მიხედვით გამოჯანმრთელების ვადა შეიძლება განსხვავდებოდეს. როგორც წესი, მარტივი აბსცესების დროს ყოველდღიურ ცხოვრებაში დაბრუნება 2-3 კვირაში არის შესაძლებელი. კომპლექსურ შემთხვევებში გამოჯანმრთელებას შეიძლება 4-8 კვირა დასჭირდეს. პირველ რამდენიმე დღეს შეიძლება ტკივილი და შეშუპება იყოს. შიგთავსისგან დაცლილი ანუსის აბსცესი სამ-ოთხკვირიანი პროცესის შემდეგ მთლიანად შეხორცდება.
7. აზიანებს თუ არა ვაგინას?
ქალებში ვაგინასთან ახლოს (წინა მხარეს) მდებარე ფისტულები კომპლექსურად ითვლება, რადგან წინა მხარეს მდებარე ვაგინის გამო ქალებში ანუსის შიდა სფინქტერი უფრო მოკლეა. ამ ორი არეს სიახლოვის გამო ისინი შეიძლება ერთმანეთთან იყვნენ დაკავშირებული. თუმცა სწორი მკურნალობის შემთხვევაში პერიანალური აბსცესი ვაგინას, როგორც წესი, არ აზიანებს. ეჭვის შემთხვევაში უნდა გაიარონ კონსულტაცია როგორც ზოგადი ქირურგიის, ისე გინეკოლოგიის სპეციალისტებთან.
8. გადადის თუ არა პერიანალური აბსცესი სქესობრივი გზით?
არა, პერიანალური აბსცესი უშუალოდ სქესობრივი გზით გადამდები მდგომარეობა არ არის. ანალური ფისტულა ინფექციური დაავადება არ არის და სქესობრივი გზით არ გადადის. თუმცა სქესობრივი გზით გადამდები ინფექციები შეიძლება რისკ-ფაქტორი იყოს და აბსცესის წარმოქმნა გამოიწვიოს.
მოკლედ პერიანალური აბსცესის შესახებ
შედეგად, ანუსის აბსცესი გავრცელებული ჯანმრთელობის პრობლემაა, რომელიც სერიოზულ და გადაუდებელ მკურნალობას საჭიროებს. ანუსის გარშემო ჩირქით სავსე შეშუპებამ, თუ ადრე არ ჩაერიეს, შეიძლება საშიში გართულებები გამოიწვიოს. განსაკუთრებით ძლიერი ტკივილის, ცხელებისა და შეშუპების სიმპტომების გამოვლენისას დროის დაკარგვის გარეშე უნდა მიმართოთ ზოგადი ქირურგიის სპეციალისტს.
შეგახსენებთ, რომ ანუსის აბსცესი თავისით არ შეხორცდება და აუცილებლად საჭიროებს ქირურგიულ დრენირებას. ანტიბიოტიკები, როგორც წესი, მხოლოდ თავისთავად საკმარისი არ არის, თუმცა დრენირების პროცედურასთან ერთად შეიძლება გამოვიყენოთ. გარდა ამისა, ცხელი წყლის აბაზანა, სათანადო ჰიგიენა და განავლის დამარბილებლები გამოჯანმრთელების პროცესს ეხმარება.
გამოჯანმრთელების პროცესში ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხია რეგულარული კონტროლი და სისუფთავე. ამგვარად აბსცესის განმეორების რისკი მცირდება. ამასთან, თუ არსებობს ფონური მდგომარეობები, როგორიცაა კრონის დაავადება ან იმუნური სისტემის პრობლემები, მათი მკურნალობაც მნიშვნელოვანია.
საბოლოოდ, ანუსის აბსცესი სირცხვილის საგანი კი არა, მკურნალობის საჭიროების მქონე ჯანმრთელობის პრობლემაა. ადრეული დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის წყალობით შეგიძლიათ თავიდან აირიდოთ სერიოზული გართულებები და მალე დაუბრუნდეთ ყოველდღიურ ცხოვრებას. სიმპტომების შემჩნევისას სპეციალისტის დაუყოვნებლივ დახმარების მიღება თქვენი ჯანმრთელობისთვის ყველაზე სწორი მიდგომაა.
დეტალური ინფორმაციისა და კონტაქტისთვის შეავსეთ ფორმა!
დაიწყეთ სწორი შეფასებით: პერიანალური აბსცესი (ანალური ხვრელის აბსცესი): რა არის, რა სიმპტომებით ვლინდება და როგორ მკურნალობენ?
გაგვიზიარეთ სიმპტომები ჩვენს ექიმ-სპეციალისტებს; ერთად განვსაზღვროთ თქვენთვის შესაფერისი დიაგნოსტიკა და მკურნალობის გეგმა.
გაფრთხილება
თუ სიმპტომები მოულოდნელად დაიწყო, სწრაფად პროგრესირებს ან მნიშვნელოვნად ზღუდავს თქვენს ყოველდღიურ ცხოვრებას, დაუყოვნებლივ მიმართეთ ექიმს.
დაგეგმეთ პერიანალური აბსცესი (ანალური ხვრელის აბსცესი): რა არის, რა სიმპტომებით ვლინდება და როგორ მკურნალობენ?-ის მკურნალობა ჩვენს სპეციალისტებთან ერთად.
შეავსეთ ფორმა ან დაჯავშნეთ ვიზიტი, რათა გაიგოთ მკურნალობის ვარიანტების, პროცესისა და მომზადების შესახებ.
